ମାରୁତମାନେ, ମୋ ପାଇଁ ସେଇ କଠିନ ଇନ୍ଦ୍ର, ପାକସ୍ଥାମା, କୌରୟାଣ—ଏହି ସବୁ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ନିଜ ଶକ୍ତିର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଆକାଶରେ ଦୌଡ଼ୁଥିବା ପ୍ରଭା ଦେଖାଯାଏ। ସେ ଲାଲ ରଙ୍ଗର, ପାକସ୍ଥାମା, ସୁଯୁକ୍ତ ରଥର ମାଲିକ, ବିଶାଳ ପ୍ରସ୍ଥର, ଅବିଭ୍ରାନ୍ତ ଓ ସଚେତନ। ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟ ଦଶଜଣ ଯୋଗ ଦେଇ ଅଗ୍ନିକୁ ବହନ କରନ୍ତି, ପକ୍ଷୀମାନେ ନିଜ ଘଉଁକୁ ଯିବା ପରି। ପିତାଙ୍କଠାରୁ ଆତ୍ମା, ଦେହ ହେଉଛି ପୋଷାକ, ଶକ୍ତି ଦାନ କରୁଥିବା ଉଙ୍ଗୁଠି ଭଳି; ଚତୁର୍ଥ, ଲାଲ ରଙ୍ଗର ପାକସ୍ଥାମା, ଦାନଶୀଳ, ଦାତା, ଯାହାକୁ ମୁଁ ଘୋଷଣା କରିଛି। ଯେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପୂର୍ବ, ପଶ୍ଚିମ, ଉତ୍ତର, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ଅନେକ ଜନମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ତୁର୍ବଶଙ୍କ ପ୍ରତିରକ୍ଷକ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ। ରୁମା, ରୁଷମା, ଶ୍ୟାଭକା, କୃପାଙ୍କ ଘରେ ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଆନନ୍ଦ କର, କାନ୍ବମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି ଓ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଡାକନ୍ତି। ତରଳ ପ୍ରେମରେ ତୃଷ୍ଣାର୍ତ୍ତ ବୃଷଭ ପାଣିକୁ ଯିବା ପରି, ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପିତାପୁରୁଷମାନେ, ଆମ ସମ୍ମିଳିତ ମଣିଷମାନେ ସହିତ ଆସ; କାନ୍ବମାନେ ସହିତ ସୋମ ପାନ କର, ଆନନ୍ଦ କର। ଉତ୍ସାହଦାୟକ ସୋମ ରସ ତୁମକୁ ଖୁସି କରୁ, ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୋମ ପିଇ ଅପାର ଶକ୍ତି ଅର୍ଜନ କରିଛ। ତୁମେ ଶକ୍ତି ସୃଷ୍ଟି କରି, କ୍ରୋଧକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଛ; ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଯୋଧା ତୁମ ପ୍ରତିବାଦ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ କଟା ଗଛ ଭଳି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ। ହଜାର ହଜାର ଲୋକ ତୁମ ସହିତ ଯୋଗ ଦେଇ, ନିତ୍ୟ ଯୁବା, ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି; ସେମାନେ ନିଜ ପୁଅକୁ ସାହସରେ ପ୍ରଧାନ କରି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ବାଣୀରେ ଉପହାର ଲଭନ୍ତି। ତୁମ ଭୟଙ୍କର ମିତ୍ରତାରେ ଆମେ ଭୟ ନ ପାଉ, କ୍ଲାନ୍ତି ନ ହେଉ; ତୁମେ ତୁର୍ବଶ ଓ ଯଦୁ ପାଇଁ କରିଥିବା ମହାକାର୍ଯ୍ୟ ଆମେ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃଷଭ ଭଳି ତୁମେ ଆଗକୁ ଆସ, ତୁମ ଦାନଶୀଳତା କଦାପି କ୍ରୁଧ୍ଧ ହୁଏନାହିଁ; ମଧୁ ଓ ପୁଷ୍ଟିରେ ମିଶିଥିବା ଗାଈମାନେ ଆସନ୍ତି—ସେହିପରି ଆସ, ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ, ପିଉ। ତୁମ ସଂଗୀ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଘୋଡ଼ା, ରଥ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆକୃତି, ଗୋଧନର ସମ୍ପନ୍ନ; ସେ ସଦା ଶକ୍ତିରେ ଅଂଶୀ, ସଭାକୁ ଯାଏ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଯୁବା। ତୃଷ୍ଣା ହସ୍ତୀ ଭଳି ତୁମେ ତାଜା ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଆସ, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ପିଉ; ଦିନେ ଦିନେ ଆନନ୍ଦରେ ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କର। ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ, ସୋମ ପ୍ରବାହ କର, ଇନ୍ଦ୍ର ତୃଷ୍ଣାର୍ତ୍ତ; ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା ଯୋଗ କରାଯାଇଛି, ବୃତ୍ର ନାଶକ ଆସିଛନ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମରେ ତୃପ୍ତ, ସେଠାରେ ଉପାସକ ମଧ୍ୟ ନିଜକୁ ମହାନ ଭାବେ ଅନୁଭବ କରେ; ଏହି ତୁମ ଉଚିତ ଭୋଜନ, ଭଲ ମିଶ୍ରିତ—ଏଠାକୁ ଆସ, ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ, ପିଉ। ଅଧ୍ୱର୍ୟୁମାନେ, ରଥରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସୋମ ପିସ; ପିଷା ପାଠର ଉପରେ ପିଷା ଧ୍ୱନି ହୁଏ, ଦାନଶୀଳ ପୂଜା ପାଇଁ ଅର୍ପଣ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ। ଦୁଇ ଦୃଢ଼, ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ା ରଥକୁ ଯୋଗ କରି ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଶୀଘ୍ର ଆଣନ୍ତି; ସପ୍ତ ଯଜ୍ଞ ଦଳ ଶୋଭିତ ହୋଇ, ତୁମକୁ ପିଷା ଭୂମିକୁ ଆଣନ୍ତୁ। ଆମେ ସହଯାତ୍ରୀ ଭାବେ ପୁଷଣଙ୍କୁ ବାଛିଛୁ, ଅତି ଦାନଶୀଳ; ଶକ୍ର, ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା, ଆମକୁ ଜ୍ଞାନ ଶିଖାଅ, ଧନ ପାଇଁ ମୁକ୍ତି ଦିଅ। ମୁଁ ଚାହୁଁ, ତୁମେ ଆମକୁ କମ୍ପଳିତ କର, ମୁସାରେ କମ୍ପଳିତ ହେଉଥିବା ମୁଣ୍ଡା ଭଳି; ଧନ ପାଇଁ ମୁକ୍ତି ଦିଅ; ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧନ ଜାଣିବାକୁ ପାରିବା, ଯାହା ତୁମେ ମଣିଷମାନେ ପାଇଁ ଦିଅ। ପୁଷଣ, ମୁଁ ତୁମେ ଦୟା ପାଇଁ, ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ ଚାହୁଁ; ମୁଁ ଅନ୍ୟଙ୍କ ଶତ୍ରୁତା ଚାହୁଁ ନାହିଁ, ଦାତା, ଏହିପାଇଁ ଗୀତ ଓ ସ୍ତୁତିରେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ। ଗାଈମାନେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପୁଷଣ, ସାଧାରଣତଃ ଚିହ୍ନିତ, ଅମର ଭାବେ ଚରଣ କୁଞ୍ଜକୁ ଗଲେ; ପୁଷଣ, ଆମର ରକ୍ଷକ ହୁଅ, ଦୟାଳୁ ହୁଅ, ଶକ୍ତି ଲାଭ ପାଇଁ ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଅ। ଆମକୁ ପ୍ରଚୁର ଧନ, ଶତ ଘୋଡ଼ା, ଦ୍ରୁତ ରାଜାଙ୍କ ଉପହାର ମଧ୍ୟରୁ ଦିଅ; ତୁର୍ବଶମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କ ଦାନରେ ଆମେ କୃପା ପାଉ। କାନ୍ବଙ୍କ ଚିନ୍ତା, ଜୟୀ, ପ୍ରିୟ ସ୍ତୁତି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଗୀତରେ ଆମେ ଷାଠି ହଜାର ଗୋଧନ ଚାଲାଇଦେଲୁ, ଦୃଷ୍ଟା ସେନାକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ। ମୋ ଶକ୍ତିରେ ଗଛମାନେ ମଧ୍ୟ ରୋକିପାରିଲେ ନାହିଁ; ସେମାନେ ଭାଙ୍ଗିଗଲେ, ଗାଈ ଓ ଘୋଡ଼ା ବିଭକ୍ତ ହେଲେ। ଦୂରରୁ, ଲାଲ ରଙ୍ଗର, ଆର୍ଦ୍ରତାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସମସ୍ତକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ତାହା ତାହାର ଅଭିଭାସ ଛଡ଼ିଦେଇଛି। ଆଶ୍ୱିନ ଦ୍ୱୟ, ମନୋବଳ ଯୋଗ କରି, ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଶକ୍ତିର ରଥରେ ଉଷା ସହିତ ଯାଉଛ। ଘୋଡ଼ାରେ ଧନ ଦେଇଥିବା ତୁମେ, ହିମ୍ନମାନେ ଦୂତିକା ଭଳି ତୁମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲା। ଅତି ପ୍ରିୟ, ଦୟାଳୁ, ଧନଶୀଳ ଆଶ୍ୱିନମାନେ, କାନ୍ବମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ବିରାଟ ଧନଦାତା, ଯଶସ୍ୱୀ, ଶୋଭାର ନାଥ, ଉପାସକଙ୍କ ଘରକୁ ଆସ। ଭଲ ଉପାସନା କରୁଥିବା ଦାତା ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ଜ୍ଞାନ ଓ ନେତୃତ୍ୱ ଦିଅ; ଘୃତ ମିଶିତ ଦୁଧର ଧାରା ପ୍ରବାହ କର। ଶୀଘ୍ର ଆସ, ଆଶ୍ୱିନ ଦ୍ୱୟ, ତୁମର ଶ୍ୟେନ, ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ା ସହିତ; ଆଶ୍ୱିନ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଆସ। ତୁମେ ତିନି ଦୂର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦିଗ ଅତିକ୍ରମ କରିଛ; ସମସ୍ତ ଦିଗ ଚାରିପାଖ ଗଲେ। ଆମକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଚୁର ଧନ, ଗୋଧନ, ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ, ଦିନ ଆଣିବା ଆଶ୍ୱିନମାନେ; ଆମ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ପଥ ଖୋଲି ଦିଅ। ଆମକୁ ଧନ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁରୁଷ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥ, ଅପାର ଘୋଡ଼ା ଦିଅ। ଅବିରତ ବଢ଼ୁଥିବା, ଶୋଭାର ନାଥ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟମୟ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଚକ୍ରରେ, ମଧୁ ମିଶିତ ସୋମ ପିଉ। ଘୋଡ଼ାରେ ଧନ ଦେଇଥିବା, ଦାନଶୀଳଙ୍କୁ ବ୍ୟାପକ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ, ତୁମେ ସ୍ତୁତିରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିବା। ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଆସ, ଶୀଘ୍ର ଆସ, ଅନ୍ୟଠାରେ ନ ଯାଅ। ଏହି ମଧୁର ଉତ୍ସାହର ସୋମ, ଆଶ୍ୱିନ ଦ୍ୱୟ, ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ମଧୁ ଦାନର ଆସ୍ୱାଦନ କର। ଆମକୁ ଶତଗୁଣ, ସହସ୍ରଗୁଣ ଧନ ଦିଅ, ଅପାର, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଧାରଣ କରିଥିବା।