ଏକ ବର୍ଷ ଶେଷ ହେବା ପରେ, ଜଳଶୂନ୍ୟ ହ୍ରଦ ପରି ଶୁଖିଆ ପଡ଼ିଥିବା ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଯେତେବେଳେ ଦେବୀୟ ଜଳ ବର୍ଷିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରେ, ସେଥିରେ ପ୍ରାଣ ପୁଣିଥରେ ଫେରିଆସେ । ଏହି ଦିନରେ, ବର୍ଷା ଆସିଲାପରେ, ନିର୍ଜଳ ଏବଂ ତିପ୍ର ପିପାସିତ ବାଙ୍ଗ ମାନେ ଗାଈ ଓ ଛୋଆ ମାନଙ୍କ ପରି ଏକଠା ହୁଏ । ସେମାନେ ଏକାଅପରକୁ ଡାକେ, ପିତାକୁ ଡାକୁଥିବା ପୁଅ ପରି ସ୍ନେହର ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ । ଏକ ବାଙ୍ଗ ଅନ୍ୟ ବାଙ୍ଗକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରେ, ଅତି ଉତ୍ସାହରେ ଜଳ ଭରିଯିବା ସମୟରେ ଏଉଁ ହୁଏ । ଏହି ସମୟରେ, ଝୁଲିଯିଥିବା ଏବଂ ଜଳରେ ସନା ବାଙ୍ଗ ମାନେ, ଚିହ୍ନିତ ବାଙ୍ଗ ଓ ହରିତ ବାଙ୍ଗ ଏକାଠି ମିଶି ତାଙ୍କର କଣ୍ଠ ମିଳାନ କରେ । ଏଉଁ ବେଳେ, ଏକ ବାଙ୍ଗ ଅନ୍ୟ ବାଙ୍ଗର କଣ୍ଠ ଅନୁକରଣ କରେ, ଶିଷ୍ୟ ଗୁରୁଙ୍କଠାରୁ ଶିଖୁଥିବା ପରି । ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ କଥା ଏକତାରାରେ ରହିଥାଏ, ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ମଧୁର ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ । କିଏ ବୃନ୍ଦାବନ, କିଏ କଳା, କିଏ ଚିହ୍ନିତ, କିଏ ହରିତ—ଏମିତି ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ବାଙ୍ଗ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସମସ୍ତେ ଏକ ନାମରେ ଡାକାଯାଆନ୍ତି ଓ ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି । ଏହା ବର୍ଷର ସେଇ ଦିନ, ଯେଉଁଦିନ ହ୍ରଦ ପୁରା ଭରିଯାଏ, ବାଙ୍ଗମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସୋମ ଯଜ୍ଞରେ ଯେପରି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ସେପରି ବର୍ଷା ଆଣିବା ପାଇଁ ଶବ୍ଦ କରନ୍ତି । ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସୋମପାନ କରି, ବର୍ଷ ଭରି ତାଙ୍କର ଧାର୍ମିକ କ୍ରିୟା କରିଥିଲେ, କିଛି ପ୍ରକାଶରେ ଆସିଥିଲେ, ଆଉ କିଛି ଲୁଚିଥିଲେ । ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ନୀତିକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ଦ୍ୱାଦଶ ଋତୁ ଅବହେଳା କରିନଥିଲେ । ବର୍ଷ ପରେ ବର୍ଷା ଆସିଲାପରେ, ତାପିତ ପୁରୋହିତ ମାନେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି । ବୃନ୍ଦାବନ, କଳା, ଚିହ୍ନିତ ଓ ହରିତ ବାଙ୍ଗମାନେ ତାଙ୍କର ଧନ ଦେଇଥିଲେ; ଏହି ବାଙ୍ଗମାନେ ଗାଈ ପରି ଶତ ହଜାର ଦାନ କରି, ଆମ ଆୟୁଷ୍ୟ ବଢ଼ାଇ ଦେଉଛନ୍ତି । ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ, ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ, "ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ହେ ସୋମ! ଆସୁରକୁ ଦାହ କର, ତାଙ୍କୁ ଦୂରେ ଫିଙ୍ଗିଦେଉ, ଅନ୍ଧକାର ବଢ଼ାଇଥିବା ଏହି ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଉପରେ ତୁମେ କ୍ରୋଧ ବର୍ଷାଅ। ଆମ ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣ, ଏହି ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଉପରେ ତୁମେ ଶିକ୍ଷା ଦିଅ।" ଏହି ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟାୟ କଥା କହନ୍ତି, ଭୟଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ରଖନ୍ତି, ମୃଷା କଥା କହି ଲୋକଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅନ୍ଧକାରରେ ପତିତ ହେଉ । ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଅସମର୍ଥ ଗଭୀରତାରେ ଫିଙ୍ଗିଦେଉ, ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନେ ପୁଣି ଉଠିପାରିବେ ନାହିଁ । ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ତୁମେ ଦିବ୍ୟ ଶିଳା ଓ ଅଗ୍ନି ଶସ୍ତ୍ର ବର୍ଷାଅ, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଉପରେ ତୁମର କ୍ରୋଧ ଜଣାଅ । ଆମ ପ୍ରାର୍ଥନା ତୁମକୁ ଚାରିପଟେ ଆବୃତ କରୁ, ଯେପରି ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଘୋଡ଼ା ରେସରେ ଦୌଡ଼େ । ଆମ ପ୍ରାର୍ଥନା ଗ୍ରହଣ କର, ରାଜାଙ୍କ ପରି ଆମକୁ ଜ୍ଞାନ ଦିଅ, ଆଶୀର୍ବାଦ କର। ଯେଉଁମାନେ ଦୁଷ୍ଟ କାମନା କରନ୍ତି, ମୃଷା କଥା କହନ୍ତି, ଭଲକୁ ମନ୍ଦ କରିଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ନଶ୍ଟ ହେଉ । ଯେଉଁ ଶତ୍ରୁ, ଚୋର, ଅପହରଣକାରୀ ଆମ ଜୀବନ, ଧନ, ଜନତାକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହେ, ସେମାନେ ଦେହ ଓ ବଂଶରେ ନଶ୍ଟ ହେଉ । ଦେବତାମାନେ, ସତ୍ୟ ଓ ମିଥ୍ୟା ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭେଦ କରିଥାନ୍ତି; ସତ୍ୟକୁ ସୋମ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ମିଥ୍ୟାକୁ ନଶ୍ଟ କରନ୍ତି । ଦୂଷ୍ଟ, ମୃଷା କଥାକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଦଳନ କରନ୍ତି । ଯଦି ମୁଁ କିଛି ଦୁଷ୍ଟ କାମ କରିଥିଲି, ଦେବତାମାନେ, ତେବେ ମୋ ପାଇଁ କୌଣସି ଦଣ୍ଡ ରଖ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ମୃଷା ଅଭିଯୋଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜ ସଙ୍ଗୀମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦଶଗୁଣିଆ ଭାବେ ଦୂରେ ଯାଉ । ଯେଉଁ ଦୁଷ୍ଟ ରାତିରେ ଗଦା ନେଇ ଚାଲେ, ଲୁଚି ରହେ, ସେମାନେ ଅନନ୍ତ ଗଭୀରତାରେ ପଡ଼ୁନ୍ତୁ । ମାରୁତମାନେ ଉଠ, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଚିରିଦେଉ, ଦୁଷ୍ଟମାନେକୁ ଦଳନ କର। ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ, ତୁମେ ଦିଗ୍ଦିଗନ୍ତରୁ ପାହାଡ଼ ଭାଙ୍ଗି ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଉପରେ ହାନି ଦିଅ । କୁକୁରମୁଖ, ଉଲ୍ଲୁ, ଗୃଧ୍ର ଭୂତ, ଏହି ସମସ୍ତ ଅଶୁଭ ଶକ୍ତିକୁ ନଶ୍ଟ କର, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଭୂମି ଆମକୁ ଭୂମି ଉପରୁ, ଆକାଶ ଆମକୁ ଉପରୁ ରକ୍ଷା କରୁ । ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୁଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ରିକ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ନାରୀକୁ ଦଳନ କର, ତାଙ୍କୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିପାରିବା ନ ଦିଅ। ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରାର୍ଥନା ମଧ୍ୟରେ, ମିତ୍ରମାନେ, ଅନ୍ୟ କିଛି କଥା କହନ୍ତୁ ନାହିଁ, କେବଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର । ତିନି, ବଳଶାଳୀ ଓ ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ଦୁଇପକ୍ଷକୁ ଏକତ୍ର କରନ୍ତି, ଘୃଣା ହଟାନ୍ତି, ସମ୍ମିଳନ ଆଣନ୍ତି । ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଭଳି ଲୋକ ଡାକନ୍ତି, ଆମ ପ୍ରାର୍ଥନା ତାଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତ କରୁ । ତିନି ଦୟାଳୁ ଓ ଦାନଶୀଳ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି, ନିଜର ଅନେକ ରୂପ ନେଇ ଆସନ୍ତି, ଆମକୁ ସବୁଠୁ ନିକଟ ଫଳ ଦିଅନ୍ତୁ । ଏ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମକୁ ମୁଁ ବଡ଼ ଦାମରେ ମଧ୍ୟ ଦେଇପାରିବି ନାହିଁ; ଶତ, ହଜାର, ଦଶ ହଜାର ଦିଆଯାଉଥିବା ଦାନରେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ । ତୁମେ ଆମ ପରିବାରକୁ, ପିତା, ଭାଇ, ମାତାଙ୍କୁ ଧନ ଓ ମାନ୍ୟତା ଦେଇ ରକ୍ଷା କରିଛ । ଏହିପରି ଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଆମେ ଏହି କଥା ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଛୁ—ତୁମେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ଆଶୀର୍ବାଦ କର, ଦୁଷ୍ଟମାନେକୁ ଦଳନ କର, ଏବଂ ଆମ ଜୀବନରେ ଶୁଭ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଆଣ ।