ପ୍ରାଚୀନ ସମୟରେ ମୋ ମିତ୍ରତା ଥିଲା, ସେମାନେ କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି? ହେ ବଳଶାଳୀ ଏବଂ ସ୍ୱୟଂସ୍ଥିତିଶୀଳ ଭଗବାନ୍ ବରୁଣ, ମୁଁ ଏହି ହଜାର ଦ୍ୱାର ଥିବା ତୁମ ଗୃହକୁ ପହଞ୍ଚିଛି। ଯେଉଁଠି ତୁମେ ତୁମର ପ୍ରିୟ ସାଥୀଙ୍କୁ ସ୍ନେହ କର, ଯଦି ସେ କିଛି ଅପରାଧ କରିଥାଏ, ସେଉଁଠି ସେ ତୁମ ସହ ରହୁନ୍ତୁ। ଆମେ ଯେଉଁଠି ପାପ କରିଛୁ, ତୁମ ରୋଷରେ ପଡ଼ିବାକୁ ଦିଅନାହିଁ; ଯିଏ ତୁମ ସ୍ତୁତି କରେ, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର। ଏହି ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ନିବାସରେ ଆମେ ବସିଛୁ, ବରୁଣ ତାଙ୍କ ଫାନ୍ଦରୁ ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କରୁନ୍ତୁ; ଯେଉଁମାନେ ଦୟା ଆଶା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅଦିତିଙ୍କ ଆଞ୍ଚଳକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତୁ; ସେମାନେ ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଏହିପରେ, ମୁଁ ବରୁଣଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲି: “ହେ ବରୁଣ, ହେ ରାଜା, ମୋତେ ମୃତ୍ତିକା ଘରକୁ ଯିବାକୁ ଦିଅନାହିଁ; ହେ ପ୍ରଭୁ, ଦୟା କରନ୍ତୁ, ଦୟା କରନ୍ତୁ। ଯଦି ମୁଁ ଅସ୍ଥିର ହୋଇ ଚାଲିଏ, ଅପକ୍ୱ ଘଡ଼ା ପରି କମ୍ପିଯାଏ, ତେବେ ଦୟା କରନ୍ତୁ। ଯେତେବେଳେ ମୋ ନିଶ୍ଚୟ ଦୃଢ଼ ରହେନାହିଁ, ମୁଁ ଭ୍ରମିତ ହୋଇଯାଏ, ତେବେ ଦୟା କରନ୍ତୁ। ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ପାଣିର ମଧ୍ୟରେ ବଢ଼ିବା ବୟସରେ ତୃଷ୍ଣାର୍ତ୍ତ ହୋଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୁଏ, ତେବେ ଦୟା କରନ୍ତୁ। ମାନବ ଦେବତାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯେଉଁ ଅପରାଧ କରେ, ଜାଣି କିମ୍ବା ଅଜାଣି, ସେ ଅପରାଧ ଆମକୁ କ୍ଷତି ନ ଦିଅନ୍ତୁ।” ଏହି ସମୟରେ, ବେଦପାଠକମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ମଧୁମୟ ସୋମ ରସ ଉତ୍ସାହ ସହିତ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ଭଗବାନ୍ ବାୟୁଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କଲେ: “ହେ ବାୟୁ, ତୁମ ଦଳସହ ଆସ; ଏଠାରେ ତୁମ ପାଇଁ ପିସା ସୋମ ରହିଛି, ତୁମେ ଏହା ଭୋଗ କର।” ଯେଉଁ ଯଜ୍ଞ କରେ, ସେ ବାୟୁଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧ ସୋମ ଅର୍ପଣ କରେ; ବାୟୁ ସେଉଁଠି ସେକୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାନ୍ତି, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ଫଳ ଦିଅନ୍ତି। ଦୁଇ ଲୋକ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଧନ ଆଣିଥିଲେ, ଦିବ୍ୟ ଧିଷଣା ସେମାନଙ୍କୁ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଲେ; ବାୟୁଙ୍କ ଦଳ ଏହି ଧନ ଆଣିଥିଲେ। ଉଷାମାନେ ଉଦିତ ହେଲେ, ଦିନକୁ ଶୁଭ କଲେ, ବିଶାଳ ଆଲୋକ ପ୍ରକାଶ କଲେ; ଗାଁମାନେ ଚରାଗାହରେ ବିସ୍ତାରିତ ହେଲେ, ଜଳ ନିଜ ଧାରାରେ ବହିଗଲା। ସେମାନେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁଙ୍କ ରଥକୁ ଯୋଗାଇଲେ; ତୀବ୍ର ଦଳମାନେ ଏହି ପ୍ରଭୁମାନେ ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ଏହି ଭଗବାନ୍ମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଗାଁ, ଘୋଡ଼ା, ଧନ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣର ଅଧିକାରୀ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ ତାଙ୍କ ଦଳ ଓ ବୀରମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ ହୁଅନ୍ତି। ଏପରି, ବସିଷ୍ଠମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ତୁତି ସହିତ ଡାକି, ସ୍ୱସ୍ଥ୍ୟତା ଓ ଶକ୍ତି ଆଶା କରନ୍ତି, “ଆପଣମାନେ ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।” ଏହି ପ୍ରାଚୀନ ଦେବତାମାନେ, ଦୋଷରହିତ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜିତ ହେଉଥିଲେ; ସେମାନେ ବାୟୁ ଓ ମନୁଙ୍କ ପାଇଁ ଉଷାକୁ ଉଦିତ କରିଥିଲେ। ଦେବଦୂତମାନେ, ଅଚ୍ୟୁତ ରକ୍ଷକ, ମାସ ଓ ଋତୁମାନେ ଦେଖିଥିଲେ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା ସଦା ନୂତନ, ମୁଁ ତାଙ୍କ ଦୟା ଓ ନୂତନ ସମୃଦ୍ଧି ଚାହୁଁଛି। ସେମାନଙ୍କ ଦଳ ଧନରେ ସମୃଦ୍ଧ, ଜ୍ଞାନ ଓ ପ୍ରଭାରେ ଚମକୁଥିଲେ; ସେମାନେ ବାୟୁଙ୍କ ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଲେ, ପୁରୁଷମାନେ ତାଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ, ତୁମେ ଶୁଦ୍ଧ ସୋମ ଉପଭୋଗ କର; ଏହି ପବିତ୍ର କୁଶାସନରେ ବସ। ତୁମର ଶତ ହଜାର ଦଳ ସହିତ ଆସ; ଏହି ମଧୁ ରସ ଉପଭୋଗ କର। ବସିଷ୍ଠମାନେ ତୁମକୁ ଡାକି, ଶକ୍ତି ଓ ଦୟା ଆଶା କରନ୍ତି; ଆପଣମାନେ ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ବାୟୁଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇଛି: “ହେ ବାୟୁ, ଶୁଦ୍ଧ ରସରେ ଆନନ୍ଦ ନିଅ; ତୁମ ଦଳମାନେ ଏଠାକୁ ଆସ; ଏହି ପ୍ରାଚୀନ ମଦିରା ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ।” ସୋମ ଧାରା ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି, ପ୍ରାର୍ଥକମାନେ ଭକ୍ତି ଓ କୌଶଳରେ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାନ ଆନନ୍ଦ କରାନ୍ତି। ବାୟୁ ଏହି ଦଳ ନେଇ ଆସନ୍ତି, ଯଜ୍ଞ ପ୍ରେମରେ ଦାନ ଦିଅନ୍ତୁ; ଆମକୁ ଧନ, ବଳ, ଗାଁ ଓ ଘୋଡ଼ା ଦିଅନ୍ତୁ। ବାୟୁ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ଉପଭୋଗ କରି, ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କରନ୍ତୁ; ଆମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ ହେବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଆପଣମାନେ ଆମ ଯଜ୍ଞରେ ଶତ ହଜାର ଦଳ ସହିତ ଆସନ୍ତୁ; ଆପଣମାନେ ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଏବେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଡାକାଯାଉଛି: “ହେ ବୃତ୍ରନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଏହି ନୂତନ ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ତୁତି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ; ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଶକ୍ତି ଦିଅ।” ତୁମେ ଦୁଇଁଜଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏକାସାଥିରେ ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ହୁଅଛ; ଆମକୁ ପୁରୁଣା, ଘୋଡ଼ାମୟ ଶକ୍ତି ଦିଅ। ଯେତେବେଳେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ପ୍ରଶଂସା ନେଇ ଆସନ୍ତି, ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଁ ଦୌଡ଼ନ୍ତି, ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି। ପ୍ରେରିତ ଅନୁସୂତି ସହ ବିଶିଷ୍ଟତା, ଧନ ଓ ପ୍ରଶଂସିତ ପୁରୁଣା ଦାନ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ନୂତନ ଓ ଅତିଶୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୂତି ଦିଅ। ଯେତେବେଳେ ଦୁଇ ବଳିଷ୍ଠ ସେନା ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା କରେ, ତୁମେ ଭକ୍ତମାନେ ସହିତ ଅଧର୍ମୀମାନେକୁ ନାଶ କର; ଆମକୁ ଅନୁଗ୍ରହ କର, ତୁମର ଘୋଡ଼ା ନିତ୍ୟ ଫଳ ନେଇ ଆସନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି, ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକ; ଯେଉଁ ଅପରାଧ କରିଛୁ, ତାହା କ୍ଷମା କର; ଆର୍ଯ୍ୟମାନ୍ ଓ ଅଦିତି ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ଏହି ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ଣ୍ଣ ଅର୍ପଣ ସହିତ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ଦୁଇ ଯୁବକ ସହ ବିଜୟ ଲାଭ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ; ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଷ୍ଣୁ, ମାରୁତମାନେ ଆମକୁ ଆବୃତ କରନ୍ତୁ; ଆପଣମାନେ ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଏହି ହେଉଛି ତୁମ ପ୍ରାଚୀନ ସ୍ତୁତି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ମୋର ଚିନ୍ତାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ମେଘରୁ ବର୍ଷା ପରି। ଗାୟକଙ୍କ ଡାକ ଶୁଣ, ଆମ ସ୍ତୁତି ଗ୍ରହଣ କର; ଭୃଦ୍ଧି ଦିଅ। ଆମକୁ ଅପମାନ କିମ୍ବା ଅପକାର ଦିଅନାହିଁ; ଆମ ଗୃହରେ ଅନର୍ଥ ଆଣନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଆମେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ତୁତି ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ; ଜ୍ଞାନ ଓ ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଁଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୁମ ସାହାଯ୍ୟ ଚାହୁଁଛୁ। କାରଣ, ପ୍ରେରିତମାନେ ସଦା ଏପରି ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି, ଶକ୍ତି ଓ ଧନ ଲାଭ ପାଇଁ। ଏହିପରି ଭଗବାନ୍ମାନେ ଦୟା, ଶକ୍ତି, ଧନ, ଶୁଭ ଓ ମୁକ୍ତି ଦେବାକୁ ସଦା ପ୍ରସ୍ତୁତ।