ଏକ ସୁନ୍ଦର ଦିନର ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି, ଯେତେବେଳେ ଦେବୀ ଉଷା ତାଙ୍କର ଆଲୋକରେ ଆସି ଆକାଶର ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଛନ୍ତି। ସେ ଆମକୁ ଅବିରତ, ବିସ୍ତୃତ ସୁରକ୍ଷା ଓ ଧନ-ଦାନର ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଦେଇ, ଆମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରିଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସୁନ୍ଦର ଧନର ସମ୍ପର୍କରେ ଜଡିଅଛୁ। ଦେବୀ ଉଷା, ତୁମେ ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଓ ବିଜୟର ସମ୍ପର୍କରେ ଜଡି ଦେଖା, ତୁମର ଆଲୋକରେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଆକର୍ଷଣ କର। ଆକାଶର ଦ୍ୱାର ଖୋଲିବା ପରେ, ତୁମେ ହାତରେ ଧନ ନେଇ ଆସୁଛ, ଯାହା ଆମକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉଛି। ତୁମର ଚାରିପାଖରେ ଉଡୁଥିବା ପକ୍ଷୀ, ଦୁଇ ପାଖରେ ଓ ଚାରି ପାଖରେ ଚଳାଚଳ କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମର ଆଲୋକରେ ଜୀବନ ଲାଗି ଜାଗରୁକ ହେଉଛନ୍ତି। ତୁମର ରେଖା ତାରାଙ୍କୁ ଦୂର କରି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପ୍ରକାଶ ଛରାଉଛି, ତୁମକୁ କାନ୍ବା ଗାଇଛନ୍ତି, ଧନର ଆଶାରେ। ସୂର୍ୟଙ୍କର ରେଖାଗୁଡିକ ଆମକୁ ଦେଖାଉଛି, ଯେଉଁଥିରେ ଜାତବେଦସ୍, ସୂର୍ୟ ଆସୁଛନ୍ତି। ସେ ଦୂର ଦେଖିବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଆଲୋକ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଦେଖାଉଛି। ସୂର୍ୟ, ତୁମେ ମନୋରମ ଚାରିତ୍ର ଓ ଦୂରଦର୍ଶୀ ହେବାରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖୁଛ, ତୁମର ରେଖା ଆକାଶକୁ ମାପୁଛି। ତୁମେ ଆଜି ଆସୁଛ, ମୋର ହୃଦୟର ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବାକୁ, ଓ ତାଳିକାରୁ ହଳଦୀ ହଟାଇବାକୁ। ତୁମର ଆଲୋକ ଆମକୁ ଉଜ୍ଜ୍ବଳ କରେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ବିପତ୍ତିକୁ ଦୂର କରେ। ଏହି ସୂର୍ୟ, ତୁମର ଶକ୍ତି ଅବିରତ, ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦିଏ, ତୁମର ଦୃଷ୍ଟି ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଦେଖାଉଛି। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମାନ୍ୟତା ଦେଇ, ଆମେ ସେକୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ। ସେ ସମୁଦ୍ରର ମାଲିକ, ଯିଏ ଧନର ଅଭିବୃଦ୍ଧି କରେ। ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଆମକୁ ଦିଗ୍ବନ୍ଦୁ କରେ, ସେ ମାନ୍ୟତା ଦେଇଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆକର୍ଷଣ କରେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଦୂର ରହୁଥିବା ଧନକୁ ଆଣିବାକୁ ସାହାଯ୍ୟ କର, ତୁମର ଶକ୍ତି ସମସ୍ତ ବିପତ୍ତିକୁ ଦୂର କରେ। ସେ ଯେତେବେଳେ ଭୂମିକୁ ବାସ୍ତବତାରେ ଆଣି, ତେବେ ଆମେ ତଳକୁ ଦେଖୁଛୁ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଆମେ ସମସ୍ତ ଅବିରତ ଧନ ଦେଖୁଛୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସମସ୍ତ ବିପତ୍ତିକୁ ଦୂର କର, ତୁମର ଶକ୍ତିରେ ଆମେ ତାଳିକାରୁ ଅବିରତ ଧନ ପାଇବାକୁ ଚାହାଁ। ସେଇ ଦିନର ଆରମ୍ଭରେ, ଆମେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ଦେବତାଙ୍କର ଦୟା ଓ ସମ୍ମାନ ପାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛୁ। ଏହି ଦିନ ଆମକୁ ନୂତନ ଆଶା ଓ ଧନର ଅଭିବୃଦ୍ଧି ଦେଉ।