ଏକ ସୁନ୍ଦର ପ୍ରଭାତ ଆସିଲା। ଉଷା, ସ୍ୱର୍ଗର କନ୍ୟା, ଆମ ପ୍ରଶଂସକଙ୍କୁ ଯେପରିମାଣ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦେଇଥିଲେ, ସେପରି ଆମକୁ ମଧ୍ୟ ଦିଅ। ବୃଷଭର ଗର୍ଜନା ସହ ତୁମକୁ ଯେପରି ଅନେକେ ଆଣିଥିଲେ, ତୁମେ ମେଘର ଦୃଢ଼ ବାଟ ଭାଙ୍ଗି, ଆଲୋକ ଆଣିଥିଲ। ଉଷା ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଦାନ ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ କରନ୍ତି, ଆମେ ତାଙ୍କୁ ସତ୍ୟ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ ହେଉ। ତୁମେ ଆଲୋକିତ ହେଉଥିବାବେଳେ, ଆମକୁ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଜ୍ଞାନ ଦିଅ, ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଆମକୁ ସଦା ସୁରକ୍ଷିତ ରଖ। ବସିଷ୍ଠମାନେ, ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଥମେ ଉଷାକୁ ଜାଗ୍ରତ କରିଥିଲେ। ସେ ଦୁଇ ଜଗତକୁ ଘୁରାଇ, ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ପ୍ରକାଶ କରାଇଥିଲେ। ଉଷା ନୂତନ ଜୀବନ ବୋକାଏ, ଅନ୍ଧକାରରୁ ଆଲୋକକୁ ଉଠିଆସିଥିଲେ। ଏହି ଯୁବତୀ, ଲଜ୍ଜାହୀନ ଏବଂ ନବୀନ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଯଜ୍ଞ, ଏବଂ ଅଗ୍ନିକୁ ଜଗାଇ, ସମ୍ମୁଖେ ଯାଉଥିଲେ। ଘୋଡ଼ା, ଗାଈ ଏବଂ ବୀରରେ ଧନୀ ଉଷାମାନେ ସଦା ଆମ ପାଇଁ ଉଦୟ ହେଉ, ଚାରିପଟେ ଘୃତ ପ୍ରବାହିତ କରୁଥିବା ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ, ଆମକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କର। ଉଷା, ସ୍ୱର୍ଗର କନ୍ୟା, ଆଲୋକମୟ ହୋଇ ଦେଖାଦେଲେ। ସେ ବିଶାଳ ଅନ୍ଧକାରକୁ ହଟାଇ, ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ପ୍ରକାଶ ଆଣିଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର କିରଣ ସହ ଉଦୟ ହୁଏ, ତାରା ଚମକିଉଠେ; ଉଷା ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେବାବେଳେ, ଆମେ ଆମ ଅଂଶ ନେଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାକୁ ଚାହୁଁ। ବୟସ୍କ ସ୍ୱର୍ଗକନ୍ୟା ଉଷା, ଆମେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛୁ; ତୁମେ ଉପାସକଙ୍କ ପାଇଁ ଅତି ଆକାଂକ୍ଷିତ ଧନ ଆଣିଛ। ମହାନ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଏହି ଦେବୀ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦୃଶ୍ୟ, ଧନ ଦେଉଥିବା ଉଷା, ଆମେ ତୁମକୁ ମା’ ପରି ଆଶ୍ରୟ କରୁଛୁ। ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଦାନ, ଏହି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ଦୂରସୁନା ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ, ମାନବମାନେ ଉପଭୋଗ କରିପାରିବା ପରି ଦିଅ। ପ୍ରେରିତମାନେ ପାଇଁ ଅମର କୀର୍ତ୍ତି ଏବଂ ଧନ, ଆମ ପାଇଁ ଗୋଧନ ଦିଅ, ଦାନଶୀଳଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କର, ଉଷା, ଉଠ, ଅନ୍ଧକାର ହଟାଅ। ଏହିବେଳେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମ ଯଜ୍ଞ ଓ ଜନମାନେ ପାଇଁ ବଡ଼ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ। ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଉଦ୍ୟମ କରୁଥିବା ଆମେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ ହେବାକୁ ଚାହୁଁ, ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା ତୁମେ ଆଶୀର୍ବାଦ କର। ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗର ଶାସକ, ଆଲୋକର ନାୟକ, ମହାନ ଧନଦାତା; ସମସ୍ତ ଦେବତା ତୁମ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରଭାବ ଏକତ୍ର କରିଛନ୍ତି। ତୁମେ ଜଳମାନଙ୍କ ଶୟନକୁ ଖୋଦିଛ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଆକାଶରେ ବସାଇଛ; ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟର ଆନନ୍ଦରେ, ତୁମେ ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ଚିନ୍ତାକୁ ପ୍ରେରିତ କର। ଯୁଦ୍ଧରେ, ତୁମେ ଅଗ୍ନି ସମ, ସୁରକ୍ଷାର ଉତ୍ସ; ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଧନର ନାୟକ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ। ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜନ ଓ ଜନ୍ମାଧିକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛ; ମିତ୍ର ବରୁଣ ସହ ସୁରକ୍ଷା ଆଣନ୍ତି, ମହାନ ମାରୁତଙ୍କ ସହ ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ ନେଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତି। ବରୁଣଙ୍କ ମହାନ ଫଳ ପାଇଁ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ମାପାଯାଏ, ତାଙ୍କର ଅସ୍ଥିରତା ଦୃଢ଼; ଅନ୍ୟେ ଅନ୍ୟାୟୀଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି, କିଛି ଦୁର୍ବଳକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି, କିଛି ଶ୍ରେଷ୍ଠ କଥା ଚୟନ କରନ୍ତି। ଯାହା ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ବରୁଣ ଯଜ୍ଞରେ ଆଗକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନେ କୌଣସି ଅପକାର, ଅନର୍ଥ କିମ୍ବା ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ; ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ତ୍ରୁଟି ସେମାନଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରେ ନାହିଁ। ହେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ଦେବ ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ ନିକଟକୁ ଆସ; ଏହି ଡାକକୁ ଶୁଣ, ଯଦି ତୁମେ ମୋତେ ପ୍ରସନ୍ନ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ମିତ୍ରତା ଏବଂ ଦୟା ଦିଅ, ଯାହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଦ୍ଧରେ, ଏହି ଜନମାନଙ୍କ ଶକ୍ତି ସହ ଆମ ନେତୃତ୍ୱ କର; ଦୁଇପକ୍ଷ ତୁମକୁ ଡାକିଲେ, ସନ୍ତାନ ଓ ବଂଶ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ନିଷ୍ପତ୍ତି କର। ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ମିତ୍ର ଓ ଆର୍ୟମନ ଆମକୁ ବଡ଼ ଗୌରବ ଏବଂ ବିଶାଳ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ; ଅଦିତିଙ୍କ ଅନ୍ତରାୟହୀନ ଆଲୋକ, ସତ୍ୟର ଧାରକ, ଆମେ ସବିତାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ ପାରିବା। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ପୁରୁଣା ମିତ୍ରତା ଦେଖି, ପୂର୍ବଦିଗକୁ ବିସ୍ତୃତ ସେନା ସହ ବଢ଼ିଥିଲେ, ଗୋଧନ ଉଦ୍ଧାର ପାଇଁ। ସୁଦାସଙ୍କୁ ଦାସ, ବୃତ୍ର ଓ ଆର୍ୟଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲ। ଯେଉଁଠାରେ ପୁରୁଷମାନେ ଧ୍ୱଜ ଉଠାଇ ଏକତ୍ରିତ, ଯେଉଁଠାରେ ଯୁଦ୍ଧରେ କିଛି ଆଦର ନାହିଁ, ଦେବତାମାନେ ଭୟଭିତ, ସେଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ବରୁଣ, ଆମ ପକ୍ଷରେ କଥା କହ। ଭୂମିର ସୀମା ଅନ୍ଧକାରରେ ଢାକା ଥିଲା, ତୁମେ ଦେଖିଛ; ତୁମ ଶବ୍ଦ ଆକାଶକୁ ଉଠିଛି; ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୃଢ଼ ରୁହନ୍ତୁ ନାହିଁ, ସାହାଯ୍ୟ ସହ ନିକଟକୁ ଆସ, ଆମ ଡାକ ଶୁଣ। ଅଜୟ ଅସ୍ତ୍ର ସହ ତୁମେ ସୁଦାସଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲ; ଏହି ପୂଜାରୀଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣ, କାରଣ ତୃତ୍ସୁମାନେ ଏକ ସତ୍ୟ ପୂଜାରୀ ଥିଲେ। ଶତ୍ରୁମାନେ ଶକ୍ତି ଦେଖାଇ ଉତ୍ତମମାନେ ଉପରେ ଅତ୍ୟାଚାର କରନ୍ତି; ତୁମେ ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଧନର ଶାସକ, ଉପର ଆକାଶରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୁଇଏ ଡାକାଯାଆନ୍ତି, ସୁଦାସ ଦଶ ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୃତ୍ସୁମାନେ ସହ ରକ୍ଷିତ ହେଲେ। ଅନ୍ୟ ଦଶ ରାଜା, ଯଜ୍ଞ ନ କରି, ସୁଦାସଙ୍କୁ ହରାଇପାରିଲେ ନାହିଁ; ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ସତ୍ୟ ଷ୍ଟୁତି ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରସାଦ ହେଲା। ଦଶପୁତ୍ର ସୁଦାସ ଚାରିପଟେ ଆକ୍ରମଣ ହେବାବେଳେ, ଇନ୍ଦ୍ର ବରୁଣ ତାଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦେଇଥିଲେ; ତୃତ୍ସୁମାନେ ଧ୍ୟାନ ଓ ଭକ୍ତି ସହ ଜୟ ପାଇଥିଲେ। ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ମାର, ଅନ୍ୟେ ନିୟମ ରକ୍ଷା କର; ଇନ୍ଦ୍ର ବରୁଣ, ଆମେ ତୁମକୁ ଉତ୍ତମ ଷ୍ଟୁତି ସହ ଡାକୁଛୁ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ମିତ୍ର ଓ ଆର୍ୟମନ ଆମକୁ ବଡ଼ ଗୌରବ ଏବଂ ବିଶାଳ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ; ଅଦିତିଙ୍କ ଅନ୍ତରାୟହୀନ ଆଲୋକ, ସତ୍ୟର ଧାରକ, ଆମେ ସବିତାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ ପାରିବା। ଯଜ୍ଞରେ, ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ବରୁଣଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଉଛି, ଆହୁତି ଓ ଭକ୍ତି ସହ; ଘୃତର ଧାର ତୁମ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ବାହୁରେ ପଡ଼ି, ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ନେଇ ଘୁରୁଛି। ତୁମର ଶାସନ ବିଶାଳ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଏବଂ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ, ଆକାଶ ସମାନ, ନେତୃତ୍ୱ ଏବଂ ପଥ ସହିତ ସ୍ଥାପିତ; ବରୁଣଙ୍କ ଅଭିଯୋଗ ଆମ ପାଖରୁ ଦୂରେ ଯାଉ, ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ଜଗତକୁ ବିସ୍ତୃତ କରନ୍ତୁ।