ଏକ ସୁନ୍ଦର ପ୍ରଭାତ ଦିନରେ, ମୋର ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ମାର୍ଗ ଖୋଲିଗଲା—ସେ ମାର୍ଗଗୁଡ଼ିକ ଅବିରୋଧ ଓ ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ଶୋଭିତ। ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରୁ ଆସୁଥିବା ପ୍ରଭାତୀ ଉଷା ର ଚିହ୍ନ ଆଗରେ ଦେଖାଦେଲା, ସେ ଘରଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଲା। ଏହିପରି ଅନେକ ଦିନଗୁଡ଼ିକ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ଉଦୟିତ ହୋଇ, ଚଳିଯାଉଛି। ପ୍ରେମିକା ପରି ଉଷା ଏପଟେ ସେପଟେ ଘୁରୁଛନ୍ତି, ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି କିନ୍ତୁ ପୁଣି ଫେରନ୍ତି ନାହିଁ। ପୁରାତନ ଋଷିମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ୟବାଦୀ ଓ ଜ୍ଞାନୀ, ସେମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ସଭାରେ ବସିଥିଲେ। ପୂର୍ବଜମାନେ ଗୁପ୍ତ ଆଲୋକକୁ ଉନ୍ମୋଚନ କରିଥିଲେ, ସତ୍ୟ କଥା ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପ୍ରଭାତକୁ ଆଣିଥିଲେ। ସେମାନେ ଏକଠା ହୋଇ, ଏକ ଜାଗାରେ ଅନ୍ୟୋନ୍ୟ ସହ କୌଣସି ବିରୋଧ କରିନଥିଲେ। ସେମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ନିୟମ ଭଙ୍ଗ କରିନଥିଲେ, ସମୃଦ୍ଧି ଲାଗି ଅବିରୋଧ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ। ବସିଷ୍ଠମାନେ ଉଷା ଦେବୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଛନ୍ତି—ଏହି ଜାଗ୍ରତ ଉଷା, ଶୁଭାଗ୍ୟଶାଳି, ଗୋମାତା ଓ ବଳ ର ଭାର୍ଯ୍ୟା, ଆପଣ ଉଦୟିତ ହୁଅନ୍ତୁ। ଉଷା, ଆପଣ ଆମକୁ ଦୀର୍ଘ ଖ୍ୟାତି ଓ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ, ସଦା ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଉଷା ଏକ ଯୁବତୀ ପରି ଉଦୟିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଚଳମାନ ବସ୍ତୁକୁ ଜୀବନ ଦେଉଛନ୍ତି। ଅଗ୍ନି ମାନବ ସଭାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉଛନ୍ତି, ଆଲୋକ ଦେଇ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରୁଛନ୍ତି। ଉଷା ଚାରିପାଖରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରେଶମ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି, ସୁନା ର ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଗୋମାତା ଓ ଦିନମାନଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱ କରୁଛନ୍ତି। ଉଷା, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଧାରଣ କରି, ଧଳା ଶୁଭ୍ର ଘୋଡ଼ା ନେତୃତ୍ୱ କରି, ତାଙ୍କର କିରଣରେ ବିସ୍ତୃତ ହୋଇ ଦୟାଳୁ ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉଛନ୍ତି। ଦୂରରୁ ଆସ, ଉଷା, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦୂର କର, ଆମ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ଚରାଗାହକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କର, ଦ୍ୱେଷ ଦୂର କର, ଧନ ଦିଅ, ଦାତାରେ ଦାୟା ଜଗାଅ। ଉଷା, ତୁମ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କିରଣରେ ଆମ ଉପରେ ପ୍ରକାଶ ପତାଅ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦେଉଥିବା ନାରୀ ପରି ଆମକୁ ଧନ, ଗୋ, ଅଶ୍ୱ ଓ ରଥ ଦିଅ। ବସିଷ୍ଠମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେ ଉଷା ଆମକୁ ଉଚ୍ଚ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ, ସଦା ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ପ୍ରଥମ କିରଣ ଦେଖାଦେଲା, ଉଷାଙ୍କ ଆଲୋକ ଉପରକୁ ବିସ୍ତାରିତ। ଉଷା, ତୁମ ମହାନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରଥରେ ଆସ, ଆମ ପାଇଁ ଉପକୃତି ଓ ଆଲୋକ ଆଣ। ଅଗ୍ନି ଜାଗ୍ରତ ହେଉଛନ୍ତି, ପ୍ରେରିତମାନେ ସ୍ତୁତି କରୁଛନ୍ତି, ଉଷା ଆଲୋକ ନେଇ ଅନ୍ଧକାର ଓ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟକୁ ଦୂର କରି ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତି। ଏହି ଉଷାମାନେ ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ଆସିଛନ୍ତି, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରି ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଯଜ୍ଞକୁ ଆଣିଛନ୍ତି। ସେ ଶ୍ୱର୍ଗର କନ୍ୟା ଉଷା ଜାଗିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖୁଛନ୍ତି, ସ୍ୱୟଂ-ୟୁକ୍ତ ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କ ରଥ ଚଲିଛି। ଆଜି, ଆମେ ଓ ଦାତାମାନେ ଉଷା ପାଇଁ ଭଲ ଚିନ୍ତା ସହିତ ଜାଗିବା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଉଷାମାନେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରି, ସଦା ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଉଷା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ମାର୍ଗ ଖୋଲିଦେଲେ, ପଞ୍ଚ ଜନଙ୍କୁ ଜାଗାଇଲେ। ଦୃଢ଼ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ବୃଷଭମାନେ ଆଲୋକ ଆଣିଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ପୂରଣ କରିଲେ। ଉଷା ଆକାଶର ସୀମାରେ ଋତୁଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ, ଯୋଜିଥିବା ନାରୀମାନେ ପରି ଉଷାମାନେ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଗୋମାନେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରି, ଆଲୋକ ଆଣି, ସବିତା ତାଙ୍କର ହସ୍ତ ପ୍ରସାରିତ କରିଥିଲେ। ଉଷା ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରାୟ ଓ ଦାୟାଳୁ, ଶୁଭାଗ୍ୟ ଆଣିଥିଲେ, ଦିବ୍ୟ କନ୍ୟା ଉଷା ଧର୍ମାନୁଷ୍ଠାନ କରୁଥିବା ଅଙ୍ଗିରସ୍ମାନେ ପାଇଁ ଧନ ଦେଇଥିଲେ। ଉଷା, ଯେତେ ଧନ ତୁମ ସ୍ତୁତିକାରମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରଦାନ କରିଛ, ଆମକୁ ସେଇ ଧନ ଦିଅ। ବୃଷଭ ର ଗର୍ଜନାରେ ତୁମକୁ ଆଣିଛନ୍ତି, ମେଘ ର ଦ୍ୱାର ଭାଙ୍ଗି ଦେଇଛନ୍ତି। ଉଷା ଦେବତାମାନେ ଦାନ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି, ସତ୍ୟ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତି। ଆଲୋକ ଦେଇ ଆମକୁ ଶ୍ରେୟସ୍କାମୀ ଜ୍ଞାନ ଦିଅ, ସଦା ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ରକ୍ଷା କର। ବସିଷ୍ଠମାନେ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଥମେ ଉଷାକୁ ଜାଗାଇଥିଲେ, ସେ ଦୁଇ ଲୋକକୁ ଘୁଞ୍ଚାଇ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ। ନୂତନ ଜୀବନ ନେଇ, ଅନ୍ଧକାରରୁ ଆଲୋକକୁ ଉଷା ଜାଗିଥିଲେ, ଯୁବତୀ ପରି ଶର୍ମ ନ କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଯଜ୍ଞ ଓ ଅଗ୍ନିକୁ ଆଗରେ ଆଣିଥିଲେ। ଅଶ୍ୱ, ଗୋ ଓ ବୀରରେ ସମୃଦ୍ଧ ଉଷାମାନେ ସଦା ଆମ ପାଇଁ ଉଦୟିତ ହେଉନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଘୃତ ବର୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଆମକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ସଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଉଷା, ଶ୍ୱର୍ଗର କନ୍ୟା, ଉଦୟିତ ହୋଇ ଦେଖାଦେଲେ, ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ବଡ଼ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରି ଆଲୋକ ଦେଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କ କିରଣ ସହ ଉଦୟିତ ହେଲେ, ତାରା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଚଢ଼ିଲେ। ଉଷା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେବାବେଳେ, ଆମେ ଆମ ଅଂଶ ନେଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା। ଉଷା, ବୟସ୍କ ଶ୍ୱର୍ଗ କନ୍ୟା, ଆମେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛୁ, ଉପାସକ ପାଇଁ ଅଦ୍ଭୁତ ଧନ ଆଣିଛ। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କର୍ମ କରୁଥିବା ଦେବୀ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଉଛ, ଧନ ଦେଇଥିବା ତୁମକୁ ଆମେ ମାତା ପରି ଆଶ୍ରୟ କରୁଛୁ। ଶ୍ୱର୍ଗ କନ୍ୟା, ସେଇ ଅଦ୍ଭୁତ ଦାନ ଆମକୁ ଦିଅ, ଲୋକେ ଯାହା ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ମର୍ତ୍ୟମାନେ ଉପଭୋଗ କରିପାରିବା ଦାନ ଦିଅ। ପ୍ରେରିତମାନେ ପାଇଁ ଅମର ଖ୍ୟାତି ଓ ଧନ ଦିଅ, ଆମ ପାଇଁ ଗୋଧନ ଦିଅ, ଦାତାଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କର, ଉଦୟିତ ହୁଅ, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କର। ଏହି ସମୟରେ, ବିଶାଳ ରକ୍ଷା ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ—ଏଇ ଯଜ୍ଞ ଓ ଆମ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ତୁମେ ରକ୍ଷା କର। ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା ଆମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ ହେବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ହେ ରକ୍ଷକମାନେ। ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶକ୍ତି ଓ ଧନର ଦାତା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଇନ୍ଦ୍ର ବରୁଣ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ତୁମ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଏକତ୍ର କରିଛନ୍ତି। ତୁମେ ଜଳପଥ ତିଆରି କର, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଆକାଶରେ ବସାଇଛ, ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟର ଆନନ୍ଦରେ ତୁମେ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ଚିନ୍ତାକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଉଛ। ସଂଗ୍ରାମରେ ତୁମେ ଅଗ୍ନି, ରକ୍ଷା ଦାତା, ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଧନର ମାଲିକ, ଆମେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ।