ଏହି କଥା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ମହାନ୍ ମାନବମାନଙ୍କ ଉପରେ, ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଓ ଦୃଢତା ସହିତ ଅଗ୍ରଗାମୀ ହେଇ, ଚକ୍ରବାତ ରଥ ଭଳି ଅକ୍ଷତ ରହିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ ସ୍ଵୟଂ ଜ୍ଵଳମାନ ହୋଇ ଭାଗ୍ୟବାନ୍ ଜୀବନ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ ଦିବ୍ୟ ଉଷା ଆସିଛି, ସ୍ଵର୍ଗରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ତାଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱକୁ ସତ୍ୟରେ ପ୍ରକାଶ କରୁଛନ୍ତି। ଉଷା ଅନେକ ଅସୁବିଧା, ବିପକ୍ଷତା ଓ କଠିନତାକୁ ଦୂର କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ପଥଗୁଡ଼ିକୁ ଜାଗ୍ରତ କରିଦେଇଛନ୍ତି। ଏହି ଦିନ ଆମ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ମଙ୍ଗଳ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ନେଇ ଆସୁ, ଏହି ଉଷା ଦେବୀ ଆମକୁ ଖ୍ୟାତି ଓ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ, ଯାହା ମର୍ତ୍ୟ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନାମକୀର୍ତ୍ତି ଦିଏ। ଉଷାଙ୍କର ଦ୍ୱିପ୍ରଭା ରଶ୍ମିଗୁଡ଼ିକ ଦିଗ୍ଦିଗନ୍ତରେ ଛଡ଼ିଯାଇଛି, ଦିବ୍ୟ ନୀତି ସୃଷ୍ଟି କରି, ଆକାଶକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଇଛନ୍ତି। ଏହି ଉଷା ଦୂରରୁ ଯୋଜିତ ହୋଇ, ପଞ୍ଚ ଦିଗରେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଚକ୍ରାକାର ଚଳାଉଛନ୍ତି। ସେ, ଦିବ୍ୟପୁତ୍ରୀ ଏବଂ ଜଗତ୍ର ମାଲିକା, ଲୋକମାନଙ୍କ ଚରିତ୍ର ଅବଲୋକନ କରନ୍ତି। ସେ ଅଶ୍ୱ-ସମ୍ପନ୍ନ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ବଧୂ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଓ ଦାନଶୀଳ; ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ଉଷା ଅଗ୍ନି ସହିତ ଉଦୟମାନ ହୋଇ, ସଙ୍ଗୀତରେ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି। ତାଙ୍କ ରକ୍ତିମ ଅଶ୍ଵମାନେ ଉଷାଙ୍କୁ ଧାରଣ କରି, ତାଙ୍କ ଶୋଭାମୟ ରଥକୁ ଆଗକୁ ନେଇଯାଉଛନ୍ତି, ଉଷା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଉଷା ସତ୍ୟମୟୀ, ମହାନ୍ ମଧ୍ୟରେ ମହାନ୍, ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି; ସେ ଅନ୍ଧକାର ଭାଣ୍ଡାର ଭାଙ୍ଗି, ଗାୟମାନେ ଉଷା ପାଇଁ ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଏବେ ଉଷା ଆମକୁ ଗାୟ, ଅଶ୍ୱ, ଓ ବୀର ସମ୍ପନ୍ନ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଦାନରେ ଦାତା ହେଉ, ଆମ ପବିତ୍ର କୁଶ ଅବହେଳିତ ନହେଉ, ଏବଂ ଆମକୁ ସଦା ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅନ୍ତୁ। ଅମୃତ ଜ୍ଵାଳା, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଉଦୟ ହୋଇଛନ୍ତି; ସାବିତା ଦେବ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି; ଉଷା ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି। ଦେବମାନେ ଚଲିବା ପଥ ମୋ ଦେଖାପଡ଼ିଛି, ଧନ-ଧାନ୍ୟ ରେ ସୁଶୋଭିତ; ଉଷାଙ୍କ ଚିହ୍ନ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରୁ ଆସି, ଘରେ ଏସାରିଛି। ସେଇ ଅନେକ ଦିନ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ଉଦୟମାନ; ଉଷା ପ୍ରେମିକୀ ଭଳି ଘୂରିବା, ଦେଖାଯାଏ କିନ୍ତୁ ପୁଣି ଆସନ୍ତି ନାହିଁ। ପ୍ରାଚୀନ ଋଷିମାନେ, ସତ୍ୟବାନ୍ ଓ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍, ଦେବମଣ୍ଡଳରେ ବସି, ଗୁପ୍ତ ଆଲୋକ ଖୋଜି, ସତ୍ୟ ବାଣୀ କହି ଉଷାଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ଏକାଠି ହୋଇ, ସମ୍ମିଳିତ ଜ୍ଞାନରେ ଅବିଚଳ, ଦେବନୀତି ଉଲ୍ଲଂଘନ କରନ୍ତିନାହିଁ, ଧନ ପାଇଁ ଅବିରୋଧ। ଉଷା, ଶୁଭ ଜାଗୃତା, ଭାଗ୍ୟବାନ୍, ବସିଷ୍ଠମାନେ ହ୍ୟମ୍ନ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି; ଗୋମାତା, ବଳର ପତ୍ନୀ, ଉଦୟ ହେଉ, ଉଚ୍ଚ ଜନ୍ମା, ପ୍ରଥମେ ବୟସ୍କ ହେବା। ଧନ ଓ ଶୁଭ ବାଣୀର ଅଗ୍ରଣୀ ଉଷା, ବସିଷ୍ଠମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି; ଦୀର୍ଘ ସ୍ଥାୟୀ କୀର୍ତ୍ତି ଓ ଧନ ଦିଅ, ସଦା ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ। ଉଷା ଏବେ ଯୁବତୀ ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସମସ୍ତ ଚଳମାନକୁ ଜୀବନ ଦେଉଛନ୍ତି; ଅଗ୍ନି ମାନବ ମଣ୍ଡଳରେ ପ୍ରକାଶିତ, ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରି ଆଲୋକ ଜଳାଉଛନ୍ତି। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଉଷା ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଆଲୋକରେ ଢାକି ଦେଇଛନ୍ତି, ସୁନ୍ଦର ଅମ୍ବର ଧାରଣ କରି, ସୁନା ରଙ୍ଗରେ ଦେଖିବାକୁ ଆକର୍ଷକ, ଗୋମାତା, ଦିନମାନଙ୍କ ଅଗ୍ରଣୀ। ଉଷା, ଦେବତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଧାରଣ କରି, ଶୁଭ ଅଶ୍ୱକୁ ନେଇ, ରଶ୍ମିରେ ପ୍ରକାଶିତ, ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଭରିଦେଉଛନ୍ତି। ଦୂରରୁ ଆସ, ଉଷା, ଶତ୍ରୁ ଦୂର କର, ଆମ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ଚରାଗାହ ସୁରକ୍ଷିତ କର, ଦ୍ୱେଷ ଦୂର କର, ଧନ ଦିଅ, ଦାନରେ ପ୍ରେରିତ କର। ତୁମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଶ୍ମିରେ ଆମ ଉପରେ ପ୍ରଭା ଦିଅ, ଆୟୁ ଦୀର୍ଘ କର, ଗୋ, ଅଶ୍ୱ, ଓ ରଥରେ ଧନ ଦିଅ। ବସିଷ୍ଠମାନେ ଯେଉଁ ଉଷା ଉପାସନା କରନ୍ତି, ତୁମେ ଉଚ୍ଚ ଧନ ଦିଅ, ସଦା ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ। ପ୍ରଥମ କିରଣ ଦେଖାଯାଇଛି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରଶ୍ମି ଉପରକୁ ବିସ୍ତାରିତ; ଉଷା, ତୁମ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ରଥ ସହିତ ଆସ, ଆମକୁ ଦୟା ଓ ଆଲୋକ ଦିଅ। ଅଗ୍ନି ଉତ୍ତେଜିତ, ପ୍ରେରିତମାନେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି; ଉଷା ତାଙ୍କର ଆଲୋକରେ ଅନ୍ଧକାର ଓ ଅପମଙ୍ଗଳ ଦୂର କରି ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତି। ଏହି ଉଷାମାନେ ଆଲୋକରେ ଉଦୟ ହୋଇ, ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଯଜ୍ଞ, ଓ ଅଗ୍ନିକୁ ଆଣିଛନ୍ତି। ଦୟାଳୁ ଦିବ୍ୟପୁତ୍ରୀ ଜାଗିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଉଷାଙ୍କ ଦେଖନ୍ତି, ସ୍ୱୟଂ-ଯୁକ୍ତ ରଥ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ଭଲ ଅଶ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ଏଗୁଡ଼ିକୁ ଆଣିଛନ୍ତି। ଆଜି ଆମେ ଓ ଦାତାମାନେ ଉତ୍ତମ ଚିନ୍ତାଧାରା ସହ ଉଷାଙ୍କ ପାଇଁ ଜାଗିଉ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଉଷାମାନେ ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରନ୍ତୁ, ସଦା ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅନ୍ତୁ। ଉଷା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ପଥ ଖୋଲିଛନ୍ତି, ପଞ୍ଚ ଜନସମୂହକୁ ଜାଗ୍ରତ କରନ୍ତି; ଭଲ ଦୃଷ୍ଟି ଓଠ ଦ୍ୱାରା ଆଲୋକ ଆଣନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦିନ ଓ ରାତିକୁ ପୂରଣ କରନ୍ତି। ସେ ଆକାଶର ସୀମାରେ ଋତୁ ଖୋଲିଦେଇଛନ୍ତି; ଯଥା ଯୁକ୍ତ ନାରୀମାନେ ପ୍ରୟାସ କରନ୍ତି, ଉଷାଙ୍କ ଗାୟମାନେ ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରି ଆଲୋକ ଆଣନ୍ତି, ସାବିତା ତାଙ୍କ ହସ୍ତ ଫେଲାନ୍ତି। ଉଷା ଇନ୍ଦ୍ର ଭଳି ଦୟାଳୁ ଓ ଧନ୍ୟ, ଭଗ୍ୟ ଓ କୀର୍ତ୍ତି ଦେଇଛନ୍ତି; ଦିବ୍ୟପୁତ୍ରୀ ଅଂଗିରସଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଉଷା, ଯେପରିମାଣ ଧନ ତୁମେ ଉପାସକଙ୍କୁ ଦେଇଛ, ସେପରି ଆମକୁ ଦିଅ; ତୁମକୁ ବୃଷଭ ଗର୍ଜନରେ ଉପସ୍ଥାପନ କରାଯାଇଥିଲା, ମେଘର ଦୃଢ ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଥିଲା। ଦେବମାନେ ଉପହାର ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ କରନ୍ତି, ଉଷା ଆମକୁ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ପାଇଁ ଜ୍ଞାନ ଦିଅ, ସଦା ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ। ବସିଷ୍ଠମାନେ ଉଷାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି ପ୍ରଥମେ ଜାଗ୍ରତ କରିଥିଲେ; ସେ ଦୁଇ ଜଗତ୍କୁ ଘୁଞ୍ଚାଇ, ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଦେଇଛନ୍ତି। ଉଷା ନୂତନ ଜୀବନ ନେଇ, ଅନ୍ଧକାରରୁ ଆଲୋକକୁ ଆଣିଛନ୍ତି; ଏହି ଯୁବତୀ, ନିର୍ଲଜ୍ଜା, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଯଜ୍ଞ ଓ ଅଗ୍ନିକୁ ଆଗକୁ ଆଣିଥାନ୍ତି। ଅଶ୍ୱ, ଗାୟ, ବୀର ସମ୍ପନ୍ନ ଉଷାମାନେ ସଦା ଆମ ପାଇଁ ଉଦୟ ହେଉ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଘୃତ ଝରିବା, ସଦା ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ।