ଏକ ଦୀର୍ଘ ରାତିର ଅନ୍ଧକାର ଅତିକ୍ରମ କରି, ବେଦମନ୍ତ୍ର ପୂର୍ବକ ଆମେ ଦେବତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିଲୁ। ଏହି ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଅଶ୍ୱିନୀ କୁମାର ଦୁହେଁକୁ ଡାକିଲୁ, ସେମାନେ ପୁରାତନ, ଅମୃତ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦାନଶୀଳ। ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ପ୍ରିୟ ପୁରୋହିତ ଅଛନ୍ତି, ସେ ନାସତ୍ୟ ଅଶ୍ୱିନୀଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଓ ଉପାସନା କରନ୍ତି। ଆମେ ମଧୁ ଦାନ କରୁଛୁ, ଏହି ମଧୁ ଭୋଗ କରିବାକୁ ଆସନ୍ତୁ, ମୋ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣନ୍ତୁ, ମୁଁ ସଭାରେ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ଡାକୁଛି। ଏବେ ଆମେ ଯଜ୍ଞ ସ୍ଥଳକୁ ଆସିଛୁ, ନିକଟ ମାର୍ଗ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଛୁ। ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଏହି ସ୍ତୁତି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ଏହି ଗୀତ ଆପଣମାନେ ପାଇଁ ଜାଗୃତ ହୋଇଛି, ସେ ଅନେକ ବର୍ଷ ଧରି ସ୍ତୁତି କରି ବୃଦ୍ଧ ହୋଇଛନ୍ତି। ହେ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଅମାଙ୍ଗଳିକ କୁ ଦୂର କରି, ଜନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆସନ୍ତୁ, ଆପଣଙ୍କ ଦୀପ୍ତିମାନ ହାତ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଆମର ଅନ୍ଧତା ଦୂର କରନ୍ତୁ, ଦୟା କରି ଆସନ୍ତୁ, କ୍ଷତି ନ କରନ୍ତୁ, ଶାନ୍ତି ସହ ଆସନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ, ପଛରୁ, ସାମ୍ନାରୁ, ଉପରୁ, ତଳରୁ—ପଞ୍ଚ ଜନପଦର ଧନ ସହିତ, ନିତ୍ୟ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଦିନର ଆରମ୍ଭରେ ଦିବ୍ୟ ଉଷା ଆପଣମାନେକୁ ଡାକୁଛି, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି, ଆପଣମାନେ ଜନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯାଆନ୍ତି। ଅଶ୍ୱିନୀ, ଆପଣମାନେ ମହାନ ଭୋଜନ ଦିଅନ୍ତି, ଭଲ କଥା କୁହିଥିବାମାନେଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି। ଏକତା ମନେ ରଖି ତୁମର ରଥ ନିକଟକୁ ଆଣ, ସୋମର ମଧୁ ଦ୍ରବ୍ୟ ପିଉ। ଅଶ୍ୱିନୀ, ଆସନ୍ତୁ, ଅଳଙ୍କୃତ ହୋଇ ମଧୁପାନ କରନ୍ତୁ, ଦୟା କରି ଆମକୁ କ୍ଷତି ନ କରନ୍ତୁ। ତୁମ ଶ୍ୱେତ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଉପାସକଙ୍କ ଘରକୁ ତୁମକୁ ନେଇ ଆସନ୍ତି; ତ୍ୱରିତ ହୋଇ ଆସ, ଦେବତା ଅଶ୍ୱିନୀ। ଏପରି ଭାବେ ଆସି, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତୁମ ସହ ଯୋଗ ଦେଉଛନ୍ତି; ଦାନଶୀଳଙ୍କୁ ତୁମେ ଦୃଢ଼ କୀର୍ତି ଓ ରକ୍ଷା ଦିଅ। ଯେଉଁମାନେ ଅକ୍ଷତ ହୋଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ନେତୃତ୍ୱ କରନ୍ତି, ସ୍ୱଶକ୍ତିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି, ଭାଗ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ବସନ୍ତି। ଏହି ଦିନର ଉଷା ଆକାଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ତାହାର ମହିମା ପ୍ରକାଶିତ; ଅପକୃତି, ଶତ୍ରୁତା ଓ କଠିନତାକୁ ଦୂର କରି, ମାର୍ଗ ଉନ୍ମୋଚନ କରିଛି। ଏହି ଦିନ ଆମକୁ ମହା ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଜାଗାଇଦିଅ, ମହା ଭାଗ୍ୟ ଦିଅ, ଯଶସ୍ୱୀ ଧନ ଦିଅ, ଯାହା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଏ। ଅମୃତ ଉଷାର ଦ୍ୟୁତିମାନ କିରଣ ଆସିଛି, ଦିବ୍ୟ ନୀତି ଉତ୍ପନ୍ନ କରି, ଗଗନ ଭରି ଦେଇଛି। ଦୂରରୁ ଯୋଜିତ ଏହି ଉଷା ପଞ୍ଚ ଦିଗରେ ଦୃତ ଚକ୍ରାବଳ କରେ, ସେ ଦେବକନ୍ୟା, ଲୋକମାନେ କେମିତି ଚଳିଛନ୍ତି ଦେଖି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅବଲୋକନ କରନ୍ତି। ଘୋଡ଼ାରେ ଅଧିରୂଢ଼, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ବଧୁ, ଧନଧାନ୍ୟରେ ସମୃଦ୍ଧ, ଉଷା ଅଗ୍ନିର ଦ୍ୱାରା ଉଦିତ ହୋଇ, ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ତାଙ୍କ ରକ୍ତିମ ଘୋଡ଼ା ଉଷାକୁ ଆଣି ଦେଉଛି, ସେ ଅଳଙ୍କୃତ ରଥରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତି, ଉପାସକଙ୍କୁ ଧନ ଦେଉଛନ୍ତି। ସତ୍ୟମୟ ମହାନୀୟ ଦେବୀ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ଦୂର୍ଗମ ଅବରୋଧ ଭଙ୍ଗ କରି ଗାଁମାନେକୁ ଆଲୋକ ଦେଉଛନ୍ତି; ଗାଁମାନେ ଉଷାକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଉଷା, ଆମକୁ ଗାଁ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଅନେକ ଉପହାର ସହିତ ଧନ ଦିଅ, ଆମର ପବିତ୍ର କୁଶ ଚିରକାଳ ରଖିବାକୁ ଦେଖ, ଆଶୀର୍ବାଦ ସହ ରକ୍ଷା କର। ଅମୃତ ଆଲୋକ ଉଦିତ ହେଲା, ସବୁକିଛିର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସବିତା ଦେବତା ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଉଦ୍ଭବ ହେଲା; ଉଷା ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଦେଖାଇଲେ। ଦେବମାନଙ୍କ ମାର୍ଗ ଆମ ପାଖରେ ଖୋଲିଗଲା, ଧନ ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ, ଉଷାର ଚିହ୍ନ ପଶ୍ଚିମରୁ ଆସି, ଘରେ ପ୍ରବେଶ କଲା। ଅନେକ ଦିନ ଚାଲିଗଲା, ପୂର୍ବରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ଉଦିତ ହୋଇ, ଉଷା ପ୍ରେମିକୀ ପରି ଚକ୍ରାବଳ କରି, ଦେଖାଯାଏ, ପୁନର୍ବାର ଆସେ ନାହିଁ। ପୁରାତନ ସତ୍ୟବାଦୀ ଋଷିମାନେ ଦେବସଭାରେ ବସି, ଗୁପ୍ତ ଆଲୋକ ଦେଖି, ସତ୍ୟବାଦ କଥା କହି, ଉଷାକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ। ସମସ୍ତେ ଏକ ସ୍ଥାନରେ ଏକତ୍ରିତ, ଏକତାରେ ଅନ୍ତର୍ଜ୍ଞାନ ଅନୁଭବ କରି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ନୀତି ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଧନ ଅନ୍ୱେଷଣ କରନ୍ତି। ବସିଷ୍ଠମାନେ ଉଷାର ସ୍ତୁତି କରି, ଗାଁମାନେର ନେତୃତ୍ୱିନୀ, ଶକ୍ତିର ଭାର୍ୟା, ଉଷା, ଉଦିତ ହୁଅ, ପ୍ରଥମେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଥିବା ଦେବୀ। ଏହି ଧନ ଓ ଶୁଭ କଥାର ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିବା ଉଷା, ବସିଷ୍ଠମାନେ ତାଙ୍କୁ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି; ଦୀର୍ଘ କୀର୍ତି ଓ ଧନ ଦିଅ, ଚିରକାଳ ଆଶୀର୍ବାଦ ସହ ରକ୍ଷା କର। ଉଷା ତରୁଣୀ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଉଦିତ ହେଲେ, ସମସ୍ତ ଚେସ୍ଟାଶୀଳ ଜୀବକୁ ଜୀବନ ଦେଇ; ଅଗ୍ନି ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେଖାଦେଲେ, ଆଲୋକ ଦେଇ ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରିଲେ। ଦୀପ୍ତିମାନ ଉଷା ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପ୍ରସାରିତ, ଶୁଭ୍ର ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧି, ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଏ, ଗାଁମାନେର ମାତା, ଦିନମାନେର ନେତୃତ୍ୱିନୀ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଧାରଣ କରି, ଶୁଭ ଶ୍ୱେତ ଘୋଡ଼ାକୁ ନେଇ, ଉଷା ତାଙ୍କ କିରଣରେ ଉଦିତ ହୋଇ, ଶ୍ରୀମୟ ଓ ଦାନଶୀଳ ହୋଇ ଏହି ଜଗତକୁ ଆଲୋକିତ କରନ୍ତି। ଉଷା, ଦୂରରୁ ନିକଟକୁ ଆସ, ଶତ୍ରୁକୁ ଦୂର କର, ଆମ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ଚରାଗାହ ନିରାପଦ କର, ଦ୍ୱେଷ ଦୂର କର, ଧନ ଦିଅ, ଦାନଶୀଳଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କର। ଉଷା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କିରଣରେ ଆମ ଉପରେ ପ୍ରଭା କର, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଦିଅ, ଅନେକ ଗାଁ, ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥ ସହିତ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ। ବସିଷ୍ଠମାନେ ତୁମକୁ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଉଚ୍ଚ ଓ ବିପୁଳ ଧନ ଦିଅ, ଚିରକାଳ ଆଶୀର୍ବାଦ ସହ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ପ୍ରଥମ କିରଣ ଦେଖାଯାଏ, ଉଷାର ଦ୍ୟୁତିମାନ ରେଖା ଉପରକୁ ପ୍ରସାରିତ; ମହା ଦେଉଳ ରଥ ନେଇ ଉଷା ନିକଟକୁ ଆସ, ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ ଆଲୋକ ଦିଅ। ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ, ଅନୁପ୍ରେରିତମାନେ ଗୀତ ଗାଇ ଉଷାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି; ଦେବୀ ଉଷା ତାଙ୍କ ଆଲୋକରେ ଅନ୍ଧକାର ଓ ଅମଙ୍ଗଳ ଦୂର କରନ୍ତି।