ଏକ ସୁନ୍ଦର ପ୍ରଭାତରେ, ଅଶ୍ୱିନ୍ଦ୍ୱୟୀଙ୍କୁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଆହ୍ୱାନ କରିଲେ—“ହେ ଅଶ୍ୱିନ୍ଦ୍ୱୟୀ, ଆମ ଚିନ୍ତାଧାରାକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅ, ଯେଉଁଠାରେ ଫଳଦାୟକ ବୀଜ ପକେ। ଆମର ନିବେଦନ ବିଳମ୍ବ ନହେଉ। ତୁମ ଦୟା ଆମ ପିଲାମାନେ ଓ ବଂଶଧରାମାନେ ପାଇଁ ଆସୁ, ସଦା ଭଲ ଉପହାରରେ ଆମେ ଦେବପୂଜାକୁ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ସମର୍ଥ ହେବା।" ଏହି ଦୟା ତୁମ ଅତୀତର ଧନ, ମିତ୍ରତାର ଦ୍ୱାରା ଆମ ପାଇଁ ରଖାଯାଇଛି, ମଧୁର ଓ ଦାନର ରୂପରେ। ଅବାଧ ମନରେ ଆସ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମ ନିବେଦନ ଗ୍ରହଣ କର। ଏକତା ଓ ସାମ୍ୟର ଏହି ସମାବେଶରେ, ତୁମ ସାତ ଘୋଡ଼ାର ରଥ ଚାରିପାଖେ ଘୂରେ। ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯୁକ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଅକ୍ଷୟ ଓ ଶୀଘ୍ର, ସେମାନେ ତୁମକୁ ବହନ କରନ୍ତି। ଦାନଶୀଳ ଓ ଧନବାନ୍ମାନଙ୍କୁ ଉପହାର ଦିଅ, ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ଜନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦୟା ପ୍ରସାର କରନ୍ତି, ବଢ଼ିଆ ଗାଈ ଘୋଡ଼ା ଦେଇ ଧନ ଦିଅ। ଏଵେ, ମୋର ଡାକ ସୁଣ, ହେ ଯୁବ ଅଶ୍ୱିନ୍ଦ୍ୱୟୀ; ସମୃଦ୍ଧିର ପଥରେ ଆସ। ଉତ୍ତମମାନେ ପାଇଁ ଧନ ଦିଅ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦିଅ, ସଦା ଆମକୁ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ରକ୍ଷା କର। ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଯୁବ ଅଶ୍ୱିନ୍ଦ୍ୱୟୀ, ନିଜ ଘୋଡ଼ାରେ ଆସ, ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ନିବେଦନ ଆଣ। ତୁମ ପାନୀୟ ଅମୃତ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଅଛି, ଶୀଘ୍ର ଆସ, ଆମ ପୂଜା ଗ୍ରହଣ କର। ହେ ଶ୍ରୋତା, ଆମ ପାଇଁ ଏହି କ୍ରିୟା ପାର୍ କର। ତୁମର ରଥ ଚିନ୍ତାର ଗତିରେ ଚାଲେ, ଶତଗୁଣ ଦୂରୀ ଅତିକ୍ରମ କରେ, ଏହି ରଥ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଧନ ଆମକୁ ଆଣୁ। ପବିତ୍ର ପର୍ବତ ଉପରେ ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ ଦୃଶ୍ୟମାନ, ପ୍ରେରିତ ପୁରୋହିତ ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ କରେ। ତୁମର ଭୋଜନ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଓ ପ୍ରଚୁର, ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ତିନି ଭାଗରେ ଦିଅ। ଯେଉଁମାନେ ତୁମ ଦୟାକୁ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମ ପ୍ରିୟ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ନିବେଦନ ଚ୍ୟବନ ପାଇଁ ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ତୁମ ଆକୃତି ଦେଇଥିଲ। ତୁମ ସାଙ୍ଗମାନେ ଭୁଜ୍ୟୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଛାଡ଼ିଦେଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲ। ଅଶ୍ୱିନ୍ଦ୍ୱୟୀ, ତୁମେ ନିରାଶ୍ରୟ ଓ ଦୁଃଖିତଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସାହାଯ୍ୟ କର, ତୁମ ନାମ ନିଦ୍ରା ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ତୁମେ ଗାଈ ପାଇଁ ଜଳ ଭରିଦିଅ, ଦୁର୍ବଳଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ। ଏହି କବି ପ୍ରଥମେ ଶ୍ଲୋକ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ସ୍ତୁତି କରେ, ଉଷାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ଞାନୀ। ଗାଈ ତାଙ୍କୁ ଦୁଧରେ ପୋଷଣ କର, ସଦା ଆମକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ। ତୁମର ରଥ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ସହିତ ବନ୍ଧା, ସୁନା ରେ ଜଳମାନ୍ୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଆସ। ତାହାର ଧୁରା ଚମକେ, ରଥପତି ତୁମକୁ ପୋଷଣ ଦିଏ। ଏହି ରଥ ପାଞ୍ଚ ଦିଗ୍ବିକ୍ରମ କରେ, ତ୍ରିୟୁକ୍ତି ରେ ଚଳିଥାଏ, ଚିନ୍ତା ଦ୍ୱାରା ଚାଲିଥାଏ, ଏହି ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯାଅ। କୃପାଳୁ ଅଶ୍ୱିନ୍ଦ୍ୱୟୀ, ତୁମ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡ଼ା ନିକଟକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ମଧୁର ଧନ ପାନ କର। ରଥ ଦିବ୍ୟ ସ୍ତ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା ଚଳିଥାଏ, ସ୍ୱର୍ଗର ସୀମା ଅତିକ୍ରମ କରେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ଉଷା ତୁମ ମହିମା ବାଛିଥିଲେ, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଷାକୁ ବାଛେ। ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଚାହିଁଥିବାକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲ, ତୁମ ଶୀଘ୍ର ପଖ ତୁମକୁ ଆଗକୁ ନେଇଯାଇଥିଲ। ତୁମ ରଥଚାଳକ ଉଷା ସହ ରଥ ଚଲାଇଥିଲେ, ଦିନ ଆରମ୍ଭେ ଆନନ୍ଦ ଆଣିଥିଲେ। ହେ ଶୂରବୀର, ମେଘ ଚାହିଁଥିବା ତୃଷ୍ଣାତୁର ଗାଈ ପରି, ଆଜି ସୋମ ପିଡ଼ାରେ ଆସ। ଅନେକ ମନୁଷ୍ୟ ତୁମକୁ ଚିନ୍ତାରେ ଡାକନ୍ତି, ଅନ୍ୟେ ତୁମକୁ ବାଧା ଦେଉନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଅଶ୍ୱିନ୍ଦ୍ୱୟୀ, ତୁମେ ଭୁଜ୍ୟୁଙ୍କୁ ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରୁ ତୁମ ଶୀଘ୍ର ଓ ଅକ୍ଷୟ ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲ, ତୁମ ପାଟିରେ ତାଙ୍କୁ ଆଣିଥିଲ। ଏବେ ମୋ ଡାକ ସୁଣ, ଯୁବ ଅଶ୍ୱିନ୍ଦ୍ୱୟୀ; ଶକ୍ତିର ପଥରେ ଆସ, ଧନ ଦିଅ, ପ୍ରଚୁରତାରେ ବଢ଼ିଯିବାକୁ ଦିଅ, ସଦା ଆଶୀର୍ବାଦରେ ରକ୍ଷା କର। ଅଶ୍ୱିନ୍ଦ୍ୱୟୀ, ଦୟାମୟ, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ପୃଥିବୀରେ ତୁମ ସ୍ଥାନ ଘୋଷିତ। ଶୀଘ୍ର ଘୋଡ଼ା ଶୁନପୃଷ୍ଠ ପରି ଦୃଢ଼ ଭାବେ ତୁମ ସ୍ଥାନ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା। ତୁମ ଦୟା ସଦା ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ଘରର ଉଷ୍ମତା ମଧ୍ୟ ସାହାଯ୍ୟ କରେ। ଯିଏ ତୁମକୁ ସମୁଦ୍ର ଓ ନଦୀ ଅତିକ୍ରମ କରି ନେଉଛି, ସେ ଏହି ଫଳ ଲାଭ କରେ। ଅଶ୍ୱିନ୍ଦ୍ୱୟୀ, ତୁମେ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନ ଦେଖାଇଛ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଶସ୍ୟ, ଔଷଧ, ପର୍ବତ ଶିଖର ଉପରେ ଅଛି, ଉପାସକଙ୍କୁ ତୁମେ ଏହି ଧନ ଦିଅ। ତୁମ ଦୟା ଔଷଧ ଓ ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ମିଳେ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଋଷିମାନେ କରିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କର, ଅନେକ ଧନ ଦିଅ, ପୂର୍ବଜମାନେ ଉଲ୍ଲେଖ କର। ଅଶ୍ୱିନ୍ଦ୍ୱୟୀ, ଯେଉଁମାନେ ଅନେକ ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣନ୍ତି, ତୁମେ ଋଷିମାନଙ୍କର ସ୍ତୁତି ଦେଖ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆସ, ଆମ ପାଇଁ ତୁମ ଦୟା ପ୍ରସ୍ତୁତ ରହୁ। ତୁମ ପୂଜା, ହେ ନାସତ୍ୟ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୁଏ, ଏହି ହୃଦୟର ଶ୍ଲୋକ ତୁମ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚାରିତ। ଏହି ଚିନ୍ତା, ଏହି ଗୀତ ଦୁଇଁ ଶୂରବୀର ଅଶ୍ୱିନ୍ଦ୍ୱୟୀ ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କର, ଏହି ସ୍ତୁତି ନୂତନ ଭାବେ ତୁମ ପାଇଁ ରଚିତ, ସଦା ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ। ଉଷା ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରେ, ଲାଲ ରଙ୍ଗର ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ। ଘୋଡ଼ା ଓ ଗାଈ ଧନ ପାଇଁ ଦିନ ଓ ରାତି ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ଆମକୁ କ୍ଷତି ଦୂର କର। ଉପାସକ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସ, ଉପହାର ନେଇ ରଥରେ, ଦୁଃଖ ଓ ରୋଗ ଦୂର କର, ଦିନ ଓ ରାତି ମଧୁର ରକ୍ଷା ଦିଅ। ତୁମ ରଥ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ପ୍ରଭାତେ ଆଣିବେ, ଭଲ ଚିନ୍ତା ଦ୍ୱାରା ଚାଲିବ, ସୁନା ଯୁକ୍ତ ଅମର ଘୋଡ଼ା ନେଇ ଧନ ଆଣିବ। ତୁମ ରଥ ରାଜସ୍ଵ, ତିନି ଧୁରା, ଧନ ଓ ଗାଈରେ ପ୍ରଚୁର, ଏହି ଦ୍ୱାରା ନାସତ୍ୟମାନେ ଆସ, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ। ତୁମେ ଚ୍ୟବନଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲ, ତୁମ ଶୀଘ୍ର ଘୋଡ଼ାରେ ତାଙ୍କୁ ବହନ କରିଥିଲ। ତୁମେ ଅତ୍ରିଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଓ ଅନ୍ଧକାରରୁ, ଜହୁଷଙ୍କୁ ଘର ଭିତର ଶୀତରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲ। ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା, ହେ ଅଶ୍ୱିନ୍ଦ୍ୱୟୀ, ଦୁଇଁ ଶୂରବୀର ଗ୍ରହଣ କର, ପର୍ବତ ଉପରେ ଉଠୁଥିବା ଏହି ଷ୍ଲୋକ। ଏହି ନୂତନ ସ୍ତୁତି ତୁମ ପାଇଁ ଆସିଛି, ସଦା ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ।