ଏକ ସୁନ୍ଦର ପ୍ରଭାତରେ, ଦୟାଳୁ ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଦୁଃଖରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଅନୁଗ୍ରହରେ ଆମ ଗୃହ ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନମାନେ ସହିତ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଉନ୍ନତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ଏହି ସମୟରେ, ସତ୍ୟର ଅଧିପତି ଓ ଅବିଚ୍ଳିତ ଶାସନର ମାଲିକା ଅଦିତି ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜାମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶାସନ କରୁଛନ୍ତି। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ କଲେ, ମୁଁ ମିତ୍ର, ବରୁଣ ଓ ଅର୍ୟମନଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରେ, ଯେଉଁମାନେ ଅସତ୍ୟକୁ ନଶ୍ୱନ୍ନ କରନ୍ତି। ଏହି ଚିନ୍ତା ଏବଂ ପ୍ରାର୍ଥନା, ଶକ୍ତି ଓ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣମୟ ଧନ ପାଇଁ ଅଜୟ ଦେବତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଅର୍ପିତ ହୁଏ। ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ର, ଆମେ ଏବଂ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନମାନେ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ମଙ୍ଗଳର ସ୍ୱାମୀ ହେଉ। ଅନେକ ଦୃଷ୍ଟିଶାଳୀ, ଅଗ୍ନି ସମ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଭାବରେ, ସତ୍ୟକୁ ଧାରଣ କରି, ତିନି ଗୋଷ୍ଠୀକୁ ମନରେ ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରି ଅଗ୍ରଗାମୀ ହୋଇଛନ୍ତି। ସେମାନେ ବର୍ଷ, ମାସ, ଦିନକୁ ବିଶେଷ କରି ବଳି ନିମିତ୍ତେ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମନ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରାଜାମାନେ ତାଙ୍କର ଅକ୍ଷୟ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ଏହି ଦିନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ସମୟରେ, ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମନ ଓ ତାଙ୍କର ସତ୍ୟର ରଥଚାଳକମାନେ ଯୋଡ଼ା ହୋଇଥିବା ବେଳେ, ଆମେ ହାର୍ଦ୍ଧିକ ସ୍ତୁତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦେଉଛୁ। ସେମାନେ ସତ୍ୟକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସତ୍ୟରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ସତ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି, ଭୟଙ୍କର ଓ ଅସତ୍ୟ ଦ୍ୱେଷୀ। ଆମେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ସେମାନଙ୍କର ଅନୁଗ୍ରହରେ ରୁହୁ, ସବୁଠାରୁ ଭଲ ରକ୍ଷା ପାଉ। ଏହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟମୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆକୃତି ପ୍ରତିଦିନ ପ୍ରଭାତରେ ଆକାଶରୁ ଉଦୟ ହୁଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଶୀଘ୍ର ଏବଂ ଦେବତାଦ୍ରିତ ଏହାକୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିଗୋଚର କରାଏ। ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ସମସ୍ତ ଜଗତର ମୁଣ୍ଡ ଏହି ପ୍ରଭୁ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଅଟୁଟ ଭାବେ ଚାଲିଯାନ୍ତି; ସାତ ଭଉଣୀ ଶୁଭ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ତାଙ୍କର ରଥରେ ବହନ କରନ୍ତି। ଦେବତାମାନେ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଥିବା ଏହି ଚକ୍ଷୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭାବେ ଉଦୟ ହୁଏ; ଆମେ ଶତ ବସନ୍ତ ଦେଖୁ, ଶତ ବସନ୍ତ ଜୀବନ୍ତ ରୁହୁ। ହେ ବରୁଣ, ତୁମେ ଋଷିମାନେ ସହିତ ଅଜୟ ଭାବେ ଆସ, ଏବଂ ମିତ୍ର, ତୁମେ ମଧୁର ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଆସ; ଦିବ୍ୟ ତେଜରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅ। ହେ ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ର, ଦିବ୍ୟ ନିବାସ ଦ୍ୱାରା, ଅସତ୍ୟ ବିନା ଆସ; ହେ ମାତୃପୁତ୍ର, ସୋମ ପାନ କର। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମ ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କର, ଏହି ସତ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଥିବା ଦେବତାମାନେ, ସୋମ ପାନ କର। ହେ ଦୁଇ ରାଜା, ମୁଁ ଭକ୍ତିର ମନ ଓ ଅର୍ପଣ ସହ ବାହନ ତୁମ ପାଖକୁ ପଠାଉଛି, ଦୂତ ଭାବେ, ପିତାମାତାଙ୍କୁ ପୁଅ ଯେପରି ଉପସ୍ଥାନ କରେ, ମୁଁ କଥା କହିବାକୁ ଚାହେଁ। ଅଗ୍ନି, ଯିଏ ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ, ଶୋକ୍ୟ ନୁହେଁ; ଅନ୍ଧକାରର ସୀମାରେ ଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଛନ୍ତି। ସେ, ଦୂତ ଭାବେ, ଉଷାର ଆଗରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ, ସ୍୵ର୍ଗ କନ୍ୟାର ମହିମା ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି। ଏବେ, ଦକ୍ଷ ପୁରୋହିତ ନାସତ୍ୟ ଅଶ୍ୱିନୀକୁ ସ୍ତୁତି କରେ, ପୁରାତନ ପଥରେ, ଧନ ଆଣିଦେଉଥିବା ରଥରେ, ଅନେକ ଆଶୀର୍ବାଦ ସହ ଆସନ୍ତୁ। ଏହି ସମୟରେ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ତୁମେ ଯୁବ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସୋମ ଚାପିବା ବେଳେ ମଧୁର ଧନ ଆଣିଦିଅ। ତୁମ ପୁରୁଣା ଘୋଡ଼ାମାନେ ଆଣିଦିଅ, ଆମ ପାଇଁ ଭଲଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ମଧୁର ପାନୀୟ ପିଅ। ଦେବତା ଅଶ୍ୱିନୀ, ମୋ ଅଟୁଟ ଚିନ୍ତାକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟରେ, ଧନ ଲାଗି ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ କର। ସମସ୍ତ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରି, ଶକ୍ତି ଦିଅ। ଅଶ୍ୱିନୀ, ଆମ ଚିନ୍ତାରେ ଫଳଦାୟକ ମୂଳ ବସିଅ; ଆମ ଅର୍ପଣ ବିଳମ୍ବ ହେଉ ନାହିଁ। ତୁମ ଦୟା ଆମ ପିଲା ଓ ବଂଶଧରମାନେ ପାଉ; ଭଲ ଉପହାର ସହ, ଦେବତାଙ୍କ ଉପାସନାକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଉ। ଏହି ତୁମ ପୁରାତନ ଧନ, ମିତ୍ରତାରେ ଆମ ପାଇଁ ରଖାଯାଇଛି, ମଧୁର ଏବଂ ଦାନ କରାଯାଇଛି। ଅସଙ୍କୋଚ ମନେ ଆସ, ମାନବ ଜନଗୋଷ୍ଠୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆମ ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କର। ଏକତ୍ରିତ ସମାବେଶରେ, ତୁମ ସାତ-ଘୋଡ଼ା ରଥ ଚକ୍ରକୁ ଘୁରାଏ। ଦିବ୍ୟ ଯୁକ୍ତ ଘୋଡ଼ାମାନେ କ୍ଲାନ୍ତିହୀନ, ଶୀଘ୍ର ଚାଳକ ତୁମକୁ ବହନ କରନ୍ତି। ଉଦାରମନା ଲୋକମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଦାନ ଓ ଧନ ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଉପକୃତ ହେଉନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ଜନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦୟା ବଢ଼ାନ୍ତି, ଗାଁ ଓ ଘୋଡ଼ାରେ ପୂରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନୀ ହେଉନ୍ତୁ। ଏବେ ମୋର ଡାକ ଶୁଣ, ହେ ଯୁବ ଦେବତା, ଅଶ୍ୱିନୀ, ସମୃଦ୍ଧି ମାର୍ଗରେ ଆସ। ଧନ ଦିଅ, ଉତ୍ତମଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘାୟୁ କର, ସଦା ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଅଶ୍ୱିନୀ, ତୁମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଘୋଡ଼ା ସହ ଆସ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଯୁବତ୍ୱରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିବା ଦେବତାମାନେ, ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅର୍ପଣ ଆଣିଦିଅ। ତୁମ ମଦକର ପାନୀୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛି, ଶୀଘ୍ର ଆସି ମୋ ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କର; ଶ୍ରୋତା ହୋଇ, ଆମ ପାଇଁ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଚାଲ। ତୁମ ରଥ ଚିନ୍ତାର ତାରତମ୍ୟରେ ଚଳିଥାଏ, ଏହା ଶତଗୁଣ ଦୂର ଅତିକ୍ରମ କରିଥାଏ; ଏହା ଆମକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଧନ ଆଣିଦିଅ। ଏହି ପାହାଡ଼ ଦେବତା, ତୁମ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚ ରହିଛି, ସୋମକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଛି; ପ୍ରେରିତ ପୁରୋହିତ ତୁମକୁ ହବି ଅର୍ପଣ କରିବେ। ତୁମ ଭୋଜନ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ପ୍ରଚୁର; ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ତିନି ଭାଗକୁ ଦିଅ; ଯିଏ ତୁମ ଦୟାକୁ ମୂଲ୍ୟ ଦିଏ, ସେ ତୁମ ପ୍ରିୟ ହୁଏ। ଏହି ଅର୍ପଣ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଚ୍ୟବନ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ବଳି ଥିଲା, ଯେବେ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ତୁମ ଆକୃତି ଦେଲା। ତୁମ ସାଥୀମାନେ ଭୁଜ୍ୟୁଙ୍କୁ ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଛାଡ଼ିଦେଇଥିଲେ, ଦୂରେ; କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଯୁବ ଦେବତା ତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲା। ନିରାଶ ଓ ଦୁର୍ବଳଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ନିଦ୍ରା ପାଇଁ ତୁମେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ଗାଈମାନେ ପାଇଁ ତୁମେ ଜଳ ଭରିଦିଅ, ଦୁର୍ବଳଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତି ଦିଅ। ଏହି କବି ପ୍ରଭାତରେ ପ୍ରଥମେ ଭଲ ଚିନ୍ତା ସହିତ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରେ; ଗାଈ ତାଙ୍କୁ ଦୁଧ ଦେଉ, ସଦା ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ତୁମ ରଥ, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ସହିତ ବନ୍ଧା, ସୁନା ରଙ୍ଗର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା ସହ ଆସୁ। ତାହାର ଧୁରି ଚମକୁଛି, ଭଲ ତେଲ ଲାଗିଛି; ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ତୁମେ ପୋଷଣ ଆଣିଦିଅ।