ଏକ ଦିନ ଭୋରେ, ଭକ୍ତ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେ ବଲିଲେ, "ଓ ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ର, ଏହି ସ୍ତୁତି ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ; ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମା ଆଣିଛି, ଯେପରି ବାୟୁଙ୍କୁ ଦିଅଯାଏ। ଆମର ଚିନ୍ତାକୁ ପ୍ରେରିତ କରନ୍ତୁ, ପ୍ରାର୍ଥନା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ସଦା ଆମକୁ ଭଲରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।" ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେବା ସମୟରେ, ସେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ପୁନଃ ଡାକିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଶୁଦ୍ଧ କୌଶଳରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଅପରିବାର୍ତ୍ତିତ ଶାସନ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଏମିତି ଏକ ରାସ୍ତାରେ ଚାଲନ୍ତି, ଯାହାକୁ କେହି ବାଧା ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ପ୍ରବଳ; ସେମାନେ ଆମକୁ ଉନ୍ନତ ଭୂମି ଦିଅନ୍ତୁ, ଆମେ ଆକାଶ ଓ ଦିନ ଯେଉଁଠାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଆଣିଦିଏ, ସେଠି ବସିପାରିବା। ସେମାନେ ଅନେକ ଫାନ୍ଦରେ ଅସତ୍ୟରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଶତ୍ରୁ ମାନବଙ୍କ ପାଇଁ ଅତି ଦୁର୍ଜୟ। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମେ ସତ୍ୟର ପଥରେ, ଜଳରେ ନୌକା ଚାଲିବା ପରି, ସମସ୍ତ ଅପଦ୍ରବକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବା। ଏହି ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଘୃତ ଓ ଦୁଧର ଧାରା ଚଳି ଯାଉ, ଆପଣଙ୍କ ପୂଜକ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ଦିଅନ୍ତୁ, ଆକାଶୀ ଉତ୍ସରୁ ଆମକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତୁ। ପୁନଃ, ଏହି ସ୍ତୁତି ଆପଣଙ୍କୁ; ଉଜ୍ୱଳ ସୋମା ଆଣିଛି, ଚିନ୍ତାକୁ ପ୍ରେରିତ କରନ୍ତୁ, ପ୍ରାର୍ଥନା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଭଲରେ ସଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଏହି ସ୍ତୁତି ବଳବତ୍ ଓ ମର୍ଯ୍ୟାଦାପୂର୍ଣ୍ଣ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ଦିଅଯାଉ; ଦୁଇ ଜଣ ଏକ ଉତ୍ସରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବାକୁ ଭକ୍ତ ଚାହାଁନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ କୌଶଳରେ ପ୍ରବଳ ଦେବମାନେ ତାଙ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି—କୌଶଳର ପିତାମାନେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶାସନର ପାଇଁ। ଏହି ସେମାନେ ଶରୀରର ରକ୍ଷାକାରୀ; ବରୁଣ ଗାୟକଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ମିତ୍ର ଆମର ଚିନ୍ତାକୁ ସଫଳ କରନ୍ତି। ଏହି ଦିନ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେବା ସମୟରେ, ମିତ୍ର, ଆର୍ୟମାନ, ସବିତା, ଭଗା ଦୋଷମୁକ୍ତ ହୋଇ ଶ୍ରୀଦାନ କରନ୍ତି। ସେଉଁଠି ନିବାସ ଉତ୍ତମ ପୁତ୍ରମାନେ ଭରିଥିବା, ସଦା ଉନ୍ନତି କରୁଥିବା, ବିପଦ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା ଦାତାମାନେ ପାଇଁ ହେଉ। ଏବଂ ଅଦିତି, ସତ୍ୟର ଶାସନ କରିବାରେ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ, ସେମାନେ ପ୍ରବଳ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରିଥିବା ରାଜାମାନଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶାସନ କରନ୍ତି। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେବା ସମୟରେ, ମୁଁ ମିତ୍ର, ବରୁଣ ଓ ଆର୍ୟମାନଙ୍କୁ, ଅସତ୍ୟ ନାଶକ ଦେବମାନେ, ସ୍ତୁତି କରିଥିଲି। ଏହି ଚିନ୍ତା, ଜ୍ଞାନ ଚାହିଁ, ଶକ୍ତି ପାଇଁ, ଅଜୟ ଏବଂ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ସମ୍ପଦ ପାଇଁ ଦିଆଯାଉ। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସହିତ ଏକାଠି ଶ୍ରୀ ଓ ଭଲରେ ରହିପାରିବା। ଅନେକ ଦେବମାନେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିରେ, ଅଗ୍ନି ଜିହ୍ୱାରେ, ସତ୍ୟ କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି, ତିନି ଏକାଠି ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି। ସେମାନେ ବର୍ଷ, ମାସ, ଦିନକୁ ବିଦି ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କରିଛନ୍ତି; ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଆର୍ୟମାନ ତାଙ୍କର ଅକ୍ଷୟ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ଏହି ଦିନ, ଭୋରେ, ମୁଁ ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଆର୍ୟମାନ ଓ ତୁମେ, ସତ୍ୟର ରଥୀମାନେ, ଉପରେ ସ୍ତୁତି କରୁଛି। ସତ୍ୟକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ସତ୍ୟରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ସତ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧି ହେଉଥିବା, ଦୁର୍ଜୟ, ଅସତ୍ୟ ଦ୍ୱେଷୀ—ମୁଁ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଆପଣଙ୍କର ଭଲରେ ରହିପାରିବା। ଏହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଆକାର, ଉଜ୍ୱଳ, ଭୋରେ ଆକାଶରୁ ଉଠିଯାଏ, ତେଜସ୍ୱୀ ଦେବତା ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖାଇଥିବା। ଚଳିଥିବା ଓ ଅଚଳିଥିବା ସମସ୍ତର ମୁଣ୍ଡ, ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା; ସାତ ଭଉଣୀ ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ତାଙ୍କର ରଥରେ ନେଇଯାନ୍ତି। ଏହି ଚକ୍ଷୁ, ଦେବମାନେ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ, ଉଜ୍ୱଳ ଉଠିଯାଏ; ଆମେ ଶତ ଶରଦ ଦେଖିପାରିବା, ଶତ ଶରଦ ଜୀବନ କରିପାରିବା। ବରୁଣ, ଅଜୟ ଋଷିମାନେ ସହିତ ଆସନ୍ତୁ, ମିତ୍ର, ସୋମା ପାନ କରିବାକୁ, ତେଜସ୍ୱୀ ହୋଇ। ଆକାଶର ନିବାସରୁ, ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ର, ଏଠାରେ ଅସତ୍ୟ ଛାଡ଼ି ଆସନ୍ତୁ; ସୋମା ପାନ କରନ୍ତୁ, ମାତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମ ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଦେବମାନେ, ସତ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧି ହୋଇଥିବା, ସୋମା ପାନ କରନ୍ତୁ। ଏବେ ଭକ୍ତ, ଦୁଇ ରାଜାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ଭାବରେ ରଥ ଦିଅନ୍ତି, ଦାନ ଦେଇ, ଦୂତ ପରି, ପିଲା ପରି ଅନୁରୋଧ କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ଆମ ପାଇଁ ଜଳାଯାଇଛି, ଶୋକ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ; ଅନ୍ଧକାରର ସୀମାରେ ଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଛନ୍ତି; ସେ ଉଷାର ପୂର୍ବରୁ ଦୂତ ପରି ତେଜସ୍ୱୀ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି। ଏବେ, ପ୍ରବଳ ପୁରୋହିତ ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦେବମାନେ, ନାସତ୍ୟମାନେ, ଉପରେ ହ୍ୟମ୍ନ୍ କରିଛନ୍ତି; ପୁରାତନ ପଥରେ, ସମ୍ପଦ ଦେଇଥିବା ରଥରେ, ଅନେକ ଭଲ ଦେଇ, ଆସନ୍ତୁ। ଏବେ, ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦେବମାନେ, ଯୁବା ଓ ପ୍ରବଳ, ସୋମା ଦଳିବା ସମୟରେ ମଧୁର ସମ୍ପଦ ଆପଣଙ୍କୁ ଦିଅନ୍ତୁ। ବୃଦ୍ଧ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ନେଇଯାନ୍ତୁ; ଆମ ପାଇଁ ସୁସ୍ଥିତ ମଧୁ ଦ୍ରାକ୍ଷା ପାନ କରନ୍ତୁ। ଆଶ୍ୱିନ୍, ଦେବମାନେ, ଆମ ଅଟୁଟ ଚିନ୍ତାକୁ ସମ୍ପଦ ଲାଭ ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ କରନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଜିତିବା ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ, ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ। ଆଶ୍ୱିନ୍, ଆମ ଚିନ୍ତାକୁ ପ୍ରେରିତ କରନ୍ତୁ, ଯାହାରେ ଫଳଦାୟକ ମୂଳ ରହିପାରିବା; ଅର୍ପଣ ବିଳମ୍ବ ନ ହେଉ। ଆପଣଙ୍କର ଦୟା ଆମ ପିଲା ଓ ଉତ୍ତରପୁରୁଷମାନେ ପାଇଁ ଆସନ୍ତୁ; ଭଲ ଦାନରେ ଆମେ ଦେବପୂଜା ଅଞ୍ଚଳକୁ ପହଁଚିପାରିବା। ଏହି ଆପଣଙ୍କର ପୁରାତନ ସମ୍ପଦ, ମିତ୍ରତାରେ, ଆମ ପାଇଁ ରଖାଯାଇଛି, ମଧୁର ଓ ଦିଆଯାଇଛି। ଅଟୁଟ ଚିନ୍ତାରେ, ଆସି, ମାନବ ଜାତି ମଧ୍ୟରେ ଆମ ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ଏକାଠି, ଏକତାରେ, ଆପଣଙ୍କର ସାତ ଘୋଡ଼ାର ରଥ ଚକ୍ରାକାର ଘୁଞ୍ଚିଯାଏ। ତେଜସ୍ୱୀ, ଦେବ-ଯୁକ୍ତ ଘୋଡ଼ାମାନେ କ୍ଳାନ୍ତି ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଏହି ଶୀଘ୍ର ଦୌଡ଼ୁଥିବା ନେଇଯାନ୍ତି। ଦାନୀମାନେ ପାଇଁ ଉଦାର ହୋଇ, ଦାନ ଓ ସମ୍ପଦ ବିତରଣ କରୁଥିବା, ନିଜ ପରିବାର ମଧ୍ୟରେ ଦୟା ବିସ୍ତାର କରୁଥିବା, ଗୋ ଓ ଘୋଡ଼ାରେ ଭରିଦେଇଥିବା, ସମ୍ପଦ ଦିଅନ୍ତୁ।