ଏକ ଦିନ, ବିଦ୍ୱାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏବଂ ଉତ୍ସାହିତ ଗୃହସ୍ଥମାନେ ବିଶ୍ୱର ଭଲର ପାଇଁ ବେଦମୂଳକ ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭ କରିଲେ। ସେମାନେ ମାରୁତଗଣଙ୍କୁ ନମନା କରି କହିଲେ—“ଓ ବସୁଗଣ, ଯେଉଁମାନେ ଦୁଷ୍ଟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ଚତୁର ଚାଳ କରି ଆମକୁ ଅନ୍ୟପଟୁ ଦେଇ ଆଘାତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ଫାଦରୁ ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କର; ତୁମ ଦୀପ୍ତିମୟ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ ଦମନ କର।” ସେମାନେ ମାରୁତଗଣଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ ବିନୟ କଲେ—“ଓ ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ଆମ ଉତ୍ସାହିତ ଆହୁତି ଗ୍ରହଣ କର, ତୁମର ରକ୍ଷା ଆମ ସହ ରହୁ।” ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଗୃହସ୍ଥମାନେ ମାରୁତଗଣଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିଲେ—“ଓ ଦାନଶୀଳ, ଏଠି ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅ; ତୁମ ଦୟା ଆମ ସହ ରହୁ।” ସେମାନେ ମାରୁତଗଣଙ୍କୁ ବିନୟ କରି କହିଲେ—“ଓ ପ୍ରକୃତି ଶକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ, ସୂର୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତ, ଆମ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ ବାଛିଛୁ।” ତାପରେ ସେମାନେ ବିଶ୍ୱ ଶିବ ତ୍ରୟମ୍ବକଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ—“ଓ ଗନ୍ଧବତୀ, ଶ୍ରୀବୃଦ୍ଧିର ଉତ୍ପାଦକ, ମୁଁ ମୃତ୍ୟୁରୁ ମୁକ୍ତି ଚାହୁଁଛି, ଶଶା ପରି ଡଣ୍ଡାରୁ ଛୁଟିଯିବା ପରି; କିନ୍ତୁ ଅମୃତତ୍ୱରୁ ନୁହେଁ।” ଯଜ୍ଞର ଶୁଭ ସକାଳେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦୂର୍ଦ୍ଦ୶ ସୂର୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖି କହିଲେ—“ଓ ସୂର୍ୟ, ମୁଁ ଆଜି ଯାହା କହିଛି, ମିତ୍ର ଏବଂ ବରୁଣଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ସତ୍ୟ ହେଉ; ଓ ଆଦିତି, ଆମେ ତୁମର ପ୍ରିୟ ହେବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଆର୍ୟମାନଙ୍କୁ ଗୀତ ଗାଇ ପୂଜିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।” ସୂର୍ୟ ଉଦୟ ହେଉଛି, ମିତ୍ର ଏବଂ ବରୁଣଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ, ନରମାନଙ୍କର ଦୁଇ ପଥ ଅତିକ୍ରମ କରି, ସମସ୍ତ ଚଳାଚଳ ଏବଂ ଅଚଳ ଜନମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଛି। ସେ ଦୁଇ ଲୋକର ନେତୃତ୍ୱ କରି, ମିତ୍ର ଏବଂ ବରୁଣ ନିଜ ଅଭିବାସ କ୍ଷେତ୍ର ନିର୍ମାଣ କରିଛନ୍ତି। ସୂର୍ୟ ଦୀପ୍ତିମୟ ମଝିରେ ଆସିଛି, ମଧୁର କିରଣ ଦେଇ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆକାଶରେ ଉଠିଛି; ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ମିତ୍ର, ଆର୍ୟମାନ, ବରୁଣ ଏହି ପଥ ପରିଷ୍କୃତ କରିଛନ୍ତି। ସେମାନେ ସତ୍ୟର ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା, ଅସତ୍ୟର ଅନ୍ତର୍ଗତ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ, ଆଦିତିର ଶକ୍ତିର ଅବିଭାଜ୍ୟ ପୁତ୍ର। ମିତ୍ର ଏବଂ ବରୁଣ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ, ଅବିଜ୍ଞମାନଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ ଦେଇ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଉପଦେଶ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ମିଳନ୍ତି। ସେମାନେ ଦୁଃଖରୁ ଆମକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି। ଏହି ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ, ମିତ୍ର ଏବଂ ବରୁଣ ଦୁଇ ଲୋକରୁ ଅବିଜ୍ଞମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରନ୍ତି; ବଡ ନଦୀରେ ମଧ୍ୟ ଏକ ସଂକ୍ରମଣ ପଥ ଅଛି—ସେମାନେ ଆମକୁ ଏହି ବିଶାଳ ଜଗତରୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି। ଏହି ରକ୍ଷା, ଆଦିତି ଦେଇଥିବା ସମସ୍ତ ଭଲ, ମିତ୍ର ଏବଂ ବରୁଣ ଦେଇଥିବା ଦୟା, ଆମ ପରିବାର ଏବଂ ସନ୍ତାନମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହାରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ହେଉନ୍ତୁ। ଆମେ କେବେ ଦେବମାନେ ଅପ୍ରସନ୍ନ ହେବା ଦୃଷ୍ଟି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍ତ ନୁହେଁ। ଯେଉଁଠାରେ ବରୁଣ ଦ୍ୱାରା ଦମିତ ବ୍ୟକ୍ତି, ପୁରୋହିତଙ୍କ ସହାୟତାରେ ଆହୁତି ଦେଉ; ଆର୍ୟମାନ ଶତ୍ରୁତାକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବମାନେ ସୁଦାସଙ୍କୁ ବିଶାଳ ଦେଶ ଦିଅନ୍ତୁ। ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବମାନେ, ମନ୍ତ୍ରଣା ଦ୍ୱାରା, ଅସ୍ମୃତିରେ ମଧ୍ୟ ଅପ୍ରତ୍ୟାଶିତ ଶକ୍ତି ଦେଇ, ଭୟ ଦେଇ, ଦୟା ଦେଇ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ପୁରୋହିତ ପାଇଁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବିଚାର ଆଣିଥାଏ, ଧନର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରେ, ଦାନଶୀଳ ଦେବମାନେ ଆର୍ୟଙ୍କୁ ଉପଯୋଗ କରି, ଭଲ ଭିତ୍ତି ଦେଇ ବିଶାଳ ଆଶ୍ରୟ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି। ଏହି ଦିବ୍ୟ ପୁରୋହିତ ମିତ୍ର ଏବଂ ବରୁଣଙ୍କ ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ; ସେମାନେ ସମସ୍ତ କଷ୍ଟରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଦୟା ଦେଇ ଆମକୁ ଉପକୃତ କରନ୍ତି। ସୂର୍ୟ ଦୀପ୍ତିମୟ ଆକାରରେ ଉଦୟ ହେଉଛି, ଏହା ବରୁଣ ଏବଂ ଦେବମାନେର ଚକ୍ଷୁ; ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଦେଖି, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଭାବନା ଅନୁସନ୍ଧାନ କରୁଛି। ମିତ୍ର ଏବଂ ବରୁଣଙ୍କୁ ପୁରୋହିତ ଦୀର୍ଘ ଶ୍ରୁତ ମନ୍ତ୍ର ଗାଇ, ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଲେ; ସେମାନେ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ସାରଥି କରନ୍ତି, କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ବର୍ଷ କୁ ଭରିଦିଅନ୍ତି। ମିତ୍ର ଏବଂ ବରୁଣ ଦୟା କରି, ପୃଥିବୀ ଏବଂ ଉଚ୍ଚ ଆକାଶରୁ ତାଙ୍କର ଦୂତମାନେ ଉଦ୍ଭିଦ ଏବଂ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରଖିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ମିତ୍ର ଏବଂ ବରୁଣଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଦୁଇ ଲୋକ ଏକାତ୍ମା ହୋଇଛି; ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସନ୍ତାନ ନାହିଁ, ସେମାନେ ମାସ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି; ଆମ ହମ୍ନା ଏବଂ ଆହୁତି ତୁମ ପ୍ରବେଶ କରେ। ମିତ୍ର ଏବଂ ବରୁଣଙ୍କର କୃତ୍ୟ ଅବିଫଳ; ଏହି କୃତ୍ୟରେ କୌଣସି ଅଦ୍ଭୁତ ନାହିଁ, କୌଣସି ଗୁପ୍ତ ନାହିଁ; ଅନ୍ୟାୟୀମାନେ ମୃଦ୍ଧିରେ ଚିହ୍ନିଯାନ୍ତି, ତୁମର ଗୁପ୍ତ ଦୟା ଅପ୍ରଶଂସିତରେ ପ୍ରକାଶ ହୁଏ ନାହିଁ। ମିତ୍ର ଏବଂ ବରୁଣଙ୍କର ଯଜ୍ଞକୁ ମୁଁ ଭକ୍ତିପୂର୍ବକ ବୃହତ କରି, ନିର୍ବିଘ୍ନ ଭାବରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଛି; ନୂତନ ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ, ତୁମେ ସେ ମନ୍ତ୍ର ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କରୁଛ। ଏହି ଦିବ୍ୟ ପୁରୋହିତ ମିତ୍ର ଏବଂ ବରୁଣଙ୍କ ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ; ସେମାନେ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସୁଭାଗ୍ୟ ଦେଇ ଆମକୁ ଉପକୃତ କରନ୍ତି। ସୂର୍ୟ ଦୀପ୍ତିମୟ କିରଣ ଦେଇ ଉଦୟ ହେଉଛି, ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମକୁ ଦେଖି, ଦିନ ଦିନ ଏକ ସମାନ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖାଯାଉଛି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ। ସୂର୍ୟ ଆମ ସାମ୍ନାରେ ଉଦୟ ହେଉଛି, ଏହି ଗୀତ ଏବଂ ଷ୍ଟୁତି ଦେଇ; ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଆର୍ୟମାନ, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମ ନିର୍ମଳତା ପାଇଁ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅଗ୍ନି ନ୍ୟାୟପର, ଆମକୁ ହଜାର ଦାନ ଦିଅନ୍ତୁ; ଦୀପ୍ତିମୟ ଦେବମାନେ ଉଚ୍ଚ ଷ୍ଟୁତି ଦିଅନ୍ତୁ, ଆମ ଆଶା ତାଙ୍କର ଷ୍ଟୁତି ଦ୍ୱାରା ପୂରଣ କରନ୍ତୁ। ଓ ଦିବ୍ୟ ଦ୍ୱିତୀୟ ଲୋକ, ଓ ଆଦିତି, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ଆମେ ବରୁଣଙ୍କର କ୍ରୋଧ କିମ୍ବା ବାୟୁର ଅସନ୍ତୋଷରୁ ଦୁଃଖିତ ହେବା ଉଚିତ୍ତ ନୁହେଁ; ମିତ୍ରଙ୍କର କୃପା ହରାଇବା ଉଚିତ୍ତ ନୁହେଁ।