ଏକ ସୁନ୍ଦର ପ୍ରଭାତରେ, ବିଶ୍ୱର ଉପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଉଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ରୂପ ଅତି ଚମତ୍କାର। ସେ ଭଲ ଓ ମନ୍ଦ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ଦୃଢ଼ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅବଲୋକନ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚିନ୍ତାକୁ ଜାଣନ୍ତି। ଏହି ଦିନର ଆରମ୍ଭରେ, ବିଦ୍ୱାନ ବାସିଷ୍ଠ ଓ ଅନ୍ୟ ଋଷିମାନେ ମାରୁତମାନେଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି—ଏହି ମାରୁତମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ରୁଦ୍ରଙ୍କର କୃପାଶୀଳ ସ୍ୱରୂପ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରୁ ଜଣେ ମୁନି ଶତଗୁଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଜଣେ ବଳବାନ ହଜାର ଗୁଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ, ଏବଂ ରାଜା ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ବିଜୟ କରିପାରନ୍ତି। ଏହି ମାରୁତମାନେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦୟା କରନ୍ତି, ଆମେ ତାଙ୍କୁ ପୁନଃ ପୁନଃ ଆମ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ। ତାଙ୍କର ଦିଆଯାଇଥିବା କିମ୍ବା ଗୁପ୍ତ ରଖାଯାଇଥିବା ଦାନ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ମହାନ ଦେବତାଙ୍କର କୃପା ଚାହୁଁ। ଏହି ସ୍ତୁତିମୟ ଗୀତ ଓ ହ୍ୟମ୍ନ ମାରୁତମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରୁ, ଦୂରରୁ ଦ୍ୱେଷକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ, ଆମେ ସବୁବେଳେ ତାଙ୍କର କୃପାରେ ଶୁଭ ରହିବାକୁ ଚାହୁଁ। ଅଗ୍ନି, ଵରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ଯ୍ୟମାନ୍, ମାରୁତମାନେ—ଏହି ସମସ୍ତ ଦେବତା ଯାହାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଯାହାକୁ ନେତୃତ୍ୱ କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କର ଶରଣ ଦିଅନ୍ତୁ। ଦେବତାଙ୍କର ସାହାଯ୍ୟରେ, ଭକ୍ତ ତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟ କରିପାରେ, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଧନରେ ଅଗ୍ରଗତି କରେ, ଯିଏ ଦେବତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରି ସେ କୃପା ପାଏ। ବାସିଷ୍ଠ କେବେ ମଧ୍ୟ ମାରୁତମାନେଙ୍କୁ ଭୁଲନ୍ତି ନାହିଁ। ସେ ଏହି ସୋମ ମଦର ପିଡ଼ାରେ ମାରୁତମାନେଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି—ସମସ୍ତ ଆଶାବାନ ଦେବତାମାନେ, ଏଠାରେ ଆସନ୍ତୁ, ପାନ କରନ୍ତୁ। ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ତୁମେ ରକ୍ଷା କର, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କେବେ ଯୁଦ୍ଧରେ ରକ୍ଷା ଅସଫଳ ହୁଏନାହିଁ। ତୁମର ନବୀନ ଦୟା ସବୁବେଳେ ତୁମ ପ୍ରତି ଆକର୍ଷିତ ହୁଏ। ଶକ୍ତି ଦେଇଥିବା ଦେବତାମାନେ, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କର, ଏହି ହବିକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ଅନ୍ୟଠାରେ ଯିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। ମାରୁତମାନେ, ଆସନ୍ତୁ, ଆମ ପବିତ୍ର କୁଶ ଉପରେ ବସନ୍ତୁ, ଦାତା ଭାବେ ଆମକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଅବିଚଳିତ ମାରୁତମାନେ, ଏଠାରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ, ସୋମ ଓ ଯଜ୍ଞରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତୁ। ତୁମେ ଚମକୁଥିବା, ନୀଳ ପିଠି ହଂସମାନେ ପରି ଅଳଙ୍କୃତ ରୂପରେ ଉଡ଼ିଯାଉଛ, ତୁମ ସମସ୍ତ ସେନା ଆମଠାରେ ଅଲଗା ହେଉନାହିଁ, ସୋମ ପିଡ଼ାର ଆନନ୍ଦରେ ଯୋଗ ଦିଅନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ଦ୍ୱେଷ ନେଇ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି, ବା ଆଡ଼ରୁ ଆମକୁ ଆଘାତ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି, ମାରୁତମାନେ, ସେମାନଙ୍କୁ ତୁମର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦଣ୍ଡ ଦିଅ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଏହି ଉତ୍ସାହୀ ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଦାନ ଗ୍ରହଣ କର, ଶତ୍ରୁଦଳନ ମାରୁତମାନେ, ତୁମର ରକ୍ଷା ସର୍ବଦା ଆମ ସହ ରହୁ। ଘରସ୍ଥ ଯଜ୍ଞରେ ଆସ, ଅନ୍ୟଠାରେ ଯିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଉଦାର ମାରୁତମାନେ, ଆମ ସହ ରହି ରକ୍ଷା କର। ଏଠାରେ, ସତ୍ୟ ଶକ୍ତିର ଧାରକ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ମାରୁତମାନେ, ଆମେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଚୟନ କରୁଛୁ। ତ୍ରୟମ୍ବକଙ୍କୁ ଆମେ ପୂଜା କରୁଛୁ—ସେ ଗନ୍ଧରୁ ସୁଗନ୍ଧିତ, ସମୃଦ୍ଧି ବଢ଼ାଇବାରେ ସକ୍ଷମ। ଯେପରି ସାଗୁଡ଼ି ତାର ଠାରୁ ସ୍୵ତନ୍ତ୍ର ହୁଏ, ସେପରି ଆମକୁ ମୃତ୍ୟୁରୁ ମୁକ୍ତ କର, କିନ୍ତୁ ଅମୃତତ୍ୱରୁ ନୁହେଁ। ଏହି ଦିନର ଆରମ୍ଭରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଉଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଆଲୋକରେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ନାମରେ ଯାହା କହିବି, ତାହା ସତ୍ୟ ହେଉ। ଆଦିତି, ଆମେ ତୁମ ସ୍ନେହପାତ୍ର ହେଉ, ଆମେ ତୁମର ଗୀତ ଗାଉଛୁ, ଅର୍ଯ୍ୟମାନ୍, ତୁମର ସ୍ତୁତି କରୁଛୁ। ଏହି ସୂର୍ଯ୍ୟ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ, ଦୁଇପଥ ଦେଇ ଚାଲିଛନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ଚଳନ ଓ ଅଚଳନର ରକ୍ଷକ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସିଧା ଓ ତେଡ଼ା ପଥକୁ ଦେଖନ୍ତି। ସପ୍ତ ଧୌଳ ଘୋଡ଼ା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସଭାକୁ ନେଇଯାଉଛନ୍ତି, ଘୃତମୟ ଆଲୋକରେ ଚମକୁଛନ୍ତି। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ତୁମେ ନିବାସ ନିର୍ମାଣ କରିଛ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଜାମାନେ ଉପରେ ନେତୃତ୍ୱ କରନ୍ତି। ଚମକୁଥିବା ମଧୁମୟ କିରଣ ଉଦିତ ହେଉଛି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆକାଶକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛି, ଯାହା ପାଇଁ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ପଥ ସୁଗମ କରିଛନ୍ତି—ମିତ୍ର, ଅର୍ଯ୍ୟମାନ୍, ବରୁଣ ଏକାଠି। ମିତ୍ର, ଅର୍ଯ୍ୟମାନ୍, ବରୁଣ—ଏହିମାନେ ଅସତ୍ୟର ବିରୁଦ୍ଧରେ ରକ୍ଷକ, ସତ୍ୟରେ ଦୃଢ଼, ଆଦିତିଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅମାନେ। ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଥାଏ, ଅଜ୍ଞାନୀକୁ ଜ୍ଞାନ ଦିଅନ୍ତି, ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସୁପଥେ ନେଇଯାଆନ୍ତି। ସେମାନେ ଦିନ ଓ ରାତି ସତର୍କ, ଅସଚେତନକୁ ମଧ୍ୟ ସୁପଥେ ନେଇଯାନ୍ତି, ବଡ଼ ନଦୀ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ପାଇଁ ପଥ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଆଦିତି ଯେଉଁ ଭଲ ରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତି, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ଯେଉଁ କୃପା ସୁଦାସଙ୍କୁ ଦିଅନ୍ତି, ତାହାରେ ଆମ ପୁସ୍ତି, ଆମ ବଂଶ ରହୁ, ଦେବତାମାନେ, ଆମେ କେବେ ତୁମେ ଅପ୍ରସନ୍ନ ହେବା ଦୃଷ୍ୟ କରିବା ନାହିଁ। ଯେଉଁ ଲୋକ ବରୁଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାଧିତ, ସେ ପୁରୋହିତଙ୍କ ସହ ହବି ଦିଅନ୍ତୁ, ଅର୍ଯ୍ୟମାନ୍ ବିରୋଧକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ସୁଦାସଙ୍କୁ ବିଶାଳ ରାଜ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ। ଏହି ଦେବତାମାନେ ସ୍ମୃତି ଦୁର୍ବଳ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ତିରେ ଟିକି ରହନ୍ତି। ତୁମ ଭୟରେ ସମସ୍ତ ଚେତନାଶୀଳ ହୁଏ, ଶିଳ୍ପର ମହତ୍ତ୍ୱରେ ଦୟା କରନ୍ତୁ। ଯିଏ ପୁରୋହିତ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ଚିନ୍ତା ଆଣେ, ଧନ ଲାଗି ଚେଷ୍ଟା କରେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମଘବାନମାନେ କ୍ରୋଧକୁ ନିବାରଣ କରି, ଶୁଭ ଭିତିରେ ବଡ଼ ନିବାସ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏହି ଦେବପୁରୋହିତ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ, ସମସ୍ତ କଷ୍ଟ ଦୂର କରନ୍ତୁ, ଆମକୁ ଶୁଭରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଭଲ ରୂପରେ ଉଦୟ ହୁଏ, ବରୁଣ ଓ ଦେବମାନେଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଭାବେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଦେଖନ୍ତି, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରନ୍ତି। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ପୁରୋହିତ ଦୀର୍ଘ ସ୍ତୁତି ଉପସ୍ଥାପନ କରେ, ସେମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସାକାର କରନ୍ତି, ଓ ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଆୟୁର୍ବର୍ଷା ଦେଇଥାନ୍ତି।