ପୂଜ୍ୟ ମାରୁତମାନେ, ତୁମ ମଧୁର ନାମ ସଦା ପ୍ରଶଂସିତ। ଯେଉଁଠାରେ ଯଜ୍ଞ ହୁଏ, ସେଠି ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ତୁମେ ଏମିତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯେ ଦିନେ ଚଳିବାକୁ ଯାଉଛ, ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ କମ୍ପିତ ହୁଏ, ତୁମେ ଜଳଧାରାକୁ ପୂରଣ କର। ମାରୁତମାନେ ସଦା ପ୍ରଶଂସକଙ୍କ ଉପରେ ଦୃଷ୍ଟି ରଖନ୍ତି, ଯଜ୍ଞର ଶ୍ରୋତାଙ୍କୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଉଛନ୍ତି। ଆଜି, ତୁମେ ଆମର ଉପକାର ପାଇଁ, ପବିତ୍ର କୁଶ ଉପରେ ବସିବାକୁ ଆସ, ଆମ ସଭାରେ ଆନନ୍ଦ କର। ମାରୁତମାନେ ଦେଖିବାକୁ ଅଦ୍ୱିତୀୟ—ସୁନା ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଦେହରେ ଚମକୁଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଭୂମି ଓ ଆକାଶରେ ତାଙ୍କର ଶୋଭା ଅତୁଳନୀୟ। ସେମାନେ ନିଜ ଅଳଙ୍କାରକୁ ଏକତ୍ର କରି, ଅପୂର୍ବ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ମାରୁତମାନେ, ତୁମର ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଆମ ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ହେଉ। ଯଦି ଆମେ ମନୁଷ୍ୟୀୟ ଦୁର୍ବଳତାରେ କିଛି ଅପରାଧ କରିଛୁ, ତେବେ ଆମକୁ ଦୁଃଖରେ ପଡିବା ଦିଅନି। ତୁମର ସଦା ଶୁଭ ଚିନ୍ତା ଆମ ସହିତ ରହୁ। ମାରୁତମାନେ, କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ ହେଲାପରେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ଗର୍ଜନ କର, ନିର୍ମଳ ଓ ଚମକୁଥିବା। ତୁମର କୃପା ଭରିତ ଚିନ୍ତା ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ତୁମର ଦାନ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ। ପ୍ରଶଂସିତ ମାରୁତମାନେ, ତୁମେ ଆମ ହବି ଗ୍ରହଣ କର, ତୁମ ସମସ୍ତ ନାମ ସହିତ ଆସ। ଆମ ପିଲାମାନେ ପାଇଁ ଅମୃତତ୍ୱର ଅଂଶ ଦିଅ, ଆମକୁ ଧନ, ଶୁଭ ବାଣୀ ଓ ଉପହାର ଦିଅ। ମାରୁତମାନେ, ସମସ୍ତ ସାହାଯ୍ୟ ସହ ଆସ, ଦାନଶୀଳ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରକ୍ଷକ ଭାବରେ ଆଗକୁ ଆସ। ତୁମେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ବୃଦ୍ଧି ଦେଉଛ, ସେହିପାଇଁ ଆମକୁ ସଦା ମଙ୍ଗଳରେ ରକ୍ଷା କର। ମାରୁତମାନେ, ତୁମ ଦଳ ପାଇଁ ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ହୋଇ ଶବ୍ଦ କର, ଯିଏ ଦେବତା ସମ୍ପଦରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ସେମାନେ ତାଙ୍କ ମହତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ଆକାଶ ପୃଥିବୀ କମ୍ପାଇଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଶିଖରକୁ ବିନାଶ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଦିଅନି। ମାରୁତମାନେ, ଜନ୍ମରୁ ହିଁ ତୁମେ କ୍ରୂର, ଭୟଙ୍କର, ଦୃଢ଼ ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି ଓ ବଳ ରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ। ସମସ୍ତ ଜଗତ ତୁମ ଆଗମନକୁ ଭୟ କରେ, ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟଦର୍ଶୀ ଋଷିମାନେ। ମାରୁତମାନେ, ଦାନଶୀଳଙ୍କୁ ବିଶାଳ ବଳ ଦିଅ, ଆମ ପ୍ରଶଂସା ଗ୍ରହଣ କର। ଆସି, ଶତ୍ରୁକୁ ଦୂର କର, ତୁମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାହାଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ମାରୁତମାନେ, ତୁମଠାରୁ ଋଷି ଶତଗୁଣ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହଜାରଗୁଣ ଶକ୍ତି ପାଉଛନ୍ତି। ରାଜା ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହରେ ଶତ୍ରୁକୁ ବିଜୟ କରେ। ତୁମର ପ୍ରେରଣା ସେହିପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ। ମୁଁ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦୟାଳୁ ସନ୍ତାନମାନେ, ମାରୁତମାନେ, ତୁମକୁ ଡାକୁଛି—ପୁଣି ଆସ। ତୁମେ ଯାହା ଦେଉଛ, କିମ୍ବା ଗୁପ୍ତ ରଖ, ତାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କର କୃପା ଚାହୁଁ। ଏହି ପ୍ରଶଂସିତ ସ୍ତୁତି, ଏହି ଗୀତ, ଦାନଶୀଳ ମାରୁତମାନେ, ତୁମକୁ ପ୍ରିୟ ହେଉ। ଦୂରରୁ ଘୃଣାକୁ ଦୂର କର, ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ, ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳରେ ରକ୍ଷା କର। ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କୁ ତୁମେ ନେଇଯାଉଛ—ଅଗ୍ନି, ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଆର୍ୟମାନ, ମାରୁତମାନେ—ତାଙ୍କୁ ତୁମର ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ। ଦେବତାମାନେ, ତୁମ ସାହାଯ୍ୟରେ, ଉପାସକ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରେ, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଧନରେ ପହଞ୍ଚେ, ଯେଉଁଠାରେ ତୁମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରାଯାଏ। ବଶିଷ୍ଠ କେବଳ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଭୁଲେନି। ମାରୁତମାନେ, ଆଜି ସୋମର ଚାପିବାବେଳେ ଆସ, ଆସନ୍ତୁ, ସମସ୍ତେ ପାନ କର। ଯେଉଁ ଲୋକେ ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ଚାହନ୍ତି, ସେମାନେ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ କୌଣସି ରକ୍ଷା ଅଭାବ ନାହିଁ; ତୁମର ଶୁଭ ଇଚ୍ଛା ସଦା ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ। ଶକ୍ତିଦାତାମାନେ, ଏଠାରେ ଆସ, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରିବାକୁ, ଏହି ଆହୁତି ଗ୍ରହଣ କର, ମାରୁତମାନେ, ଅନ୍ୟଠାରେ ଯିଅନି। ଆସ, ଆମ ପବିତ୍ର କୁଶ ଉପରେ ବସ, ଉପକାରୀ ଭାବେ ଆମକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ ଦିଅ; ଅଚଳ ମାରୁତମାନେ, ଏଠାରେ ମଧୁର ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ କର। ସେମାନେ ଅଳଙ୍କୃତ ଓ ଚମକୁଥିବା, ନୀଳ ପିଠି ହଂସମାନେ ପରି, ଉଡ଼ିଯାନ୍ତି; ତୁମ ସମସ୍ତ ଦଳ ମୋଠାରୁ ଦୂରେ ବସି ନ ଥାଉ, ଏଠାରେ ସୋମ ଚାପିବାର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କର। ମାରୁତମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହେ, ବା ଆଘାତ ଦେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ, ସେମାନେ ଯାହା ଚୁରାକୁ ଚାହେ—ମିଥ୍ୟାର ଫାଦ ଠାରୁ ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କର; ତୁମ ସବୁଠୁ ତୀବ୍ର ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେମାନେକୁ ଦଳନ୍ତୁ। ମାରୁତମାନେ, ଏହି ଉତ୍ସାହରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଆହୁତି ଗ୍ରହଣ କର; ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ତୁମର ରକ୍ଷା ସଦା ଆମ ସହିତ ରହୁ। ମାରୁତମାନେ, ଗୃହସ୍ଥର ଯଜ୍ଞରେ ଆସ, ଅନୁପସ୍ଥିତ ହେଉନାହିଁ; ଦାନଶୀଳମାନେ, ତୁମର ରକ୍ଷା ଆମ ସହିତ ରହୁ। ଏଠାରେ, ଶୁଦ୍ଧ ଶକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ, ଜ୍ଞାନୀ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିବା, ମୁଁ ତୁମକୁ, ମାରୁତମାନେ, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ବାଛିଛି। ଆମେ ତ୍ରୟମ୍ବକଙ୍କୁ ପୂଜିବା, ସୁଗନ୍ଧିତ, ସମୃଦ୍ଧି ବଢ଼ାଇବାକୁ; ମୁଁ ମୃତ୍ୟୁରୁ ମୁକ୍ତି ଚାହୁଁ, ଯେପରି ଖିରି ବେଳ ଠାରୁ ବିଛିନ୍ନ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ଅମୃତତ୍ୱରୁ ନୁହେଁ। ଆଜି ମୁଁ ଯାହା କହିଛି, ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମେ ଉଦୟ ହେବାବେଳେ, ସେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ପାଇଁ ସତ୍ୟ ହେଉ; ଆମେ, ଅଦିତି, ତୁମର ପ୍ରିୟ ହେଉ, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଆର୍ୟମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି। ଏହି ସୂର୍ଯ୍ୟ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ସହ ଉଦୟ ହୁଏ, ଦୁଇଟି ପଥ ଚାଲିଯାଏ; ସେ ସମସ୍ତ ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳଙ୍କ ରକ୍ଷକ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ନିର୍ମଳ ଓ କୁଟିଲ ଦୁହିଁ ଦେଖେ। ସାତଟି ଧୌଳା ଘୋଡ଼ା ଏହି ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ସଭାସ୍ଥଳକୁ ନେଇଯାଏ, ଘୃତ ଚମକରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ; ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ଏହି ବାସସ୍ଥାନ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ନେତୃତ୍ୱ କରି ପ୍ରଜାମାନେକୁ ଦେଖନ୍ତି। ଚମକୁଥିବା ମଧୁର କିରଣ ଉଦୟ ହୋଇଛି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆକାଶକୁ ଆରୋହଣ କରିଛି; ଅଦିତ୍ୟମାନେ, ଯାହା ପାଇଁ ପଥ ସଫା କରାଯାଇଛି—ମିତ୍ର, ଆର୍ୟମାନ, ବରୁଣ ସହିତ। ଏହିମାନେ ମିଥ୍ୟାର ରକ୍ଷକ—ମିତ୍ର, ଆର୍ୟମାନ, ବରୁଣ; ସତ୍ୟରେ ଦୃଢ଼, ନିଜ ଗୃହରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି, ଅଦିତିର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅବିନାଶୀ ସନ୍ତାନ।