ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ ଆମେ ଦେଖୁଛୁ ଯେ କିପରି ଦ୍ରୁତଚଳିତ ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ସବିତା ଦେବଙ୍କ ଦାନକୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ଗୁପ୍ତ ଧନର ଅନ୍ୱେଷଣ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ଏହି ଦାନକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଆମ ମହାନ ପିତା, ସମସ୍ତ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଦେବତାମାନେ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବେ ବୋଲି ଆଶୀର୍ବାଦ କରିଥିଲେ। ତାପରେ ଆମେ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଯଜ୍ଞ, ଭକ୍ତି ଓ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ। ପ୍ରାଚୀନ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦୁଇ ଦିବ୍ୟ ସନ୍ତାନକୁ ସମ୍ମାନର ସ୍ଥାନରେ ରଖିଥିଲେ। ନୂତନ ସ୍ତୁତିମାଳା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ପୁନି ସେହି ପ୍ରାଚୀନ ପିତା ଓ ମାତାଙ୍କୁ ସତ୍ୟର ସିଂହାସନରେ ପ୍ରଣାମ କରୁଛୁ। ହେ ସ୍ୱର୍ଗ-ପୃଥିବୀ, ତୁମ ଦିବ୍ୟ ସଭା ଓ ମହାନ ସୁରକ୍ଷା ସହିତ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଆମକୁ ଭଲ ଓ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଦାନ ଦିଅ। ତୁମେ ସୁଦାସଙ୍କ ପାଇଁ ଅନେକ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଧାରଣ କର, ଆମକୁ ନିତ୍ୟ ସୁଖ ଓ କ୍ଷେମ ଦିଅ। ଏବେ ଆମେ ଗୃହପତିଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ—"ହେ ଗୃହପତି, ଆମକୁ ଚିହ୍ନିବା, ଆମ ଉପରେ ଦୟା କର, ଆମ ପ୍ରଦାନ ସ୍ୱୀକାର କର। ଦ୍ୱିପଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ କ୍ଷେମ ଆଣ। ଆମ ପାଇଁ ଏକ ସୁରକ୍ଷିତ ପାରାପାର ହେଉ, ଗୋ-ଘୋଡ଼ା ଓ ଆୟୁଷ୍ୟ ବଢ଼ାଇବା ଦିଅ, ଏବଂ ପିତା ଯେପରି ଦୟା କରେ, ସେପରି ଆମକୁ ଗ୍ରହଣ କର। ତୁମ ସଭାରେ ଆମେ ସୁଖ ଓ ସଙ୍ଗୀତର ଆନନ୍ଦ ପାଉ, ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ, ନିତ୍ୟ ସୁଖ ଦିଅ।" ଏହିପରି ଗୃହପତି ରୋଗ ନାଶକ, ସମସ୍ତ ଆକୃତିରେ ବିରାଜମାନ, ଆମ ସୁହୃଦ୍ ହେଉ, ଭାଗ୍ୟ ଆଣ। ଅର୍ଜୁନ ସାରମେୟ ଓ ପିଶଙ୍ଗ ଯାହା ଦିଅନ୍ତି, ତାହା ଶାନ୍ତି ଦିଅ, ଶସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ମାଳା ମଧ୍ୟରେ ଶାନ୍ତ ହେଉ। ଧନ ଚୋର କିମ୍ବା ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ ଦୂରେ ରଖ, ଇନ୍ଦ୍ର ଭକ୍ତଙ୍କ ଧନ ରକ୍ଷା କର, ଆମ ଉପରେ ଭଉଙ୍କିବା ଦରକାର ନାହିଁ, ସମସ୍ତେ ଶାନ୍ତିରେ ଶୁଅନ୍ତୁ। ମା, ବାପା, କୁକୁର, ଗୃହପତି, ବନ୍ଧୁ-ବାନ୍ଧବ, ପଡ଼ୋଶୀ—ସମସ୍ତେ ଶାନ୍ତିରେ ରହନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ବସନ୍ତି, ଚଳନ୍ତି, ଆମକୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଆମ ଗୃହ ପରି ବନ୍ଧି ଦିଅ। ସାଗରରୁ ଉଠିଥିବା ହଜାର ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ବୃଷଭ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶୁଇଁ ଦିଅ। ମୃଦୁ ଶୟନରେ ଥିବା, ସୁଗନ୍ଧିତ ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଶାନ୍ତିରେ ଶୁଅନ୍ତୁ। ଏହି ଅବସରରେ ଆମେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସଙ୍ଗୀ ମାରୁତମାନେ କିଏ ନିଜରେ ଚିହ୍ନିଛି? ସେମାନଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ଗୁପ୍ତ, ସେମାନେ ନିଜ ଆକୃତିରେ ଅପୂର୍ବ ଚମକ ଦେଖାନ୍ତି, ପକ୍ଷୀମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଛୁଇଁପାରିନାହାନ୍ତି। ଏହି ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟକୁ ଜ୍ଞାନୀ ମାନେ ବୁଝିଛନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ଚିତ୍ରା ଗାଈ ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ। ମାରୁତମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବିଜୟୀ, ଶୂରବୀର, ରୂପସମ୍ପନ୍ନ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଏବଂ ଭୟଙ୍କର। ସେମାନଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦୀପ୍ତ, କ୍ରୋଧ ତୀବ୍ର, ଚିତ୍ତ ଉତ୍ସାହିତ, ଦଳର ଶକ୍ତିକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଜ୍ଞାନ ଓ ପୂଜା ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ। ସେମାନଙ୍କ ଅଳଙ୍କାର କନ୍ଧ ଓ ବକ୍ଷସ୍ଥଳରେ ରହିଛି, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ମାଳାରେ ଶୋଭିତ, ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଚମକ ପରି ଚଳନ୍ତି। ମାରୁତମାନେ ଯଦି ପ୍ରଶଂସକଙ୍କ ସ୍ତୁତି ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ଦ୍ରୁତ ଧନ ଓ ଶୂରତା ଦେଇଥାନ୍ତି। ଘୋଡ଼ା ପରି ଶୀଘ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କୃତ, ତରୁଣ ପୁରୁଷମାନେ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ସେମାନେ ରମ୍ୟ ଗୃହରେ ବିହାର କରନ୍ତି। "ମାରୁତମାନେ, ଆମକୁ ଦୟା କର, ଦୁଇ ଜଗତ୍କୁ ସୁବିଧାଜନକ କର, ତୁମ ରୋଷ ଗୋ-ମାନବ ଉପରେ ନ ଆସୁ, ଆମ ଅଞ୍ଜଳି ସ୍ୱୀକାର କର। ପୁରୋହିତ ପ୍ରଶଂସା କରି ତୁମକୁ ଡାକିଛନ୍ତି, ଦାନ ଦିଅ। ମାରୁତମାନେ ଦୁର୍ବଳଙ୍କୁ ଉଠାନ୍ତି, ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରନ୍ତି, ସନ୍ତାନ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ।" "ତୁମ ଦାନ ଆମଠାରୁ ଦୂର ହେଉ ନାହିଁ, ଧନ ବିଭାଗରେ ଆମେ ଶେଷ ନ ହେଉ। ଯଦି ତୁମ ଶୂର ଶକ୍ତି ଦୟାଳୁ, ଆମକୁ ଅଭିଷ୍ଟ ଭାଗ ଦିଅ।" ଯେଉଁଠାରେ ମାନେ, ଘୋଡ଼ା, ଉଦ୍ୟାନ ଓ ଗୋତ୍ରମାନେ ଏକତ୍ରିତ, ମାରୁତମାନେ, ରୁଦ୍ର ସନ୍ତାନ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ବିଜୟ ଦିଅ। ପୂର୍ବଜମାନେ ଯେଉଁ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ତୁମ ସହ ବିଜୟୀ ହୁଏ। ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାୟକ ଥାଉ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ଜୀବନ ଅତିବାହିତ କରିପାରିବା। ଅନ୍ତେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଵରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅଗ୍ନି, ଜଳ, ଉଦ୍ଭିଦ, ଓ ଵନସ୍ପତିମାନେ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ଆମେ ମାରୁତମାନଙ୍କ କୋଳରେ ଆଶ୍ରୟ ମିଳାଉ। ସେମାନେ ଆମକୁ ସଦା ସୁଖ ଓ କ୍ଷେମ ଦିଅନ୍ତୁ।