ଏକ ସୁନ୍ଦର ପ୍ରଭାତରେ, ବୃହତ୍ ସମିଧାର ଆଗରେ ବସିଥିବା ଋଷିମାନେ ଭଗଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି କହିଲେ—"ହେ ଭଗ, ଆମେ ତୁମେ ନିକଟକୁ ନେତୃତ୍ୱ ଆଶା କରୁଛୁ। ଆମ ଚିନ୍ତାକୁ ଉନ୍ନତ କର, ଆମକୁ ଦାନ ଦିଅ। ଗୋ-ଘୋଡ଼ା ଦିଅ, ଆମକୁ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କର। ଦିନର ଆରମ୍ଭରୁ ମଧ୍ୟଭାଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭଗ ଆମ ସହିତ ରହୁନ୍ତୁ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେବାବେଳେ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ଦୟା ଆମେ ପାଇଁ।" ଋଷିମାନେ ପୁନି କହିଲେ, "ଭଗ ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ, ଦେବମାନେ ଆମେ ଭଗରେ ସମୃଦ୍ଧି ପାଉ। ସମସ୍ତେ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି, ଏଠାରେ ଆମ ନେତୃତ୍ୱ କର।" ଉଷା ଦେବୀ, ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞ ନେଇ ଆସନ୍ତି, ସେମାନେ ଦଧିକ୍ରାବଣଙ୍କ ପରି ଆଲୋକମୟ ପଥରେ ଅଗ୍ରସର ହୁଅନ୍ତି। ସେଉଁଠିଁ ଭଗ ଆସନ୍ତୁ, ଧନ-ସମ୍ପତି ନେଇ ଆସନ୍ତୁ, ଯେପରି ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ା ରଥକୁ ଟାଣି ନେଇଯାନ୍ତି। ଉଷାମାନେ ଘୋଡ଼ା, ଗାଈ ଓ ଶୂରମାନେ ଭରପୂର ଧନ ନେଇ ଆସନ୍ତି। ସେମାନେ ଦିନେ ଦିନେ ଶୁଭ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଘୃତ ଦୁହନ୍ତି, ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ତା'ପରେ ଋଷିମାନେ ଅଙ୍ଗିରସ ଓ ଗାୟକମାନେର ସ୍ତୁତି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଦିଗ୍ଗଜ ଭାବରେ ଶବ୍ଦ ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଯାଏ। ଗାଈମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅସ୍ଥନ୍ନ ନେଇ ଦୁହନ୍ତି, ଯଜ୍ଞର ଶୋଭା ପାଇଁ ପିଷାଣ ପାତରେ ଦୂଧ ଚାପାଯାଏ। ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ, "ହେ ଶୁଭ ଉପଦେଷ୍ଟା, ଆମ ପଥରେ ନେତୃତ୍ୱ କର। ପିତଳ ଓ ରକ୍ତ ଘୋଡ଼ା ଯୋଗ କର। ଯେମାନେ ଦେବମାନେ ଅସନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମ ଉପସ୍ଥିତିରେ ଆସନ୍ତୁ।" ସମସ୍ତେ ମିଶି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ଯଜ୍ଞକୁ ମହାନ କରନ୍ତି, ହୋତାର ଅଗ୍ନି ଆଲୋକିତ ହୁଅନ୍ତୁ। ବିବିଧ ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଦେବତାମାନେ ଯଥାଯଥ ଦେବମାନେକୁ ପୂଜନ କରନ୍ତି, ଅମୃତ ଚିତ୍ତର କୃପା ଲଭନ୍ତୁ। ଘରେ ଅତିଥି ଧନୀ ଶୂରଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ, ଅଗ୍ନି ପ୍ରସନ୍ନ ହେଇ ପରିବାରକୁ ଆବଶ୍ୟକ ଧନ ଦେଉଛନ୍ତି। ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ ଦେଇ, ମାରୁତ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ରାତି ଓ ଉଷା କୁଶାସନରେ ବସନ୍ତୁ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ଆମନ୍ତ୍ରିତ ହୋଇ ଆସନ୍ତୁ। ବସିଷ୍ଠ ଧନ ଆଶା କରି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଅଗ୍ନି ଆମ ପାଇଁ ଅନ୍ନ, ଧନ ଓ ଶକ୍ତି ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି, ସଦା ମଙ୍ଗଳରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଏବେ ଦେବପ୍ରେମୀ ଲୋକେ ସମିଧାରେ ଦିବ୍ୟ ଦମ୍ପତି ଦ୍ୱିତୀୟ ଅକାଶ ଓ ପୃଥିବୀଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନା ବୃକ୍ଷର ଶାଖାପରି ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ପ୍ରସାରିତ ହୁଏ। ଯଜ୍ଞ ଚକ୍ରକୁ ଯୋଗିତ ରଥପରି ଅଗ୍ରସର କର, ମନ ଏକତାରେ ଉଠ, ଘୃତ ଦିଅ, କୁଶାସନ ପିଛାଇଁ ଦିଅ, ଦିବ୍ୟ ଅଗ୍ନିର ଶିଖା ସିଧା ହେଉ। ପୁଅମାନେ ମାଆଁଙ୍କୁ ଉପହାର ନେଇ ଯିବାପରି, ଦେବମାନେ କୁଶାସନରେ ବସନ୍ତୁ, ସର୍ବଜ୍ଞ ଅଗ୍ନି ଆମ ଯଜ୍ଞ ନେତୃତ୍ୱ କରନ୍ତୁ, କୌଣସି ବିରୋଧ ଆସି ନପାରୁ। ସତ୍ୟର ଧାରା ମଧୁର ଭାବେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ଆଜି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ ନିକଟକୁ ଆସ, ସମସ୍ତେ ଏକତାରେ ଚେଷ୍ଟା କର। ଅଗ୍ନି, ଆମ ଲୋକରେ ଦୟାବାନ ହୁଅ, ଧନ ଓ ସମ୍ମିଳିତ ଶକ୍ତିରେ ଅଜୟ ରହିବାକୁ ଦିଅ, ମଙ୍ଗଳରେ ରକ୍ଷା କର। ଏଠିଁ ଦଧିକ୍ରା, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଉଷା, ଅଗ୍ନି, ଭଗ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଷ୍ଣୁ, ପୂଷାନ୍, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଆଦିତ୍ୟ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଅକାଶ ଓ ଜଳ ଓ ଆଲୋକ ରାଜ୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି। ଦଧିକ୍ରାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଜାଗ୍ରତ କର, ଇଳା ଦେବୀଙ୍କୁ କୁଶାସନରେ ବସାଇ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି। ଦଧିକ୍ରାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନି, ଅଗ୍ନି, ଉଷା, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଗାଈ, ଧଳା, ବାଉରା, ଚାରି ବରୁଣଙ୍କୁ ଡାକି, ସମସ୍ତ ଅପମଙ୍ଗଳ ଦୂର କରିବା ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି। ଦଧିକ୍ରା ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ରଥମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ, ଉଷା, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ସହିତ ଏକତାରେ ଅଛନ୍ତି। ଦଧିକ୍ରା ନେତୃତ୍ୱ କର, ସତ୍ୟର ପଥ ଦେଖା, ଦିବ୍ୟ ଅଗ୍ନି ଶ୍ରବଣ କର, ସମସ୍ତ ଅମର ଶକ୍ତିମାନ ଦେବମାନେ ଆମ ଶବ୍ଦ ଶୁଣନ୍ତୁ। ଏବେ ସବିତା ଦେବତାଙ୍କୁ ଡାକାଯାଏ, ଯିଏ ଧନରେ ଧନୀ, ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟାକାଶ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି, ହସ୍ତରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବସ୍ତୁ ଧାରଣ କରି, ଆମକୁ ଧନ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତି। ତାଙ୍କର ସୁନା ଦଣ୍ଡ ଆକାଶରୁ ପୃଥିବୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତାରିତ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଅନୁସରଣ କରେ। ସବିତା ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦାତା, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଶକ୍ତି ବିସ୍ତାର କରନ୍ତୁ, ଉତ୍ତମ ଶକ୍ତି ଓ ବଡ଼ ଉନ୍ନତି ଦିଅନ୍ତୁ, ସଦା ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅନ୍ତୁ। ଏହି ସ୍ତୁତି ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ, ଦୃଢ଼ ଧନୁର୍ଧାରୀ, ତୀବ୍ର ବାଣ, ଦିବ୍ୟ, ସ୍ୱୟଂସ୍ଥିତିଶୀଳୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୀର୍ଘଜୀବୀ, ସୃଜନଶୀଳ ଓ ତୀକ୍ଷ୍ଣବାହୁଙ୍କୁ ଉପସର୍ଗ କରାଯାଏ। ସେ ପୃଥିବୀର ଜନ୍ମ ଓ ଗୃହରେ ଶାସନ କରନ୍ତି, ଦିବ୍ୟ ଲୋକରେ ରାଜ୍ୟ କରନ୍ତି, ଆମକୁ ଅପମଙ୍ଗଳରୁ ରକ୍ଷା କରି ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତୁ। ତାଙ୍କର ବିଦ୍ୟୁତ୍ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଚଳି ଆମକୁ ଆଛାଦନ କର, ହଜାର ଔଷଧ ଆମକୁ ଶାନ୍ତ କର, ଆମ ପୁତ୍ର-ପଉତି ଅକ୍ଷତ ରହୁ। ରୁଦ୍ର, ଆମକୁ ଆଘାତ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଆମକୁ ଦୂରେ ନ ହଟାନ୍ତୁ, କ୍ରୋଧର ପଥରେ ଆମେ ନ ପଡ଼ୁ, ଆମ ଆୟୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ଦୟା କର, ସଦା ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ। ଏହି ସମୟରେ ଜଳଦେବୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଥମେ ଦେବମାନେକୁ ସେବା କରନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାନ ପାଇଁ ସ୍ରୋତସ୍ତି ତିଆରି କରନ୍ତି। ଆମେ ତୁମେ ଶୁଭ୍ର, ମଧୁର, ଘୃତ ଛିଟାଯାଇଥିବା ଜଳ ଚାହୁଁ। ତୁମର ମଧୁର ତୀବ୍ର ଧାରା ଆମେ ଲଭିବାକୁ ଚାହୁଁ, ଯେଉଁଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ବସୁମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି—ଆମେ ଆଜି ଉପାସନା କରି ଏହା ପାଇଁ। ଦିବ୍ୟ ଜଳ ଶତବାରି ପବିତ୍ର ହୋଇ, ନିଜ ଗତିରେ ଚାଲନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନୀତି ଉଲ୍ଲଂଘନ କରନ୍ତି ନାହିଁ—ଘୃତମୟ ହବି ନଦୀମାନେକୁ ଅର୍ପଣ କର। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେଉଁଠାରେ ତାଙ୍କର କିରଣ ଦେଇଛନ୍ତି, ଯେଉଁ ନଦୀ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ପଥ ଖୋଲିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମକୁ ଅନୁମତି ଦିଅନ୍ତୁ, ସଦା ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅନ୍ତୁ। ଏହିପରି, ରିଭୁ, ଧନଦାତା, ମହାନ ଲୋକମାନେ, ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ, ତୁମର ଶୁଭ ଚିନ୍ତା ଆମକୁ ଆସୁ, ଦକ୍ଷ ମାନେ ତୁମର ଶୋଭାମୟ ରଥ ଚଲାନ୍ତୁ।