ପୂର୍ବ ଦିନରେ, ଦେବମାନ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନିମନ୍ତେ, ରୁଷିମାନେ ଏବଂ ଉପାସକମାନେ ବିଶ୍ୱାସ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ସ୍ତୁତି ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିଲେ । ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁଠି ପରେ ଆସିଥିଲେ, ସେଠି ପୂର୍ବକୁ ଶିଖାଇଥିଲେ, ଏବଂ ଛୋଟକୁ ବଡ଼ ଅଂଶ ଦେଇଥିଲେ । ସେ ଅମୃତସ୍ଵରୂପ, ସମଗ୍ର ଦିଗକୁ ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇ ଚାଲିଯାଇଥିଲେ । ଏଇ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟମୟ ଦେବତା, ଆମକୁ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ । ଏହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଯେଉଁ ଭକ୍ତ, ଦାନଶୀଳ, ଓ ମିତ୍ରତାପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ସ୍ଥାନ ପାଇଥାଏ, ସେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ମାନିତ ଓ ସୁରକ୍ଷିତ ହୁଏ । ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଉପସ୍ଥାପିତ, ସୋମ ରସ ପାନ କରୁଥିବା ଏହି ଦୟାଳୁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ଡାକୁଛୁ । ଧନ ଆଶାକରି ଗାୟକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ—ଶକ୍ର, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ । ଏପରି ଭାବେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ତୁମ ସମର୍ଥନ ସହିତ ଶକ୍ତି ଦିଅ, ଯେପରି ଦାନଶୀଳମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସହଯୋଗ କରନ୍ତି । ତୁମ ଶକ୍ତି ଆମେ ଗାୟକଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଚୁର ହେଉ, ଏବଂ ସଦା ଆମକୁ କୁଶଳ ଦିଅ । ଏଠି, ଉତ୍ସାହଦାୟକ ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଛି, ଯେଉଁଥିରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଜନ୍ମ ସମୟରେ କଥା କହିଥିଲେ । ଆମେ ଆହୁତି ଦେଇ ତୁମକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ତୁମ ଶ୍ୟାମ ଘୋଡ଼ାର ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ପାନ କରି ଆମ ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅ । ସୋମପାୟୀମାନେ, ବିଧିପୂର୍ବକ କୁଶ ଏବଂ ଆହୁତି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି, ସମ୍ମିଳିତ ଶବ୍ଦରେ ଯଜ୍ଞ ହେଉଛି । ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଘରରୁ ଏହି ପୁରୁଷମାନେ ଆସିଛନ୍ତି । ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ନଦୀମାନେ ନିରୋଧ ବିନା ବହିବାକୁ ଦେଇଛ, ତୁମେ ବହୁତ ଜନଙ୍କୁ ନଗ୍ନ ସର୍ପର ସହିତ ସ୍ଥିର କରିଛ । ତୁମ ଗର୍ଜନରେ ରଥମାନେ ଗାୟମାନେ ଭୟଭୀତ ହୁଏ, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ଉପକରଣ କମ୍ପିତ ହୁଏ । ଭୟାନକ ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପୁରୁଷକାର୍ଯ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି । ସେ ଉଲ୍ଲାସିତ ହୋଇ କିଳବିଶ ଭଙ୍ଗ କରିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ହସ୍ତରେ ବଜ୍ର ସହିତ ମହାତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନିହତ କରିଛନ୍ତି । କେହି ଉଦ୍ୟମ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଜୟ କରିପାରିନାହାନ୍ତି, କିମ୍ବା କେହି ଯଜ୍ଞ କରି ମଧ୍ୟ । ଶତ୍ରୁ ଓ ଅଧର୍ମୀମାନେ ଦୂରେ ଯାଆନ୍ତୁ, ଆମେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦମିତ ହେବା ନଉଚିତ୍ । ତୁମ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ବହୁତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛ, ତୁମ ମହାନତା ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଭରିଛି । ତୁମ ନିଜ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ବୃତ୍ରକୁ ହତ କରିଥିଲେ, କେହି ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମ ସୀମା ଜାଣିପାରିନାହାନ୍ତି । ପ୍ରାଚୀନ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଧିପତ୍ୟ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ । ଶକ୍ତିର ସଂଘର୍ଷରେ ସମସ୍ତେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକିଥିଲେ, କାରଣ ସେ ଦାତା ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ । ଦୁର୍ବଳ ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକନ୍ତି, ସେ ଶତଗୁଣ ସୁରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା । ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ରକ୍ଷକମାନେ ଆମକୁ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି । ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ସଦା ତୁମ ମିତ୍ର ହେଇ ରୁହିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ତୁମ ମହାନତା ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଭକ୍ତିଶୀଳ ହେବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ । ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ଦ୍ୱାରା ସଭାରେ ଜୟ ଲଭିବାକୁ ଦିଅ, ତୁମ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରିବାକୁ ଦିଅ । ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ନିଜ ଧନ ଓ ସ୍ଵଭାବ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ । ତୁମ ଶକ୍ତି ଉପାସକଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଚୁର ହେଉ, ଏବଂ ସଦା ଆମକୁ କୁଶଳ ଦିଅ । ସୋମ ପାନ କର, ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ରସ ତୁମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରୁ, ପାହାଡ଼ରୁ ଚଟାଣ ଦ୍ୱାରା ଚାପି ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ସୋମ ପ୍ରସ୍ତୁତ । ଏହି ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଓ ଶୁଭ ମଦିରା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ହତ କରିଥିଲେ—ତୁମେ ଏହାରେ ମତ୍ତ ହୁଅ । ଏହି ସ୍ତୁତି ଶୁଣ, ଦୟାଳୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯାହା ବସିଷ୍ଠ ଉପସ୍ଥାପନ କରୁଛନ୍ତି । ଏହି ହୃଦୟର ଗୀତ ଗ୍ରହଣ କର, ଏକାନ୍ତ ଭୋଜରେ ଏହି ସ୍ତୁତି ଗ୍ରହଣ କର । ପାହାଡ଼ରୁ ଯିଏ ପୁରାଇଥିବା ସୋମ ଡାକେ, ତାଙ୍କ ଡାକକୁ ଶୁଣ, ଗାୟକଙ୍କର ପ୍ରେରଣା ଭାବନାକୁ ଗ୍ରହଣ କର । ଆମକୁ ସର୍ବାଧିକ ଉପକୃତି ଦିଅ, ଯେପରି ଆମେ ତୁମ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେବାକୁ ପାରିବା । ତୁମ ଶବ୍ଦକୁ ମୁଁ କଦାପି ଅସ୍ୱୀକାର କରିପାରିବିନାହିଁ, ମହାନ ଇନ୍ଦ୍ର, କାରଣ ମୁଁ ତାହାକୁ ଜାଣିଛି । ମୁଁ ସଦା ତୁମ ନାମ ଓ ତୁମ ସତ୍ୟ ମହିମା ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ । ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମ ପାଇଁ ଅନେକ ଆହୁତି ଦିଆଯାଏ, ଅନେକ ଜ୍ଞାନୀ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି । ଦୟାଳୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ଗୃହ ଅପହୃତ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ । ତୁମ ପାଇଁ, ଏହି ସମସ୍ତ ଆହୁତି, ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରଶଂସାରେ ଗୀତ ରଚିଛି । ମଣିଷମାନେ ସବୁ ଦିଗରେ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି । ଯେଉଁମାନେ ନିଜକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ମହାନତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିନାହାନ୍ତି, ଭୟଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ର । ତୁମ ପୁରୁଷତ୍ୱ ଓ ଦାନଶୀଳତା ସମାନ ନାହିଁ । ପ୍ରାଚୀନ ଓ ନୂତନ ଋଷିମାନେ, ଅନୁପ୍ରେରିତ ଯେଉଁମାନେ ଗୀତ ରଚିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମୂଳ୍ୟବାନ ମିତ୍ରତା ଆମ ସହିତ ରହୁ । ଇନ୍ଦ୍ର, ସଦା ଆମକୁ କୁଶଳ ଦିଅ । ସ୍ତୁତିଗୀତ ଉତ୍କର୍ଷରେ ଉଠିଛି; ବସିଷ୍ଠ ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଡ଼ କରୁଛନ୍ତି । ସେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସବୁକିଛି ବିସ୍ତାରିତ କରିଛନ୍ତି; ମୋର ଆଗ୍ରହ ଶବ୍ଦ ଶୁଣନ୍ତୁ । ମୁଁ ଡାକି ଆସିଛି, ଦେବତାଜନିତ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁଠି ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତୁମ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି । କେହି ମଣିଷ ନିଜ ଆୟୁ ଜାଣିନାହାନ୍ତି; ତୁମେ ଆମକୁ ଏହି କଠିନତା ଉପରେ ଉଠାଇ ନିଅ । ସେ ଦୁଇଟି ଶ୍ୟାମ ଘୋଡ଼ା ଯୋଗାଇ ରଥ ଚଳାଇଛନ୍ତି; ଗୀତମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆଶା କରି ଆସିଛନ୍ତି । ଅଜୟ ଇନ୍ଦ୍ର ଦୁଇ ଲୋକକୁ ବିସ୍ତାରିତ କରିଛନ୍ତି, ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ହତ କରିଛନ୍ତି । ପାଣିମାନେ ମଧ୍ୟ ଗାୟମାନେ ପରି ବଢ଼ିଯାଉଛି, ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାୟକଙ୍କ ସତ୍ୟ ସ୍ତୁତିରେ । ବାୟୁ ଯେପରି ତାଙ୍କ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଆସେ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଆସ, କାରଣ ଆମେ ଭାବନା ଦ୍ୱାରା ଉପହାର ବଣ୍ଟନ କରୁଛୁ । ଏହି ଉତ୍ସାହ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦାନଶୀଳ, ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ । ତୁମେ ଏକମାତ୍ର ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୟା ଦେଖାଅ; ଏହି ଆହୁତିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅ ।