ଏହି କଥା ରିଗ୍ବେଦର ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରି ଏକ ଦିବ୍ୟ ଗାଥା ଭାବେ ଓଡ଼ିଆରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ: ବସିଷ୍ଠ ଓ ତାଙ୍କ ସହଚର ଋଷିମାନେ ଦୟାମୟ ଦାନବୀର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନମନ କରି କହିଲେ— “ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ଆମେ ତୁମ ପ୍ରସାଦରେ, ତୁମ ଆଶ୍ରୟରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରୁଁ। ତୁମେ ତୁର୍ବଶ ଓ ଯଦୁଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କର, ଆତିଥିଗ୍ବଙ୍କୁ ଯଶ ଦିଅ। ଆଜି ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଆମେ ଯେଉଁପରି ସ୍ତୁତି କରୁଛୁ, ତାହାରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ। ଯେଉଁମାନେ ପଣିମାନଙ୍କୁ ଦୂର କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପରି ଆମକୁ ମଧ୍ୟ ତୁମ ସଂଘରେ ଗ୍ରହଣ କର। ଏହି ସମସ୍ତ ସ୍ତୁତି ଏବଂ ଉପହାର ତୁମ ପାଇଁ; ଭୃତ୍ରଙ୍କ ବିନାଶରେ ଦୟାଳୁ ହେଉ, ଆମ ରକ୍ଷକ ଓ ମିତ୍ର ହେଉ। ଏବେ ତୁମେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ, ଆମ ପାଖକୁ ଆସି ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଜନ୍ମ ନିଜେ ଏକ ବୀରତାର ପ୍ରତୀକ; ସେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ଜଳକୁ ତିଆରି କରିଥିଲେ। ଯୁବକ ଇନ୍ଦ୍ର ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସାହାଯ୍ୟ ନେଇ ଆସିଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ଏମିତି ରକ୍ଷା କରନ୍ତି ଯେ ମହାପାପ ମଧ୍ୟ କିଛି କରିପାରେ ନାହିଁ। ଭୃତ୍ର ନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ନିଜ ଶୂରତାରେ ସୁରକ୍ଷିତ କରିଥିଲେ, ସୁଦାସଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ଥାନ ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ବାରମ୍ବାର ଧନ ଦେଇଥିଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଅଦମ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ର ଶତ୍ରୁମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଥିଲେ, ସେଠାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଦିଗ୍ବିଦିଗ୍ଧିକୁ ଆପ୍ଲୁତ କରିଦେଇଥିଲେ, ତାଙ୍କ ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ମାପିଥିଲେ, ଏବଂ ସୋମ ମଦର ଆନନ୍ଦରେ ଉତ୍ସାହିତ ହେଇଥିଲେ। ଏହି ବଳଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଏକ ବଳ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲେ; ଏକ ସ୍ତ୍ରୀ ମଧ୍ୟ ଏହି ବୀର କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ। ସେ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଉଥିବା, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଧନ ଏବଂ ସୁଖ ଦେଇଥିଲେ। ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ଅସ୍ଥିର ହୁଏନାହାନ୍ତି, ତାଙ୍କ ମନ ଚଞ୍ଚଳ ହୁଏନାହିଁ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଯେଉଁମାନେ ଯଥାଯଥ ଦାନ ଓ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୀର୍ଘକାଳ ଧନୀ ଓ ଧର୍ମାନୁଷ୍ଠାନୀ ହୁଅନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର ପୁରୁଣା ଏବଂ ନୂତନ ସମୟରେ ଯେଉଁଠି ଆବଶ୍ୟକ, ସେଉଁଠି ଅଧିକ ଦେଇଥିଲେ, କମ ନେଇଥିଲେ, ଏହିପରି ତାଙ୍କ ଦୟାର ଚମତ୍କାର। ଏହିପରି ଚମତ୍କାର ଧନ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣ, ହେ ଅଦ୍ଭୁତ ଇନ୍ଦ୍ର। ଯେଉଁ ଭକ୍ତ ଦାନଶୀଳ, ତୁମ ସ୍ନେହ ଅର୍ଜନ କରିଥିବା, ତାଙ୍କୁ ତୁମେ ବିଶେଷ ଭାବେ ରକ୍ଷା କର; ଆମେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ ଚାହୁଁ। ଏହି ସ୍ତୁତି ତୁମ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚାରିତ; ହେ ଶକ୍ର, ଧନ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଆସ, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ। ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଆମେ ସାହାଯ୍ୟ ପାଉ, ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ। ଏହିପରି, ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଉତ୍ସବରେ ସୋମ ରସ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଥିଲା, ଯାହା ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିଲା। ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞକାରୀ, ସୋମପାନୀ, ଅନୁଷ୍ଠାନ କରୁଥିଲେ; ପ୍ରଶଂସାର ଧ୍ବନି ଦୂରଦୂରନ୍ତୁ ଆସୁଥିଲା। ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଶୂରତାରେ ନଦୀମାନେକୁ ଅବାଧ ଭାବେ ପ୍ରବାହିତ କରିଥିଲେ, ଅସୁର ସର୍ପ ସହ ଅନେକଙ୍କୁ ଅସ୍ଥାପିତ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଗଜ୍ଜନରେ ରଥମାନେ ଚମକିଯାଉଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରଣା ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଅସ୍ଥିର ହେଉଥିଲା। ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ ଇନ୍ଦ୍ର ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଧାଇଯାଉଥିଲେ, ତାଙ୍କ ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦୁର୍ଗମାନେ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଉଥିଲେ। କେହି ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ହରାଇପାରିନଥିଲେ, ନ ଯଜ୍ଞକାରୀ ନ ଶତ୍ରୁ। ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦିଗ ଆବର୍ତ୍ତିତ, ତାଙ୍କ ଶୂରତାରେ ବୃତ୍ର ନିହତ ହେଉଥିଲେ। ପୁରୁଣା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ପାଇଁ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅର୍ପଣ କରିଥିଲେ। ଦୁର୍ବଳ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି ସହାୟତା ଚାହୁଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଆମକୁ ଶତଗୁଣ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ। “ତୁମ ଦୟାରେ ଆମେ ସଦା ମିତ୍ର ହେବାକୁ ଚାହୁଁ, ତୁମ ମହିମାରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ। ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ଆମକୁ ବିଜୟ ଦିଅ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ଦଳନ କର। ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଉଥିବା ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ, ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମ ଶକ୍ତି ସଦା ପ୍ରବଳ ହେଉ, ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅ।” ପରେ, ରଥ ଗଜ୍ଜନରେ ସୋମ ରସ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରାଯାଉଥିଲା। ଏହି ରସ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହ ଦେଉଥିଲା, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ଭୃତ୍ରଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଥିଲେ। ବସିଷ୍ଠ ତାଙ୍କ ସ୍ତୁତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶ୍ରବଣ କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ବିଦ୍ୱାନ୍, ସେମାନେ ସ୍ତୁତି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କଲେ। ତୁମ ଉପକୃପା ଆମ ଉପରେ ଥାଉ, ଆମ ନିବାସ ରକ୍ଷା କର। ସମସ୍ତ ଅପରିମିତ ଉପହାର ଏବଂ ଯଜ୍ଞ ତୁମ ପାଇଁ—ତୁମର ମହିମା ଅପୂର୍ବ। ପୁରୁଣା ଓ ନୂତନ ଋଷିମାନେ ଯେଉଁ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେ ଆମ ସହିତ ଥାଉ, ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅ। ବସିଷ୍ଠ ତାଙ୍କ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମହାନ କରିଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ବଳରେ ସମସ୍ତ ଆକାଶ ପୃଥିବୀକୁ ବିସ୍ତାରିତ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭୃତ୍ର ନିହତ ହେଲେ, ଦୁଇ ଜଗତ୍ ଭାଗିଯାଇଥିଲା। ତାଙ୍କ ନାମ ଏବଂ ମହିମା ସଦା ପ୍ରଚାରିତ ହେଉ। ତୁମେ ଆମକୁ ବୀର ସନ୍ତାନ ଏବଂ ଧନ ଦିଅ, ଆମେ ସଦା ଶୁଭ ରେ ରୁହୁ। ଅନ୍ତେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ନିବାସରେ ଏକ ଆସନ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲା। “ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ଆସ, ଆମ ସହିତ ରୁହ, ଆମ ରକ୍ଷା କର, ଆମକୁ ବୃଦ୍ଧି ଦିଅ, ଏବଂ ଏହି ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କର।” ଏହିପରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମହିମା, ଦୟା, ଶୂରତା ଓ ଦାନଶୀଳତାର ଗାଥା ସଦା ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଉ, ତାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଥାଉ।