ସବିତା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ସୁନ୍ଦର, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଭାସ୍କର୍ୟ ହସ୍ତ ଉଠାଇ, ଏକ ଦୂତର ଭଳି ଦିଗବିଦିଗେ ଅନୁସୂଚନା ଦେଇଥାନ୍ତି। ସେ ଦିଗନ୍ତର ଉଚ୍ଚତାରେ ଉତ୍କଳନ କରି, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରି, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଚଞ୍ଚଳ କରିଦିଅନ୍ତି। ଏ ଦିନ, ସବିତା, ଆମେ ତୁମ ଦୟା ଅଭିଲାଷି, ଆସନ୍ତା କାଲି ଓ ପ୍ରତିଦିନ ଆମ ଉପରେ ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ଦେଖାଅ। ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୁମ ଦାୟାଧିନ ଅଶ୍ରୟରେ ଅନେକ ଦାନ ଲାଭ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଏହି ସମୟରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମଙ୍କ ବିଶାଳ ମହିମାକୁ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ। ସେମାନେ ଆଦିକାଳରୁ ଅପୂର୍ବ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି—ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ, ଆଲୋକ ଆଣିଥିଲେ, ଅନ୍ଧକାର ଓ ରାତିକୁ ଦୂର କରିଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ତୁମେ ଉଷାକୁ ଜାଗ୍ରତ କର, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ତାହାର ରଶ୍ମି ସହିତ ଆଣ, ତୁମେ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କର, ପୃଥିବୀକୁ ବିସ୍ତାର କର—ଏହି ପୃଥିବୀ ଆମର ମାଆ। ତୁମେ ଜଳକୁ ଦୂର କର, ଭୟଙ୍କର ବୃତ୍ରକୁ ବିଧ୍ୱଂସ କର, ଆକାଶ ତୁମ ହେଲା। ତୁମେ ନଦୀଗୁଡିକୁ ଚଳାଇଲ, ସାଗରକୁ ବିସ୍ତାର କଲ। ଗାଈମାନଙ୍କ ଉଦରେ ତୁମେ ପକ୍କ ଦୁଧ ରଖିଲ, ଅବିଧିବଦ୍ଧ ଯାହା ଥିଲା, ତାହାକୁ ଧରିଲ, ଏବଂ ଚଳନଶୀଳ ଜୀବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେଲ। ତୁମେ ସତ୍ୟ ସୁରକ୍ଷକ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସନ୍ତାନ ଦେଲ, ଜନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶୂର ବଳ ଦେଲ, ଯୁଦ୍ଧର ଦୃଢ ଶକ୍ତି ଉତ୍ପ୍ରେରିତ କଲ। ଏହି ସମୟରେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ। ଶିଳାକୁ ଆଘାତ କରୁଥିବା, ଆଦିଜନ୍ମା, ଋତ ଅନୁସାରୀ, ବୃହସ୍ପତି ଅଙ୍ଗିରସ, ଯେଉଁଠାରେ ନିବେଦନ ହେଉଛି, ସେ ପୁରୁଣା ପିତା, ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଶ୍ରୟ ଧାରଣ କରି, ବୃଷଭ ଭଳି ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟରେ ଗଞ୍ଜନ କରନ୍ତି। ବୃହସ୍ପତି ଦେବତାମାନଙ୍କ ସଭାରେ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ଥାନ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ, ବାଧା ଭଙ୍ଗ କରି, ଦୁର୍ଗ ଭେଦ କରି, ଶତ୍ରୁ ଓ ବିପକ୍ଷକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟ କରିଥିଲେ। ବୃହସ୍ପତି ଧନ ଓ ବୃହତ୍ ଗୋଧନ ଲାଭ କରିଥିଲେ, ଜଳ ଅନ୍ୱେଷଣ କରି, ଆଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ପ୍ରୟାସ କରି, ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁକୁ ଦଳନ କରିଥିଲେ। ଏହିବେଳେ ସୋମ ଓ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଏ—ତୁମେ ଶକ୍ତିକୁ ଧାରଣ କର, ତୁମର ଆଶୀଷ ଅବିରୋଧରେ ଆମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚୁ, ସପ୍ତ ରତ୍ନ ଧାରଣ କରି, ଦୁଇପାଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପାଦ ଜନ୍ତୁମାନେ ପାଇଁ ଶୁଭ ଦିଅ। ହେ ସୋମ ଓ ରୁଦ୍ର, ଯେ ରୋଗ ଆମ ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛି, ତାହାକୁ ଦୂର କର, ଅଶୁଭ କୁ ଦୂରେ ରଖ, ଶୁଭ କୀର୍ତି ଆମର ହେଉ। ତୁମେ ନିଜ ଔଷଧ ଆମ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗରେ ରଖ, ଯେଉଁ ଅପରାଧ ଦେହରେ ବନ୍ଧିଛି, ତାହାକୁ ଖୋଲି ଦିଅ, ଆମ ପାପ ଦୂର କର। ତୀକ୍ଷ୍ଣ ହସ୍ତ ଓ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଦୟାଳୁ ସୋମ ଓ ରୁଦ୍ର, ଏଠାରେ ଆମ ଉପରେ କୃପା କର, ଭୂଲି କଟିବାରୁ ମୁକ୍ତ କର, ମୂଳାନୁବନ୍ଧନ ରୁ ରକ୍ଷା କର। ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଯବେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଢାଳ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ମେଘର ମୁହଁପରି ଦେଖାଯାଏ। ଅଘାୟତ ଦେହରେ ଯୁଦ୍ଧ କର, ଢାଳର ମହିମା ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ଧନୁଷ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଗୋଧନ ଓ ଯୁଦ୍ଧ ଜୟ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଧନୁଷ ଶତ୍ରୁକୁ ହରାଏ, ଧନୁଷ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦିଗ ଜୟ କର। ଧନୁଷ ତାର ଜଣେ ବିଦୁଷୀ ମହିଳା ପରି କାନ ପାଖକୁ ଆସି, ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ସାଥୀକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରେ, ଏହି ତାର ଧନୁଷ ଉପରେ ଚାପ ପକାଇ ତୀରକୁ ଚଳାଏ। ଏହି ଧନୁଷ ତାରମାନେ ଏକତାରେ ଚଳିଥିବା ମହିଳାଙ୍କ ପରି, ମାଆ ଝିଅକୁ ବକ୍ଷସ୍ଥଳରେ ଧରିଥିବା ଭଳି, ଶତ୍ରୁମାନେ ଯେଉଁଠି ଏକତ୍ରିତ, ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଦଳନ କରନ୍ତି। ତୁଣୀ ଅନେକର ପିତା, ଧନୁଷ ବହୁର ପୁଅ, ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ, ତୁଣୀ, ତୀର ଓ ସମସ୍ତ ଦଳ ପଛେ ଲାଗି ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟ ପାଉଥିବା। ରଥରେ ଦଣ୍ଡ ଧରି ଦକ୍ଷ ରଥୀ ଘୋଡ଼ାକୁ ଇଚ୍ଛାମୁତାବକ ଆଗକୁ ନେଇଯାନ୍ତି, ରେନ୍ସର ମହିମାକୁ ଗାଏ, ମନ ତାହାକୁ ଅନୁସରଣ କରେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହାତରେ ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର କରି, ଶତ୍ରୁ ଉପରେ ଆଗକୁ ବଢି, ଶତ୍ରୁମାନେ ନାଶ କର, କେବେ ଫେରନ୍ତି ନାହିଁ। ରଥ ହେଉଛି ନିବେଦନ ବାହକ, ଯେଉଁଠାରେ ଅସ୍ତ୍ର ଓ କବଚ ରଖାଯାଏ, ସେଠାରେ ଆମେ ଆନନ୍ଦ ଚିତ୍ତରେ ଦୃଢ ରଥରେ ଆସନ୍ତୁ। ପିତୃମାନେ, ମଧୁର ଶ୍ରୁତି ହୋଇ, ପ୍ରାଚୀନ ଜ୍ଞାନୀ, କଷ୍ଟସହି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଗଭୀର, ବିଭିନ୍ନ ପତାକା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତୀରଧାରୀ, ଅନନ୍ୟ, ସତ୍ୟ ନାୟକ, ବିସ୍ତୃତ, ଦଳରେ ଜୟୀ। ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଆମ ପୂର୍ବଜ, ସୋମ ପାନ କରିଥିବା, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ଆମେ ଉପରେ କୃପା କରନ୍ତୁ, କିଛି କ୍ଷତି ନ ହେଉ। ପୂଷଣ ଆମକୁ ଅପମଙ୍ଗଳରୁ ରକ୍ଷା କର, ଧର୍ମମୟ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, କୌଣସି ଦୁଷ୍ଟ ଆମ ଉପରେ ଶାସନ କରିନଉ। ତୀର ପଖାଧାରୀ, ତାର ମୁଣ୍ଡ ମୃଗଦନ୍ତ, ଚର୍ମରେ ବାନ୍ଧା, ଏହି ତୀର ଉଡ଼ିଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଲୋକ ଏକତ୍ରିତ ଓ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ, ସେଠାରେ ଆମର ତୀର ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ହେ ସିଧା ଚଳିଥିବା ତୀର, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ଆମ ଦେହ ପାଥର ପରି ଦୃଢ ହେଉ, ସୋମ ଆମ ପକ୍ଷରେ କଥା କହୁ, ଅଦିତି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ତାଙ୍କ ଜଂଘା ଓ କଟିକୁ ଆଘାତ କର, ବିଦ୍ୱାନ ଘୋଡ଼ା ଭାବେ ଜନ୍ମନେଇ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଘୋଡ଼ାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର। ସର୍ପ ପରି ଧନୁଷ ତାର ହାତକୁ ଘେରି ରଖେ, ତୀରକୁ ରୋକେ, ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ହାତ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କରେ। ରକ୍ତରଙ୍ଗିନ, ମୃଗଶିର, ଲୋହ ମୁଖ—ଏହି ଦିବ୍ୟ ତୀର, ପର୍ଜନ୍ୟ ତନୟ, ତୁମକୁ ବଡ଼ ନମସ୍କାର। ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଏ ତୀର, ପ୍ରାର୍ଥନାଦ୍ୱାରା ତୀକ୍ଷ୍ଣ ହୋଇ, ଶତ୍ରୁକୁ ଆଘାତ କର, କୌଣସି ଶତ୍ରୁ ଅବଶିଷ୍ଟ ରଖନିଅ। ଯେଉଁଠାରେ ତୀରପତ୍ର ଝଡ଼ି, ସେଠାରେ ବୃହସ୍ପତି ଓ ଅଦିତି ଆମକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। କବଚ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ଜୀବନାଂଶ ଢାକିଦେଉଛି, ସୋମ ରାଜରସ୍ୟ ରସ ଦେଉ, ଭୂଲି ତୁମ ଛାତି ଚଉଡ଼ା କରନ୍ତୁ, ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ଜୟୀ କରନ୍ତୁ, ତୁମରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ। ଯେଉଁଠାରେ ଆମ ନିଜ୍ ହେଉ କି ବାହ୍ୟ, ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାଙ୍କୁ ଦଳନ କରନ୍ତୁ, ପ୍ରାର୍ଥନା ମୋର ଅନ୍ତର୍କବଚ ହେଉ।