ଏକ ସମୟରେ, ଦେବତାମାନେ ମାନବତାଙ୍କ ପ୍ରତି ସଦା ସଚେତନ ଥିଲେ। ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଓ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଭଳି, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ମାନବଙ୍କ ପ୍ରତି ସ୍ନେହପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବାର ଆଶାରେ, ଆମେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଚାହାଁ। ରୁଦ୍ର, ଗୀତ ଓ ଜ୍ଞାନର ଇଶ୍ୱର, ଜଳ ଓ ଔଷଧ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ଚିକିତ୍ସା କରନ୍ତୁ। ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଭଳି ଚମକୁଥିବା, ସୁନାର ମାନେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଏକ ଧନ ଭଳି। ଆମେ ଏହା ଚାହାଁ, କୃଷକଙ୍କ ପାଇଁ ଶାନ୍ତି, ସମୃଦ୍ଧି, ଚାଷୀ, ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ ପାଳନକାରୀ ଓ ସମସ୍ତ ମାନବ ଓ ପଶୁଙ୍କ ପାଇଁ। ସୋମା, ଆମ ପାଇଁ ଧନ ଆଣ, ଏହା ଶତ ମାନବଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ; ମହାନ କୀର୍ତି ଓ ବୀରତ୍ୱ ଦିଅ। ଦୁଷ୍ଟତା କିମ୍ବା ଶତ୍ରୁ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ନାହିଁ; ଆସ, ଇନ୍ଦୁ, ପୁରସ୍କାରରେ ଅଂଶ ନିଅ। ତୁମର ପିତା, ସୋମା, ଅମରତ୍ୱର ଦୂର ଅବସ୍ଥାରେ, ସତ୍ୟର ଗୃହରେ, ମୁଣ୍ଡ ଓ ମଧ୍ୟରେ ମୁଣ୍ଡା ପରି ତୁମେ ସଜିଥିବା, ସୋମା ତାଙ୍କୁ ଜାଣେ। ଅଗ୍ନି, ଭାସ୍କର ଭଳି ଚମକୁଥିବା, ଅମର ଇନାମର ସହିତ, ଆଜି ଦେବତାମାନେ ଆସିବେ, ଓ ତୁମେ, ଜାତବେଦସ୍, ଉଦୟରେ ଜାଗୃତ ହେବା ସହିତ। ତୁମେ ହେଉଛ ଦେବତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ସନ୍ଦେଶବାହକ, ଆର୍ପଣ ଓ ବଳିଦାନର ଚାରିତ୍ରକାରୀ; ଆଶ୍ୱିନୀ ଓ ଉଦୟ ସହିତ, ଆମକୁ ବୀରତ୍ୱ ଓ ମହାନ କୀର୍ତି ଦିଅ। ଆଜି ଆମେ ଅଗ୍ନିକୁ ଆମ ସନ୍ଦେଶବାହକ ଭାବରେ ବାଛି, ସେ ଯେଉଁଥିରେ ଧୂଆର ଝଣ୍ଡା, ଶୁଭ ଓ ଚମକୁଥିବା, ଉଦୟରେ, ବଳିଦାନର ଗୌରବ। ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମର ଆମନ୍ତ୍ରଣ ଦେବାକୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଗାଇବି, ଓ ଅମର, ଅମର ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ। ଅଗ୍ନି, ରକ୍ଷକ, ଅମର, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଯାହା ଆର୍ପଣରେ ଅନୁକୂଳ। ତୁମେ, କୁମାର, ଗାୟକଙ୍କ ପ୍ରତି ସଦା ସହାୟକ ହେବାକୁ; ପ୍ରସ୍କାଣ୍ବା ପାଇଁ, ଖାଦ୍ୟ ଓ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଆଣ, ଦେବତାଙ୍କ ସମାବେଶକୁ ସମ୍ମାନିତ କର। ତୁମେ, ଜାଣକାରୀ, ହୋଟର, ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜ୍ୱାଳିତ; ତୁମେ, ଅଧିକ ଆହ୍ବାନ କରାଯାଇଥିବା, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନେ ଏଠାରେ ଆସ, ତାଙ୍କୁ ଦ୍ରୁତ ଆଣ। ଉଦୟରେ, କାଣ୍ବା, ଚାପା ସୋମା ସହିତ, ତୁମକୁ, ଅଗ୍ନି, ଆର୍ପଣକାରୀ, ସାବିତା, ଉଦୟ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ଭାଗ ଭଳି, ରାତି ଶେଷ ହେବା ସମୟରେ ଦୀପ୍ତି କର। ତୁମେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନର ଇଶ୍ୱର, ଅଗ୍ନି, ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତାଙ୍କର ସନ୍ଦେଶବାହକ; ଉଦୟରେ ଜାଗୃତ, ଆଜି ଦେବତାମାନେ ଆସନ୍ତୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିକାରୀ, ସୋମା ପିବାକୁ। ଅଗ୍ନି, ଚମକୁଥିବା, ତୁମେ ଉଦୟର ପୂର୍ବରୁ ଜ୍ୱାଳିତ, ସମସ୍ତକୁ ଦେଖୁଥିବା; ତୁମେ ସମାବେଶରେ ରକ୍ଷକ, ପ୍ରଧାନ ପୂଜକ, ତୁମେ ମାନବ ପୂଜକ ଅଟେ। ଆମେ ତୁମକୁ, ଅଗ୍ନି, ଯାହା ନିଷ୍ପାଦକ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ, ହୋଟର ଓ ପୂଜକ ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ କରୁ; ମାନୁ ଭଳି, ଓ ଦେବ, ଆମେ ତୁମକୁ ବିଚାର କରୁ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ପ୍ରାଚୀନ, ଅମର ସନ୍ଦେଶବାହକ। ଯେତେବେଳେ, ଦେବତାଙ୍କର ବନ୍ଧୁ ଭାବରେ, ତୁମେ ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରେରଣ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରଧାନ ପୂଜକ ଭାବରେ ଯିବାକୁ, ତୁମର ଜ୍ୱାଳା, ଅଗ୍ନି, ନଦୀର ଝରଣାର ଝରଣା ଭଳି ଚମକୁଥିବା। ସୁନ, ଅଗ୍ନି, ଧ୍ୟାନ ଦେଖିବା ସହିତ, ଦେବତାମାନେ ଓ ତୁମର ସହଯୋଗୀ; ମିତ୍ର ଓ ଆର୍ୟମାନଙ୍କୁ, ଯେଉଁମାନେ ଉଦୟରେ ଯାତ୍ରା କରନ୍ତି, ପୂଜାରେ ପବିତ୍ର ଘାସରେ ବସିବାକୁ ଦିଅ। ଦାନଶୀଳ ମାରୁତ, ଯାହାଙ୍କର ଜିଭା ଅଗ୍ନି, ଓ ଯାହା ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଶ୍ରେଷ୍ଠତାକୁ ଧରଣ କରେ, ସେହି ଗୀତକୁ ସୁଣ; ଭରୁଣ, ତାଙ୍କର ପ୍ରତିଜ୍ଞାରେ ଦୃଢ, ସୋମା ପିବ, ଅଶ୍ୱିନୀ ଓ ଉଦୟ ସହିତ। ତୁମେ, ଅଗ୍ନି, ଏଠାରେ ବାସୁ, ରୁଦ୍ର ଓ ଆଦିତ୍ୟମାନେ; ନିଜ ନିୟମିତ ସମ୍ମିଳନକୁ ପୂଜନ କର। କାରଣ, ତୁମେ ପୂଜକଙ୍କ ପ୍ରତି ସଚେତନ, ଓ ମୁହୁର୍ତ୍ତ ଲାଗି ମାନବବାସୀ ହେବାକୁ ଚାହାଁ। ତୁମେ, ଲାଲ ଘୋଡାରେ, ଗୀତ ପ୍ରେମୀ, ଏଠାରେ ତିନି ତାଳ ଆଣ। ପ୍ରିୟମେଧା, ଏକ୍ତ୍ର, ଓ ବିରୂପ, ତୁମେ ଜୀବନର ଜ୍ଞାନୀ; ମହାନ ପ୍ରତିଜ୍ଞାର ଅଙ୍ଗୀକାର କର, ପ୍ରସ୍କାଣ୍ବାଙ୍କ ଡାକୁ ସୁଣ। ମହାନ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ, ପ୍ରିୟମେଧା ତୁମକୁ ଡାକିଛି; ଅଗ୍ନି, ଯାହା ଅନୁଷ୍ଠାନର ରାଜା, ଚମକୁଥିବା ଜ୍ୱାଳା ସହିତ। ଏହି ଆହ୍ୱାନଗୁଡିକୁ ଘିଅ ସହିତ ଅର୍ପଣ କରାଯାଇଛି; ତୁମେ ସୁଣ, ଯାହାକୁ କାଣ୍ବଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକୁଛନ୍ତି। ତୁମେ, ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରଶଂସିତ, ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଡାକାଯାଇଛ; ଅଗ୍ନି, ଚମକୁଥିବା କେଶ ଦେଖି, ଅନେକଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ଆର୍ପଣ କର। ହୋଟର ଓ ପୂଜକ ଭାବରେ, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଛନ୍ତି, ଧନର ଦାତା, ସର୍ବପ୍ରଶଂସିତ, ଅଗ୍ନି, ଧ୍ୟାନ ଦେଖିବା ସହିତ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ। ସୋମା ସହିତ, ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇଛି; ତୁମେ ଅଗ୍ନି, ଅନୁଷ୍ଠାନକାରୀ, ମର୍ତ୍ୟ ପୂଜକଙ୍କ ପାଇଁ ଅବନ୍ତିକୁ ନେଇ ଆସ। ଏହି ନୂତନ ଉଦୟ ଆକାଶର ପ୍ରିୟ; ମୁଁ ତୁମକୁ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ଉଚ୍ଚ ଗୀତ ସହିତ ପ୍ରଶଂସା କରେ। ତୁମେ ଦୁଇ ଅଦ୍ଭୁତ, ନଦୀର ପିଲା, ଧନର ଦାତା, ଓ ଦେବତା, ଧନ ଜ୍ଞାନ କର। ତୁମର ପ୍ରଶଂସା ପୃଥିବୀର ବୃହତ ଶିଖରରେ କହାଯାଏ, ଯେତେବେଳେ ତୁମର ଚାରିତ୍ର, ଅଶ୍ୱିନୀ, ଚଳନ ହୁଏ। ଅର୍ପଣ ସହିତ, ପାଣୀର ପ୍ରେମୀ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ପବିତ୍ରକର୍ତ୍ତା, ହେ ମାନବ; ଘରର ପିତା, ଲୋକଙ୍କର ରକ୍ଷକ। ତୁମେ ଚିନ୍ତାର ସମର୍ଥନ, ଓ ନସତ୍ୟାସ, ଜ୍ଞାନ ମାଧ୍ୟମରେ; ସୋମା ପିଅ, ଶକ୍ତି ସହିତ। ତୁମେ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଆଲୋକରେ ଭରିଛ, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କର; ଆମକୁ ଏହି ଭାବରେ ଖାଦ୍ୟ ଦିଅ। ଆମକୁ ଚିନ୍ତାର ନାୱ ସହିତ ଆସ, ଆମକୁ ପାର କରା; ତୁମର ଚାରିତ୍ର, ଅଶ୍ୱିନୀ, ନଦୀର ପାଇଁ ସାଜା। ତୁମର ଗାଡ଼ି ଆକାଶ ଭଳି ବଡ଼, ତୁମର ନଦୀର ପରି, ଯେଉଁଠାରେ ତୁମେ ତୁମର ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନକୁ ଖୋଜ।