ବିଶାଳ ଏବଂ ବିସ୍ତୃତ ଧରା ଓ ଆକାଶ, ଘୃତ ରେ ଶୋଭିତ, ମଧୁରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଦୃଶ୍ୟରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର—ଏହି ସମସ୍ତ କିଛି ଭଗବାନ୍ ବରୁଣଙ୍କ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ଭାବେ ବିଧିବଦ୍ଧ ହୋଇଛି। ସେମାନେ ଅଜର, ଚିରଫଳଦାୟି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଧାରଣ କରି ରହିଛନ୍ତି। ଏହି ଧରା ଓ ଆକାଶ ଅପାର, ଅବିରତ ଧାରାରେ ଦୁଧ ଓ ଘୃତ ଦେଉଛନ୍ତି, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ପବିତ୍ର ଦାନ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଉପରେ ଶାସନ କରି, ମନୁଙ୍କ ଆଶା କରିଥିବା ଫଳ ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଧରା ଓ ଆକାଶଙ୍କ କୃପା ଲାଗି ଭକ୍ତିରେ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସଫଳ ହୁଅନ୍ତି। ସେମାନେ ସନ୍ତାନମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିବା, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ହୋଇଥାନ୍ତି। ଧରା ଓ ଆକାଶଙ୍କ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଆଶୀର୍ବାଦ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଏହି ଇଚ୍ଛାରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ। ଘୃତ ରେ ଶୋଭିତ ଏହି ଧରା ଓ ଆକାଶ ଆଲୋକମୟ ଏବଂ ଅନୁଗ୍ରହ ପ୍ରଦାନ କରିବା ପାଇଁ ଡାକାଯାନ୍ତି। ସେମାନେ ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୋହିତ ଓ ନେତାଙ୍କ ପରି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଦୟାମୟ। ଧରା ଓ ଆକାଶ ଆମକୁ ମଧୁମୟ ମାଧୁର୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ, ସେମାନେ ମଧୁରେ ଭିଜିଥିବା, ମଧୁ ଦେଉଥିବା, ଏହି ମାଧୁର୍ୟରେ ଅଟୁଟ ଥିବା। ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ ଓ ଧନ ବୋଝି ଆମକୁ ମହାନ ଯଶ, ବଳ ଓ ପୌରୁଷ ଦିଅନ୍ତୁ। ଆକାଶ ଓ ଧରା, ଆମ ପିତା ଓ ମାତା ସମ, ସବୁ ଜାଣିଥିବା, ଭଲ ପରାମର୍ଶ ଦେଇ, ଆମ ପାଇଁ ପୋଷଣ ପ୍ରବାହିତ କରନ୍ତୁ। ସେମାନେ ଏକତାରେ ଆମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଶ୍ରେୟସ୍, ବଳ ଓ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ। ଏହି ସମୟରେ, ଦେବତା ସବିତା ତାଙ୍କର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ହସ୍ତ ଆନୁଷ୍ଠାନ ପାଇଁ ବିକାଶ କରନ୍ତି, ତିନି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଜ୍ଞାନୀ। ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ସେ ତାଙ୍କ ହସ୍ତ ଅଙ୍ଗୁଳିକୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରନ୍ତି, ଯୁବ, ଦାନଶୀଳ, ଦକ୍ଷ ଏବଂ ଜଗତର ନିୟମକ୍ଷେମକ। ଆମେ ଦେବତା ସବିତାଙ୍କ କୃପାରେ ରୁହିବାକୁ ଚାହୁଁ, ତାଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନ ଓ ଧନ ପାଇଁ ଆଶା କରୁ। ତିନି ସମସ୍ତ ଦ୍ୱିପଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦ ଜୀବର ଅଧିପତି, ଜନ୍ମ ଓ ଗୃହସ୍ଥ ଜୀବନର ଶାସକ। ସବିତା, ନିରନ୍ତର ସୁରକ୍ଷାଦାନ କରି, ଆଜି ଆମ ଗୃହକୁ ଶୁଭ ଚିନ୍ତାରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଜିଭା, ନୂତନ ଶ୍ରେୟସ୍ ପାଇଁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, କୌଣସି ଦୁଷ୍ଟ ଆମ ଉପରେ ଶାସନ କରିବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। ସବିତା, ଗୃହପତି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ହସ୍ତରେ ପ୍ରଭାତେ ଉଦୟମାନ, ତାଙ୍କ ଅଟୁଟ ବାହୁ ମୃଦୁ ଶବ୍ଦରେ ଉପାସକଙ୍କୁ ଅନେକ ଦାନ ଦିଅନ୍ତି। ସେ ଶୁଭ୍ର ଓ ଚମକିଲା, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବାହୁ ଉଠାଇ, ଦିଗ୍ଦିଗନ୍ତରେ ଆଲୋକ ଓ ଚେତନା ପ୍ରବାହିତ କରନ୍ତି। ସବିତା, ଆଜି ଆମକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅନ୍ତୁ, ଆସନ୍ତାକାଲି ଓ ପ୍ରତିଦିନ ଦିଅନ୍ତୁ; ଆପଣଙ୍କ ଦାନଶୀଳ ଗୃହରେ ଆମେ ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱାରା ଅନୁଗ୍ରହ ପାଉ। ଏହିପରି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମଙ୍କ ମହାନତା ଅପାର। ଆରମ୍ଭରୁ ସେମାନେ ଅନେକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି। ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖାଇଦେଲେ, ଆଲୋକ ଆଣିଲେ, ଅନ୍ଧକାର ଓ ରାତିକୁ ଦୂର କରିଦେଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ତୁମେ ପ୍ରଭାତ ଜଗାଅଛ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ତାହାର ରଶ୍ମି ସହ ଆଗକୁ ଆଣିଛ; ତୁମେ ଆକାଶକୁ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଧାରଣ କର, ଧରାକୁ ବିସ୍ତାର କର, ଯାହା ଆମର ମାତୃଭୂମି। ତୁମେ ଜଳକୁ ଚାଲିଯିବାକୁ ଦେଲ, ଭୃତ୍ରକୁ ବଧ କଲ, ଆକାଶ ତୁମର ହେଲା; ତୁମେ ନଦୀମାନେ ଚଲାଇଲ, ସମୁଦ୍ରକୁ ବିସ୍ତାର କଲ। ଗାଇମାନଙ୍କ ଅନ୍ତରେ ପକ୍ୱ ଦୁଧ ରଖିଲ, ତାଙ୍କ ଦୁଧ ଥଳୁ ଦୁଧ ଦେଲ। ଯାହା ଅବିଧିବଦ୍ଧ ଥିଲା, ତାହାକୁ ଧାରଣ କଲ, ଚମକିଥିବା ଚଳିତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ତୁମେ ରକ୍ଷକ, ବିଶିଷ୍ଟ ସନ୍ତାନ ଦେଲ, ଜନସମୂଦାୟକୁ ବୀର୍ୟ ଦେଲ, ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ଯୁଦ୍ଧ ଶକ୍ତି ଜାଗ୍ରତ କଲ। ଏହି ସମୟରେ, ବୃହସ୍ପତି, ଅଙ୍ଗିରସ, ପ୍ରଥମ ଜନ୍ମା, ଋତରେ ସ୍ଥିର, ଯଜ୍ଞ ଭାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେ ଶିଳାକୁ ଆଘାତ କରି, ଦୁଇ ଆଶ୍ରୟ ଦେଇ, ପ୍ରାଚୀନ ପିତା ପରି, ହେବେନ୍ ଓ ଏର୍ଥ ମଧ୍ୟରେ ବୃଷଭ ପରି ଗର୍ଜନ କରନ୍ତି। ବୃହସ୍ପତି ଦେବତାମାନଙ୍କ ସଭାରେ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ଥାନ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ; ସେ ବାଧା ଭାଙ୍ଗି, ଦୁର୍ଗ ଭେଦ କରି, ଶତ୍ରୁ ଓ ବିପକ୍ଷକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟ କରନ୍ତି। ବୃହସ୍ପତି ଧନ ଓ ବଡ଼ ଗାଏ ଜିତିଛନ୍ତି; ଜଳ ଲାଗି, ଆଲୋକ ଲାଗି ଅତି ଉତ୍ସୁକ ଥିବା, ସେ ଶତ୍ରୁକୁ ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବିନାଶ କରନ୍ତି। ସୋମ ଓ ରୁଦ୍ର, ତୁମେ ବଳ ଧାରଣ କର, ତୁମ ଆଶୀର୍ବାଦ ଅବିରୋଧ ଆମ ପାଖକୁ ପହଁଚୁ। ସପ୍ତ ମଣି ଧାରଣ କରି, ଦୁଇପଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦ ପାଇଁ ଶ୍ରେୟସ୍ ଦିଅ। ସୋମ ଓ ରୁଦ୍ର, ଯେ ରୋଗ ଆମ ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛି, ତାହାକୁ ଦୂର କର, ଅପଶୁକୁ ଦୂରେଇ ଦିଅ, ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଯଶ ଦିଅ। ସମସ୍ତ ଔଷଧ ଆମ ଦେହର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗରେ ରଖ, ଯାହା ଅନ୍ୟାୟ ଆମ ଶରୀରରେ ବନ୍ଧିଛି, ତାହାକୁ ଖୁଲି ଦିଅ, ଆମ ପାପ ଦୂର କର। ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାହୁ ଓ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଦୟାଳୁ ସୋମ ଓ ରୁଦ୍ର, ଏଠାରେ ଆମ ଉପରେ କୃପା କର, ବରୁଣଙ୍କ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ କର, ଉତ୍ତମ ମନସ୍କ ହୋଇ ରକ୍ଷା କର। ଯୁଦ୍ଧ ମଞ୍ଚରେ ବଜ୍ରପାତ ମେଘର ମୁହଁ ପରି ଢାଲ ଦେଖାଯାଏ, ବିର ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ଅଘାତ ନ ଲାଗିଥିବା ଦେହରେ ଜୟ ଆଣ, ଢାଲର ମହତ୍ତ୍ୱ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ଧନୁ ଦ୍ୱାରା ଗାଏ ଓ ଯୁଦ୍ଧ ଜିତିବା, ଶତ୍ରୁ ଦଳକୁ ପରାସ୍ତ କରିବା, ସମସ୍ତ ଦିଗ ଜିତିବା ସମ୍ଭବ। ଧନୁର ତାର କାନ ସମ୍ନିକଟକୁ ଆସି, ପ୍ରିୟ ସାଥୀକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରେ; ଏହି ତାର ନାରୀ ପରି ଧନୁରେ ଶକ୍ତି ପ୍ରବାହିତ କରେ, ତୀରକୁ ମାଟି ଉପରେ ଚଳାଇ ଦିଏ। ଧନୁର ତାରମାନେ ଏକତାରେ ଚଳିଥିବା ନାରୀମାନେ ପରି, ମାଆଁ ଝିଅକୁ ବକ୍ଷସ୍ଥଳରେ ଧରିଥିବାପରି, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ସଭାରେ ପ୍ରହାର କରନ୍ତି, ଏହି ତାରମାନେ କମ୍ପିଥିବା, ବିରୋଧୀକୁ ଧ୍ୱଂସ କରନ୍ତି। ତୁଣୀ ଅନେକଙ୍କ ପିତା, ଧନୁ ଅନେକର ପୁତ୍ର; ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ଏକତାରେ ଆସନ୍ତି, ତୁଣୀ, ତୀର ଓ ସମସ୍ତ ସେନା, ପୃଷ୍ଠରେ ବନ୍ଧି, ମୁକ୍ତ ହେବା ସମୟରେ ଜୟ ଆଣନ୍ତି।