ମାରୁତମାନେ, ସଦା ଯଶସ୍ବୀ, ତୁମେ ତୁମର ଦଳକୁ ଯେଉଁ ଅମର ଯଶ ଦେଉଛ, ଏହି ମହତ୍ତ୍ୱ ତୁମର ଶୂର ବୀରତା ଓ ଉତ୍ତମ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ। ଏହି ଅମର ଯଶ, ଦୟାକରି, ଦୁଇ ଗୁଣା ଭାରଦ୍ୱାଜଙ୍କୁ ଦିଅ। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରୁଥିବା ଅନ୍ନ ଦିଅ। ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ଯେଉଁଥିରେ ବରୁଣଙ୍କ ପରାମର୍ଶ ଓ ମାୟା ଅଛି, ଆର୍ୟମାନଙ୍କ ସଦାୟ ଦୟା ଓ ଦାନଶୀଳତା ଅଛି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱ ଅଛି। ମାରୁତମାନେ, ତୁମେ ଶତଶଃ, ସହସ୍ରଶଃ ଭାବରେ ଆସ, ପୁଷଣ, ଅଜୟ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଆସ। ଭଲ କାମ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଲୁଚିଥିବା ଧନ ଦେଖା ଦିଅ, ଆମକୁ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ। ପୁଷଣ, ଆସ, ଆମ ପ୍ରଶଂସା ଶୁଣ, ରୂପମୟ ଦେବତା, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି ନ କରନ୍ତୁ। କାକ ପରି ଗଛ ଉଖାଡ଼ିବା ପ୍ରଭାବ ଆଣିବା ନୁହଁ, ତୁମେ କ୍ଷତିକାରୀ ନୁହଁ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ବା ପକ୍ଷୀଙ୍କ ଗଳା ମଧ୍ୟ ଏମିତି ଭାର ବହନ କରେନି। ତୁମର ମିତ୍ରତା ଅଟୁଟ ରହୁ, ଯେପରି ଦୃଷ୍ଟି କ୍ଷୟ ହୁଏନି, ଯେପରି ଭରିଆ ପାତ୍ର ଭାଙ୍ଗେନି, ସେପରି ଅଭିଜ୍ଞ ରହୁ। ପୁଷଣ, ତୁମେ ମାନବ ଚେତନା ଠାରୁ ଉପରେ, ଦେବତାଙ୍କ ସମାନ ତେଜସ୍ୱୀ। ଆମ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ଚମକ, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ରକ୍ଷା କରିଥିଲ, ଏବେ ମଧ୍ୟ କର। ତୁମର ଦୟାମୟ, କ୍ଷମାଶୀଳ ଚେତନା ଆମକୁ ସଠିକ ପଥରେ ନେଉ। ଦେବତା, ମାରୁତ, ଓ ଉଦ୍ୟମୀ ମାନବଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ଆମ ସହ ରହୁ। ମାନବ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଯେପରି ତୁମ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେପରି ଆକାଶକୁ ଉଠେ, ମାରୁତମାନେ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ବୃତ୍ର ନିବାରଣ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଶକ୍ତି ଅବଳମ୍ବନ କରିଛନ୍ତି। ଆକାଶ ଏକାସାଥି ଜନ୍ମିଲା, ଭୂମି ଏକାସାଥି ଜନ୍ମିଲା, ପୃଶ୍ନି ଯେଉଁ ଦୁଧ ଦେଲେ, ସେ ଏକାସାଥି ମିଳିଲା, ତାପରେ ଆଉ କିଛି ଜନ୍ମିଲା ନାହିଁ। ମୁଁ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ, ଉତ୍ତମ ବ୍ରତଧାରୀ, ନୂତନ ସ୍ତୁତି ସହ ଗୌରବ କରେ। ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଓ ଅଗ୍ନି, ଉତ୍ତମ ଶାସନ କରୁଥିବା, ଆସନ୍ତୁ, ଆମ ସ୍ତୁତି ଶୁଣନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯଜ୍ଞରେ ଅନ୍ୟତମ, ଅକ୍ଷୟ ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି, ଦିବ୍ୟ ପୁତ୍ର, ଶକ୍ତିର ସନ୍ତାନ, ଅଗ୍ନି, ଯଜ୍ଞର ଚିହ୍ନ, ଚମକିଥିବା, ଆମେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା। ଲାଲ ରଙ୍ଗର ପିତାଙ୍କ ଦୁଇ ଝିଅ, ଦୈତ୍ୟ ରୂପରେ, ଗୋଟିଏ ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଲଙ୍କୃତ, ଅନ୍ୟଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭାବେ ଦୂରେ ଘୁରୁଥିଲେ। ସେମାନେ ଏକାସାଥି ଚମକୁଛନ୍ତି, ମୋର ସ୍ତୁତି ସେମାନଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚୁ। ବହୁ ଧନ ପାଇଁ, ମୋର ଉଚ୍ଚ ଚିନ୍ତା ବାୟୁଙ୍କୁ ଦେଉଛି, ଚମକୁଥିବା ଘୋଡ଼ାରେ, ଦଳକୁ ନେଇ ଆସ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଦେବତାଙ୍କ ପାଖରେ ଯାଉଥିବା, ବନ୍ଦନୀୟ। ଅଶ୍ୱିନମାନେ, ତୁମର ଅଦ୍ଭୁତ ସୁନାରେ ଅଲଙ୍କୃତ ରଥ, ମନରେ ଯୋଗ କରି ଯୋଗାଯୋଗ କର, ତାହା ମୋତେ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ। ପର୍ଜନ୍ୟ ଓ ବାତ, ପୃଥିବୀର ଶୂର, ଜଳକୁ ପୂରଣ କର, ଧାରଣ କର, ସତ୍ୟଶ୍ରବଣ ଋଷିମାନେ, ତୁମର ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳକୁ ସ୍ଥିର କର। ପାବୀରବୀ, ଚମକୁଥିବା ଜୀବନର କନ୍ୟା, ସରସ୍ୱତୀ, ଶୂରମାନଙ୍କ ଗୃହଣୀ, ବୁଦ୍ଧି ଦିଅ। ଦେବୀମାନେ ସହିତ ଅଖଣ୍ଡ ଆଶ୍ରୟ ଓ ଅଜୟ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ। ପୁଷଣ, ପ୍ରତିଟି ପଥରେ ରକ୍ଷକ ଭାବେ, କାମନାରେ ତିଆରି, ଚମକୁଥିବା ଆଲୋକରେ ଆସ, ତୁମର ଭରିଆ ହାତରେ ଆମକୁ ବହୁ ଧନ ଦିଅ, ଆମ ଭାବନା ପୂରଣ କର। ଅଗ୍ନି, ପ୍ରଥମ ପୂଜିତ, ଯଶସ୍ବୀ, ଶକ୍ତିଦାୟକ, ସୁନ୍ଦର କରମାନ୍ୟ, ଚମକୁଥିବା କିରଣ, ଗୃହର ଅଧିଷ୍ଠାତା, ତୁମକୁ ଆମେ ପୂଜା କରୁ। ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ, ବିଶ୍ୱର ପିତା, ଆକାଶ ଓ ଯଜ୍ଞରେ ବଡ଼, ଉଚ୍ଚ, ଅଜର, କ୍ଷମାଶୀଳ, ଋଷିର ପ୍ରେରଣାରେ ଆମେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁ। ମାରୁତମାନେ, ଯୁବକ, ପୂଜ୍ୟ, ଗାୟକଙ୍କ ପ୍ରଶଂସାକୁ ଆସ, ତୁମେ ଅଲ୍ପକୁ ମଧ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି କର, ଏହିପରି ଦୃଢ଼ ନଜର ରଖ, ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ଚଲିଥିବା ପଥରେ ଚଲ। ଏକ ଗୋପାଳକ ଗୋଧନ ରକ୍ଷା କରିଥିବା ପରି, ସେ ଶୂର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦ୍ରୁତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଆସ, ସେ ପ୍ରଶଂସାର ଶିଖରକୁ ଛୁଏ, ନଦୀମାନେ ଯେପରି ଉଚ୍ଚ ଭାଷାର ଶିଖରକୁ ପହଞ୍ଚେ। ବିଷ୍ଣୁ, ତିନିଥରେ ଭୂମିକୁ ମାପିଥିଲେ, ମନୁଙ୍କ ପାଇଁ, ଯିଏ ଅତି କଠିନ ଦଶାରେ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଆଶ୍ରୟରେ ଆମେ ଦେହ ଓ ସନ୍ତାନ ସହ ଆନନ୍ଦ କରିବା। ଅହିବୁଧ୍ନ୍ୟ ଜଳ ସହ ଆମକୁ ଦିଅ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ପର୍ବତ, ସବିତା ଆମକୁ ଦିଅ, ଧନଦାତା, ଉଦ୍ଭିଦ, ଭଗ, ପୁରଂଧି ଆମକୁ ଧନରେ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତୁ। ଏବେ ସେ ଆମକୁ ରଥ ସହିତ ଧନ ଦିଅ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ବହୁ ଶୂର, ବଡ଼, ସତ୍ୟର ରକ୍ଷକ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଅମର ନିବାସ ଲଭିବା, ଅଧର୍ମୀଙ୍କୁ ଜିତିବା, ଦେବମଣ୍ଡଳରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା, ଦେବତାଙ୍କ ସାଙ୍ଗ ହେବା। ଏହି ସମୟରେ ମୁଁ ଆଦିତି, ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅଗ୍ନି, ଆର୍ୟମାନ, ସବିତା, ଭଗଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହ ପ୍ରାର୍ଥନା କରେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମ ତେଜରେ, ପୂର୍ବଜମାନେ ଏଠାକୁ ଆଣ, ବଡ଼ ଦେବତାମାନେ ଆସନ୍ତୁ, ଦ୍ୱିଜ, ସତ୍ୟଧାରୀ, ଦିବ୍ୟ, ସ୍ୱର୍ଗଧାମୀ, ଅଗ୍ନିର ଅଗ୍ନିମୟ ଜିହ୍ୱା ସହିତ। ଦିଗବିଦିଗ୍ଧ, ବଡ଼, ସୁସ୍ଥିର ଆକାଶ ଓ ଭୂମି ଆମକୁ ଦୟା ସହିତ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ତାଙ୍କର ବଡ଼ ରଥ ଦ୍ୱାରା ଆମ ପାଇଁ ପଥ ତିଆରି କରି ନିରାପଦ ଗୃହ ଦିଅନ୍ତୁ। ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ଅଜୟ ବସୁମାନେ, ଆଜି ଆମେ ଯାହାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରିଛୁ, ସେମାନେ ଆମ ପାଖରେ ନମନ କରନ୍ତୁ; ସେମାନେ ଯୁବକ ବା ବଡ଼, ଯେଉଁଠାରେ ଥିବେ, ଦୁଃଖରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମାରୁତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ। ଯେଉଁ ଦେବତାଙ୍କ ଉପରେ ଦୁଇ ଜଗତ ନିର୍ଭର କରେ, ସେଠାରେ ପୁଷଣ, ଉତ୍ସାହୀ ଯଜ୍ଞକାରୀ, ଉଦ୍ୟମ କରନ୍ତୁ; ମାରୁତମାନେ, ତୁମେ ଆସିବାବେଳେ, ବିଶାଳ ଶୂନ୍ୟ ମାର୍ଗ ଉଦ୍ଘାଟିତ ହେଲେ କମ୍ପିତ ହୁଏ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୀତର ପ୍ରିୟ, ଗାୟକ ନୂତନ ସ୍ତୁତି ଦେଉଛି, ତୁମେ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ, ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ, ଯେପରି ତୁମେ ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଅଛ। ଜଳଦେବୀମାନେ, ମାନବମାନେର ମାଆ, ପବିତ୍ର, ଆମ ପିଲା, ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅ, ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚିକିତ୍ସକ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତ୍ରୀ, ସ୍ଥାବର ଚଳନ୍ତ ସବୁର ମୂଳ।