ଏକ ସୁନ୍ଦର ଦିନରେ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ମହା ପୂଜ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କ ଦୟା ଓ ସୁଖଦ ମନଭାବ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିଲୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ଉତ୍ତମ ସୁରକ୍ଷା ଓ ଅପାର ଦାନର ମାଲିକ, ସେ ଆମ ପାଖରୁ ଦ୍ୱେଷକୁ ଦୂରେ ରଖିବେ, ଏହି ଆଶାରେ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲୁ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଖକୁ ନଦୀମାନେ, ସ୍ତୋତ୍ର, ଗୀତ, ପ୍ରାର୍ଥନା, ଓ ଅର୍ପଣଗୁଡ଼ିକ ଆସେ; ଏମିତି ଅନେକ ଧନ ସମେତ, ବହୁ ଏକାଠି ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ଆର୍ପିତ ହୁଏ। ଏହି ମଘବାନ ଇନ୍ଦ୍ର ଯେତେବେଳେ ଆଗେ ବଢ଼ନ୍ତି, କିଏ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିପାରିବ, କିଏ ତାଙ୍କୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିପାରିବ? ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ସେ ଏକ ପରେ ଏକ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ପୁରୁଣାକୁ ପଛେ ଛାଡ଼ି ନୂଆକୁ ଆଗକୁ ନେଇ ଯାଆନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଶୁଣାଯାଏ—ସେ ଅପରିମିତ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି, ଏବଂ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ନେତୃତ୍ୱ କରନ୍ତି। ରାଜା ଭାବେ, ଇନ୍ଦ୍ର ମାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉନ୍ନତ ଓ ଅବନତ ଦୁହିଁକୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କରନ୍ତି। ସେ ପୁରୁଣା ସଂଗତିକୁ ଛାଡ଼ି, ନୂଆ ସଂଗତି ଖୋଜନ୍ତି; ଅନେକ ବର୍ଷ ପାର କରି, ଅନୁଭବହୀନକୁ ପଛେ ଛାଡ଼ି ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରତ୍ୟେକ ରୂପର ସମାନ ଅଂଶ ହୋଇଥାନ୍ତି; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦର୍ଶକ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଏକ ନିଜସ୍ୱ ରୂପ ଅଛି। ତାଙ୍କର ଦଶ ଶତ ଘୋଡ଼ା ଯୋଜି, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବୟଳା ଘୋଡ଼ା ଚଡ଼ି, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ରଥରେ ଏଠାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ବିପକ୍ଷ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ କିଏ ସଦା ବିରୋଧ କରିପାରିବ? ଆମେ ଗୋମୟ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ପହଞ୍ଚିଛୁ; ବିଶାଳ ପୃଥିବୀ ଆମ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ହୋଇଛି। ବୃହସ୍ପତି, ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଦୟା କର; ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାୟକ ପାଇଁ ଠିକ୍ ପଥ ଦେଖାନ୍ତୁ। ପ୍ରତିଦିନ ଘରର କଳା ଜନ୍ମାଧିକାରୀମାନେ ଏକ ପରେ ଏକ ନଶ୍ଟ ହେଉଥିଲେ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃଷଭ ଦାସ ବସ୍ନୟା, ବାର୍ଚିନା ଓ ଶମ୍ବରକୁ ମାରିଦେଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରସ୍ତୋକକୁ ଦଶ ରଥ, ଦଶ ଘୋଡ଼ା, ଦଶ ପୁରସ୍କାର ଦେଲେ; ଦିଭୋଦାସ ଓ ଅତିଥିଗ୍ବାଠାରୁ ଶମ୍ବରର ଧନ ପାଇଲେ। ଦିଭୋଦାସଠାରୁ ମୁଁ ଦଶ ଘୋଡ଼ା, ଦଶ ରଥ, ଦଶ ବସ୍ତ୍ର ଓ ପ୍ରଚୁର ଖାଦ୍ୟ, ଦଶ ଗଠି ଶୋଣିତ ଲାଗିଲି। ଅଥର୍ବାନ ଦଶ ଆସନ ଥିବା ରଥ, ଶତ ଗାଈ ପାଇଲେ; ଅଶ୍ୱଥା ପାୟୁକୁ ଦେଲେ। ସାରଞ୍ଜୟ ଭାରଦ୍ୱାଜମାନେଠାରେ ବିଶାଳ ଓ ସୃଷ୍ଟିଶୀଳ୍ପ ଧନ ଦେଲେ। ହେ ଅରଣ୍ୟର ଦେବତା, ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମ ସ୍ନେହୀ ଓ ବୀର ହେଉ। ଗାଈମାନେ ସହିତ ବନ୍ଧି, ବିଜୟୀ ହେଉ; ତୁମର ଉପସ୍ଥିତି ଆମ ପାଇଁ ଜୟ ଆଣୁ। ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀରୁ, ଗଛମାନେଠାରୁ, ଏହି ଶକ୍ତି ସଂଗ୍ରହିତ। ଜଳର ପ୍ରଭାବ, ଗାଈମାନେରେ ବେରାଯାଇ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର, ରଥ ଅର୍ପିତ ହେଉ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର ମାରୁତମାନେର ଅଗ୍ରଭାଗ, ମିତ୍ରର ଗର୍ଭ, ବରୁଣଙ୍କ ନାଭି। ଏହି ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କର, ହେ ଦେବ, ଆମ ପାଇଁ ରଥ ଉଠା। ତୁମର ଶ୍ୱାସ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ ଦିଅ; ତୁମର ଉପସ୍ଥିତି ବିଶ୍ୱର ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ଜଣାପଡ଼ୁ। ଢୋଳ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବମାନେ ସହିତ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂରେ ଦୂରେ ହଟା। ଢୋଳ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବରେ ଗଞ୍ଜିଉ; ଅସୁବିଧାକୁ ତୁମ ଗର୍ଜନରେ ଚୁରିଦିଅ। ଅପମଙ୍ଗଳ ହଟା, ଢୋଳ; ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମୁଷ୍ଟି—ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଉପରେ ପଡ଼। ଉଠ, ଢୋଳ, ଏହି ଅଶୁଭ ସଙ୍କେତ ଫେରାଇଦିଅ; ଜୟର ଚିହ୍ନରେ ଢୋଳ ଗଞ୍ଜୁ। ଆମ ରଥଚାଳକମାନେ, ପବନପରି ତ୍ୱରିତ ଘୋଡ଼ା ସହିତ, ଏକାଠି ଚଲୁନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଜିତନ୍ତୁ। ଏହିପରି, ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନେ ଯେପରି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର ଯଜ୍ଞ ଓ ସ୍ତୁତିରେ ପୂଜିଥିଲେ, ଆମେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁ। ଅମର, ଜାତବେଦାସ, ଆମ ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁ, ମିତ୍ର ପରି ପୂଜିତ। ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ଅର୍ପଣ ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ; ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମର ରକ୍ଷକ, ବୃଦ୍ଧିକର୍ତ୍ତା, ଦେହର ରକ୍ଷକ ହେଉନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅକ୍ଷୟ, ମହାନ; ତୁମ ଜ୍ୱାଳାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ଅବିରତ ଚମକରେ ତୁମେ ଦୀପ୍ତିମାନ; ଭଲ ଦାନରେ ଚମକ। ତୁମେ ମହାଦେବମାନେକୁ ପୂଜା କର; ବିଦ୍ୟା ଓ ଶକ୍ତିରେ ଯଜ୍ଞ କର। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦେବମାନେକୁ ଆମ ନିକଟକୁ ଆଣ; ଶକ୍ତି ଓ ଧନ ଦିଅ। ଜଳ, ପାଥର, ଓ ଅରଣ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରନ୍ତି; ସେ ଅମରତ୍ୱର ଗର୍ଭ। ଶକ୍ତିରେ ଉତ୍ପ୍ନ, ମଣିଷମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି। ଯିଏ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଆଲୋକରେ ପୂରିଦେଇଛନ୍ତି, ଧୂଆଁ ସହିତ ଆକାଶରେ ଚଲନ୍ତି—ସେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ତାଙ୍କର ତରଙ୍ଗରେ ଭେଦିଦେଇଛନ୍ତି; ଧୂସର ବୃଷଭ କଳାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦୀପ୍ତିମାନ। ଅଗ୍ନି, ତୁମ ମହାଜ୍ୱାଳା ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଚମକରେ ଆମ ପାଖରେ ଚମକ। ଭାରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ, ଏ ଅପର, ଆମ ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦିଅ। ତୁମେ ସମସ୍ତ ଘରର ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତ ଲୋକ ମଧ୍ୟରେ। ଶତ ଅପଶକୁ ରୁଖି, ଦାତାମାନେକୁ ଶତ ବର୍ଷ ଦିଅ। ବିଶ୍ମୟକର ସହାୟତାରେ, ଧନ ଦାତା, ଆମକୁ ପ୍ରେରିତ କର; ଏହି ଧନର ରଥଚାଳକ ହେଉ, ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ସ୍ଥାନକୁ ନେଇଯାଅ। ଆମ ସନ୍ତାନ ଓ ବଂଶଜମାନେକୁ ତୁମ ଅଦୃଶ୍ୟ ନେତୃତ୍ୱରେ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖ। ଅଗ୍ନି, ଦେବତାଙ୍କ ରୋଷ ଓ ଅଧର୍ମୀମାନେର ଅପରାଧକୁ ଦୂରେ ରଖ। ସଂଗୀତ ଓ ନୂତନ ଗୀତ ସହିତ ଦୁଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଗାଈ ପାଖକୁ ଆସ; ତାକୁ ମୁକ୍ତ କର, ବନ୍ଧନ ଦିଅ ନାହିଁ। ମାରୁତମାନେ ଦେଉଥିବା ଅମର କୀର୍ତ୍ତି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶକ୍ତି, ଏହି ଯଶ ଭାରଦ୍ୱାଜକୁ ଦୁଇ ଥର ଦିଅ; ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ଓ ପୋଷଣ ଦିଅ। ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ଯିଏ ବୁଦ୍ଧିରେ ପ୍ରଜ୍ଞାନ୍ବିତ, ମାୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଦାନରେ ଉଦାର, ନେତୃତ୍ୱରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ମାରୁତମାନେ, ପୁଷଣ, ଶତ ହଜାରେ ଆସନ୍ତୁ; ଭଲ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଗୁପ୍ତ ଧନ ଦେଖାଯାଉ; ଧନ ଦିଅ। ପୁଷଣ, ଆସ, ମୋ ପ୍ରଶଂସା ଶୁଣ; ଶତ୍ରୁମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି ନଦିଅ। ତୁମେ କାକ ପରି ଗଛ ଉଖଣିଅ ନାହିଁ, ଅପମଙ୍ଗଳ ଆଣିଅ ନାହିଁ; ତୁମେ ବିନାଶକ ନୁହଁ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ବା ପକ୍ଷୀ ମଣ୍ଡଳ ଏପରି ଭାର ବହନ କରେ ନାହିଁ। ତୁମର ସଂଗତି ଅଟୁଟ ରହୁ, ଯେପରି ଚକ୍ଷୁ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଦୃଷ୍ଟି ଅଦୃଢ଼ ନୁହଁ; ଏକ ଭରିଆ ପାତ୍ର ପରି ଅଖଣ୍ଡ ରହୁ।