ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧେଶ୍ୟ କରି ଋଷିମାନେ ଏଭଳି ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ—"ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ନହୁଷଙ୍କ ବଂଶଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଯେପରି ଶକ୍ତି ଓ ପୁରୁଷାର୍ଥ ଧାରଣ କରିଛ, କିମ୍ବା ପଞ୍ଚ ଜନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି ତୁମର ତେଜ ଅଛି, ସେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକୁ ଆମ ପାଇଁ ଏକତ୍ର କର। ହେ ଦାନଶୀଳ, ତ୍ରିକ୍ଷ, ଦ୍ରୁହ୍ୟୁ, ଜନ, ପୁରୁ, ବୃଷ୍ଣିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି ତୁମର ବୀର୍ୟ ଅଛି, ହେ ନରାନ୍ତକ, ସେହି ଶକ୍ତି ଆମକୁ ଦିଅ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରିପାରିବା। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ତିନିପଟି ସୁରକ୍ଷା, ତିନିପଟି ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ, ଯାହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମଙ୍ଗଳମୟ ହେଉ। ଦାନଶୀଳ ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ ତୁମର ଢାଳ ଦିଅ, ଏହି ଜନମାନେ ଉପରେ ବିଜୁଳିକୁ ଦୂରେ ରଖ। ଯେଉଁମାନେ ଗୋଧନ ଲାଗି ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଉପରେ ଦୃଢ଼ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି, ହେ ଗୀତର ପ୍ରେମୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେହି ସମୟରେ ତୁମେ ଆମର ସବୁଠାରୁ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ରକ୍ଷକ ହେଉ। ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମର ଶକ୍ତି ଓ ଭରସା ହେଉ; ଆକାଶରେ ପକ୍ଷୀମାନେ ଉଡ଼ୁଥିବା ବେଳେ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ମୁଣ୍ଡ ବିଜୁଳି ଆସୁଥିବା ବେଳେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଆମ ଠାରୁ ଦୂରେ ରଖ। ଯେଉଁଠାରେ ବୀରମାନେ ନିଜ ଦେହକୁ ଛାଡ଼ି, ପିତୃମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଆଶ୍ରୟକୁ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି, ସେଠାରେ ଆମ ଓ ଆମର ପରିବାରକୁ ରକ୍ଷା କର, ଅବିବେକୀ ଦ୍ୱେଷକୁ ଦୂରେ ହଟାଇଦେ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବଡ଼ ଧନର ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ତୁମେ ଘୋଡ଼ାମାନେକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରୁଥିବା ବେଳେ, ଅସମ ଓ କଠିନ ପଥରେ, ସେମାନେ କୀର୍ତ୍ତି ପାଇଁ ବାଜ ପରି ଦୃତ ଚଳନ୍ତୁ। ଝରଣା ପରି ତୀବ୍ର ଗତିରେ ତଳକୁ ଝରିଯିବା ଯେପରି, କିମ୍ବା ପକ୍ଷୀମାନେ ଖାଦ୍ୟର ଆହ୍ୱାନରେ ଏକଠା ହେଉଥିବା ପରି, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ହସ୍ତଗତ ହେଉଥିବାମାନେ ପଛକୁ ଫେରିନଯାଆନ୍ତୁ। ଏହି ସୋମ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମଧୁର, ମଧୁମୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସାରସ୍ୱତ। ଏହା ପାନ କରିଥିବା କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମକୁ ରୋକିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହି ମଧୁର ପାନୀୟ ଯାହାରୁ ତୁମେ ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କରି ଆନନ୍ଦ ପାଇଥିଲ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ତୁମର ଯୁବା ଶକ୍ତିରେ ଶମ୍ବରଙ୍କ ନବତିନଏଟି ସହର ଧ୍ଵଂସ କରିଥିଲ। ଏହି ଚାପାଯାଇଥିବା ସୋମ ମୋର କଣ୍ଠକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରେ, ମୋର ଚିନ୍ତାକୁ ଜାଗୃତ କରେ; ଏହି ସୁବିଧାନ୍ତ, ବୀରକୁ ମାପେ, ଯାହାଠାରୁ ଏକ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଲୁଚିନଥାଏ। ଏହି ସୋମ ପୃଥିବୀକୁ ବିସ୍ତାର କଲେ, ଦିଗନ୍ତ ଆକାଶ ତିଆରି କଲେ; ତିନି ଧାରା ମଧ୍ୟରେ ପୋଷଣର ସାର ରଖିଲେ, ବ୍ରହ୍ମଣ୍ୟ ମଧ୍ୟଲୋକକୁ ସମର୍ଥନ କଲେ। ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଷ୍ଟିଶାଳୀ, ଜ୍ଞାନୀ; ପ୍ରଭାମୟ ଆଶ୍ରୟରେ, ଉଷାମାନେ ଆସୁଥିବା ସମୟରେ; ଏହି ମହାନ ତାଙ୍କର ମହା ସମର୍ଥନରେ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କଲେ, ମାରୁତମାନଙ୍କ ସହ ବୃଷଭ ହେଲେ। ହେ ବୃତ୍ରନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର, ପାତ୍ରରେ ଏହି ସୋମ ପାନ କର, ଧନର ସଭାର ବୀର; ମଧ୍ୟାନ୍ହ ପିଡ଼ାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ, ଧନ ଦିଅ, ଧନଧାରୀ ତୁମେ। ଏହିପରି ଆମ ପୂର୍ବଜମାନେ ଉପରେ ଯେପରି ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇଥିଲ, ଆମକୁ ଧନର ପାରପାରେ ନେଇଯାଅ; ଭଲ ନାଉକାଳି, ଆମକୁ ଚାଲାଇଯାଅ, ଭଲ ମାର୍ଗଦର୍ଶକ ଓ ଜ୍ଞାନୀ ନେତୃତ୍ୱ ଦିଅ। ତୁମେ ଜାଣିଥିବା ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ବିସ୍ତୃତ ସ୍ଥାନକୁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଭୟହୀନ ଓ ଶୁଭ୍ର ଆଲୋକକୁ ନେଇଯାଅ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁରାତନ ବାହୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମ ଆଶ୍ରୟକୁ ଆସିପାରିବା। ଆମକୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥରେ, ସବୁଠାରୁ ଦୃତ ରଥରେ, ଶତାଧିକ ପୁରସ୍କାର ଓ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ବସାଅ; ଅଧିକ ଧନ ଆଣିଦିଅ, ଶତ୍ରୁ ଧନୀ ଆମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିନପାରୁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମୋ ଉପରେ କୃପା କର, ଆମକୁ ଆୟୁ ଦିଅ; ମୋର ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ଅନୁପ୍ରେରଣ କର, ଯେପରି କୌଶଳୀ ନିଜ କାମକୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କରେ; ଯେଉଁ କଥା ମୁଁ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଆଶା କରି ତୁମକୁ କହେ, ତାହା ଗ୍ରହଣ କର, ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କ କ୍ରୋଧରେ ଆମକୁ ନ ପକାଇବ। ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛି, ରକ୍ଷକ ଓ ସାହାଯ୍ୟକାରୀ, ସହଜରେ ପ୍ରାର୍ଥିତ ହେଉଥିବା ବୀର; ପ୍ରତି ହବନରେ ମୁଁ ଶକ୍ରକୁ ଡାକୁଛି, ମଘବନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅନ୍ତୁ। ଉତ୍ତମ ସୁରକ୍ଷା ଓ ଦାନର ମାଲିକ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ ସହ ଆମ ଉପରେ କୃପା କରନ୍ତୁ; ଦ୍ୱେଷ ଦୂର କରନ୍ତୁ, ଭୟହୀନତା ଦିଅନ୍ତୁ, ଆମେ ବୀରତାର ଅଧିପତି ହେଉ। ଆମେ ତାଙ୍କର ଭଲ ଅନୁଗ୍ରହ ଓ ଖୁସିରେ ରହିପାରିବା; ଉତ୍ତମ ସୁରକ୍ଷା ଓ ଦାନର ମାଲିକ ଇନ୍ଦ୍ର ଦୂର ଥିବା ଦ୍ୱେଷକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଖରେ ନଦୀମାନେ, ସ୍ତୋତ୍ର, ଗୀତ, ପ୍ରାର୍ଥନା, ହବି ଅବତରେ; ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ସମ୍ପତ୍ତି ପରି ସମସ୍ତ ଧାରାକୁ ଏକଠା କର। କିଏ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିପାରିବ, କିଏ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିପାରିବ, କିଏ ତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିପାରିବ, ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବିଜୟ କରୁଥିବା ମଘବନ୍ ଆଗେ ବଢ଼ିଯାନ୍ତି? ସେ ବଳରେ ଏକ ପରେ ଏକକୁ ଅଗ୍ରଗାମୀ କରନ୍ତି, ପୂର୍ବକୁ ପଛକୁ କରନ୍ତି। ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଭୟଙ୍କର, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦମନ କରୁଥିବା, ନିଜ ବଳରେ ଚଳିଥିବା ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ର ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଉନ୍ନତ ଓ ଅବନତ ଦୁହିଁକୁ ଉନ୍ନତି ଦେଇଥାନ୍ତି। ସେ ପୁରୁଣା ମିତ୍ରତାକୁ ଛାଡ଼ି ନୂତନକୁ ଖୋଜନ୍ତି, ଅନେକ ବର୍ଷ ପାର୍ କରି ଅନୁଭବ ହୀନକୁ ପଛକୁ ଛାଡ଼ି ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତି। ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆକୃତିର ସାଥିରେ ଏକ ଆକୃତି ହୋଇଯାନ୍ତି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦୃଷ୍ଟା ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଏକ ରୂପ; ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରି ତାଙ୍କର ବଳରେ ଚଳନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଦଶ ଶତ ଘୋଡ଼ା ଯୁତ ହୋଇଛି। ବଦାମା ଘୋଡ଼ା ରଥକୁ ଯୋଗାଇ ଏଠାରେ ଅତ୍ୟଧିକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଉଦ୍ଭାସିତ ହୁଅନ୍ତି, ହେ ତ୍ୱଷ୍ଟୃ। କିଏ ଯେ ସଦା ବିପକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ରୋକିପାରିବ, ବସିଥିବା କିମ୍ବା ଦିପ୍ତିମାନମାନେ ମଧ୍ୟରେ? ହେ ଦେବତାମାନେ, ଆମେ ଗୋଧନର କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଆସିଛୁ; ବିସ୍ତୃତ ପୃଥିବୀ ଏବେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତୃତ ହୋଇଯାଇଛି। ବୃହସ୍ପତି, ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଚେତନ୍ସିଲ ହୁଅ; ଜ୍ଞାନୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାୟକ ପାଇଁ ପଥ ଦେଖାଇଦିଅ। ଦିନ ପରେ ଦିନ, ଘରରେ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା କଳାମାନେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଏକ ଅନ୍ୟ ଭଳି, ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଆନ୍ତି। ବୃଷଭ ଦାସ ବସ୍ନୟକୁ ହତ୍ୟା କଲେ, ଏବଂ ଘେରାଉରେ ବର୍ଚିନା ଓ ଶମ୍ବରକୁ ବି ହତ୍ୟା କଲେ।