ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁଠାରେ ରୁଷିମାନେ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଗାୟକମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବହୁତ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜା କରୁଥିଲେ । ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି କହିଲେ, “ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ପ୍ରଶଂସା ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ, ଆପଣଙ୍କୁ ସବୁଠୁ ନିକଟ ହେଉ । ଆମ ପାଖକୁ ବିପୁଳ ଧନ ଆଣିଦିଅ ।” ଏହି ସମୟରେ ବୃବୁ ନାମକ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତି ପଣିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଉଚ୍ଚ ଶିରା ଉପରେ ଦିଠି ଦେଲେ, ଏହା ଗାଙ୍ଗ୍ୟ ପ୍ରାନ୍ତର ପରି ବିସ୍ତୃତ ଥିଲା । ବୃବୁଙ୍କ ଦାନ ଚଳାକ ବାୟୁ ପରି ଦ୍ରୁତ ଏବଂ ହଜାର ହଜାର ଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା, ତାଙ୍କର ଦାନ ଦିବାକୁ ସଦା ସଜା । ଏହି କାରଣରୁ ସମସ୍ତ ଉତ୍ତମ ଗାୟକମାନେ ବୃବୁଙ୍କୁ ହଜାର ଦାନକାରୀ ଭବ୍ୟ ଦାନଦାତା ଭାବରେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି । ତାପରେ ଗାୟକମାନେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ, “ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିର ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ । ଯୁଦ୍ଧରେ ଆପଣ ସବୁଠୁ ଭଲ ମହାନ ଲୋକଙ୍କ ନାୟକ । ଆପଣ ହେଉଛନ୍ତି ଯୁଦ୍ଧର ନିର୍ଣ୍ଣୟକାରୀ ।” ଏହିପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ପାହାଡ଼ ଭାଙ୍ଗି ଦେଉଥିବା ଶକ୍ତିରେ ଆମ ପାଇଁ ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଆଣିଦିଅ । ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଜିତିବା ପାଇଁ ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଛୁ । ଏହି ଭାବେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ, “ହେ ସାର୍ବଜନୀନ ସାହାଯ୍ୟକାରୀ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଇନ୍ଦ୍ର, ହଜାର ଶକ୍ତିର ମାଳିକ, ଆମ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତି ଦିଅ ।” ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଉତ୍ସାହ ଏବଂ ରୋଷରେ ଜନମାନେ ଦୂର କରିଦିଅନ୍ତି, ମେଘରେ ବର୍ଷା ପରି ଆସନ୍ତି । ଆମ ପାଇଁ ଧନ, ଆମ ଶରୀର, ଜଳ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତୁ । “ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କୀର୍ତି ଦିଅ, ଯେଉଁ କୀର୍ତିରେ ଆପଣ ଦୁଇ ଜଗତକୁ ଭରିଦେଇଛନ୍ତି । ଆପଣ ଅତିଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଜନମାନଙ୍କର ସାହାଯ୍ୟକାରୀ, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରାଜା । ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେ ସହଜରେ ଜିତି ଦିଅ, ଅମାନ୍ୟ ଲୋକମାନେ ନିର୍ବଳ ହେଉ ।” “ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ନହୁଷର ସନ୍ତାନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ଏବଂ ପୁରୁଷତ୍ୱ ଆପଣଙ୍କ ପାଖରେ ଅଛି, ପଞ୍ଚ ଜନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଚମକ ଅଛି, ସେ ସବୁ ଶକ୍ତି ଆମକୁ ଦିଅ ।” “ହେ ଦାନଶୀଳ, ତ୍ରିକ୍ଷ, ଦ୍ରୁହ୍ୟୁ, ଜନ, ପୁରୁ, ବୃଷ୍ଣିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଆପଣଙ୍କ ତୀବ୍ର ଶୌର୍ୟ ଅଛି, ଆମକୁ ଦିଅ, ଯେଉଁଠାରେ ଆମେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିପାରିବା ।” “ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତିନିପଟି ରକ୍ଷା, ତିନିପଟି ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ, ଯେଉଁଠାରେ ଶୁଭ ଅଛି । ଆପଣଙ୍କ ଢାଲ ଦାନଶୀଳ ଲୋକ ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ ଦିଅ, ଏବଂ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଦୁର୍ଗତି ଦୂର କରିଦିଅ ।” ଯେଉଁମାନେ ଗୋଧନ ଅଭିଲାଷାରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହ ଏବଂ ଶକ୍ତିରେ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ନିକଟତମ ରକ୍ଷାକାରୀ ହେଉ । “ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତି ଏବଂ ଆଶ୍ରୟ ହେଉ । ଯେତେବେଳେ ଆକାଶରେ ପାଖିମାନେ ଉଡିବା, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ମୁଣ୍ଡ ତଡିତ୍ସମୂହ ଆସିବା, ସେମାନେ ଆମଠାରୁ ଦୂର ରଖ ।” ଯେଉଁଠାରେ ବୀରମାନେ ତାଙ୍କର ଶରୀର ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି, ପିତାମାନେ ଦିଏଥିବା ପ୍ରିୟ ଆଶ୍ରୟ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି, ସେଠି ଆମ ଶରୀର ଏବଂ ଆମ ପରିବାରକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଅବିବେକୀ ଦ୍ୱେଷ ଦୂର କରନ୍ତୁ । ଯେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ର ବିପୁଳ ଧନର ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି, ଦୁର୍ଗମ ରାସ୍ତାରେ, ଅସମ ମାର୍ଗରେ, ସେମାନେ ଗଉରବ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଥିବା ଶ୍ୟେନ ପରି ଦ୍ରୁତ ଯାଆନ୍ତୁ । ଦ୍ରୁତ ନଦୀମାନେ ଉତ୍ସରେ ଗଡିଯିବା ପରି, ଡାକରେ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ, ଚରା ଖାଇବାକୁ ଉଡ଼ି ଯିବା ପକ୍ଷୀମାନେ ପରି, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଶକ୍ତିରେ ଧରାଯିଥିବା ଲୋକମାନେ ପଛକୁ ଫେରିନପାରନ୍ତୁ । ଏଠାରେ ସୋମ ରସର ଉଲ୍ଲେଖ ହୁଏ । ଏହି ସୋମ ରସ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମଧୁର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏବଂ ସାରପୂର୍ଣ୍ଣ । ଏହି ସୋମ ରସ ପିଇଥିବା କୌଣସି ଲୋକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରତିବନ୍ଧ କରିପାରିନାହିଁ । ଏହି ମଧୁର ପାନରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଭୃତ୍ରାକୁ ବଧ କରି ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ । ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶକ୍ତିରେ ତାଙ୍କ ଯୁବା ଶକ୍ତିରେ ଶମ୍ବରଙ୍କ ୯୯ ନଗରକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଥିଲେ । ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ ମୋର କଥାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରେ, ଚିନ୍ତାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରେ । ଏହି ଜ୍ଞାନୀ ନାୟକ ଏହି ଜଗତରେ କୌଣସି ଜଗତ ତାଙ୍କୁ ଲୁଚି ରହିପାରେ ନାହିଁ । ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର ଉପରେ ଭୂମିକୁ ବିସ୍ତାର କରିଥିଲେ, ଆକାଶକୁ ଉଚ୍ଚ କରିଥିଲେ । ସୋମ ତିନି ଝରଣାରେ ପୋଷଣ ଏସେନ୍ସ ଦେଇଛି ଏବଂ ବିସ୍ତୃତ ମଧ୍ୟ ଆକାଶକୁ ଶ୍ରେୟସ୍ କରିଛି । ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ଜ୍ଞାନ ରଖିଛନ୍ତି । ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଗୃହରେ, ଉଷାମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିବା ସ୍ଥାନରେ, ଏହି ମହାନ ଶକ୍ତିରେ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ମାରୁତମାନେ ସହିତ ବୃଷ ଭାବେ । “ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ସୋମ ପାତ୍ରରେ ପିଉ, ଭୃତ୍ରା ବଧ କରିଥିବା ବୀର, ଧନ ଭଣ୍ଡାରରେ ନାୟକ । ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରସ୍ତରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ, ଆପଣ ଧନର ମାଲିକ ।” “ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନେ ଉପରେ ଯେପରି ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇଥିଲେ, ଆମକୁ ଧନର ଦୂର ପାର ଉପରେ ଉଠାନ୍ତୁ । ଭଲ ନାୟକ ହେଉ, ଆମକୁ ଉଠାନ୍ତୁ, ଆମର ଭଲ ଗାଇଡ୍ ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀ ନେତା ହେଉ ।” “ଆପଣ ଜ୍ଞାନୀ, ଆମକୁ ବିସ୍ତୃତ ସ୍ଥାନକୁ ନେଇଯାନ୍ତୁ, ଉଜ୍ଯ୍ୱଳ, ନିର୍ଭୟ ଏବଂ ଶୁଭ ଆଲୋକକୁ । ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆପଣଙ୍କ ପୁରୁଣା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହାତ ଉପରେ ଆମେ ଆଶ୍ରୟ ନେଉ ।” “ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ ରଥରେ ବସାନ୍ତୁ, ଶତ ଉପହାର ଏବଂ ଘୋଡ଼ା ଥିବା ଦ୍ରୁତ ରଥରେ । ବିପୁଳ ଧନ ଆଣିଦିଅ, ଦାନଶୀଳ ଲୋକ ଆମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିନପାରନ୍ତୁ ।” “ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମୋ ଉପରେ କୃପା କରନ୍ତୁ, ଜୀବନ ଦିଅ । ମୋର ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତୁ, ଯେପରି କୁଶଳ କାରିଗର କଉଣ୍ଡିଆ କୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କରେ । ଆମେ ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ଚାହିଁ, ଯେଉଁ କଥା ଆପଣଙ୍କୁ କହୁଛି, ସେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଦେବମାନଙ୍କ ଅସନ୍ତୋଷ ଉପରେ ପଡ଼ିନପାରିବି ।” “ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛି, ରକ୍ଷାକାରୀ ଏବଂ ସାହାଯ୍ୟକାରୀ, ସହଜରେ ଡାକାଯାଉଥିବା ବୀର, ପ୍ରତି ଅନ୍ନ ଅର୍ପଣରେ ।