ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁଥିରେ ମାରୁତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଦୟାଳୁ, ତାଙ୍କର ଅଜୟ ଶକ୍ତି ସହିତ ବିରୋଧୀଙ୍କୁ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ତୀର ଛୁଡ଼ାଇଥିଲେ। ସେହି ସମୟରେ, ବ୍ରହ୍ମଣାସ୍ପତିଙ୍କୁ ଉଦ୍ବୋଧ କରି, ମାରୁତମାନେ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଆସିବାକୁ ଆହ୍ବାନ କରାଯାଇଥିଲା। ମାରୁତମାନେ, ଯେଉଁଥିରେ ଶକ୍ତି ଓ ଧନ ଲାଗି ମୃତ୍ୟୁ ମାନବ ତାଙ୍କୁ ଆହ୍ବାନ କରେ, ସେମାନେ ବୀରତା ଓ ଭଲ ଘୋଡା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମଣାସ୍ପତି ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାକୁ, ଭଲ କଥା ଗାଇବାକୁ, ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ଆମର ହୋମକୁ ନେତୃତ୍ୱ କରିବାକୁ ଚାହାଁଥିଲେ। ଯିଏ ଭକ୍ତିକର ଦାନ କରେ, ସେ ଅବଶ୍ୟ ଖ୍ୟାତି ଓ ଧନ ପାଇବ; ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆମେ ଧନ୍ୟବାଦ ଓ ପ୍ରଶଂସା ଓ ବହୁତ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇଥିଲୁ। ବ୍ରହ୍ମଣାସ୍ପତି ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଏହି ହିମ୍ନକୁ ଗାଇଥିଲେ, ଯାହାରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଆର୍ୟମାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କର ନିବାସ ଗଢ଼ାଯାଇଥିଲା। ଆମେ ସେହି ମଙ୍ଗଳମୟ ହିମ୍ନକୁ ଦେବତାଙ୍କର ସମାବେଶରେ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲୁ, ଯାହାର ମାଧ୍ୟମରେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବାକୁ ସକାଶ ମିଳିଥିଲା। ଯେଉଁଥିରେ ମନୁଷ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରେ, ସେ ଦେବତାଙ୍କର ରକ୍ଷାରେ ରହିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ କେବଳ ଅବିକୃତ ହୁଏ। ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଓ ଆର୍ୟମାନଙ୍କର ରକ୍ଷା ମୃତ୍ୟୁକୁ ଦୂର କରେ; ସେମାନେ ଶତ୍ରୁଗୁଡିକୁ ଦୂର କରି, ଚିନ୍ତାର ଦୁଃଖକୁ ଦୂର କରିଥିଲେ। ଆଦିତ୍ୟମାନେ ସତ୍ୟର ମାର୍ଗକୁ ଅବଲମ୍ବନ କରିଥିଲେ, ଯାହାରେ କୌଣସି ବାଧା ନଥିଲା। ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ସହି ମାର୍ଗରେ ହୋମକୁ ନେତୃତ୍ୱ କରିଥିଲେ, ଯାହା ଆମର ଭକ୍ତି ନିମନ୍ତେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲା। ପୂଷଣ, ଯିଏ ଆମ ପଥକୁ ସଫଳ କରିବାକୁ ଚାହାଁଥିଲେ, ଆମ ପଥରୁ ବାଧା ଓ ଅବରୋଧକୁ ଦୂର କରିଥିଲେ। ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଚୋରଙ୍କୁ ଆମର ପଥରୁ ଦୂର କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ମନୋହର କଥା ଗାଇଥିଲେ, ଯିଏ ଆମର ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଓ ଧନର ଦାତା। ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମାନେ ତୁଳନା କରିବାକୁ ସମର୍ଥ, ଆମକୁ ସମ୍ପଦ ଓ ସମ୍ପର୍କ ଦେଇଥିଲେ। ସେ ଆମକୁ ଶାନ୍ତି ଓ ସମ୍ପଦ ଦେଇ, ଚାଷୀ, ଗୋଷ୍ଟୀ, ମହିଳା ଓ ପଶୁମାନେ ପାଇଁ ଧନ୍ୟ କରୁଥିଲେ। ସୋମା, ଆମର ମଧ୍ୟରେ ଧନ ରଖ, ମହାନ କ୍ଷମା ଓ ବୀରତା ଦିଅ। ଆମକୁ ଦୁଷ୍ଟତା ଓ ଶତ୍ରୁଙ୍କର ଆକ୍ରମଣରୁ ସୁରକ୍ଷା କର। ତୁମର ସନ୍ତାନ, ସୋମା, ଅମରତାର ଦୂର ଅବସ୍ଥାରେ ଅବସ୍ଥିତ, ସତ୍ୟର ନିବାସରେ ରହିଥିଲେ। ଅଗ୍ନି, ଯିଏ ମଧ୍ୟରେ ଦିନ ଆସିଥିଲେ, ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମ ଆହୁତି ପାଇଁ ଆଣିବାକୁ ଚାହାଁଥିଲେ। ସେ ଆହୁତିର ଚାରିତ୍ରିକ ଚାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, ଆମକୁ ବୀରତା ଓ ବଡ଼ ଖ୍ୟାତି ଦେଇଥିଲେ। ଏହି ଭାବରେ, ଦେବତାମାନେ ଆମର ଆହୁତିରେ ମଧ୍ୟମ ହେବାକୁ ଆସିଥିଲେ, ଏବଂ ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଭକ୍ତିର ସହିତ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିଲୁ।