ଏକ ସମୟରେ, ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗାୟକମାନେ ବଡ଼ ଭକ୍ତି ଓ ଆସ୍ଥାରେ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଅବିନଶୀ, ସଙ୍ଗୀତ ପ୍ରେମୀ ଏବଂ ଅଜର ଶକ୍ତି ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀର ଧନ-ଅନ୍ଧାରକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରେ। ଗାୟକମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରେ, “ହେ ବଳିୟା ଗୋ-ସ୍ୱାମୀ, ତୁମର ସେନା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଆଶା, ପୁରସ୍କାର, ଅଶ୍ୱ, ଗୋମାନ୍ୟ ଦେଇ ଆମକୁ ପୂରଣ କର।" ସୋମ ରସ ଚାପିବା ବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସ୍ତୁତି ଗାଉଥିଲେ, ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଏ ଯେ, ଗୋମାନ୍ୟ ଓ ଆନନ୍ଦ ଦାତା ପାଇଁ ଭଲ ହେଉ। ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର ଗାୟକମାନେ ତାଙ୍କ ସ୍ତୁତି ଶୁଣି ଧନ ଓ ଗୋମାନ୍ୟ ଦେବାରେ କ୍ଷୁଦ୍ରତା ଦେଖାନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହି ସ୍ତୁତିରେ ଆଶା କରାଯାଏ, ହେ ବଳିୟା ଦେବ, ଶତଶକ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର, ଶତମାନ୍ୟ ଗାୟକମାନେ ଯେପରି ଛେନାକୁ ମାଆ ମାନେ ଚାହାନ୍ତି, ଏପରି ଆମେ ତୁମକୁ ଉପଲକ୍ଷ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ। ଗୋମାନ୍ୟ ଲାଗି ତୁମ ମିତ୍ରତା ଆମେ ଚାହୁଁ, ଅଶ୍ୱ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମେ ଅଶ୍ୱ ହେଉ। ଧନ ଓ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ତୁମେ ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉ; ତୁମ ସ୍ତୁତିକାରୀକୁ ଦୁଃଖରେ ଛାଡ଼ିଦିଅ ନାହିଁ। ସମସ୍ତ ସ୍ତୁତି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ସୋମ ଚାପିବାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆଶା କରେ, ମାଆ ଛେନାକୁ ଚାହାନ୍ତି ଯେପରି। ଅନେକ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ସ୍ତୁତିକାରୀଙ୍କୁ ପୁରସ୍କାର ଦେଇ ଜୟୀ କରନ୍ତି। ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ହେଉଛି, "ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ସ୍ତୁତି ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ତୁମ ସମୀପରେ ହେଉ; ଅଧିକ ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ।" ବୃବୁ ଏକ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ, ପାଣିମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଗାଙ୍ଗ୍ୟ ମାନ୍ୟ ଏପରି ବିସ୍ତୃତ ଭୂମିରେ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଦାନ, ପବନ ଭଳି ତ୍ୱରିତ, ହଜାର ହଜାର ଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେ ଦେବାକୁ ସଦା ପ୍ରସ୍ତୁତ। ଏହି ଦାନଶୀଳ ବୃବୁକୁ ସମସ୍ତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗାୟକମାନେ ସଦା ଉଚ୍ଚ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ଏହି ଉତ୍ସରେ ଗାୟକମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଚାହୁଁଥିଲେ, "ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ଶକ୍ତିର ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଭଲ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ପ୍ରଭୁ।" ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ହେଉଛି, "ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବଜ୍ରଧାରୀ, ଆମେ ତୁମକୁ ଶକ୍ତିର ସ୍ତୁତି କରୁଛୁ; ଅଶ୍ୱ, ଗୋ, ରଥ ଦିଅ, ଜୟୀଙ୍କ ପୁରସ୍କାର ଦିଅ।" ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ସହାୟକ, ଜ୍ଞାନୀ, ଶତଶକ୍ତି, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କର୍ମର ଦେବ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମର ଶକ୍ତି ହେଉ। ତୁମେ ଉତ୍ସାହରେ ବଳୀୟା ବୃଷ ଭଳି ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂରେ ହଟାଇ ଦେଉ, ଆମେ ଧନ, ଜନ, ଜଳ, ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ରକ୍ଷା ପାଉ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ସବୁଠୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଖ୍ୟାତି ଦିଅ, ଯେପରି ଦୁଇ ଦିଗ୍ଗଜ ଜଗତକୁ ତୁମେ ପୂରଣ କରିଥିଲେ। ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରାଜା, ଜନମାନ୍ୟ ର ସହାୟକ ଇନ୍ଦ୍ର; ଅମାନ୍ୟ ଦୁର୍ବଳ କର, ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେ ହରାଇ ଦିଅ। ନହୁଷ ପ୍ରଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯେତେ ଶକ୍ତି, ପାଞ୍ଚ ଜନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯେତେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ସେ ସବୁ ଶକ୍ତି ଆମକୁ ଦିଅ। ତ୍ରିକ୍ଷ, ଦ୍ରୁହ୍ୟୁ, ଜନ, ପୁରୁ, ବୃଷ୍ଣିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯେତେ ରାଣାଶୀଳ ଶକ୍ତି, ତାହା ଆମକୁ ଦିଅ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁ ହରାଇବା ପାଇଁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତ୍ରିଗୁଣି ରକ୍ଷା, ତ୍ରିଗୁଣି ଆଶ୍ରୟ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅ; ଦାନଶୀଳ ଓ ଆମକୁ ତୁମ ଢାଲ ଦିଅ, ଏହି ଲୋକମାନେ ଠାରୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦୂରେ ରଖ। ଯେମାନେ ଗୋମାନ୍ୟ ଆଶା କରି ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦ୍ରୁତ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ନିକଟ ରକ୍ଷକ ହେଉ। ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମର ଶକ୍ତି ଓ ସମର୍ଥନ ହେଉ; ଆକାଶରେ ପକ୍ଷୀମାନେ ଉଡ଼ୁଥିବା ବେଳେ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ହେଡ଼ି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦୂରେ ରଖ। ଯେଉଁଠି ବୀରମାନେ ଦେହ ଆଲୋଡ଼ନ କରନ୍ତି, ପିତୃମାନେ ଦିଆ ଆଶ୍ରୟ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି, ସେଠି ଆମକୁ ଓ ଆମ ପରିବାରକୁ ରକ୍ଷା ଦିଅ, ଅବିବେକୀ ଦ୍ୱେଷ ଦୂରେ ହଟାଇ ଦିଅ। ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ହେଉଛି, "ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେବେ ତୁମେ ଧନ ଲାଗି ଅଶ୍ୱମାନେ ଆଗେ ବଢ଼ାଉଛ, ଦୁଃସାଧ୍ୟ ପଥରେ, ତେବେ ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରୀର ଆଶାରେ ଶ୍ୟାନ ଭଳି ଦୂତ କର।" ଜଳ ପ୍ରବାହ ଭଳି, ପକ୍ଷୀମାନେ ଖାଦ୍ୟ ଚାହିଁ ଏକଠି ହେଉଥିବା ଭଳି, ଯେମାନେ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଧରାଯାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପଛୁ ହେବେ ନାହିଁ। ଏହି ସୋମ ଏକଦମ ମିଠା, ମଧୁର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଉତ୍ସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ; ଏହା ପିଇଥିବା କେହି ମଧ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ରୋକିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହି ମଧୁର ପାନ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କରି ଆନନ୍ଦ ଲାଗିଥିଲେ; ଯୁବା ଶକ୍ତିରେ ସେ ଶମ୍ବରର ନବ୍ୱେ ନବ୍ୱେ ନଗର ନଷ୍ଟ କରିଥିଲେ। ଏହି ସୋମ ଚାପିବା ମୋର କଥାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରେ, ଚିନ୍ତାକୁ ପ୍ରେରିତ କରେ; ଏହି ଜ୍ଞାନୀ ନାୟକ ଏପରି ମାପିଥିବା ଯେ, ଏକ ଜଗତ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଲୁଚିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର ପୃଥିବୀର ବିସ୍ତୃତତା ଓ ଆକାଶର ଉଚ୍ଚତା ତିଆରି କରିଥିଲେ; ସୋମ ତିନି ଝରଣାରେ ପୋଷଣ ରସ ଦେଇଥିଲେ, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ଆଧାର ଦେଇଥିଲେ। ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଷ୍ଟି ଅଧିକାରୀ, ଉଜ୍ଵଳ ନିବାସରେ, ଉଷାମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ବଡ଼ ଶକ୍ତିରେ ଆକାଶକୁ ଉପରେ ରଖିଥିଲେ, ମାରୁତମାନେ ସହିତ ବୃଷ ଭଳି। ହେ ବୃତ୍ରବଧ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ରସ ପାନ କର, ଧନ ଆହରଣରେ ବୀର; ମଧ୍ୟାନ୍ହ ଚାପିବାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପୂର୍ବଜମାନେ ଯେପରି ଦେଖିଥିଲେ, ଆମକୁ ଧନର ଉପକୂଳକୁ ନେଇ ଯାଅ; ଭଲ ନାୟକ ହେଉ, ଆମକୁ ଉପକୂଳରେ ପହଞ୍ଚାଅ, ଭଲ ମାର୍ଗଦର୍ଶକ ଓ ଜ୍ଞାନୀ ନେତୃତ୍ୱ ଦିଅ। ଜ୍ଞାନୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ବିସ୍ତୃତ ଅଞ୍ଚଳକୁ, ଉଜ୍ଵଳ, ନିର୍ଭୟ, ଶୁଭ ଆଲୋକକୁ ନେଇ ଯାଅ; ତୁମ ପୁରାତନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁକୁ ଆଶ୍ରୟ କରିବାକୁ ଆମେ ଆସୁ। ହେ ବୃହତ୍ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥ, ଶତ ପୁରସ୍କାର ଓ ଅଶ୍ୱ ସହିତ ଦିଅ; ଅଧିକ ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ; ଶତ୍ରୁଧନୀ ଧନୀ ଆମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବେ ନାହିଁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ଜୀବନ ଦିଅ; ମୋ ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ କୁଶଳ କର, କୁଶଳୀ ଶିଳ୍ପୀ ଭଳି; ଯେଉଁ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଆଶାରେ ମୁଁ କହୁଛି, ତାହା ଗ୍ରହଣ କର, ଦେବମାନେ ଦ୍ୱାରା ଅସମ୍ମାନିତ କରିବେ ନାହିଁ।