ଏକ ସମୟର କଥା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶୂର ଶକ୍ତି ଏପରି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା ଯେ, ସେ ବରଶିଖାଙ୍କ ଅବଶିଷ୍ଟ ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ବିଜୟ ଲାଭ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ବଜ୍ର ଆଘାତରେ ଦୂର ଅଞ୍ଚଳ ମଧ୍ୟ ଫାଟିଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଏହି ଶବ୍ଦ ଉପରେ ଉପରେ ଅନୁଭୂତି ହେଇଥିଲା। ଇନ୍ଦ୍ର ବରଶିଖାଙ୍କ ଅବଶିଷ୍ଟ ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ହରିୟୂପୀୟାରେ ଯୁଦ୍ଧ କରି ବୃଚୀବନ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସେମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଲେ ଏବଂ ପ୍ରମୁଖ ଅଂଶକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଲେ। ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ, ଯବ୍ୟାବତରେ ତିନି ଶତ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ବୃଚୀବନ୍ତ ଏକାଠି ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବାଣରେ ପତିତ ହେଲେ, ତାଙ୍କର ଦୁଧ ବାଟିବା ପାତ୍ର ଭାଙ୍ଗିଗଲା ଏବଂ ସେମାନେ ଶାନ୍ତି ପାଇଲେ। ଯିଏ ତାଙ୍କ ଲାଲ ଓ ଦୁଧାଳୁ ଗାୟମାନେ ଗୃହ ମଧ୍ୟରେ ଖୁସି ଖୁସି ଚରେ, ସେଇ ବ୍ୟକ୍ତି ସୃଞ୍ଜୟଙ୍କ ପାଇଁ ତୁର୍ବଶଙ୍କୁ ଦାନ କଲେ, ବୃଚୀବନ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଦୈବବାତ ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କଲେ। ଏହି ଦାନଶୀଳ ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଚାରିଶିଏ ରଥୀ, ଗାୟ, ବଧୁମାନେ ଦାନ କଲେ—ଏହି ପର୍ଥବମାନଙ୍କର ଦକ୍ଷିଣ ଅଂଶ ଦାନ ଥିଲା। ଏପରି ଭାବରେ, ଗାୟମାନେ ଶୁଭ ନେଇ ଆସିଥିଲେ। ସେମାନେ ଗୋଶାଳାରେ ବସି ଆମ ପାଇଁ ଗର୍ଜନ କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରଭାତେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଚୁର ଦୁଧ ଦିଅନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର ଯେଉଁଠି ଯଜ୍ଞ କରାଯାଏ ଓ ଦାନ ଦିଅଯାଏ, ତାଙ୍କୁ ଅବିରତ ଧନ ଦିଅନ୍ତି, ଦେବପ୍ରିୟ ଧନ ଅକ୍ଷୟ ଭଣ୍ଡାରରେ ରଖିଦିଅନ୍ତି। ଏହି ଗାୟମାନେ କେବେ ହରାଯାନ୍ତି ନାହିଁ, ଚୋର ବା ଶତ୍ରୁ କେହି ସେମାନେକୁ କ୍ଷତି କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହି ଗାୟମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ଓ ଦାନରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ ଗୋପତିଙ୍କ ସମୃଦ୍ଧି ଆନନ୍ଦ ଆଣନ୍ତି। ନିକଟ ବା ଦୂର ଶତ୍ରୁ କେହି ଏହି ଗାୟମାନେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ଫାନ୍ଦ ପତିଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେକୁ ଧରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହି ଗାୟମାନେ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ମଣିଷଙ୍କ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ରତାର ସଙ୍ଗୀ। ଗାୟମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଧନ, ଗାୟମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାୟମାନେ ସୋମର ପ୍ରଥମ ଅଂଶ। ଏହି ଗାୟମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ୱରୂପ, ତେଣୁ ହୃଦୟ ଓ ମନେ ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରିଥାଉ। ଗାୟମାନେ ଦୁର୍ବଳକୁ ସମୃଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ଅକ୍ରୁପକୁ ମଧୁର କରନ୍ତି, ଘରକୁ ମଙ୍ଗଳମୟ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ସ୍ୱର ଶୁଭ, ତାଙ୍କର କୀର୍ତି ସଭାରେ ଗାଯାଯାଏ। ଗାୟମାନେ ସନ୍ତାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସୁସ୍ୱାଦୁ ଚରାଗାହରେ ଚରନ୍ତି, ଶୁଦ୍ଧ ଜଳ ପିଅନ୍ତି, ଦୁଷ୍ଟ ବା ଚୋର ସେମାନେ ଉପରେ ଅଧିକାର କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରରୁ ସେମାନେ ସୁରକ୍ଷିତ। ଏହି ଦାନ ଗାୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ହେଉ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚର୍ଚ୍ଚା ହେଉ, ବଳିଯୁକ୍ତ ବୃଷଭର ଗର୍ଭରେ ଏହି ଶକ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦିଅ। ମଣିଷମାନେ, ଆମେ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ପାଇଁ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଚୟନ କରିଛୁ। ସେ ମହାଦାତା, ବଜ୍ରଧାରୀ, ଆମର ଉପକାର ପାଇଁ ଆସନ୍ତି। ତାଙ୍କ ହାତରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଥ ଏବଂ ଦୃଢ଼ ରେନ୍ସ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଶ୍ୱ ଯୋଜାଯାଇଛି। ଏହି ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ସୁନ୍ଦର ଚୀର ପିନ୍ଧିଥିବା, ସୁଗନ୍ଧିତ ଇନ୍ଦ୍ର ଲୋକଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱ କରନ୍ତି। ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ସୋମ ରସ ପିଟାଯାଏ, ତାହାରେ ଅନ୍ନ ରନ୍ଧାଯାଏ, ଧାନ ଅଛି। ମଣିଷମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ପ୍ରେରଣା ପାଇଁ ନିୟମିତ ଗୀତ ଗାଇଥାନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତିର କେବେ ସମାପ୍ତି ନାହିଁ—ସେ ଏପରି ମହାନ୍, ଯେ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ ସେମାନେକୁ ବାନ୍ଧିପାରିନାହାନ୍ତି। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଏହି ଦୁଇଁ ଜଗତକୁ ପୂରଣ କରେ। ଏହିପରି ଇନ୍ଦ୍ର ସହଜରେ ପ୍ରାପ୍ତ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ସ୍ତୁତିତ ଓ ଅସ୍ତୁତିତ, ପିତାମ୍ବର ଦାଢିଯୁକ୍ତ, ଅପରିମିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଏପରି ଜନ୍ମ ନେଇ ସେ ଅନେକ ଶତ୍ରୁକୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରି ଦାସ୍ୟୁମାନେକୁ ଦଳିଦେଲେ। ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦିନକୁ ଦିନ ବଢ଼ୁଛି, ସେ ଏକାକୀ ଅବିନାଶୀ, ସମସ୍ତ ଧନର ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ବିସ୍ତାରିତ, ଦୁଇଁ ଜଗତର ଅର୍ଧ ତାଙ୍କର ଅଧିକାର। ତାଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱ କେଉଁଠି ରହିଛି ଭାବିଲେ, କେହି ତାହା କ୍ଷୟ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ପ୍ରତିଦିନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ, ଘର ଚଉଡ଼ା, ଏହା ସବୁ ତାଙ୍କର ଦୃଢ଼ ବୁଦ୍ଧିର ନିମିତ୍ତ। ଏଯାଁ ଆଜି ମଧ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ର ଜଳପଥ ଖୋଲିଦେଇଛନ୍ତି, ପାହାଡ଼ମାନେ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପରି ଅଚଳ ରହିପାରିଲେ ନାହିଁ, ତାଙ୍କର ଦୃଢ଼ତା ଭଙ୍ଗ ହେଲା। ଏପରି ଦେବତା ଆଉ କେହି ନାହିଁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଅପୂର୍ବ। ସେ ଜଳରେ ଶୟାନ ନାଗକୁ ବଧ କରି, ଜଳ ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ। ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଜଳ ବିଭାଜିତ, ଅବରୋଧ ଭଙ୍ଗ, ପାହାଡ଼ର ଦୃଢ଼ତା ଧ୍ୱଂସ। ସେ ଚଳନଶୀଳ ଜନମାନେର ରାଜା ହେଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଆକାଶ ଓ ଉଷା ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଏକମାତ୍ର ଧନାଧିପତି, ସମସ୍ତ ଜନମାନେ ତାଙ୍କ ହସ୍ତରେ। ସନ୍ତାନ, ଜଳ, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଜନମାନେ ବିଭିନ୍ନ କଥା କହନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ପୃଥିବୀର ସବୁ ବସ୍ତୁ କମ୍ପିତ, ଅଚଳ ମଧ୍ୟ ଭୟଭୀତ। ସ୍ୱର୍ଗ, ପୃଥିବୀ, ପାହାଡ଼ ଓ ଅରଣ୍ୟ—ସବୁ ତାଙ୍କ ଜନ୍ମରେ ଭୟଭୀତ। କୁତ୍ସଙ୍କ ସହ ସେ ଶୁଷ୍ଣ ଓ କୁୟବଙ୍କ ସହ ଗୋମୟ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ଦଶ ପିଢ଼ି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଧନ ବଣ୍ଟନ କଲେ, ଚୋରଙ୍କ ଦୁର୍ଗ ଭଙ୍ଗ କଲେ। ସେ ଶମ୍ବରଙ୍କ ଶତ ଦୁର୍ଗ ଧ୍ୱଂସ କରି, ଦିବୋଦାସ ଓ ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ପାଇଁ ଧନ ଆଣିଦେଲେ। ଏହି ମହାବଳୀ, ସତ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ରଥ ଚଢ଼ି ଯୁଦ୍ଧରେ ଯାଆନ୍ତୁ, ନୂତନ ଧନ ସହ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଆମର ସ୍ତୁତି ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କରନ୍ତୁ। ଏହି ବଜ୍ରଧାରୀ ବୀରପ୍ଶିନ ପାଇଁ ନୂତନ ମଧୁର ଶବ୍ଦ ରଚିଯାଉଛି। ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ମାତାଙ୍କୁ ନେଇ ପାହାଡ଼ ଭଙ୍ଗ କଲେ, ଗୀତ ମଧ୍ୟମରେ ଗାୟମାନଙ୍କ ନିବାସ ମୁକ୍ତ କଲେ। ଅଗ୍ନି ଓ ଗୀତ ସହ ସେ ଅନେକ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କଲେ, ମିତ୍ରମାନେ ସହ ଦୁର୍ଗ ଭଙ୍ଗ କଲେ। ବହୁ ନାୟକ ଦଳ ସହ ଗାୟକଙ୍କୁ ମହା ପୁରସ୍କାର ଦେଉଛନ୍ତୁ, ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ ଆଣି ଦେଉଛନ୍ତି। ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରୁ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂର କରିଦେଲେ, ଅଦୃଶ୍ୟ ଧନ ପ୍ରତିଦିନ ଚେଷ୍ଟା କରି ପ୍ରାପ୍ତ କରାଯାଉଛି।