ଏକ ସମୟର କଥା, ଭାରତବାଜ ଋଷିମାନେ ବିଶ୍ୱର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଓ ପ୍ରଶଂସାରେ ଗୀତ ଓ ସ୍ତୁତି ଗାଇଥିଲେ । ସେମାନେ ଉପଚାରିତ ସୋମରସ, ହ୍ୟମ୍ନ, ଗୀତ ଓ ପାଠିତ ମନ୍ତ୍ରରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ତାଙ୍କର ଦୟାଳୁ ହୃଦୟ ଓ ଶକ୍ତିକୁ ସ୍ମରଣ କରିଥିଲେ । ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୁଇଟି ବାଦାମୀ ଘୋଡ଼ା ଯୋଗାଇ ତାଙ୍କର ଦୂର୍ଦ୍ଦମ ବଜ୍ର ଧରି ଆସନ୍ତି, ସେ କେବଳ ଉପଚାରିତ ସୋମରସରେ ନୁହେଁ, ଗୀତ ଓ ସ୍ତୁତିରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଶଂସିତ । ସେ କେବଳ ସ୍ୱର୍ଗର ଉଚ୍ଚ ଶିଖରରେ ବସି ଭୃତ୍ରାସୁରଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିଲେ ନୁହେଁ, ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧରେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଶୌର୍ୟ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ । ଯେତେବେଳେ ଦାସ୍ୟୁମାନେ ଭୟରେ ପଳାଇ ଯାଉଥିଲେ, ଶତ୍ରୁମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ କମ୍ପିତ ହୋଇଯାଉଥିଲେ । ଭାରତବାଜମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଉପଚାରିତ ସୋମ ଦେଇ, ତାଙ୍କୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସୁରକ୍ଷାଦାତା, ଭୟଙ୍କର, ଓ ଗାୟକଙ୍କର ସମର୍ଥକ ଭାବେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ—ଯେଣିଁ ନାୟକଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ଥାନ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି, ଓ ପ୍ରଶଂସକଙ୍କୁ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତି । ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୁଇଟି ରଙ୍ଗିନ ଘୋଡ଼ା ଚଲାଇ, ବଜ୍ର ଧରି, ସୋମ ପିଇ, ଗାଉମାନେ ଦାନ କରନ୍ତି । ସେ ନାୟକମାନେ, ପୁରୁଷାର୍ଥୀମାନେ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତି, ଓ ପ୍ରଶଂସାର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣନ୍ତି । ଭାରତବାଜମାନେ ଯାହା କରିଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ଭାବେ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି । ସେମାନେ ଉପଚାରିତ ସୋମରେ ଗୀତ ଗାଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଯେଉଁ ତାଙ୍କର ମହିମାକୁ ବଢ଼ାଏ । ଏହି ହ୍ୟମ୍ନମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧି ଦେଇଛି । ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କୁ ମନନ୍ଦ୍ୱାରା ଉନ୍ମୋଚନ କରାଯାଇଛି । ଉପଚାରିତ ସୋମରେ, ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ଭଣ୍ଡାର ପୂରଣ କରିବା ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଦିଆଯାଏ । ଭାରତବାଜମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି—ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ଉପହାର ଗ୍ରହଣ କର, ଆମକୁ ମନେ ରଖ, ବଳୀୟ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱଗର୍ଜନ କରି, ଏହି ପବିତ୍ର କୁଶ ଉପରେ ବସ, ଆମ ପାଇଁ ସ୍ଥାନ ବିସ୍ତାର କର । ତୁମେ ଯେପରି ଚାହଁ, ତେଣୁ ଆନନ୍ଦ ପାଅ, ଏହି ଯଜ୍ଞ ତୁମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଁଚୁ, ଏହି ଆହ୍ୱାନ ଆମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆସୁ, କାରଣ ତୁମେ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରବିଣ ଚିନ୍ତନର ଅଧିକାରୀ । ସମସ୍ତ ମିଶି, ଉପଚାରିତ ସୋମରେ ମହାଦାନୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂରଣ କର । ଯୁଦ୍ଧରେ କି ତାଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ ମିଳିବ? କାରଣ, ସୋମରେ ପ୍ରଶଂସିତ ଇନ୍ଦ୍ର କେବେ ଅସାହାୟ କରନ୍ତି ନାହିଁ । ଭାରତବାଜମାନେ ଉପଚାରିତ ସୋମରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ ଦେଖିଛନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ଧନର ଦାତା, ଗାୟକ ଓ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ଭାବେ ପ୍ରଶଂସିତ । ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃଷଭ ଭଳି, ପ୍ରଶଂସା ଓ ସ୍ତୁତିରେ ଉତ୍ସାହିତ, ସୋମର ମଧୁରତାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି । ମହାଦାନୀ ମଘବାନ୍ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ସ୍ୱର୍ଗଶକ୍ତି ରାଜା, ସ୍ତୁତିର ଅଚଳ ଆଧାର । ସେ କ୍ରିୟାଶୀଳ, ଉତ୍ତମ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍, ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣୁଥିବା, ବିସ୍ତୃତ ସୁରକ୍ଷାକାରୀ । ସେ ଧନଦାତା, କର୍ମରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ଶକ୍ତିଦାତା, ସଭାରେ ପ୍ରଶଂସା ପାଇଲେ ପୁରସ୍କାର ଦେଇଥିବା । ବଡ଼ ରଥର ଧୁରା ଭଳି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମହିମା ଦୁଇ ଜଗତ୍ରେ ବିସ୍ତାର ପାଇଛି । ତାଙ୍କର ଅନେକ ସାହାଯ୍ୟ ଗଛର ଶାଖା ଭଳି ବିସ୍ତୃତ । ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିମାନ୍ ଶକ୍ତିମାନ୍ ଗଛର ଶାଖା, ଧାରା ଭଳି ଚଳିତ, ଦୃଢ଼ ଓ ଅଟୁଟ । ଆଜି ଏକ ଘଟେ, କାଲି ଅନ୍ୟଟି; ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରତିକ୍ଷଣରେ କ୍ରିୟାଶୀଳ । ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ପୂଷଣ, ଓ ଅର୍ୟମାନ୍ ଆମ ସମ୍ପତ୍ତିର ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ । ତୁମେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ପାହାଡ଼ ଶିଖରରୁ ଝରିଥିବା ଜଳକୁ ଯଜ୍ଞ ଓ ସ୍ତୁତିରେ ଚଳାଇଥିଲେ । ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୀତରେ ତାହା ଅଶ୍ୱର ଭଳି ଦୌଡ଼େ । ନ ବର୍ଷ, ନ ମାସ ତୁମକୁ କ୍ଷୟ କରିପାରେ; ନ ଦ୍ଵିତୀୟ, ନ ଭୂମି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କ୍ଷୟ କରେ । ବୟସରେ ବୃଦ୍ଧି ହେଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଶରୀର ବଢ଼େ; ସ୍ତୁତିରେ ସେ ସଦା ପ୍ରଶଂସିତ । ସେ କେବେ ଦୁର୍ବଳ କିମ୍ବା ଦୃଢ଼କୁ ଅଞ୍ଜଳି ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ପ୍ରଶଂସାକୁ ମନେ ନିଅନ୍ତି ନାହିଁ । ଅଚଳ ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଖରେ କମ୍ପିତ, ଗଭୀର ସ୍ଥାନରେ ତାଙ୍କର ପଥ ମିଳିଯାଏ । ତୁମ ଗଭୀର ଓ ବିସ୍ତୃତ ଶକ୍ତିରେ, ଶତ୍ରୁଦଳକୁ ଭଗ୍ନ କର, ପୁରସ୍କାର ଆଣ । ସେ ଉପସ୍ଥିତ ଅଟୁଟ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତି, ଦିନ ଓ ରାତିର ଆରମ୍ଭରେ ଆମର ରକ୍ଷା କରନ୍ତି । ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ସାହାଯ୍ୟକୁ ଆସ, ଯେଉଁଠାରୁ ହେଉ, ଆମକୁ ଅପମାନ ଓ ଅପଦ୍ରବ୍ୟରୁ ରକ୍ଷା କର । ଘରେ କିମ୍ବା ଜଙ୍ଗଲରେ, ସବୁଠାରେ ସୁରକ୍ଷା କର । ଆମେ ଶତ ଶକ୍ତିରେ ସାହସି ହେବାକୁ ଚାହୁଁ । ତୁମ ସବୁଠୁ ନିକଟ ବା ଦୂର ଯାହା ସାହାଯ୍ୟ, ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ଯାହା କିଛି, ସେସବୁ ଦ୍ୱାରା ଭୃତ୍ରା ବଧରେ ଆମ ସାହାଯ୍ୟ କର, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର । ଏହି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁକୁ ଦୂର କର, ଶତ୍ରୁର କ୍ରୋଧ ଭଙ୍ଗ କର, ଦାସ୍ୟୁମାନେ ଉପରେ ଜୟ ଲାଭ କର, ଆର୍ୟମାନେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଉ । ନିକଟ ବା ଦୂର ଯେଉଁ ଇର୍ଷ୍ୟାପରାୟଣ ଜନ, ସେମାନେ ଯୋଗ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଭଙ୍ଗ କର, ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ଦଳନ କର । ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ନିଜ ଶରୀରରେ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀକୁ ଜୟ କରେ । ପିଲା, ପଶୁ, ବନ୍ଧୁ, ଜଳ ମଧ୍ୟରେ, ଦୁଇ ଜଗତ୍କୁ ଉପଦ୍ରବ କର, କ୍ଷେତ୍ରରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କର । କୌଣସି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୀବ୍ର, ସାହସୀ, ଯୋଦ୍ଧା ତୁମକୁ କେବେ ଜୟ କରିପାରିନାହିଁ । ଇନ୍ଦ୍ର, କୌଣସି ଜନ୍ମିତ ତୁମ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଢ଼ି ହୋଇପାରିନାହିଁ । ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ମାନେ ସଭାରେ ତୁମକୁ ଡାକିଲେ, ଦୁଇ ପ୍କ୍ଷ ଅସ୍ଥିର ହୋଇଯାଏ । ଭୃତ୍ରା ବଧ, ମହାସଂଗ୍ରାମ, କିମ୍ବା ମଣିଷମାନେ ବିଭକ୍ତ ହେଲେ, ତୁମେ ସେମାନେକୁ ଭାଗ କର । ତୁମେ ଆସିଲେ, ଜନମାନେ ଆନନ୍ଦିତ, ପ୍ରତିରକ୍ଷକ ଓ ରକ୍ଷକ ହୁଅ । ସତ୍ୟପରାୟଣ, ଉତ୍ତମ ଓ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ମାନେ ଆମ ନେତାଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖନ୍ତୁ । ତୁମର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ତୁମ ମହିମା ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଛି, ଭୃତ୍ରା ବଧରେ ସବୁ ତୁମ ପାଇଁ । ତୁମର ଶକ୍ତି, ପ୍ରଭାବ, ଆରାଧନା, ଦେବମାନେ, ସମସ୍ତ ନାୟକତ୍ୱ ତୁମ ସହିତ । ଏହିପରି ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆମକୁ ଶତ୍ରୁ ଉପରେ ବିଜୟ ଦିଅ । ଦେବୀମାନେ, ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉ ।