ପୁରାତନ କାଳରେ, ନବଗ୍ୱ, ସପ୍ତ ଋଷିମାନେ ଏବଂ ଆମର ପୂର୍ବଜମାନେ ବିଜୟ ଲକ୍ଷ୍ୟରେ ପର୍ବତ ଉପରେ ବସିଥିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସତ୍ୟବାଦୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅପରିହାର୍ୟ ଭାବେ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ । ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଚିନ୍ତାରେ କେବେ ଭ୍ରମ କରିନଥିଲେ । ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର, ଧନ-ସମ୍ପତ୍ତିର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅନେକ ବୀର ଓ ପୁରୁଷଙ୍କର ମାଲିକ, ଅସୀମ ଶକ୍ତିର ଧାରଣକାରୀ, ଅକ୍ଷୟ ଓ ଅବିରାମ ଚେତନାର ଧାରକ, ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ସୁଖ ଓ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଆସନ୍ତି । ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପୂର୍ବକାଳରେ ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ କେଉଁ ଫଳ ଅପେକ୍ଷା କରିଥିଲେ? ତୁମର କେଉଁ ଶକ୍ତି, କେଉଁ ଅଂଶ ଆମ ପାଇଁ ଅଛି? ତୁମେ ଦାନଶୀଳ, ଅସୁରଙ୍କୁ ବିନାଶ କରୁଥିବା ବହୁବାର ପୁକାର ହେଉଥିବା ଦେବତା । ଏହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଯେଉଁ ନାରୀ ତାଙ୍କ ରଥରେ ଦଣ୍ଡଧାରୀ ଭାବେ ଦେଖି, ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ, ସେ ଏବେ ଭୟଭୀତ କଣ୍ଠରେ ତାଙ୍କର ସ୍ତୁତି କରୁଛି । ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନଦାତା, ଶକ୍ତିର ମୂର୍ତ୍ତିମାନ ରୂପ, ସେଠାକୁ ପ୍ରାପ୍ତିର ପଥ ଅନ୍ୱେଷଣ କରି ଆସୁଛନ୍ତି । ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ବଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ହୋଇଥିବା, ଚିନ୍ତାର ସ୍ୱିଫ୍ଟତାରେ ଦୂତୀୟ ନାହିଁ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଅପରିବର୍ତ୍ତିତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ଅନ୍ୟକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଇଥିଲେ । ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଦୃଢ଼, ଶୁଭ୍ର, ଶୂର ମଧ୍ୟ ଭାଙ୍ଗିଯାଏ । ଏହି ପ୍ରାଚୀନ ଓ ନୂତନ, ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ମନ ଦେଇ ସ୍ତୁତି କରିବା ଉଚିତ୍ । ସେ ଅପରାଜିତ, ସମସ୍ତ ବିପଦ ଦୂର କରି, ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ପଥ ଦେଉନ୍ତୁ । ହେ ମହାଶକ୍ତି, ଏହି ଭୂଲୋକ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଲୋକ ଓ ମଧ୍ୟଖଣ୍ଡକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କର, ତୁମ ତେଜସ୍ୱୀ ରୂପରେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କର । ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ଜମିରେ ଅନୁପଯୁକ୍ତ, ସେମାନେ ତୁମ ତେଜରେ ଦହିଯାଉନ୍ତୁ । ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଜନଙ୍କ ଓ ଭୂମିର ରାଜା, ତୁମ ଦୃଷ୍ଟି ଭୟଜନକ । ତୁମର ଦକ୍ଷିଣ ହାତରେ ବଜ୍ର ଧର, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଅଜର ଶକ୍ତି ଓ ମାୟାକୁ ନଶ୍ୱ କର । ଅମୂଲ୍ୟ ଶକ୍ତି ନେଇ, ଶତ୍ରୁଘାତୀ ଶକ୍ତିରେ, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଯେଉଁ ଶକ୍ତିରେ ତୁମେ ଦାସ, ଆର୍ୟ ଓ ଶତ୍ରୁ ନହୁଷଙ୍କୁ ଅବଦଳିଥିଲେ । ବହୁବାର ପୁକାର ହେଉଥିବା, ଏ ତ୍ରାତା, ତୁମ ସେନା ଓ ଦାନଦେଇଥିବା ଶକ୍ତି ସହିତ ଆସ; ତୁମେ ଯେଉଁଠାରେ ଦେବ ଓ ଅଦେବ କେହି ତୁମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିନାହାନ୍ତି, ଆମ ଯଜ୍ଞ ସ୍ଥଳକୁ ଆସ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର । ସୋମ ରସ ପିତିବାରେ, ସ୍ତୋତ୍ର, ଗୀତ ଓ ରିଚାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଏ । ଦୁଇ ଶ୍ୟାମ ଘୋଡ଼ା ଯୋଗ କରି, ବଜ୍ର ଧରି, ସେ ଆସନ୍ତି । ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବା ବୃତ୍ର ନିଧନ କାର୍ଯ୍ୟରେ, କିମ୍ବା ଶୂର ବିଜୟ ଯୁଦ୍ଧରେ, କିମ୍ବା ଦାସ୍ୟୁମାନେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ପଳାଇଯିବାବେଳେ, ସବୁଠାରେ ତୁମେ ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ତି ଦେଖାଇଛ । ସୋମରସ ପାନ କରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ରକ୍ଷକ, ଭୟାନକ, ଗାୟକଙ୍କ ସମର୍ଥକ ଇନ୍ଦ୍ର ଆସନ୍ତି; ସେ ଶୂରଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ଥାନ ତିଆରି କରନ୍ତି, ଧନ ଦେଉନ୍ତି । ସେ ଦୁଇ ଶ୍ୟାମ ଘୋଡ଼ା ଯୋଗ କରି, ବଜ୍ର ଧରି, ସୋମ ପାନ କରି, ଗାଉଁ ଦେଉଥିବା ଦାନ ଦେଇଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ଆସନ୍ତି; ସେ ଶୂରଙ୍କୁ ସମର୍ଥ କରନ୍ତି, ଗାୟକଙ୍କ ଡାକକୁ ଶୁଣନ୍ତି । ଆମେ ଯାହା କରିଛୁ, ତାହା ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖାଉଛୁ; ସୋମ ରସ ପିତିବା ସମୟରେ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ । ତୁମେ ହିଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୋଇଥିବାରୁ, ଆମେ ଭାବନାରେ ତୁମକୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଛୁ । ସୋମରସ ପାନ କରି, ତୁମର ଭଣ୍ଡାର ପୂରଣ କରିବାକୁ ଆମେ ଯଜ୍ଞ କରିବା । ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ମନେ ରଖ; ଆମ ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କରି, ସୋମ ପାନ କର, ଅପରିମିତ ଶକ୍ତି ସହିତ ଆସ । ଏହି ସ୍ନାନଗୃହ ଉପରେ ବସି, ଆମକୁ ବିସ୍ତୃତ ପଥ ଦିଅ । ତୁମେ ଯେପରି ଚାହଁ, ଏହି ଯଜ୍ଞ ତୁମ ପାଖକୁ ପହଁଚୁ; ଆମ ଆହ୍ୱାନ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁ; ଏହି ଶେଷ ଭାବନା ତୁମର । ସୋମ ରସ ପିତିବା ସମୟରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର, ଯେ ଦାନଶୀଳ, ସେଉଁଥିରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ସେ ଆମ ପକ୍ଷରେ ରହିବେ କି ନାହିଁ କିଏ ଜାଣେ? କିନ୍ତୁ ସୋମ ରସ ପିତିବା ସମୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର କେବେ ଅସହାୟ ହେଉନାହାନ୍ତି । ଭାରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସୋମ ରସ ପିତିବାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି; ସେ ଦାନଶୀଳ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ ଦେଇଥିବା ଦେବତା । ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃଷଭ, ସ୍ତୁତି ଓ ସୋମରସରେ ଆନନ୍ଦିତ; ମାନବମାନେ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି; ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା, ଗୀତର ଅବଳମ୍ବନ । ସେ କ୍ରିୟାଶୀଳ, ଉତ୍ତମ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣୁଥିବା, ବିସ୍ତୃତ ରକ୍ଷକ; ଧନଦାତା, ବଳବାନ୍, ସମିତିରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଲେ ପୁରସ୍କାର ଦେଇଥିବା । ବଡ଼ ରଥର ଧୁରା ପରି ତୁମ ମହାନତା ଦୁଇ ଜଗତକୁ ବ୍ୟାପିଛି; ତୁମ ଅନେକ ସାହାଯ୍ୟ ଗଛର ଶାଖା ପରି ବିସ୍ତୃତ । ତୁମ ଶକ୍ତିମାନ ଶାଖା ଗଛର ଶାଖା ପରି ବିସ୍ତୃତ; ଗାଁ ଚରା ଗାଈ ପରି ଚଳିତ । ଶିଶୁ ଗାଈର ଦୃଢ଼ ଦୋରି ପରି ଅଟୁଟ, ଭଲ ଭାବେ ବନ୍ଧା । ଏକ କାମ ଆଜି, ଅନ୍ୟ କାମ କାଲି; ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରତିମୁହୂର୍ତ୍ତେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି । ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ପୂଷଣ, ଅର୍ୟମାନ୍ ଆମର ଧନର ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ । ତୁମେ ପର୍ବତ ଶିଖରରୁ ଝରିବା ପାଣି ପରି ସ୍ତୋତ୍ର ଓ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ପାଣିକୁ ଚଳିତ କର । ଏହି ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଦୌଢ଼ି ଯୁଦ୍ଧକୁ ଯାନ୍ତି । ବର୍ଷ ମାସ ତୁମକୁ କ୍ଷୟ କରିପାରେ ନାହିଁ; ସ୍ୱର୍ଗ ଭୂମି ତୁମକୁ ଅଳ୍ପ କରିପାରେ ନାହିଁ । ବୟସ୍ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ଶରୀର ବୃଦ୍ଧି ପାଏ; ସ୍ତୁତି ଓ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସିତ । ତୁମେ ଦୁର୍ବଳ ବା ଦୃଢ଼ କାହାକୁ ମଣିବେ ନାହିଁ; ଶତ୍ରୁର ପ୍ରଶଂସାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବେ ନାହିଁ । ଅଚଳ ପର୍ବତ ମଧ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଖରେ କମ୍ପିତ ହୁଏ; ଗଭୀର ସ୍ଥାନରେ ବି ତାଙ୍କର ପଥ ମିଳେ । ହେ ଶତ୍ରୁ ଦଳନ, ତୁମ ଗଭୀର ଓ ବିସ୍ତୃତ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପୁରସ୍କାର ଆଗକୁ ଚାଲିଯାଉ; ସୋମ ପିତିବା ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର । ସକାଳ ବା ରାତିର ସମୟରେ ତୁମ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ । ଆମକୁ ସହଯୋଗ କର, ଉପସ୍ଥିତ ରୁହ; ଯେଉଁଠାରୁ ହେଉ, ଆମକୁ ଅପମାଦରୁ ରକ୍ଷା କର । ଘରେ ବା ଅରଣ୍ୟରେ ରକ୍ଷା କର; ଶତଶକ୍ତି ସହିତ ଆମେ ସାହସିକ ଭାବେ ବଞ୍ଚୁ ।