ଏକ ସମୟର କଥା, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରଭାବ ଓ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭର୍ତ୍ତି କରିଥିଲା। ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ତିଦ୍ୱାରା ମାୟାବୀ ପିପ୍ରୁଙ୍କ ଦୃଢ଼ ଦୁର୍ଗକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲେ। ଏହି ବିଜୟ ଦ୍ୱାରା ସେ ଉଦାର ଋଜିଶ୍ୱନଙ୍କୁ ଅଜୟ ଦାନ ଦେଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ଭକ୍ତିର ମୂଲ୍ୟ ଅପାର ଥିଲା। ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର ସଦା କୃପାଳୁ ଓ ଦୟାମୟ। ତିନି ବେତସୁ, ଦଶମୟ, ଦଶୋନି ଓ ତୁତୁଜିନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ। ତିନି ତୁଗ୍ର, ଯିଏ ସଦା ଯୁବା, ତାଙ୍କୁ ମାଆ ଯେପରି ଶିଶୁକୁ ମୁକ୍ତ କରିବା, ସେପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେବା ପାଇଁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ବୃତ୍ରକୁ ବିନାଶ କରି, ଶତ୍ରୁମାନେ ପ୍ରତିରୋଧ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ। ତାଙ୍କ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଯେପରି ଗଭୀର ଗଡ଼ାରେ ଦଢ଼ି ହୋଇ ରହିଛନ୍ତି, ସେପରି ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସଦା ପ୍ରସ୍ତୁତ। ପୁରୁମାନେ ଯେ ଯଜ୍ଞ କରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ, ସେହି ସମୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ସାତିଟି ଦାସ ଶମ୍ବରଙ୍କ ଦୁର୍ଗ ଭଙ୍ଗ କରି, ପୁରୁକୁତ୍ସଙ୍କୁ ଶରଣ ଦେଇଥିଲେ। ପ୍ରାଚୀନକାଳରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତିନି ଉଶନା କବିଙ୍କୁ ବିଶାଳ ସ୍ଥାନ ଦେଇଥିଲେ। ତିନି ମହାପିତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଅତିରିକ୍ତ ସନ୍ତାନ ଦେଇଥିଲେ, ଯାହାକୁ କେହି ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଇନ୍ଦ୍ର କ୍ଷୁବ୍ଧ ପାଣିମାନେକୁ ବି ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ, ଝରଣା ପରି ବହିବାରେ ସହାୟତା କରିଥିଲେ। ତିନି ସାଗର ଅଟକିଲେ, ତୁର୍ବଶ ଓ ଯଦୁଙ୍କୁ ନିରାପଦ ଭାବେ ଉପାରେ ଆଣିଦେଲେ। ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଠି ଯୁଦ୍ଧ ହେଉଛି, ସେଠି ଇନ୍ଦ୍ର ସଦା ବିଜୟୀ। ତିନି ଚୁମୁରି ଓ ଧୁନିଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ନିଦ୍ରାରୁ ଚିର୍ନ୍ନ କରିଦେଲେ। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସୋମ ଅର୍ପିତ ହେଉଛି, ଭୟଭିତ ଯଜ୍ଞକାରୀ ତାଙ୍କୁ ଗୀତ ଓ ହୋମ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି। କବିମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନିତ୍ୟ ନୂତନ ଭାବେ ଡାକନ୍ତି, ତାଙ୍କର କଥା ଓ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଧନ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଆଣିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି। ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ଦ୍ୱିତୀୟ କେହି ନାହିଁ, ତାଙ୍କ ମହତ୍ତ୍ୱ ଦିଗବ୍ୟାପୀ। ତିନି ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ତାଙ୍କର ବୁଦ୍ଧି ଓ କୌଶଳ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ। ମାନବମାନେ ଅମୃତତ୍ୱ ଆଶା କରି, ତାଙ୍କ ନୀତି ଉଲ୍ଲଂଘନ କରିବେ କି? ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର କେଉଁଠି, କେଉଁ ଜନମାନେ ତାଙ୍କ ସହ ଚଳିଛନ୍ତି, କେଉଁ ଯଜ୍ଞ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ? ପ୍ରାଚୀନ ମିତ୍ରମାନେ, ମଧ୍ୟକାଳୀନ କିମ୍ବା ନୂତନ, ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି। ଅନୁଗାମୀମାନେ ତାଙ୍କ ପୁରୁଣା କୀର୍ତ୍ତିକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ଆମେ ମଧ୍ୟ ଯେତେ ଜାଣିପାରିଛୁ, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ। ରାକ୍ଷସମାନେ ତାଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଶକ୍ତି ଦେଖାଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରାଚୀନ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ଓ ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ସେମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟାଇଦେଲେ। ନୂତନ ଗାୟକଙ୍କ ଅର୍ପଣା ଶୁଣ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ତୁମେ ଆମ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ସଦା ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ଥିଲେ। ଆଜି ଆମ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ମାରୁତ, ପୂଷଣ, ବିଷ୍ଣୁ, ଅଗ୍ନି, ପୁରନ୍ଧି, ସବିତୃ, ଉଦ୍ଭିଦ୍ ଓ ପାହାଡ଼ମାନେ ମଧ୍ୟ ଆହ୍ୱାନ କର। ଅନେକ ଗାୟକ ଯଜ୍ଞ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗୀତ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି। ତୁମେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଅମୃତ, ଆମ ଡାକକୁ ଶୁଣ। ସମସ୍ତ ବଳଶାଳୀ ସନ୍ତାନମାନେ ସହ ଆସ, ଅଗ୍ନି ସମ ଜିହ୍ବା ଥିବା, ସତ୍ୟକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଯେମାନେ ମନୁକୁ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଇଥିଲେ। ତୁମେ ଭଲ ଓ କଠିନ ପଥ ଜାଣ, ଆମକୁ ସଠିକ୍ ମାର୍ଗରେ ନେଇଯିଅ। ତୁମ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ସହାୟକମାନେ ସହିତ ଆମକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟରେ ପହଞ୍ଚାଇଅ। ସମସ୍ତ ଜନମାନେ ଏକମାତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଉଚିତ। ବଳବାନ୍, ବହୁ ରୂପରେ ଧନୀ, ସତ୍ୟସ୍ୱରୂପ ଏହି ମହାବଳୀକୁ ଆମେ ଗୀତ ଦେଇ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ। ନବଗ୍ୱ ଓ ସପ୍ତ ଋଷିମାନେ ବିଜୟ ଆଶାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ। ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଥିବା ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତାଙ୍କ ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅପ୍ରମାଦ କରିଦେଲେ। ଧନଧାନ୍ୟର ଅଧିପତି, ଅନେକ ବୀରଙ୍କ ନେତା, ଅକ୍ଷୟ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ। ଯଦି ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ କେହି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥିଲେ, ତେବେ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି କେତେ? ତିନି ଅସୁର ନାଶକ, ଦାତା ଓ ଅଧିକ ପ୍ରାର୍ଥିତ। ଏଠାରେ ଏକ ନାରୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ରଥ ଉପରେ ଦଣ୍ଡ ଧରିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି ତାଙ୍କ ପଥରେ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହେବାକୁ ଚାହାନ୍ତି। ତାଙ୍କ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ପାହାଡ଼ ସହ ଅପରାଜିତ ଥିଲେ, ତଥାପି ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଦୃଢ଼କୁ ଭଙ୍ଗ କରିପାରିଲେ। ଏହି ପ୍ରାଚୀନ ଓ ନୂତନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ, ତାଙ୍କୁ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧି ରଖିବା ଉଚିତ। ତିନି ଅପରାଜିତ ଭାବେ ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରାସ୍ତା ଦେଉନ୍ତୁ। ଜନମାନେ ପାଇଁ ଭୂଲୋକ ଓ ଦିବ୍ୟ ଲୋକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କର, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ! ତୁମ ତେଜ ଦ୍ୱାରା ଆସପାସକୁ ଦହନ କର, ପ୍ରାର୍ଥନା ବିରୋଧୀ ଓ ଅନୁର୍ବର ମାଟିକୁ ଦୂର କର। ତୁମେ ଦିବ୍ୟ ଓ ପୃଥିବୀର ରାଜା, ତୁମ ଦୃଷ୍ଟି ତୀବ୍ର। ତୁମ ଦକ୍ଷିଣ ହାତରେ ବଜ୍ର ଧର, ଅବିନାଶୀ ଶକ୍ତି ଓ ମାୟାମାନେକୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କର। ଅକ୍ଷୟ କୁଶଳ ଓ ଅପରାଜିତ ଶକ୍ତି ସହ ଆସ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ଦାସ ଓ ଆର୍ୟ ଶତ୍ରୁ, ନହୁଷ ଓ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଜୟ କରି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ସମସ୍ତ ଦାନ ଓ ଦେବତାମାନେ ସହ ଆସ, ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଆସ। ତୁମ ସହ ସେମାନେ ଯାହାକୁ କେହି ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ଆମ ଦବାଇ ଥଳରେ ଆସ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ପିଷ୍ଟ ସୋମରେ, ଗୀତରେ, ଶ୍ଲୋକରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଉଛି। ବଜ୍ରଧାରୀ ଦାନବୀର ଦୁଇ ଧୂସର ଘୋଡ଼ା ସହ ଆସନ୍ତି। ଦିବ୍ୟ ଶିଖରରେ ବା ବିର ଯୁଦ୍ଧରେ ବା ବୃତ୍ର ବିଧ୍ୱଂସନରେ ବା, ଦାସ୍ୟୁମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଲେ, ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମ ପାନ କରନ୍ତି, ତିନି ସଂଗ୍ରାମୀଙ୍କୁ ସ୍ଥାନ ଦେଇଥିଲେ, ପ୍ରଶଂସକଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇଥିଲେ। ତିନି ଦୁଇ ଧୂସର ଘୋଡ଼ା ସହ ଆସି, ବଜ୍ର ଧରି, ସୋମ ପାନ କରି, ଗାୟକଙ୍କୁ ଶୁଣି, ଗୀତ ଓ ପ୍ରଶଂସା ଆଣିଥିଲେ। ଆମେ ଯାହା କରିଛୁ, ତାହା ସବୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରୁଛୁ।