ଦେବତାମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରିଥିଲେ, ସେହି ଅଗ୍ନି ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଭୃତ୍ରଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଥିଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଉନ୍ମୋଚିତ ହୁଏ, ଓ ଦେମନ୍ମାନେଙ୍କୁ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ପଛେଇ ଦେଇଥିଲେ। ଏହି ପରେ ଦେବତାମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସୋମ ରସ ପାନ କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ—ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ଗୀତର ଉପଭୋଗ କର, ତୁମେ ତୁମର ବଜ୍ର ଆଉ ଶୂରତା ଦ୍ୱାରା ଗୋ-ଘେରା ଭଙ୍ଗ କର, ସମସ୍ତ ବୃତ୍ର ଓ ସତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ନଶ୍ୱ କର। ସୋମ ରସ ତୁମ ପାଇଁ ଅର୍ପିତ, ହେ ତୀବ୍ର ଗତିଶୀଳ, ବିଜୟୀ, ଗଁଧର୍ବ ମାନେ ଯେପରି ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ରେଖାରେ ଚଳିଥିବା ବୃଷଭ, ତୁମେ ଜ୍ଞାନର ମାଲିକ, ଗୋଘେରା ଭଙ୍ଗ କର, ବଜ୍ର ଧାରଣ କର, ଅଶ୍ୱମାନେ ଯେପରି ତୀବ୍ର, ତୁମେ ତେଣୁ ବିଜୟ ପାଉ। ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନେ ଯେପରି ଉପଭୋଗ କରିଥିଲେ, ସେହିପରି ଆଜି ତୁମେ ପାନ କର, ଆମ ଗୀତ ଶୁଣ, ଆନନ୍ଦରେ ବୃଦ୍ଧି ହେଉ, ତୃଷ୍ଣାର୍ତ୍ତମାନେ ପାଇଁ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ପ୍ରକାଶିତ କର, ସତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ପତିତ କର, ଓ ଗୋ-ଧନ ଜିତ କର। ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ସୋମ ରସ ତୁମକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ କରେ, ଆମେ ତୁମ ମହାଶକ୍ତି ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରଭାବରେ ଆନନ୍ଦିତ। ଏହି ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଉଷାକୁ ଉପଭୋଗ କର, ଦୃଢ଼ ଦୁର୍ଗକୁ ଭଙ୍ଗ କର, ମହା ପାହାଡ଼କୁ ପରିଭ୍ରମଣ କର, ଅଚଳ ସିଂହାସନରେ ଉତ୍ଥାନ କର। ତୁମ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ, କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଦକ୍ଷତାରେ ତୁମେ ପାକା ହୋମ ଚଢ଼ାଇଛ, ଗୋମାନେଙ୍କୁ ଘେରାରୁ ମୁକ୍ତ କରିଛ, ଅଙ୍ଗିରସ ଭାବେ ଦୃଢ଼ ଦୁର୍ଗ ଭଙ୍ଗ କରି, ଧନ ଉଦ୍ଗମ କରିଛ। ତୁମେ ପୃଥିବୀକୁ ବିସ୍ତାର କରିଥିଲ, ତୁମ ମହାଶକ୍ତି ଆକାଶକୁ ଉଠାଇଥିଲ, ଦୁଇ ଦିବ୍ୟ କନ୍ୟା, ପ୍ରାଚୀନ ମାତୃମାନେଙ୍କୁ ସମର୍ଥନ କରିଥିଲ। ପ୍ରାଚୀନ ସମୟରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ନିଜ ନଗରରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଏକମାତ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ, ଅସୁରମାନେ ଦେବମାନେଙ୍କୁ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ କଲେ, ସେଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଆଲୋକର ଦାତା ଭାବେ ଚୟନ ହେଲେ। ତାହାପରେ ଆକାଶ ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଫାଟିଗଲା, ଜଳ ଧାରା ପ୍ରବାହିତ ହେଲା, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ନାଗକୁ ଆକ୍ରମଣ କରି ସମସ୍ତ ବିପକ୍ଷୀକୁ ଦଳିଦେଲେ। ତ୍ୱଷ୍ଟା ଏବେ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ହଜାର କଣ୍ଟା ଓ ଶତ ଧାରାଯୁକ୍ତ ବଡ଼ ବଜ୍ର ତିଆରି କଲେ, ଏହି ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ଦୟାହୀନ ଓ ଭୟଙ୍କର ନାଗକୁ ଚୁର୍ମାର କରିଦେଲେ। ସମସ୍ତ ମାରୁତମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତି ବଢ଼ାଇଲେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ହୋମ ପାକ କଲେ; ପୂଷଣ ଓ ବିଷ୍ଣୁ ତିନି ଲୋକ ମଧ୍ୟରେ ଦୌଡ଼ି, ବୃତ୍ର ଘାତକ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହ ବଢ଼ାଇଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ବଡ଼ ନଦୀ ଧାରା ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ, ଜଳ ଆଗ୍ରହରେ ଝରିଲା, ତାଙ୍କ ପଥ ଅନୁସରଣ କରି ଜଳ ମହାସାଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଲା। ଏପରି ଅନେକ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରି, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଅଜୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ତାଙ୍କର ବଜ୍ର ଓ ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ ନୂତନ ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଯଶ, ଶକ୍ତି, ଧନ ଦିଅ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ପାଇଁ ଦୀପ୍ତି ଦିଅ, ଭାରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ପାଇଁ ନେତୃତ୍ୱ ଓ ବୀର ଦିଅ, ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଲୋକରେ ଆମର ରକ୍ଷକ ହେଉ। ଏହିପରି ଦେବତାମାନେ ଆଶୀର୍ବାଦ କର, ଯେଉଁଠି ଆମେ ପୁରସ୍କାର ଜିତିପାରିବା, ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ଜୟ କରିପାରିବା, ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସନ୍ତାନରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେବା। ତାପରେ ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ, ସେ ଶକ୍ତିରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଅନେକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହୂତ, ଅଜୟ, ଅବିଜିତ, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୃଷଭ ଭଳି ପ୍ରଶଂସିତ। ସେ ଯୋଦ୍ଧା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ କମ୍ପିତ କରେ, ତୀବ୍ର ଓ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଇଥିବା, ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କ ଭୟରେ ଉତ୍ପାତ ହୁଏ, ଏକମାତ୍ର ନାୟକ ଭାବେ ଉଦ୍ଭବିତ। ଅଜୟ ଇନ୍ଦ୍ର ଦାସ୍ୟୁଙ୍କୁ ନିହତ କଲେ, ଆର୍ୟମାନେଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲେ। ଏହି ତୁମ ନିଜ ଶକ୍ତି କି, କିମ୍ବା ଅଧିକ ଅଛି? ଏହି ଶକ୍ତି ଦୃଢ଼, ତୀବ୍ର, ଅପରିମିତ, ତୁମ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ ଅଧିକ ଅଦମ୍ୟ ହୋଇଛି। ପ୍ରାଚୀନ ସମୟର ମିତ୍ରତା ଆମ ପାଖରେ ରହୁ, ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ପରି ଆମେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଛୁ। ତୁମେ ଦୁର୍ଜୟ ଦୁର୍ଗ ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲ, ଆମ ବିପକ୍ଷୀଙ୍କ ସମସ୍ତ ରକ୍ଷା ଭାଙ୍ଗିଦେଲ। ତୁମେ ହେଉଛ, ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଆହୂତ, ମହାସମରର ବଜ୍ରଧାରୀ, ବୃତ୍ର ଘାତକ, ସନ୍ତାନ ଓ ବଂଶ ପାଇଁ ସମୃଦ୍ଧି ଆଣିଥିବା, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ। ତୁମ ମହାନତା ମନୁଷ୍ୟର ମୂଳକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛି, ଅମୃତ ନାମରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ପ୍ରଭା, ଶକ୍ତି, ସମୃଦ୍ଧିରେ ନାୟକ, ଲୋକମାନଙ୍କ ସହ ବାସ କରୁଛ। ସେ ଯିଏ କେବେ ଆମକୁ ଭ୍ରମିତ କରେନାହିଁ, ଧୂନି, ଚୁମୁରି, ପିପ୍ରୁ, ସମ୍ବର, ଶୁଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦଳିଦେଲେ, ତାଙ୍କ ଦୁର୍ଗ ଭଙ୍ଗ କରି, ଚ୍ୟୌତ୍ନ ପାଇଁ ଜୟ ଆଣିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଦୁଇ ନୀଳ ଘୋଡ଼ାରେ ରଥ ଚଢ଼, ବଜ୍ର ହସ୍ତରେ ଧର, ବୃତ୍ର ଘାତକ ପାଇଁ ଅନେକ ଶକ୍ତିରେ ଉତ୍ସାହିତ ହୁଅ। ଅଗ୍ନି ପରି ଶୁଷ୍କ କାଠ ଦହିଦେଉଥିବା ଭଳି, ତୁମ ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦେମନ୍ମାନେ ଦହିଦିଅ, ଭୟଙ୍କର ବିଦ୍ୟୁତ ପରି। ତୁମ ଗଭୀର ଓ ଉଚ୍ଚ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦଳିଦେଉଛ। ଇନ୍ଦ୍ର, ହଜାର ପଥ ଓ ସମ୍ପଦ ନେଇ ଆସ, ଅନେକ ପୁରସ୍କାର ଓ ଯଶ ଦେଇ ଆସ, ଯୁଦ୍ଧର ନାୟକ ଭାବେ ଆସ। ପ୍ରାଚୀନ ଏହି ମହାନତା ଦିଗ୍ଦିଗନ୍ତରେ ବିସ୍ତାରିତ, ତାଙ୍କ ସମ କିମ୍ବା ବିପକ୍ଷୀ କେହି ନାହିଁ। ଏହି ଦିନ ତୁମେ ଯେପରି କୁତ୍ସ, ଆୟୁ, ଅତିଥିଗ୍ବଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲ, ଏବେ ମଧ୍ୟ ତାହିଁ କର, ତୁମେ ଅନେକ ହଜାରକୁ ଚୁର୍ମାର କରିଥିଲ, ତୁର୍ବୟନଙ୍କୁ ଜୟ ଦେଇଥିଲ। ତୁମ ପରେ ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦିତ, ତୁମେ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବାଧିକ, ଦୁଃଖିତ, ଲୋକ, ନିଜ ଶରୀର ପାଇଁ ଯେଉଁଠି ମାର୍ଗ କର, ସେଠି ପ୍ରଶଂସା ଲଭ। ତୁମ ପଛରେ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ଚାଲେ, ଅମର ଦେବତାମାନେ ତୁମ ପଛରେ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ତୁମେ ଯାହା ଚାହ, ନୂତନ ସ୍ତୁତି ଓ ଯଜ୍ଞ କର। ମହାନ ଇନ୍ଦ୍ର ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା, ଦ୍ୱିଗୁଣ ଉଚ୍ଚତା, ଅକ୍ଷୟ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଆମ ପାଇଁ ନାୟକତ୍ୱ ଓ ଶୂରତା ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି।