ଏହି କଥାର ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି ମାରୁତଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ସମ୍ମାନରେ। ପୁତ୍ରମାନେ ଉପରକୁ ଶବ୍ଦ ଉଠାଇଛନ୍ତି, ଯାହା କାର୍ଯ୍ୟରେ ଯୋଗାଯୋଗ କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଉତ୍ସାହ ଦେଖାଉଛି। ତେବେ, ଏହି ଦୀର୍ଘ, ପ୍ରସ୍ତୁତ ମେଘର ସନ୍ତାନମାନେ ତାଙ୍କର ଗତି ସହିତ ଏହାକୁ ଚଳାଇ ଦେଇଛନ୍ତି। ମାରୁତମାନେ ଯେତେବେଳେ ଚାଲିଯାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜର ପଥରେ ସମ୍ବାଦ କରନ୍ତି, ଯାହା କେହି ନିଶ୍ଚୟ ଶୁଣିଥାଏ। "ଦ୍ରୁତ ଚାଲନ୍ତୁ, ତୁମର ତୀବ୍ର ଘୋଡାମାନେ ସହିତ," ସେମାନେ କହନ୍ତି, "କାନ୍ବାର ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ସ୍ନେହ ଅଛି; ସେଠାରେ ତୁମର ମାର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ କର।" ଏହି କଥାରେ ତାଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁର ଆଶା ଦେଖାଯାଉଛି। "କେମିତି, ଓ ମାରୁତ, ତୁମେ ଆମକୁ ପିତାଙ୍କ ପରି ଧରିଛ, ଯେପରିକି ପିତା ପୁତ୍ରକୁ ଧରେ?" ସମ୍ବୋଧନ କରାଯାଉଛି। "ତୁମର ଗୋଷ୍ଠୀର କୌଣସି ଦିଶାକୁ ଯିବେ?" ମାରୁତଙ୍କୁ ଜଣାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରାଯାଉଛି। ତେବେ, ତାଙ୍କର ନୂତନ ସୁବିଧା କେଉଁଠି? "ଯଦି ତୁମେ, ପ୍ରିଷ୍ଣୀର ସନ୍ତାନ, ମୃତ୍ୟୁ କରିବାକୁ ଯାଉ, ତେବେ ତୁମର ପୂଜକ ଅମର ହେବାକୁ।" ଏହି ଆଶା ସହିତ, ତାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଉଛି, "ଦୂର ଓ ନିକଟରେ କଷ୍ଟକର ବିନାଶ ଆମକୁ ନାହିଁ, ତୁମେ ଆମକୁ ପାଣୀ ସହିତ ଏକ ମାର୍ଗରେ ନେଇଯାଅ।" "ତୁମେ ଭୟଙ୍କର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଓ ମାରୁତ, ପୃଥିବୀର ମାଟିକୁ ମୁଡ଼ାଇବେ," ସେମାନେ କହିଥିବା ସମୟରେ, ତାଙ୍କର ଧ୍ୱନି ସମସ୍ତ ମାଁଟିକୁ ହେଡ଼ାଇ ଦେଇଥାଏ। "ଆମେ ତୁମର ଶକ୍ତିରେ ଅବଶ୍ୟ ରହିବାକୁ ଚାହାଁ।" ମାରୁତଙ୍କର ଗତି ଓ ଶକ୍ତି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭୟ ଓ ଆଶାରେ ଭରି ଦେଇଛି। ତେବେ, ତାଙ୍କର ଚାରିପାଖରେ ଲାଲ୍ ଘୋଡାମାନେ ଯୋଗ ଦେଉଛନ୍ତି, ଯେଉଁଥିରେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କର ଆଗମନ ପାଇଁ ତାଲି ଦେଇଛି। "ଆମେ ତୁମର ସହାୟତା ଚାହାଁ," ସେମାନେ କହୁଛନ୍ତି, "କାନ୍ବାଙ୍କର ପାଇଁ, ଯିଏ ଭୟଭୀତ।" ମାରୁତଙ୍କର ସାଥୀ ହେବାକୁ ସେମାନେ ଆଶା କରୁଛନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ମନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବେ। "ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଆମକୁ ଆହ୍ବାନ କରୁ," ସେମାନେ କହୁଛନ୍ତି, "ତୁମର ଦୟାଳୁ ମାରୁତ ଆସନ୍ତୁ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ସହିତ ହେଉ।" ଏହି ଆଶା ସହିତ, ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ଦୟାର ଆଶା କରୁଛନ୍ତି। ଏହି କଥାର ମାଧ୍ୟମରେ, ମାରୁତଙ୍କର ଶକ୍ତି, ସମ୍ମାନ, ଓ ସହାୟତାର ଆଶା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଓ ଶାନ୍ତି ଦେଇଥାଏ। ଏହି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ, ସେମାନେ ନୂତନ ଆଶାରେ ଜୀବନ ଯାପନ କରିବାକୁ ଚାହାଁ।