ମହାନ ବଳ ଓ ମହିମାରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ଏବଂ ଏବେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରବଳ ହୋଇଥିବା ସେମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ଞାନ ଓ ବୁଦ୍ଧି ସହିତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ହେ ମାରୁତଗଣ, ତୁମେ ଯେଉଁପରି ଇଚ୍ଛା କର, ତୁମର ଶକ୍ତିକୁ କେହି ଅଟକାଇପାରିବେ ନାହିଁ। ତୁମେ ଯେଉଁ ଦାନ ଦେଉଛ, ସେଗୁଡିକ ବିଶାଳ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ; ତୁମର ଅଦମ୍ୟ ଶୂରମାନେ କେହି ହରାଇପାରିବେ ନାହିଁ। ସେମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ମହାନ ଆକାଶରୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଧ୍ୱନିରେ ଶୁଣାଯାନ୍ତି, ଜ୍ଵଳମାନ ଓ ଶୋଭାମୟ, ମାରୁତମାନେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ମଣ୍ଡଳରେ ଆସନ କାମନା କରିନାହାନ୍ତି। ଆଗ୍ନିର ଆପ୍ଲୁତ ଓଜସ୍ୱୀ ଅଞ୍ଜଳି ପରି, ମାରୁତମାନଙ୍କ ଗର୍ଜନା ଧାରା ଭଳି ଭାଗିଯାଏ। ଏକ ବିଶାଳ ଓ ଦୂରଗାମୀ ପଦକ୍ଷେପ ନେଇ, ସେ ସାଧାରଣ ଆସନରୁ ଓଉଠିଲେ, ମାରୁତମାନେ; ନିଜ ସ୍ୱଭାବରେ ତିବ୍ର ଗତିଶୀଳମାନେ ସହିତ ଯୋଜି, ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଶୂରବୀରମାନେ ସହିତ ବିଜୟ ଅନ୍ତର୍ଗତ କରିଥିଲେ। ତୁମର ଗର୍ଜନା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଉତ୍ତେଜନାଦାୟକ, ମାରୁତମାନେ, ସେଇ ଶବ୍ଦ ଭୂମିକୁ କପାଇଏ; ତାହା ସହିତ ତୁମେ ବିଜୟୀ ହେଉଛ, ତୁମେ ରୂପରେ ଚମକୁଛ, ପାହାଡ଼ ପରି ଦୃଢ଼, ସୁବର୍ଣ୍ଣବାହୁ, ତୁମର ଅସ୍ତ୍ର ତୀକ୍ଷ୍ଣ। ତୁମର ମହିମା ଅପାର, ମାରୁତମାନେ, ତୁମର ବଳ ଉଗ୍ର; ଏହି ବଳ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ, କାରଣ ତୁମେ ସଦା ଅଗ୍ରଗାମୀ, ସମାବେଶରେ ଦୃଶ୍ୟମାନ, ତୁମର ନିବାସ ଚୌଡ଼ା, ଆଗ୍ନିପରି ଚମକୁଛ। ହେ ରୁଦ୍ରସ୍ୱରୂପୀ ମାରୁତମାନେ, ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଅଗ୍ନିପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ତୁମେ ଭୂମିରେ ବିଶାଳ ନିବାସ ଆରମ୍ଭ କରିଛ, ଯେଉଁଠାରେ ଅଶ୍ୱମାନେ ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରବଳ। ଏହି ମାରୁତମାନେ, ଆମ ପଥରେ ଅମିତ୍ରତା ନେଇ ଆସନ୍ତୁ ନାହିଁ; ଉପାସକଙ୍କ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣନ୍ତୁ; ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମହିମା ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ରଥି ପରି ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱେଷ ଦୂର କରି ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ମାରୁତମାନେ, ଆମ ଯଜ୍ଞରେ ଆସ, ଆନନ୍ଦ ଆଣ; ରକ୍ଷକ ଭାବେ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ; ଆକାଶର ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ପରି ଦୃଢ଼ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ରକ୍ଷକ ଭାବେ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ପାଇଁ ଅଦମ୍ୟ ହୁଅ। ଆଗ୍ନି, ତୁମେ ପ୍ରଥମେ ମନରେ ଆହ୍ୱାନ ହେଉଛ; ତୁମେ ଯଜ୍ଞର ଜ୍ଞାନୀ ହୋତା ହେଲ; ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ଅପାର ବଳ ଦେଲ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସମସ୍ତ ବଳକୁ ଏକତ୍ରିତ କରିପାରିବା। ତାପରେ, ହୋତା ଭାବେ ତୁମେ ଯଜ୍ଞରେ ବସିଲ; ତୁମେ ଆସନ ଅଭିଲାଷୀ, ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ; ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଥମେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଏବଂ ମହାଧନ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମକୁ ଅନୁସରଣ କରିଛନ୍ତି। ଧନର ଅଧିପତି ଗୋପାଳକ ପରି, ସେମାନେ ତୁମକୁ ଅନୁସରଣ କରିଛନ୍ତି, ଆଗ୍ନି, ଧନ ପାଇଁ, ସଦା ଜାଗ୍ରତ; ଚମକୁଥିବା, ଦୃଶ୍ୟମାନ, ମହାନ, ତୁମେ ସବୁକିଛି ଉଜାଗର କର। ଦେବତାଙ୍କ ପଥ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଖୋଜି, କୀର୍ତ୍ତି ଅଭିଲାଷାରେ, ସେମାନେ ନିର୍ମଳ ଯଶ ଅର୍ଜନ କରିଛନ୍ତି; ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ ନାମ ସ୍ଥାପିତ କରିଛନ୍ତି; ତୁମର କୃପାରେ, ସମାବେଶରେ ସୁଖ ପାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି। ପୃଥିବୀର ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି; ତୁମେ ଦୁଇଟି ଧନ ଦେଉଛ; ତୁମେ ପାଳକ, ମାର୍ଗଦର୍ଶକ, ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ ଚାହିଁଥିବା, ପିତା, ମାତା, ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟର ନିରନ୍ତର ଆଧାର। ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ, ଗୋତ୍ରମାନେ ପ୍ରିୟ, ଆଗ୍ନି ହୋତା, ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ; ଘରେ ଚମକୁଥିବା ତୁମ ପାଖକୁ ଆମେ ଶ୍ରଦ୍ଧାସହିତ ଆସୁଛୁ, ଅନିର୍ବିଘ୍ନ ଭାବେ। ନିତ୍ୟ ନୂତନ ଆଗ୍ନି, ଆମେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଭକ୍ତିଶୀଳ ହୋଇ ତୁମକୁ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ ପୂଜା କରୁଛୁ; ତୁମେ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଚମକୁଛ, ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକରେ। ଲୋକମାନଙ୍କ ଋଷି, ଗୋତ୍ରମାନଙ୍କ ନାଥ, ନିତ୍ୟ ଯୁବକ, ମଣିଷମାନଙ୍କ ବୃଷଭ; ଅଗ୍ରସର, ଆଶାକ୍ତ, ଚମକୁଥିବା, ରାଜା ଆଗ୍ନି, ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ, ଧନର ମାଲିକ। ଯେଉଁ ମଣିଷ ଆଗ୍ନିଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ତାହାର ଆନନ୍ଦ ମିଳେ; ଯିଏ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଅର୍ପଣ କରେ, ତାହାକୁ ଆଗ୍ନି ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ବସ୍ତୁ ଦେଇଥାଏ। ତାଙ୍କ ପାଇଁ, ଆଗ୍ନି, ଆମେ ମହା ପୂଜା କରୁଛୁ, ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଅର୍ପଣ ଓ ହୋମ ସହିତ; ବଳର ପୁତ୍ର, ବେଦୀରେ ଗୀତ ଓ ସ୍ତୁତି ସହିତ ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛୁ। ତୁମେ ଦୁଇ ଜଗତକୁ ଆଲୋକ ଦେଇ ମାଡ଼ିଛ; ପ୍ରସିଦ୍ଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଆଗ୍ନି, ଆମକୁ ବଡ଼ ଓ ଦୀର୍ଘ ଧନ ଦିଅ, ଧନରେ ଚମକୁଥିବା। ହେ ଦାନଶୀଳ, ସଦା ବନ୍ଧୁ ପରି ଆମ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହୁଅ; ଆମକୁ ପ୍ରଚୁର ସନ୍ତାନ, ଉତ୍ସବ୍ୟାପ୍ତି ଓ ପଶୁଦhan ଦିଅ। ଅନେକ ମହାନ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ଆମ ପାଇଁ ହେଉ। ଆଗ୍ନି, ତୁମର ଧନ ବହୁ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର; ରାଜା, ଆମେ ତୁମ ଧନ ଅର୍ଜନ କରିପାରିବା। ଦାତା ଭାବେ ତୁମେ ଅନେକ ଦାନ ଦେଉଛ; ଧନଦାତା ଆଗ୍ନି, ତୁମେ ରାଜା। ତୁମେ, ଆଗ୍ନି, ମିତ୍ର ପରି ମହିମାଶାଳୀ; ତୁମେ ପ୍ରଭୁ; ତୁମେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଦାନଶୀଳ; ତୁମେ ଶକ୍ତିକୁ ପୋଷଣ କର। ମଣିଷମାନେ ଯଜ୍ଞ ଓ ଷ୍ଟୁତି ସହିତ ତୁମକୁ ଖୋଜନ୍ତି; ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅପରାଜିତ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତର ନେତା ତୁମେ। ଏକ ମନ ହୋଇ, ମଣିଷମାନେ ତୁମକୁ ଦେବମାନ୍ୟ ଯଜ୍ଞର ଚିହ୍ନ ଭାବେ ପ୍ରଜ୍ଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ମନୁଷ୍ୟ ଉପକୃତି ପାଇଁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଅର୍ପଣ କରେ। ଯେଉଁ ମଣିଷ ଚିନ୍ତା ସହିତ ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ଚାହେ, ଦାନଶୀଳ, ସେ ଉନ୍ନତି ଲାଭ କରେ; ମହାକାଶର ସାହାଯ୍ୟରେ, ଦ୍ୱେଷ ଓ ଦୁଃଖକୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ। ଯେଉଁ ମଣିଷ ଅର୍ପଣ ସହିତ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ହୋମ ଦେଉଛି, ସେ ନାଶ ହୁଏ ନାହିଁ; ସେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଘରେ ସୁଖି ରହେ, ଆଗ୍ନି, ପ୍ରାଣଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ତୁମର ଧୂଆଁ, ଆଗ୍ନି, ଚମକୁଥିବା ଓ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆକାଶକୁ ଉଠେ; ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକ ପରି ତୁମେ ଚମକୁଛ, ପାପନାଶକ ତୁମ ଶିଖା ସହିତ। ଏହିପରି, ଗୋତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଏ; ତୁମେ ଅତିଥି ପରି ପ୍ରିୟ, ଗୃହସ୍ଥ ପରି ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ରକ୍ଷା ପାଇଁ ପୁତ୍ର ପରି ଚେରିଷ୍ଟ କରାଯାଉଛ। ତୁମ ଇଚ୍ଛାରେ ତୁମେ ପାତ୍ରରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅଛ, ଆଗ୍ନି, ବୀର ପରି ଗଢ଼ାଯାଉଛ; ଗୋଦେ ଶିଶୁ, ଯୁତିକୁ ଯୋଗ୍ୟ ଅଶ୍ୱ, ଡାକିବାକୁ ଶିଶୁ ପରି।