ଏକ ଦିନ ଭାବନାରେ, ବାୟୁ, ଜଙ୍ଗଲ ଓ ସାଗର ଯେପରି ଚଳାମାନ ହୁଏ, ସେପରି ଦଶମାସ ଧରି ମାତୃଗର୍ଭରେ ବସିଥିବା ଶିଶୁ ମାତାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ସୁସ୍ଥ ଭାବରେ, ଜୀବନ୍ତ ଭାବରେ, ଅନ୍ୟ ଜୀବନ୍ତ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆସିବା ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଆଯାଇଛି। ଏହି ଦିନ ଉଷା, ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକ ଓ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଦେବା ପାଇଁ, ଆମେ ଉତ୍ତାପ୍ତ ହେବା ପାଇଁ ଉଷାକୁ ଡାକୁଛୁ। ତାଙ୍କର ଶୁଭ ନାମ, ଉଚ୍ଚ କୁଳ, ଶୁଭ ଉପହାର ଦେବା, ଅଶ୍ୱ ଓ ଭଲ ଉଚ୍ଚାରଣ ଦେବାର ଦୟାକୁ ସ୍ମରଣ କରୁଛୁ। ଉଷା, ଶୁଭ ଚାରିଅଟରେ ଉତ୍ତିର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ, ଆକାଶର ଝିଅ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଦୟାଳୁ, ତିନି ଆମେ ଉପହାର ଦେବେ। ଉଷା ଶୁଭ ଉପହାର ଦେବାରେ, ଅଶ୍ୱ ଓ ଭଲ କଥା ଦେବାରେ, ଆମେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରୁଛୁ। ତାଙ୍କୁ ଗୃହରେ ବସିଥିବା ଅଗ୍ନିମାନେ ଶୁଭ ଶ୍ରୁତି ଓ ଉପହାର ଦେଇ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି। ଯଦି କିଛି ଶକ୍ତି ଉଷାକୁ ଲୁଚାଇ ରଖନ୍ତି, ତଥାପି ଦୟାଳୁ ମାନେ ତାଙ୍କର ଉପହାର ଆମେ ଚାରିପାଖରେ ଦେଖିପାରିବା। ଉଷା, ଦୟାଳୁ, ଉତ୍ତମ କୁଳର, ଅଶ୍ୱ ଓ ଭଲ କଥା ଦେବାରେ, ଆମେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରୁଛୁ। ଉଷା ଦୟାଳୁ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରଣବୀର ମହିମା ଦେଉ, ଉଷା ଅଶ୍ୱ ଓ ଗୋ-ଧନ ଦେଇ ଉପହାର ଦେଉ। ଉଷା, ଆକାଶର ଝିଅ, ଉଜ୍ୱଳ ରଶ୍ମି ସହିତ ଆମକୁ ଗୋ-ଧନ ଓ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ଦେଉ। ଉଷା, ଆକାଶର ଝିଅ, ତୁମେ ତୁମର ଆକାର ଲମ୍ବା ରଖିବାରେ ଦେରି କରନି; ଚୋରକୁ ଦୂର କର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ରଶ୍ମିରେ ଶତ୍ରୁକୁ ଦଳନ କର। ଯେତେ ଦେଇଛ, ତୁମେ ଅଧିକ ଦେବାର ଯୋଗ୍ୟ; ଉଷା, ଉଜ୍ୱଳ ଭାବରେ, ସ୍ତୁତିକାରୀଙ୍କ ପାଇଁ କ୍ଷୟ ହୁଏନି। ଉଷା, ରକ୍ତିମ ଆକାରରେ, ସତ୍ୟକୁ ସତ୍ୟରେ ଧାରଣ କରି, ଜଳରେ ଦେଖାଦେଇ, ଦେବୀ ଉଷା ଆଲୋକ ଆଣିଛି; ପ୍ରେରିତ ମାନେ ତାଙ୍କୁ ଚିନ୍ତାରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି। ଉଷା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଜନମାନେ ଉଠାଇ, ସହଜ ପଥ ବନାଇ, ମହା ରଥରେ ଆଗରୁ ଆସି, ଶକ୍ତି ଦେଇ, ଦିନ ଆରମ୍ଭରେ ଆଲୋକ ଆଣିଛି। ଉଷା ଲାଲ ଗୋ-ଧନ ଯୋକ୍ତ କରି, ଧନ ଉନ୍ନତ କରି, ପଥ ବନାଇ, ସମୃଦ୍ଧିର ପଥ ଦେଇ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି। ଦେବୀ ଦୁଇ ଚୁଟି ରଖି, ସ୍ପଷ୍ଟ ଆକାରରେ ଆଗରୁ ଦେଖାଦେଇ, ସତ୍ୟର ପଥ ଚାଲି, ଦିଗ ମିସ୍ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଉଷା ଉଜ୍ୱଳ ଭାବରେ, ଶରୀର ଦେଖାଇ, ଆମ ପାଇଁ ଦେଖାଯାଉଛି, ଦ୍ୱେଷ ଓ ଅନ୍ଧାରକୁ ଦୂର କରି, ଆକାଶର ଝିଅ ଆଲୋକ ଆଣିଛି। ଉଷା, ଆମ ପାଖକୁ ଦେଖି, ଦୟାଳୁ ଭାବରେ ଜଳ ଆଣି, ଉପାସକଙ୍କ ପାଇଁ ଧନ ଉନ୍ମୁକ୍ତ କରି, ପୁନଃ ଆଲୋକ ଆଣିଛି। ଏହି ଦିନ, ପ୍ରେରିତ ମାନେ ମନ ଓ ଚିନ୍ତାକୁ ଯୋକ୍ତ କରନ୍ତି; ବିଦ୍ୱାନ ଏକା ଅନୁଷ୍ଠାନ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି—ଏହି ମହା ପ୍ରଶଂସା ଦେବତା ସବିତାର ପାଇଁ। ସବିତାର ଦିବ୍ୟ ଆକାର ଦେଇ, ଦୁଇପଦ ଓ ଚାରିପଦ ଜନ୍ତୁମାନେ ଉପରେ ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ ଦେଇ, ଆକାଶ ଦେଖାଇ, ଉଷା ଆରମ୍ଭରେ ଉଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି। ଯାହାର ଆରମ୍ଭ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ସବିତାର ମହାତ୍ମାରେ ପୃଥିବୀର ମାପ କରିଛି। ସବିତାର ତିନି ଉଜ୍ୱଳ ଲୋକରେ ଯାଇ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ରଶ୍ମି ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି, ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ରାତିକୁ ଘେରି ମିତ୍ର ଭାବରେ ନିୟମରେ ଦେଖାଯାଉଛି। ସବିତାର ଏକା ଉଦ୍ଭାବନର ନାୟକ, ପୂଷଣ ଭାବରେ ରାସ୍ତାରେ ଚାଲି, ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଉଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି; ସେ ଅନ୍ଧାର ଘୋଡ଼ାର ସବିତାର, ଯାହା ପାଇଁ ସ୍ତୁତି ଗାଯାଉଛି। ଆମେ ସବିତାର ଦେବତାଙ୍କର ପୋଷଣ ଚୟନ କରୁଛୁ; ଭାଗାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ ପୋଷକ, ତ୍ୱରିତ ଭାଗ୍ୟ ଅଧିକ କରିବା ପାଇଁ ଆଶା କରୁଛୁ। କେହି ମଧ୍ୟ ସବିତାରଙ୍କର ସ୍ୱୟଂ-ଉପାର୍ଜିତ ମହିମା କମାଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ସ୍ୱରାଜ୍ୟ ମଧ୍ୟ କମିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ସବିତାର ଦେବତା, ଉପାସକଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାଗ୍ୟ ଦେଇଛି। ଏହି ଦିନ ଦେବତା ସବିତାର, ଆମକୁ ପ୍ରଜା ଓ ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ଦିଅ, ଖରାପ ସ୍ଵପ୍ନ ଦୂର କର। ଦେବତା ସବିତାର, ସମସ୍ତ ଅପଶକୁ ଦୂର କର, ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅ। ଅଦିତି ପାଇଁ, ଦେବତା ସବିତାର ଶକ୍ତିରେ ଅପରାଧ ନହୋଇ, ଆମେ ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଜିନିଷ ପାଇଁ। ଏହି ଦିନ, ସ୍ତୁତି ସହିତ, ଆମେ ସତ୍ୟ ସବିତାର, ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କ ନାୟକ, ସତ୍ୟର ନାୟକ କୁ ଚୟନ କରୁଛୁ। ଦେବତା ସବିତାର, ଦିନ ଓ ରାତିର ଆଗରୁ ଆସି, କେବେ ଥମିନ୍ତି ନାହିଁ। ସେ ସମସ୍ତ ଉତ୍ପନ୍ନ ବସ୍ତୁ ଏହି ଗୀତରେ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି; ସବିତାର ଉତ୍ପନ୍ନ କରି ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏବେ, ଆମେ ପର୍ଜନ୍ୟଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ, ବର୍ଷାର ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ବୃଷଭ, ଦୟାଳୁ, ଗଛରେ ମୂଳ ଦେଇ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥାନ୍ତି। ସେ ଗଛକୁ ନଷ୍ଟ କରି, ଦୂଷ୍ଟ ଦେବମାନେ ଦଳନ କରନ୍ତି; ସେ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଭୟଭୀତ କରନ୍ତି; ଦୂଷ୍ଟଙ୍କୁ ଦଳନ କଲେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ମାନେ ମଧ୍ୟ ଭୟଭୀତ ହୁଅନ୍ତି। ରଥ ଚାଳକ ଘୋଡ଼ାକୁ ଚାଳିବା ପରି, ପର୍ଜନ୍ୟ ତାଙ୍କର ଦୂତ, ବର୍ଷା, ଦେଇଥାନ୍ତି; ଦୂରରୁ ବାଘର ଗର୍ଜନ ଶୁଣାଯାଉଛି, ଯେତେବେଳେ ପର୍ଜନ୍ୟ ଆକାଶରେ ବର୍ଷା ଦେଇଥାନ୍ତି। ବାୟୁ ବହି, ବିଜୁଳି ଚମକେ, ଉଦ୍ଭିଦ ଜାଗେ, ଆକାଶ ଝରେ; ପର୍ଜନ୍ୟ ମୂଳ ଦେଇଥିଲେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଜନ୍ମିଥାଏ। ପର୍ଜନ୍ୟଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ ପୃଥିବୀ ଅନୁକୂଳ ହୁଏ, ଖୁର ଜନ୍ତୁ ଚଳାମାନ ହୁଏ, ଉଦ୍ଭିଦ ଉନ୍ନତ ହୁଏ; ଓ ପର୍ଜନ୍ୟ, ଆମକୁ ଉତ୍ତମ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ। ମାରୁତମାନେ, ଆମକୁ ଆକାଶରୁ ବର୍ଷା ଦିଅ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ାର ଝରା ଦିଅ; ରଣଗର୍ଜନ ସହିତ ଆସ, ଆମ ପିତା ଅସୁର, ଜଳ ଛିଟିଅ। ଗର୍ଜନ କର, ବର୍ଷା ଦିଅ, ମୂଳ ଦିଅ; ଜଳ ଉପରେ ରଥ ଘୁଅ; ଗଭୀର, ଭରିଥିବା, ତଳସ୍ଥ ଜଳକୁ ଉପରେ ଉଠାଅ; ମେଘର ଝରା ଏକତ୍ରିତ ହେଉ। ବଡ଼ ପାତ୍ର ଝର, ନାଳିଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରବାହିତ କର; ଘୀରେ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଭରିଦିଅ; ଗୋମାନେ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ପାନୀୟ ହେଉ। ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ଓ ଉପହାରର ଅନୁଭୂତି, ନିତ୍ୟ ଜୀବନ ଓ ପ୍ରକୃତିର ଉପକାର ଆମେ ନିଜ ହୃଦୟରେ ଅନୁଭବ କରି, ଦେବମାନଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନମନ କରୁଛୁ।