ଏକ ସୁନ୍ଦର ପ୍ରଭାତବେଳେ, ଦିବ୍ୟ ଅଶ୍ୱିନ୍ଦ୍ୱୟଙ୍କର ସୁନା ଦେହ ଓ ମଧୁର ରଙ୍ଗ ଧରିଥିବା ରଥ ଗଢ଼ିଆଁ ଘିଅ ଝରାଉଥିଲା। ଏହି ରଥ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଟାଣୁଥିଲେ, ଯେଉଁ ରଥ ଚିନ୍ତାର ତୁଳନାରେ ବେଗୁଅ, ପବନ ଭଳି ଦ୍ରୁତ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଯାନ୍ତି। ଯିଏ ସବୁବେଳେ ଅଶ୍ୱିନ୍ଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ, ବିଶେଷ କରି ଯେଉଁଠାରେ ଭାଗ ବଣ୍ଟନ ହୁଏ, ସେ ଲୋକ ନିଶ୍ଚିତ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହୁଏ। ସେ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନେ ଉପରେ ଆଶୀର୍ବାଦ ବର୍ଷାଇ, ଦୟାଳୁ ହୋଇ, ସବୁଠୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ ଏବଂ ସବୁଠୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହୁଏ। ଅଶ୍ୱିନ୍ଦ୍ୱୟଙ୍କର ନୂତନ କୃପା ଓ ଆନନ୍ଦ ଦାୟକ ନେତୃତ୍ୱ ସହିତ ଆମେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାକୁ ଚାହୁଁ। ସେମାନେ ଆମକୁ ଧନ, ବୀର, ଓ ଅମୃତ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅନ୍ତୁ। ଏହି ଅଶ୍ୱିନ୍ଦ୍ୱୟ, ନାସତ୍ୟ, ଆସନ୍ତୁ, ଆସିବାରେ ବିଳମ୍ବ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ। ହଂସମାନେ ଭଳି ଚାଲି, ପିଷ୍ଟ ସୋମ ରସ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ। ମୃଗମାନେ ଭଳି, ଗାଈଁମାନେ ଭଳି ଚରାଗାହକୁ ଯାଉଥିବା ପରି, ଆସନ୍ତୁ। ଅଶ୍ୱିନ୍ଦ୍ୱୟ, ଘୋଡ଼ା ଦାନ କରିବାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଆମ ପୂଜା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଯେଉଁଥିରେ ଆମର ଇଚ୍ଛିତ ନିବେଦନ ଅଛି। ହଂସମାନେ ଭଳି ଆସନ୍ତୁ। ଏକଦିନ ଅତ୍ରି ନାମକ ଋଷି ବଡ଼ ସଙ୍କଟରେ ପଡ଼ି, ଜଣେ ପ୍ରସବବେଦନାରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ନାରୀ ଭଳି ଅଶ୍ୱିନ୍ଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ଡାକିଲେ। ସେମାନେ ଶ୍ୟେନ (ବାଜ) ସମ୍ପର୍କରେ ବେଗୁଅ ହୋଇ, ନୂତନ ସାହାଯ୍ୟ ଓ ଆନନ୍ଦ ନେଇ ଆସି, ତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ। ତେବେ ଗଛକୁ ଉପସ୍ଥାନ କରାଗଲା—"ଏ ଗଛ, ତୁମେ ଗର୍ଭଦ୍ୱାର ଖୋଲ, ଯେପରି ଜଣେ ପ୍ରସବ ପିଛା ମୁକ୍ତି ଚାହେ। ମୋ ଡାକ ଶୁଣ, ଅଶ୍ୱିନ୍ଦ୍ୱୟ, ଏବଂ ସପ୍ତବଧୃନ୍କୁ ମୁକ୍ତ କର।" ଭୟଭୀତ, ଅସ୍ଥିର ଋଷି ସପ୍ତବଧୃନ୍କୁ ଅଶ୍ୱିନ୍ଦ୍ୱୟ ତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିରେ ଗଛକୁ ଫାଟି ଯୋଡ଼ି ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ। ପବନ ଯେପରି ଲୋଟସ ହ୍ରଦକୁ ଚାରିପାଖରୁ ଉତ୍ପ୍ରେରିତ କରେ, ତେଣୁ ଗର୍ଭସ୍ଥ ଶିଶୁ ଚଳିତ ହେଉ, ଦଶମାସିଆ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ନେଉ। ପବନ, ଅରଣ୍ୟ, ସାଗର ଯେପରି ଚଳିତ, ତେଉଁପରି ଦଶମାସିଆ ଶିଶୁ ଗର୍ଭ ସହ ଜନ୍ମ ନେଉ। ଯେଉଁ ଶିଶୁ ଦଶ ମାସ ମାତୃ ଗର୍ଭରେ ଅଛି, ସେ ଜୀବିତ, ଅକ୍ଷତ ରୂପେ ବାହାରିଯାଉ, ଜୀବିତ ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବଞ୍ଚିଯାଉ। ଏହି ସମୟରେ ଉଷା ଦେବୀଙ୍କୁ ଆମେ ଡାକୁଛୁ—"ଏ ଉଷା, ଆମକୁ ଏହି ଦିନ ଜାଗ୍ରତ କର, ଧନ ଓ ପ୍ରଭା ଦେଇ। ତୁମେ ଯେପରି ପୂର୍ବରୁ ଆମକୁ ଜାଗାଇଥିଲ, ଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଉତ୍ତମ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଶୁଭ ବାଣୀ ଦାନ କରିବାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।" ଉଷା ଦେବୀ ଶୁଦ୍ଧ ରଥରେ ଚଢ଼ି, ଆକାଶକୁ ଅଲଙ୍କୃତ କରି, ମହାନ୍ୟ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଶୁଭ ବାଣୀ ଦାୟିନୀ ଭାବେ ଆଗକୁ ଆସନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଦୟାଳୁ ହାସି ସହିତ ଆଜି ଆମକୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ। ଯେଉଁ ଅଗ୍ନିମାନେ ଉଷାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ଉପହାର ଦିଅନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଉଷା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସନ୍ତାନ ଓ ଶୁଭ ବାଣୀ ଦିଅନ୍ତି। ଯଦି କେହି ଉଷାଙ୍କୁ ଲୁଚାଇବାକୁ ଚାହେ, ତଥାପି ଦୟାଳୁମାନେ ତାଙ୍କ ଉପହାର ଏ ଦିଗ୍ବ୍ୟାପି ରଖିଦେଇଛନ୍ତି। ଉଷା ଦେବୀ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ବୀରପୂର୍ଣ୍ଣ ମହିମା ଦିଅନ୍ତୁ, ଦୟାଳୁମାନେ ଘୋଡ଼ା ଓ ଗାଈଁ ଉପହାର ଆମ ସହ ବାଣ୍ଟିଦେଇଛନ୍ତି। ଆମେ ଉଷାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ—"ଘୋଡ଼ା, ଗାଈଁ, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କିରଣ ସହିତ ଧନ ଦିଅ।" ଉଷା ଦେବୀ, ଆପଣ ଆକାଶକୁ ଆଲୋକିତ କରନ୍ତୁ, ଆପଣଙ୍କ ରୂପ ଲମ୍ବା ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲୁଚାନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଚୋରକୁ ଶତ୍ରୁ ଭାବେ ଦୂର କରନ୍ତୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର କିରଣରେ ଯେପରି ଦହିଦେଇଥାଏ। ଉଷା ଦେବୀ, ଆପଣ ଯେଉଁପରି ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ଦେଇଛନ୍ତି, ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ଦେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ। ଆପଣ ଦିନକୁ ଆଲୋକିତ କରି, ସ୍ତୁତିକାରୀଙ୍କ ପାଇଁ କେବେ କମିଯାନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହି ଉଷା ଦେବୀ, ଲାଲ ଅଳଙ୍କାର ଧାରଣ କରି, ଜଳ ଉପରେ ଦେଖାଦେଇ, ଆଲୋକ ଆଣନ୍ତି। ପ୍ରେରିତ ମନେ ତାଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରି ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ଉଷା ଦେବୀ ଦେଖାଦେଇ, ଲୋକମାନେ ଜାଗାନ୍ତି, ସହଜ ପଥ ଦେଇ, ମହାନ୍ୟ ରଥରେ ଆସି, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଦେଇ, ଦିନ ଆରମ୍ଭରେ ଆଲୋକ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି। ଉଷା ଲାଲ ଗାଈଁମାନେ ଯୋଗାଇ, ଧନ ବଢ଼ାନ୍ତି, ମୂଳ୍ୟବାନ ପଥ ଦିଅନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତିତ, ଦେବୀ ଆଲୋକିତ ହୁଅନ୍ତି। ଉଷା ଦେବୀ ଦୁଇ ଚୁଟିରେ ଦେଖାଦେଇ, ସତ୍ୟର ପଥ ଚାଲି, ଦିଗ ଭୁଲନ୍ତି ନାହିଁ, ସେ ଅନ୍ୱେଷଣ କରି ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତି। ଉଷା ଦେବୀ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶରୀର ଦେଖାଇ, ଅନ୍ଧକାର ଓ ଦ୍ୱେଷକୁ ଦୂର କରି, ଆଲୋକ ସହ ଆସନ୍ତି। ଉଷା ଦେବୀ ସାମ୍ନାକୁ ଦେଖି, ଦୟାଳୁ ମହିଳା ଭଳି ଜଳ ଆଣନ୍ତି, ଉପାସକଙ୍କ ପାଇଁ ଧନ ଖୋଲନ୍ତି, ଯୁବତୀ ଭଳି ପୁନଃ ପ୍ରଭାତ ଆଣନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ, ସବିତା ଦେବଙ୍କୁ ମନ ଓ ଚିନ୍ତା ଦ୍ୱାରା ଉପାସନା କରାଯାଏ। ତିନି ରୂପ ଧାରଣ କରି, ସମସ୍ତ ଦିଗ ମାପି, ଦିନ ଆରମ୍ଭରେ ଆଲୋକ ଦେଇ, ସବିତା ଦେବ ଦ୍ୱାରା ଦୁଇପଦ ଚତୁଷ୍ପଦ ଜନ୍ତୁମାନେ ଶୁଭ ଫଳ ପାଆନ୍ତି। ସବିତା ଦେବଙ୍କ ମହିମାରେ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କ ପଥକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ସେ ତିନି ଦିବ୍ୟ ଲୋକରେ ଗମନ କରନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ କିରଣ ସହ ପ୍ରବେଶ କରି, ଦିନ ଓ ରାତିକୁ ଆବର୍ତ୍ତ କରନ୍ତି, ଏବଂ ମିତ୍ର ଭାବେ ଧର୍ମ ପାଳନ କରନ୍ତି। ସବିତା ଦେବ ଇଚ୍ଛାର ଏକମାତ୍ର ନାୟକ, ପୂଷଣ ଭାବେ ଲୋକକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱରେ ଆଲୋକ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର ଗାଯାଯାଏ। ସବିତା ଦେବଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୋଷଣ ଆମେ ଚୟନ କରୁଛୁ, ଭାଗଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଂଶ ଆମେ ଲାଭ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ। ସବିତା ଦେବଙ୍କର ସ୍ୱୟଂ ଅର୍ଜିତ ମହିମା କେହି କମାଇପାରିବେ ନାହିଁ, ତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ସ୍ୱାମିତ୍ୱ ଅକ୍ଷୁଣ୍ଣ ରହିଛି। ସବିତା ଦେବ, ଦେବମାନେ ଉପାସନା କଲେ, ଧନ ଦିଅନ୍ତି; ଆମେ ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଂଶ ଚାହୁଁ। ଆଜି, ଦେବ ସବିତା, ଆମକୁ ସନ୍ତାନ ଓ ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ ଦିଅ, ଦୁଷ୍ଟ ସ୍୵ପ୍ନକୁ ଦୂର କର। ଦେବ ସବିତା, ସମସ୍ତ ଅପମଙ୍ଗଳ ଦୂର କର, ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅ। ଅଦିତିଙ୍କ ପାଇଁ, ସବିତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଅପରାଧ ରହିତ ହୋଇ, ଆମେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଲାଭ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ।