ଏକ ପବିତ୍ର ଉପସ୍ଥାନରେ, ଏକ ଭକ୍ତ ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦ୍ୱୟ, ନାସତ୍ୟା ଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିଲେ—“ଏ ଆଶ୍ୱିନ୍, ଏ ନାସତ୍ୟା, ଦୟାକରି ଦେରି କରିବେନାହିଁ; ବିପକ୍ଷର ମଧ୍ୟରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଆପଣମାନେ ଆସନ୍ତୁ, ଆମ ମଧୁର ମନ୍ତ୍ର ଶୁଣନ୍ତୁ।” ଏହି ଯଜ୍ଞରେ, ଅଜୟ ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ସ୍ତୁତିର ଉଜ୍ୱଳ ଗାୟକ ସହାୟତା ନିମନ୍ତେ ଡାକିଥିଲେ; ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦ୍ୱୟ ସ୍ତୁତିକାରୀଙ୍କୁ ଦୟା କରନ୍ତି, ଏହି ମଧୁର ନିମନ୍ତ୍ରଣ ଶୁଣନ୍ତୁ। ଉଷା ଆସିଛି; ଦୀପ୍ତିମାନ ଅଗ୍ନି ପୂଜାରି ଭାବେ ଜଳାଯାଇଛି; ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦ୍ୱୟଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଥ ଅମରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯୋଡାଯାଇଛି; ଆମ ମନ୍ତ୍ର ଶୁଣନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି ଉଷା ସହ ଆଗରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉଛି, ପୂଜାରିଙ୍କର ପ୍ରେରିତ ଶବ୍ଦ ଉଠିଛି; ଏ ଆଶ୍ୱିନ୍, ଆପଣମାନେ ଆପଣଙ୍କ ରଥ ନେଇ ଆସନ୍ତୁ, ଉଷ୍ଣ ପାନୀୟ ଆଣନ୍ତୁ। ଆପଣମାନେ ପାଇଁ କୌଣସି ପ୍ରସ୍ତୁତ ପଥ ବାଧା ନୁହେଁ; ଏ ଆଶ୍ୱିନ୍, ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ଗ୍ରହଣ କରି ଆସନ୍ତୁ; ଦିନ ଭରି ଆପଣଙ୍କ ସହାୟତାରେ, ପାନୀୟ ପାଇଁ ଆସନ୍ତୁ, ଉପାସକଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୟାଶୀଳ ହୋଇ ଫେରନ୍ତୁ। ସମାବେଶ, ପ୍ରଭାତ, ଦିନ ମଧ୍ୟ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ଚିତ୍ତେ ଆସନ୍ତୁ; ଦିନ ଓ ରାତି, ଆଶୀର୍ବାଦ ଏବଂ ସହାୟତା ସହିତ—ଏ ଆଶ୍ୱିନ୍, ଆପଣଙ୍କର ପାନୀୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ। ଏହି ଉଚ୍ଚ ଦିବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଆପଣଙ୍କର ସ୍ଥାନ; ଏହି ଆପଣଙ୍କ ଘର, ଆଶ୍ୱିନ୍; ଏହି ଆପଣଙ୍କ ଉଳ୍ଲାସ; ବଡ଼ ଦିବ୍ୟ, ପାହାଡ଼, ଜଳରୁ ଆସନ୍ତୁ, ପୋଷଣ ଓ ଶକ୍ତି ଆଣନ୍ତୁ। ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦ୍ୱୟଙ୍କର ନୂତନ କୃପାରେ, ଆନନ୍ଦ ଭରା ନେତୃତ୍ୱରେ, ଆମେ ନିରାପଦ ଯାଆଁ; ଧନ, ବିର, ଏବଂ ଅମର ଆଶୀର୍ବାଦ ଆଣନ୍ତୁ। ପ୍ରଭାତରେ, ଦୁଇ ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ପ୍ରଥମ ପୂଜା ଦିଅ; ଲୋଭୀ ଓ କ୍ରୋଧୀ ପୂର୍ବରେ ତାଙ୍କୁ ପାନୀୟ ଦିଅ; ପ୍ରଭାତରେ, ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦ୍ୱୟଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ ପ୍ରସ୍ତୁତ; ପୂର୍ବପୁରୁଷ ପୋଇଟ୍ସ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି। ପ୍ରଭାତ ଯଜ୍ଞ କର, ଆଶ୍ୱିନ୍, ଅର୍ପଣ କର; ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଅଧର୍ମୀଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି କୃପା ନାହିଁ। ଆମ ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟେ ଆପଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ପୂର୍ବ ଉପାସକ ଅଧିକ ଯୋଗ୍ୟ। ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶରୀର, ମଧୁ ରଙ୍ଗ, ଘୃତର ଧାରା, ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦ୍ୱୟଙ୍କର ରଥ ଶୀଘ୍ର ହୋଇ ହାତି, ନୀଳଗାଇ, ବା ହଁସ ଭଳି ଦୂତି ମାନେ ଚଳାନ୍ତି; ଚିନ୍ତାର ଷୀଘ୍ରତା, ବା ଗତିର ବାତାସ ଭଳି, ଆପଣମାନେ ସମସ୍ତ ବିପଦ ଦୂର କରନ୍ତି। ଯିଏ ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ବେଶି ଡାକେ, ବିଭାଗରେ ପ୍ରିୟ, ସେ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନକୁ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ପୂରଣ କରି, ସଦା ଉଜ୍ୱଳତାରେ ଉଚ୍ଚ ହେଉ, ସେ ସବୁଠୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହେଉ। ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦ୍ୱୟଙ୍କର ନୂତନ କୃପା, ଆନନ୍ଦ ଭରା ନେତୃତ୍ୱରେ, ଆମେ ଯାଆଁ; ଧନ, ବିର, ଏବଂ ଅମର ଆଶୀର୍ବାଦ ଆଣନ୍ତୁ। “ଏ ଆଶ୍ୱିନ୍, ଏ ନାସତ୍ୟା, ଦୟାକରି ଦେରି କରିବେନାହିଁ; ହଁସ ଭଳି, ଚାପି ରହିଥିବା ସୋମା ପାନୀୟକୁ ଉଡ଼ି ଆସନ୍ତୁ।” ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦ୍ୱୟ ହରିଣା, ଗାଈ, ହଁସ ଭଳି, ପାଶ୍ୱରେ ଥିବା ସୋମା ପାନୀୟକୁ ଉଡ଼ି ଆସନ୍ତି। ଆଶ୍ୱିନ୍, ଅଶ୍ୱ ଦାତା, ଆଶା ଅର୍ପଣ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ; ହଁସ ଭଳି, ସୋମା ପାନୀୟକୁ ଉଡ଼ି ଆସନ୍ତୁ। ଏକ ସମୟରେ, ଅତ୍ରି ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ି, ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ଗର୍ଭବତୀ ଜନନୀ ଭଳି ଡାକିଥିଲେ; ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦ୍ୱୟ ଶୀଘ୍ର ବାଉଁ ଭଳି ନୂତନ ସହାୟତା ନେଇ ଆସି ତାଙ୍କୁ ଖୁସି ଦେଇଥିଲେ। ଏ ଗଛ, ଗର୍ଭ ଖୋଲ, ଜନନ ଇଚ୍ଛାକୁ ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ; ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦ୍ୱୟ, ମୋ ଡାକ୍ ଶୁଣି, ସପ୍ତବଧ୍ରିନ୍କୁ ମୁକ୍ତ କର। ଭୟଭୀତ, ପଡ଼ିଥିବା ଋଷି ସପ୍ତବଧ୍ରିନ୍କୁ ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦ୍ୱୟ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଗଛକୁ ଭାଗ ଭାଗ କରି ଏକତ୍ର କରିଥିଲେ। ବାତାସ ଚାରିପାଖରୁ ପଦ୍ମପୋଖରୀକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରିଥିବା ଭଳି, ଗର୍ଭ ଚଳିବା ଦିଅ, ଦଶମାସ ଶିଶୁ ବାହାରିଆ। ବାତାସ, ଅଟ, ସମୁଦ୍ର ଚଳିଥିବା ଭଳି, ଦଶମାସ ଶିଶୁ ଗର୍ଭ ସହ ବାହାରିଆ। ମାତା ଗର୍ଭରେ ଦଶମାସ ଶୁଇଥିବା ଶିଶୁ, ସେ ଜୀବନ୍ତ, ଅକ୍ଷତ, ଜୀବନ୍ତ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାହାରିଆ। ଏ ଉଷା, ଆଜି ଆମକୁ ଜଗାଅ, ବିଶାଳ ଦୀପ୍ତି ଓ ଧନ ଦିଅ, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଜଗାଇଥିଲ, ସତ୍ୟ-କୀର୍ତି, ଉତ୍ତମ-ଜନ୍ମ, ଅଶ୍ୱ ଦାତା, ଭଲ ଉଚ୍ଚାରଣ ଦାତା। ଶୁଭ ନେତୃତ୍ୱରେ, ଶୁଧ୍ଧ ରଥରେ ଉଦୟ କର, ଆକାଶ କନ୍ୟା, ଉଦୟ କର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସତ୍ୟ-କୀର୍ତି, ଉତ୍ତମ-ଜନ୍ମ, ଅଶ୍ୱ ଦାତା, ଭଲ ଉଚ୍ଚାରଣ ଦାତା। ଉଷା, ଦୟାଳୁ, ଆଜି ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ, ଆକାଶ କନ୍ୟା, ଉଦୟ କର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସତ୍ୟ-କୀର୍ତି, ଉତ୍ତମ-ଜନ୍ମ, ଅଶ୍ୱ ଦାତା, ଭଲ ଉଚ୍ଚାରଣ ଦାତା। ଆଗ୍ନି ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରେ, ଉଷା, ଉପହାର ଦେଇ, ଦୟାଳୁ, ସୁନ୍ଦର, ଘରେ ବସିଥିବା, ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ ଦାତା, ଭଲ ଉଚ୍ଚାରଣ ଦାତା। ଯଦି ଏହି ଦଳ ଉପହାର ପାଇଁ ତୁମକୁ ଚାପି ରଖିଥିବା, ଦୟାଳୁ ତୁମ ଦେଇଥିବା ଉପହାର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରଦାନ କରିଛନ୍ତି, ଉତ୍ତମ-ଜନ୍ମ, ଅଶ୍ୱ ଦାତା, ଭଲ ଉଚ୍ଚାରଣ ଦାତା। ଏହି ଦୟାଳୁ ଉଷା, ଉତ୍ତମ-ଜନ୍ମ, ଧନ, ବିରତା, ଉପହାର ଦିଅ; ଦୟାଳୁ ଉପହାର ଦେଇଥିବା ଉତ୍ତମ-ଜନ୍ମ ଦୟାଳୁ ଆମକୁ ଅନିଷ୍ଠା ବିନା ଉପହାର ଦେଇଛନ୍ତି। ଦୟାଳୁ ଉଷା, ବିରାଟ୍ କୀର୍ତି ଓ ବିଶାଳ ପ୍ରଶଂସା ଦିଅ; ଉତ୍ତମ-ଜନ୍ମ, ଅଶ୍ୱ ଦାତା, ଭଲ ଉଚ୍ଚାରଣ ଦାତା, ଆମକୁ ଅଶ୍ୱ ଓ ଗାଈର ଉପହାର ଦିଅ। ଏ ଆକାଶ କନ୍ୟା, ଆମକୁ ଗାଈର ଧନ ଦିଅ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଦୀପ୍ତି ଓ ଉଜ୍ୱଳ କିରଣ ସହିତ, ଉତ୍ତମ-ଜନ୍ମ, ଅଶ୍ୱ ଦାତା, ଭଲ ଉଚ୍ଚାରଣ ଦାତା। ଉଦୟ କର, ଆକାଶ କନ୍ୟା, ତୁମ ରୂପ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଚାପି ରଖିନଥିବା, ଚୋରକୁ ଶତ୍ରୁ ଭଳି ଦୂର କର, ସୂର୍ଯ୍ୟ କିରଣରେ ତାପି ଦିଅ, ଉତ୍ତମ-ଜନ୍ମ, ଅଶ୍ୱ ଦାତା, ଭଲ ଉଚ୍ଚାରଣ ଦାତା। ତୁମେ ଜଣା-ଜଣାକୁ ଯେତେ ଦେଇଛ, ଅଧିକ ଦେବା ଯୋଗ୍ୟ; ଉତ୍ତମ-ଜନ୍ମ, ଅଶ୍ୱ ଦାତା, ଭଲ ଉଚ୍ଚାରଣ ଦାତା, ଉଦୟ କରି ତୁମ ସ୍ତୁତିକାରୀଙ୍କ ପାଇଁ କ୍ଷୟ ହୁଅନାହିଁ। ଉଜ୍ୱଳ, ମହାନ, ସତ୍ୟକୁ ସତ୍ୟରେ ଧାରଣ କରି, ଲାଲ ରଙ୍ଗରେ, ଜଳରେ ପ୍ରକାଶିତ, ଦେବୀ ଉଷା ଆଲୋକ ଆଣିଛି, ପ୍ରେରିତ ଜନ ତାଙ୍କୁ ଚିନ୍ତାରେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ଉଷା ଦୃଶ୍ୟମାନ, ଲୋକଙ୍କୁ ଜଗାଇ, ସହଜ ପଥ ଦେଇ, ଆଗରେ ଚାଲି, ବଡ଼ ରଥରେ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଦେଇ, ଦିନର ଆରମ୍ଭରେ ଆଲୋକ ଦିଅ।