ଏକ ପବିତ୍ର ସମୟରେ, ଋଷିମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଓ ଭକ୍ତିସହିତ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ, "ହେ ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ର, ଆମେ ଯେ ସୋମ ରସ ଚାପିଛୁ, ଆପଣମାନେ ଆସନ୍ତୁ, ଏହି ଦିବ୍ୟ ପାନ କରନ୍ତୁ। ଆମ ପୂର୍ବଜ ଅତ୍ରିଙ୍କ ପରି, ଆମେ ମଧୁର ସ୍ତୁତି ଉପହାର କରୁଛୁ, ଏହି ପବିତ୍ର କୁଶାସନ ଉପରେ ବସନ୍ତୁ, ସୋମ ରସ ପିଉନ୍ତୁ।" ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ତାଙ୍କର ନିୟମ ଓ ସତ୍ୟ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଲୋକମାନଙ୍କୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଇଥାନ୍ତି। ତେଣୁ ଋଷିମାନେ ମିନତି କରିଲେ, "ହେ ଧର୍ମର ରକ୍ଷକ, ଆପଣମାନେ ଆସନ୍ତୁ, ଏହି ବେଦୀରେ ବସନ୍ତୁ, ଆମର ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ସୋମ ରସ ପିଉନ୍ତୁ।" ଏହିପରି ଭକ୍ତିର ଦ୍ୱାରା ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦେବତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରାଯାଇଥିଲା। "ହେ ଆଶ୍ୱିନ୍, ଆପଣମାନେ ଯେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି, ଦୂର କିମ୍ବା ନିକଟ, ମଧ୍ୟାକାଶ କିମ୍ବା ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ, ଆସନ୍ତୁ। ଆପଣମାନେ ଅନେକ ଉପକାର ଓ ସୁରକ୍ଷା ନେଇ ଏଠିକୁ ଆସନ୍ତୁ। ଆପଣମାନେ ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ନିଜ ରଥକୁ ଯୋଡ଼ି, ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖାଇଥାନ୍ତି। ଆପଣମାନେ ଅନେକ ଭିନ୍ନ ଜନ୍ମ ଓ ରୂପ ନେଇ, ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କର ନିକଟବନ୍ଧୁ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି।" "ଯେତେବେଳେ ସୂର୍ୟା ଆପଣଙ୍କ ରଥରେ ଆସନ୍ତି, ଲାଲ ପକ୍ଷୀମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଉଡ଼ନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଚମକେ। ଆପଣମାନେ ରାତିରେ ମଧ୍ୟ ଦୟାଳୁ ମନ ନେଇ ଆସନ୍ତି, ଆପଣଙ୍କର ଉଷ୍ମା ଓ ପୋଷଣ ଆମେ ଉପଭୋଗ କରୁଥାଉ। ଆପଣଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶଙ୍ଖ ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଯାଏ, ଆପଣଙ୍କ ରଥ ରେ ଯଶସ୍ବୀ ହେଉଛି; ଆପଣଙ୍କ ସୁରକ୍ଷାରେ ଅତ୍ରି ମୁଣ୍ଡ ଉଠେଇ ଫେରିପାରିଛନ୍ତି।" "ହେ ରୁଦ୍ର ସ୍ୱରୂପ ଆଶ୍ୱିନ୍, ଆପଣମାନେ ଦେଉଥିବା ମଧୁର ଓ ପୋଷକ ପାନ ଆମ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଦେଉଛି। ଆପଣମାନେ ସମୁଦ୍ର ଅତିକ୍ରମ କରି ଆସନ୍ତି, ଆମ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଓ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଆଣନ୍ତି। ଆପଣମାନେ ଆନନ୍ଦ ଦାତା, ଆପଣଙ୍କ ଯାତ୍ରା ସବୁଠୁ ଦୟାମୟ। ଆମର ଏହି ସ୍ତୁତିଗୀତ, ରଥକାରମାନେ ତିଆରି କରିଥିବା ପରି, ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ।" "ହେ ଦିବ୍ୟ ଆଶ୍ୱିନ୍, ଆଜି ଆପଣମାନେ କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି? ଆମ ଡାକ ଶୁଣନ୍ତୁ, ଅତ୍ରି ଆପଣଙ୍କୁ ଡାକୁଛି। ଆପଣମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରେ କେଉଁଠି, କେଉଁ ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ କିମ୍ବା କେଉଁ ନଦୀସହିତ ଅଛନ୍ତି? କାହାକୁ ଆପଣମାନେ ସହଯୋଗ କରନ୍ତି, କାହା ପାଖକୁ ଯାନ୍ତି, କାହାର ଗୀତ ଆପଣମାନେ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି? ଆମେ ଏହି କୃପା ପାଇବାକୁ ଆଶା କରୁଛୁ।" "ଆପଣମାନେ ଚ୍ୟବନଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସ୍ଥାନକୁ ପୁନଃ ଫେରାଇଦେଇଥିଲେ, ଚୋରକୁ ଧରିଥିଲେ, ବୃଦ୍ଧ ଚ୍ୟବନଙ୍କୁ ଯୁବକ କରିଦେଲେ, ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଆଶା ପୂରଣ କଲେ। ଆମେ ଆପଣଙ୍କର ସ୍ତୁତିକାର, ଦୟାକରି ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଓ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅନ୍ତୁ।" "ମର୍ତ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଆପଣମାନେ କିଏକୁ ଅଧିକ ଦାନୀ, କିଏ ପ୍ରେରଣାଶୀଳ ଋଷି, କିଏ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଧନ ଓ ଘୋଡ଼ା ଜିତିଛନ୍ତି? ଆପଣଙ୍କ ରଥ ସବୁଠୁ ପ୍ରଥମ, ଅନେକ ଭକ୍ତ ଉଠା ହାତରେ ଆପଣଙ୍କୁ ଡାକୁଛନ୍ତି। ଆମର ମଧୁର ସ୍ତୁତି ଆପଣମାନେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଆପଣମାନେ ଦୟାକରି ଆସନ୍ତୁ, ଦାନ ଭରିଥିବା ହାତ ନେଇ ଆସନ୍ତୁ।" "ଏହି ଗାୟକ ଆପଣଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ରଥକୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରୁଛି, ମଧୁର ସ୍ତୁତି ଶୁଣନ୍ତୁ। ଅବରୋଧ ଅତିକ୍ରମ କରି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଚକ୍ର ଧାରଣ କରି, ନଦୀମାନେ ଆକର୍ଷିତ କରୁଥିବା ଆଶ୍ୱିନ୍ ଆସନ୍ତୁ। ଧନ ଓ ଦାନ ନେଇ ଆସନ୍ତୁ, ଚିହ୍ନିତ ହରିଣ ଆପଣମାନେ ପାଇଁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ତିଆରି କରେ। ଚ୍ୟବନଙ୍କୁ ଆପଣମାନେ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ, ମନ ଯୋଗ କରିଥିବା ଘୋଡ଼ା ଆପଣଙ୍କୁ ଆଣିଥାଏ, ପକ୍ଷୀମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ପାନ ପାଇଁ ଆଣନ୍ତି।" "ଶତ୍ରୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରି, ବିଳମ୍ବ ନ କରି, ଆଶ୍ୱିନ୍ ଆସନ୍ତୁ। ଯେଉଁ ଗାୟକ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ତାଙ୍କୁ ଆପଣମାନେ ଦୟା କରନ୍ତି। ଉଷା ଆସିଛି, ଅଗ୍ନି ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ, ଆପଣଙ୍କ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ରଥ ଅମରମାନେ ଯୋଡ଼ିଛନ୍ତି।" "ଅଗ୍ନି ଉଷା ସହିତ ଆଗରେ ଚମକେ, ଋତ୍ବିଜମାନଙ୍କର ପ୍ରେରଣାଦାୟି ସ୍ତୁତି ଉଠିଛି। ଆଶ୍ୱିନ୍, ଆପଣମାନେ ନିଜ ରଥ ନେଇ ଗରମ ପାନ ଆଣନ୍ତୁ। କୌଣସି ପଥ ଆପଣମାନେକୁ ରୋକିପାରେନି, ଦିନ ଓ ରାତି, ସମୟ ସମୟରେ, ଆପଣମାନେ ଏହି ପାନ ପାଇଁ ଆସନ୍ତୁ।" "ଏହି ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗ ଆପଣଙ୍କର ନିଶ୍ଚିତ ସ୍ଥାନ, ଏହି ଘର ଆପଣଙ୍କର, ଏଠାରୁ ଆପଣମାନେ ପୋଷଣ ଓ ଶକ୍ତି ନେଇ ଆସନ୍ତୁ। ଆପଣମାନେ ନୂତନ କୃପା ଦେଉନ୍ତୁ, ଆମେ ସୁରକ୍ଷିତ ହେଉ, ଧନ ଓ ନିରମାର୍ତ୍ୟ ଆଶୀର୍ବାଦ ମିଳୁ।" "ପ୍ରଭାତରେ ଦୁଇ ଯାତ୍ରୀ ଆଶ୍ୱିନ୍ଙ୍କୁ ପ୍ରଥମ ପୂଜା ଦିଅ, ଲୋଭୀ ଓ କ୍ରୋଧୀ ପୂର୍ବରୁ ସେମାନେ ଏହି ପାନ ପିଉନ୍ତୁ। ପ୍ରଭାତରେ ଆଶ୍ୱିନ୍ଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ ହୋଇଥାଏ, ପୂର୍ବଜ କବିମାନେ ସେମାନେକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ। ଆପଣମାନେ ପ୍ରଭାତ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତୁ, ଅର୍ପଣ ଦିଅନ୍ତୁ; ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ନାସ୍ତିକଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି କୃପା ନାହିଁ। ପୂର୍ବଜମାନେ ଯେଉଁପରି ଆପଣଙ୍କୁ ପୂଜିଥିଲେ, ଆମେ ମଧ୍ୟ ତାହା କରୁଛୁ।" ଏହିପରି ଭକ୍ତି ଓ ସ୍ନେହର ସ୍ତୁତି ମାଧ୍ୟମରେ ଋଷିମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବାରେ ଲାଗି ରହିଥିଲେ, ତାଙ୍କର କୃପା ଓ ଦୟା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ।