ଏକ ସୁନ୍ଦର ପ୍ରଭାତରେ, ବେଦମୁନିମାନେ ବିଶ୍ୱର ଶାସକ ଭଗବାନ୍ ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ତିରେ ତିନିଟି ଲୋକ, ତିନିଟି ଦିଗ, ଓ ତିନିଟି ଆକାଶକୁ ଧରି ରଖିଛନ୍ତି। ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ର, ଏହି ଦୁଇ ଦେବତା ସଦା ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ଓ ଅଟୁଟ ନୀତିର ରକ୍ଷକ। ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କ ନୀତିକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ କେବେ ଭଙ୍ଗ ହେବାକୁ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ। ବରୁଣଙ୍କ ପାଖରେ ଅମୃତସ୍ଵରୂପ ଗବୀମାନେ ଅଛନ୍ତି, ମିତ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ମଧୁର ନଦୀମାନେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅନ୍ତି। ତିନିଟି ବଳବାନ ବୃଷଭ ତିନିଟି ଆସନରେ ଉଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଦଢ଼ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରି ଦଁଡାଇଛନ୍ତି। ପ୍ରଭାତରେ ମୁଁ ମା ଅଦିତିଙ୍କୁ ଡାକେ, ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ ମୁଁ ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ, ଧନ, ସମୃଦ୍ଧି, ସନ୍ତାନ ଓ ପରିବାରର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ। ଏହି ଦେବତାମାନେ ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକ ଓ ବିଶ୍ୱର ଖୋଲା ପ୍ରସ୍ତାରର ଆଧାର। ସେମାନଙ୍କ ନୀତିକୁ ଅମୃତ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ କେବେ ଅଟକାଇ ପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ରଙ୍କ ପାଖରେ ସଦା ପ୍ରଚୁର ସାହାଯ୍ୟ ଅଛି। ମୁଁ ଏବେ ତାଙ୍କ ଦୟା ଅଭିଲାଷୀ। ଆମେ ଯଦି ସତ୍ୟବାନ୍ ରୁହିବାକୁ ପାରିବା, ତେବେ ତାଙ୍କ ରକ୍ଷା ପାଇବା। ଏହି ଦେବତାମାନେ ଆମକୁ ରୁଦ୍ର ସ୍ୱରୂପ ଦେଇ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଆମେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରିପାରିବା। ଆମେ କେବେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଅଶୁଭ ଶକ୍ତିରେ ଲିପ୍ତ ହେବାନି, ନ କ୍ଷୟ ଦ୍ୱାରା, ନ ଅବଶିଷ୍ଟ ଦ୍ୱାରା। ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତା ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ର, ଆମ ପ୍ରଶଂସାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ଏହି ଶୁଭ ଯଜ୍ଞକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଜଗତର ଶାସକ ଭାବେ, ଆମକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୁଦ୍ଧି ଓ ଜ୍ଞାନ ଦିଅନ୍ତୁ। ଆମ ଦ୍ୱାରା ପିଷ୍ଟ ସୋମରସ ପାନ କରିବାକୁ, ଆପଣମାନେ ଆସନ୍ତୁ। ମୁନି ଅତ୍ରିଙ୍କ ଭଳି, ଆମେ ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଗୀତ ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ। ଏହି ପବିତ୍ର କୁଶ ଉପରେ ବସି ସୋମ ପିଇବାକୁ ଆସନ୍ତୁ। ନିଜ ଦୃଢ଼ ବ୍ରତରେ ଅଟୁଟ ରହି, ନୃପତିମାନେ ଓ ନୀତିର ରକ୍ଷକ ଭାବେ, ଆପଣମାନେ ଆସନ୍ତୁ ଏବଂ ଆମ ହବି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ଏହି ସମୟରେ, ଦୁରେ କିମ୍ବା ନିକଟରେ, ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ଥିବା ଦିବ୍ୟ ଦ୍ୱୟ ଅଶ୍ୱିନୀକୁ ମୁଁ ଡାକୁଛି। ଅନେକ ଉପକାର ଓ ରକ୍ଷା ସହିତ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଯୋଗ୍ୟ ଯୋଗରେ ତୁମେ ଆସ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଯୋଜିତ ଗଡ଼ି ଚଲାଉଛ। ତୁମେ ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ରୂପ ଦେଖାଇଛ, ତୁମର ଗଡ଼ିର ଚକ୍ର ଚାଲିଛି, ତୁମେ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଘୁରି ଦେଖ, ଦୁଇ ନାହୁଷଙ୍କ ଯୋକ୍ତିକୁ ଆବୃତ କର। ତୁମ ଦୟାରେ ଯାହା କିଛି ହୁଏ, ସେସବୁ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ। ବିଭିନ୍ନ ଜନ୍ମ ଓ ରୂପ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ଆମ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ଅଂଶ ହେଉଛ। ଯେତେବେଳେ ସୂର୍ୟା ତୁମର ଗଡ଼ିରେ ଆରୋହଣ କରନ୍ତି, ଲାଲ ଚିଡ଼ିଆମାନେ ତୁମ ଚାରିପାଖରେ ଉଡ଼ନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଚମକିଉଠେ। ତୁମର ରାତି ମୃଦୁ ଓ ଦୟାଳୁ ଚିତ୍ତରେ ଅଛି, ନାସତ୍ୟ ଦେବତା, ତୁମର ପୋଷକ ଉଷ୍ମା ଉପଭୋଗ କରାଯାଏ। ତୁମର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶଙ୍ଖ ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଯାଏ, ତୁମ ଦଳ ଦୌଡ଼ରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ତୁମର ରକ୍ଷାରେ ମୁନି ଅତ୍ରି ଆବାର ଫେରିଛନ୍ତି। ତୁମେ ଯେ ମଧୁ ଭରା ଶୀତଳ ପାନୀୟ ଦିଅଛ, ତାହା ରୁଦ୍ରମାନେ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ସମୁଦ୍ର ଅତିକ୍ରମ କଲେ, ପାକା ଖାଦ୍ୟ ତୁମକୁ ଶକ୍ତି ଦିଏ। ଅଶ୍ୱିନୀ, ତୁମେ ଆନନ୍ଦ ଆଣିବା ଦେବତା, ତୁମ ଯାତ୍ରା ସବୁଠାରୁ ଆଶୀର୍ବାଦମୟ ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ। ଏହି ହ୍ୟମ୍ନଗୁଡ଼ିକ ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ, ଯାହା ଆମେ ଗଡ଼ିର ନିର୍ମାତା ଭଳି ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ରଚନା କରିଛୁ। ଏହି ଦିନ, ଦିବ୍ୟ ଅଶ୍ୱିନୀ, ସ୍ୱର୍ଗରୁ କେଉଁଠି ଅଛ? ମହାଦାନୀ, ଏହି ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ, ଅତ୍ରି ତୁମକୁ ଡାକୁଛି। କେଉଁଠି ଅଛ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନାସତ୍ୟ? କେଉଁ ଜନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ହସ୍ତକ୍ଷେପ କର? କେଉଁ ନଦୀ ସହିତ ତୁମେ ମିଶିଛ? କାହାକୁ ତୁମେ ସାହାଯ୍ୟ କର, କାହାକୁ ଦେଖିବାକୁ ଯାଉଛ, କାହା ପାଇଁ ତୁମେ ଗଡ଼ି ଯୋକ୍ତିଛ? କାହାର ଷ୍ଟୁତି ତୁମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ? ଆମେ ଏମିତି ଲୋକ ହେଉ, ଯାହାକୁ ତୁମେ ଅନୁଗ୍ରହ କର। ଏହି ଦେବତାମାନେ ସହରରୁ ତ୍ୟାଗିତ ଲୋକକୁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ସହରକୁ ଫେରାଇ ଦିଅନ୍ତି, ଚୋରକୁ ସିଂହ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କ ଗୁହାରୁ ଧରି ନେଇଯାନ୍ତି। ବୃଦ୍ଧ ଚ୍ୟବନଙ୍କୁ ବୟୋବୃଦ୍ଧତାରୁ ମୁକ୍ତ କରି, ତାଙ୍କୁ ଯୁବକ କରିଦେଲେ, ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀର ଆଶା ପୂରଣ କଲେ। ଏଠାରେ ଏକ ଗାୟକ ତୁମ ପାଖରେ ଅଛି, ଆମେ ତୁମର ଦୃଷ୍ଟି ଓ ଯଶ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛୁ; ଏବେ ମହାପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦେବତା, ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ। ଏହି ମାନବମଧ୍ୟରୁ କିଏ ତୁମକୁ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଦାନ କରେ? କିଏ ଅନ୍ତର୍ଦୃଷ୍ଟି ଓ ପ୍ରେରଣାର ସାଗର? କିଏ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଧନ ଓ ଅଶ୍ୱ ଜିତିଛି? ଅଶ୍ୱିନୀ, ତୁମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗଡ଼ି ଏଠାରେ ଆସୁ, କାରଣ ଅନେକ ଲୋକ ତୁମ ଅପେକ୍ଷାରେ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ହାତ ଉଠାଇ ଦାଉଛନ୍ତି। ଆମର ପ୍ରଶଂସା, ମଧୁର ମଧୁ ସମ, ତୁମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରୁ, ତୁମେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦୃଷ୍ଟି ଓ ଦାନ ସହିତ ଆସ, ବାଜ ପରି ଦୟା କର। ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଏହି ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ, ତୁମର ଦାନଶୀଳ ହାତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ, ତୁମର ଉପହାର ପ୍ରଚୁର ହେଉ। ଗାୟକ ମଧୁର ପ୍ରଶଂସାରେ ତୁମର ପ୍ରିୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଧନ ଦେଉଥିବା ଗଡ଼ିକୁ ଅଲଙ୍କୃତ କରେ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ତୁମେ ମୋର ମଧୁର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ। ସମସ୍ତ ବାଧା ଅତିକ୍ରମ କରି ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଆସ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଚକ୍ର ଯୁକ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଗଡ଼ିରେ, ନଦୀ ଦ୍ୱାରା ଏଠାକୁ ଆସ, ମୋର ମଧୁର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ। ଧନ ନେଇ ତୁମେ ଆସ, ରୁଦ୍ର ଭାବରେ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଚକ୍ର ଯୁକ୍ତ, ଦାନଶୀଳ ଭାବରେ, ମୋର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ। ତୁମର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନ ଚକ୍ରରେ ରଖାଯାଇଛି, ଶବ୍ଦରେ ଅବସ୍ଥିତ; ଚିତ୍ର ବନ୍ନ ହରିଣ ତୁମ ପାଇଁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କରେ—ତୁମେ ଏହି ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ। ଜାଗୃତ ମନ, ଗଡ଼ି ପ୍ରତି ଉତ୍ସୁକ ଚିତ୍ତ ଓ ଆହ୍ୱାନରେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ, ତୁମେ ପତିତ ଚ୍ୟବନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରି ଆଣ, ମୋର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ। ମନ-ଯୁକ୍ତ ଘୋଡ଼ା, ଶିତଳ ତୁଷାରେ ଭିଜା, ତୁମ ପାଖକୁ ଆସ, ପକ୍ଷୀମାନେ ତୁମକୁ ପାନ ପାଇଁ ଆଣନ୍ତି, ଭଲ ଚିନ୍ତା ସହିତ—ମୋର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ।