ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଦୂରଦୂର୍ଶୀ ଦେବତା ଦ୍ୱୟ, ସୂକ୍ଷମ ବିବେକ ଦ୍ୱାରା ନିୟମ ଓ ଆଦି ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଅଟୁଟ ରଖିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ଅସୁର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ତାଲମେଳ ରଖି, ସତ୍ୟରେ ଶାସନ କରିଥିଲେ । ଏହି ଦେବତା ଦ୍ୱୟ ଆକାଶରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ରଥ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ବିସ୍ତାର କରିଥିଲେ । ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଜଣେ ଦୂତ ଭଳି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହାତରେ ବନ୍ଧି, ଆଲୋକ ଅନ୍ୱେଷଣରେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ହୁଁକାରେ ଡାକିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନମୟ ହାତମାନେ ମାନବକୁ ଉପକୃତ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତାଙ୍କର କୃପା ଅନ୍ୱେଷଣ କରିଥିଲେ । ମିତ୍ରଙ୍କର ମାର୍ଗ ଅନୁସରଣ କରି, ତାଙ୍କର ନିର୍ମଳ ରକ୍ଷା ଛାୟାରେ ଏକତ୍ର ରହିବା ଆଶା କରିଥିଲେ । ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ସହିତ ଯଥାଯଥ୍ୟ ସ୍ତୁତି ରଖି, ତାଙ୍କର ଗୃହରେ ଦାନୀ ଓ ଗାୟକମାନେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉଥିଲେ । ମିତ୍ରଙ୍କ ଦୟାମୟ ଉପକାର ଓ ବରୁଣଙ୍କର ପ୍ରଭାବ ଉପସ୍ଥାନରେ, ସମାଜରେ ବୃଦ୍ଧି ଆଣିଥିଲେ । ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ର ଦେବତା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶାସନ ଦେଇ, ଶକ୍ତି, ଧନ, ଓ ଶ୍ରେୟସ୍ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ଆକାଶ ଦେଇଥିଲେ । ପ୍ରଭାତ ବେଳେ, ଶୁଭ୍ର ଗାଉଁ ସହିତ ଦେବତାମାନେ ଆସିଥିଲେ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପିଟିତ ସୋମ ଦେଇ, ହାତୀ ଭଳି ପାଦ ଦେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଶଂସାରେ ଚମକି ଉପସ୍ଥାନ କରିଥିଲେ । ଯେଉଁଠି ଜ୍ଞାନୀ ଜଣେ ଦେବସଭାରେ ଏହି ଦେବତାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଗୃହୀତ ହୁଏ, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କର ଉପଦେଶ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୁଏ । ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଦୀପ୍ତିମାନ ରାଜା, ସତ୍ୟ ଶାସନ ଦେଇ, ପ୍ରତି ପିଢିରେ ଧର୍ମକୁ ରଖିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ଉପକାର ପାଇଁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସହାୟ, ଶୁଭ ଅଶ୍ୱ, ଏବଂ ପ୍ରବଳ ବୁଦ୍ଧି ସହିତ ଡାକାଯାଇଥିଲେ । ମିତ୍ର ଦୁଃଖରୁ ଉଦ୍ଧାର କରି ନିବାସ ଦେଇଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଦୟା ଏବଂ ଉଦାରତା ସଦା ବହୁଳ । ମିତ୍ରଙ୍କର ରକ୍ଷା ତଳେ ମାନବ ଅପରାଧ ରହିତ ହୋଇ, ବରୁଣଙ୍କର କୃପା ସହିତ ଏକତ୍ର ରହିବା ଆଶା କରିଥିଲେ । ଦେବତା ଦ୍ୱୟ ଲୋକକୁ ନେଇ ଚାଲିଥିଲେ, ଦାନୀ ଓ ଋଷିମାନେ ରକ୍ଷା ହରାଇବା ଦିଅନାହିଁ । ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନୀ ମାନବ ଉପସ୍ଥାନ କରି, ସ୍ଵୟଂ ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିଥିଲେ । ଦେବତାମାନେ ଅଟୁଟ ଶାସନ ଓ ସତ୍ୟ ଶାସନ ରଖି, ଦୀପ୍ତିମାନ ଆଲୋକକୁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବିସ୍ତାର କରିଥିଲେ । ରଥ, ବିସ୍ତୃତ ଚରାଗାହ, ଏବଂ ପ୍ରଶଂସିତ ଦାନ ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ । ପୁରାତନ କୌଶଳରେ ଏହି ଦେବତା ଦ୍ୱୟ ଜନମାନେ ଉପରେ ଚିହ୍ନ ଦେଇ, ଶୁଭ ବୁଦ୍ଧିରେ ଶୁଦ୍ଧ ରହିଥିଲେ । ପୃଥିବୀ ରେ ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅମର ଓ ଏକାଗ୍ର, ଅବିରତ ଧାରାରେ ବହିଥିଲା । ମିତ୍ରଙ୍କର ବିକ୍ଷେପ ଦୃଷ୍ଟି ସହିତ ଜ୍ଞାନୀ ମାନେ ଉନ୍ନତି ଓ ବିସ୍ତୃତ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ । ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଏବଂ ଆର୍ୟମାନ ଆଦିତ୍ୟ ଦେବତା ଅଟୁଟ ଧର୍ମ ଏବଂ ଉଚ୍ଚତମ ଶାସନ ରଖିଥିଲେ । ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଆସନରେ ବସି, ଜନମାନେ ଉପରେ ଦୟା ଦେଇଥିଲେ । ସମସ୍ତ ଜନମାନେ ଉପରେ ନିର୍ବିକ୍ଷେପ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ, ନୀତି ରଖିଥିଲେ । ସତ୍ୟ ଏବଂ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ରହି, ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇ ବିସ୍ତୃତ ଅବକାଶ ଦେଇଥିଲେ । ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମିତ୍ର ବା ବରୁଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ, ଏହି ଚିନ୍ତା ଦେବତା ଓ ଅତ୍ରିମାନେ ପ୍ରତି ଯାଇଥିଲା । ଉଚ୍ଚ ଶ୍ରବଣରେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ଏହି ଦେବତାମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଉଚ୍ଚ ଶାସନର ମାଳିକ । ଘୃତ ମୂଳରେ ରାଜା ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ । ତାଙ୍କର ଦୟାରେ ପୃଥିବୀ ଓ ଦିବ୍ୟ ଧନ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉ । ସତ୍ୟ ସହିତ ସତ୍ୟକୁ ଯୋଡି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜ୍ଞାନ ଅନ୍ୱେଷଣ କରି, ଦୁଇ ଦେବତା ଅଚପଟ ଏବଂ ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି କରିଥିଲେ । ଦିବ୍ୟ ମେଘ ଓ ଜଳର ମାଳିକ ଦାନୁମତୀର ବିସ୍ତୃତ ଗହ୍ୱର ଅନ୍ୱେଷଣ କରିଥିଲେ । ବରୁଣଙ୍କର ତିନି ଲୋକ, ତିନି ଆକାଶ, ଏବଂ ମିତ୍ରଙ୍କର ତିନି ବିସ୍ତୃତ ଅଞ୍ଚଳ ଉପରେ ଦେବତା ଦ୍ୱୟ ଧର୍ମ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ । ବରୁଣଙ୍କର ପୋଷକ ଗାଉଁ, ମିତ୍ରଙ୍କର ମଧୁର ନଦୀ, ତିନି ବିଶାଳ ବଳଦ ତିନି ଆସନରେ ଚମକିଥିଲେ । ପ୍ରଭାତରେ ଅଦିତି ଦେବୀକୁ, ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେବା ସମୟରେ, ଧନ, ଶ୍ରେୟସ୍, ଏବଂ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ପାଇଁ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ଡାକାଯାଇଥିଲା । ଦେବତା ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଦିବ୍ୟ ଓ ପୃଥିବୀ ରାଜ୍ୟର ପୋଷକ, ତାଙ୍କର ନିୟମ ଅମର ଓ ଅଟୁଟ । ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ସହାୟତା ଅନ୍ୱେଷଣ କରି, ସତ୍ୟ ରହି ତାଙ୍କର କୃପା ଲାଗି ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଇଥିଲା । ଦେବତା ଦ୍ୱୟ ରୁଦ୍ରର ରକ୍ଷା ଦେଇ, ଶତ୍ରୁ ଉପରେ ବିଜୟ ଦେଇଥିଲେ । ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଅସ୍ତିର ଶକ୍ତିରେ ଶରୀର ଦ୍ୱାରା ଅଂଶ ନ ହେଉ, ନ ଶୋଷଣ ହେଉ । ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ର ପ୍ରଶଂସାରେ ଆନନ୍ଦ ଉପସ୍ଥାନ କରିଥିଲେ, ଏହି ଶୁଭ ବଳିକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ଦେବତା ଦ୍ୱୟ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଜ୍ଞାନୀ ଶାସକ, ମହାନ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥିଲେ । ଏଭଳି ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି, ଦୟା, ଓ ନିୟମ ଦ୍ୱାରା ଜଗତର ଆଦି ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅଟୁଟ ରହିଥିଲା । ତାଙ୍କର କୃପା ଓ ରକ୍ଷା ତଳେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଅନ୍ୱେଷଣ କରି, ଆଶା, ଏବଂ ଶ୍ରେୟସ୍ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ ।