ମିତ୍ର ଓ ଭରୁଣାଙ୍କର ଦିନେ ଦିନେ କଥା ଆମେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭରା ହୃଦୟରେ ଶୁଣିବା। ଏହି ଦେବତାମାନେ କ୍ରୂରତା ବିନା, ସଠିକ୍ କାମ କରୁଥିବା ହାତ ଦ୍ୱାରା, ଇଳାଙ୍କ ସହିତ ଏକାଠି ରହି, ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖନ୍ତି। ରାଜାଙ୍କ ଭଳି, ଅପରାଜିତ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ତିନି ହଜାର ଶ୍ତମ୍ଭରେ ଉପରି ଅବିଚଳ ମହାନ୍ ନ୍ୟାୟ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଏହି ଦେବତାମାନେ ରୂପା ଦ୍ୱାରା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇଥିବା ଏକ ସୁନା ନଳ ଓ ଶ୍ତମ୍ଭ ଦେଖାଯାଏ, ଦିବ୍ୟ ଘୋଡା ଦ୍ୱାରା ଟାଣି ଯାଉଥିବା ରଥ ଭଳି। ସୁଭ ଖେତ୍ରରେ, ଚିହ୍ନିତ ଓ ଫଳଦାୟି, ଆମେ ତାଙ୍କର ଦୟାର ମଧୁ ଲାଭ କରିପାରିବା। ପ୍ରଭାତର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକରେ, ସୁନା ଆକୃତି ଓ ଶ୍ତମ୍ଭ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୁଏ; ମିତ୍ର ଓ ଭରୁଣା ତଳଠାରୁ ଉଠି, ଅଦିତି ଓ ଦିତିଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି। ବିଶ୍ୱର ରକ୍ଷକ ଭାବରେ, ତାଙ୍କର ବିଶାଳ, ଅବିଚଳ, ଉଦାର ସୁରକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା, ମିତ୍ର ଓ ଭରୁଣା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଯେଉଁଥିରେ ଆମେ ଉଦ୍ୟମ କରି ଜୀବନ ଓ ଉନ୍ନତି ଲାଭ କରିପାରିବା। ସତ୍ୟର ରକ୍ଷକ ଭାବରେ, ମିତ୍ର ଓ ଭରୁଣା ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଉପରେ ଉଭୟେ ଉପବିଶନ୍ତି; ସ୍ୱର୍ଗରେ ନ୍ୟାୟ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କୁ ତାଙ୍କର କୃପା ମିଳେ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆକାଶରୁ ମଧୁର ବର୍ଷା ପଡ଼େ। ମିତ୍ର ଓ ଭରୁଣା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ଭାବରେ, ସଭାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ ଅନ୍ୟମାନେ ଉପରେ ରଉଛନ୍ତି। ଆମେ ତାଙ୍କର ବର୍ଷା, ଦାୟା, ଅମୃତତ୍ୱ ଚାହୁଁଛୁ; ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀରେ ଚଳାଇଁ। ମିତ୍ର ଓ ଭରୁଣା ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀର ସ୍ୱାମୀ, ବଳୀୟ, ବୃଷଭ ଭଳି, ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ। ଆଶ୍ଚର୍ୟ ମେଘ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ଧ୍ୱନି, ଆକାଶରେ ବର୍ଷା, ଅସୁର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା। ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ସ୍ୱର୍ଗରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଇ ଚଳାଇଁ। ଆକାଶରେ ତାଙ୍କୁ ମେଘ ଓ ବର୍ଷା ଦେଇ ଢାକନ୍ତି, ପର୍ଜନ୍ୟର ମଧୁ ଝରେ। ମାରୁତମାନେ ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଚାଲିବା ରଥ ଜୋଡନ୍ତି, ଯୁଦ୍ଧରେ ନୀରବୀର ଭଳି; ପ୍ରଭା ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଆକାଶରେ ଚଳାଇଁ, ମିତ୍ର ଓ ଭରୁଣା ଆକାଶରୁ ବର୍ଷା କରନ୍ତି, ତାହାର ଧନ ଦେଇ। ପର୍ଜନ୍ୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧ୍ୱନି ଦେଇ କଥା କହିଥାଏ; ମାରୁତମାନେ ତାଙ୍କର ଆଶ୍ଚର୍ୟ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମେଘରେ ବସନ୍ତି, ନିର୍ମଳ ଲାଲ ଆକାଶରେ ବର୍ଷା କରନ୍ତି। ମିତ୍ର ଓ ଭରୁଣା ବିବେକ ଦ୍ୱାରା ନ୍ୟାୟ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଅସୁର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ନ୍ୟାୟ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଶାସନ କରନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଆଶ୍ଚର୍ୟ ରଥ, ଆକାଶରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କରନ୍ତି। ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଭରୁଣା ଓ ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ; ବଳୀୟ ଭାଜୁର ଆଲିଂଗନରେ ଚଳିବା ମାନବ ଭଳି, ଆଲୋକ ଚାହୁଁଛୁ। ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ତାଙ୍କର ଭାଜୁ ଆମ ପାଇଁ ଆସନ୍ତୁ; ତାଙ୍କର କୃପା ସମସ୍ତ ଜନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚାହୁଁଛୁ। ମିତ୍ରଙ୍କ ପଥ ଆମେ ଅନୁସରଣ କରିପାରିବା, ତାଙ୍କର ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ସୁରକ୍ଷାରେ ଆମେ ଏକାଠି ରହିପାରିବା। ମିତ୍ର ଓ ଭରୁଣାଙ୍କ ସହିତ ଏକ ଉଚିତ ସ୍ତୁତି ରଖିପାରିବା; ତାଙ୍କର ଘରରେ, ଉଦାର ଓ ଗାୟକଙ୍କ ପାଇଁ, ତାଙ୍କର ଖ୍ୟାତି ରହିଛି। ମିତ୍ର ତାଙ୍କର ଦୟାମୟ ସାହାଯ୍ୟ ଦେଇ, ଭରୁଣା ସହ, ଆମ ସଭାକୁ ଆସନ୍ତୁ; ତାଙ୍କର ଘରରେ, ଉଦାର ଓ ମିତ୍ରମାନେ ପାଇଁ, ଆମେ ବୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରିପାରିବା। ଭରୁଣା, ଦୁଇ ଜଣ ମହାନ୍ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସ୍ୱାମୀ, ଆମ ପାଇଁ ବିଶାଳ ଅଞ୍ଚଳ କରନ୍ତୁ, ଶକ୍ତି, ଧନ, ଏବଂ ଭଲ ଅବସ୍ଥା ପାଇଁ। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପ୍ରଭାତରେ, ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତାମାନେ, ଧଳା ଗାଁ ସହିତ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପିଟିଥିବା ସୋମା ନେଇ, ହାତୀ ଭଳି ପାଦରେ, ପ୍ରଶଂସାର ଅଭିଭାସ ସହିତ ଆସନ୍ତି। ଯେଉଁ ଜଣ ଦେଖିପାରିବେ, ସେ ଏକାଠି ଜ୍ଞାନୀ; ଦେବତାମାନେ ଦେଖିଥିବା ସଭାରେ ଆମକୁ କଥା କହନ୍ତୁ—ଯାହାକୁ ଭରୁଣା କିମ୍ବା ମିତ୍ର ଗୃହଣ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କମାନେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଓ ଦୂରଗମ ଖ୍ୟାତି ଦେଇ, ସତ୍ୟ ରାଜା, ପ୍ରତି ପିଢିରେ ନ୍ୟାୟର ଉପାସକ। ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ, ପୁରୁଣା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମିତ୍ରମାନେ, ଭଲ ଘୋଡା ଓ ସ୍ପଷ୍ଟ ବୁଦ୍ଧି ସହିତ, ଶକ୍ତି ଲାଭ କରିବା ପାଇଁ ଡାକୁଛି। ଦୁଃଖରୁ ମିତ୍ର ନିକଟକୁ ନେଇଯାନ୍ତି, ତାଙ୍କର କୃପା ସଦା ରହିଥାଏ, ଉଦାର ଇଚ୍ଛା ଅପାର। ମିତ୍ରଙ୍କ ସୁରକ୍ଷାରେ ଆମେ ରହିପାରିବା, ଖ୍ୟାତିସମ୍ପନ୍ନ, ଦୁଷ୍ଟ ରହିବା ଦୂରେ, ଭରୁଣାଙ୍କର କୃପା ସହିତ ଏକାଠି। ମିତ୍ର ଓ ଭରୁଣା ଏହି ଜନମାନେ ନେତୃତ୍ୱ ଦିଅନ୍ତୁ; ଉଦାର ଲୋକଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଆମ ଋଷିମାନେ ସୁରକ୍ଷିତ ରହନ୍ତୁ। ବୁଦ୍ଧିମାନ ଦେବତାମାନେ, ମଣିଷମାନେ ଭରୁଣାଙ୍କୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ନ୍ୟାୟ ଦେଖି ଚାହନ୍ତି; ଉଦ୍ୟମ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରନ୍ତୁ। ତାଙ୍କମାନେ ଅବିଚଳ ସ୍ୱାମୀତ୍ୱ ଓ ସତ୍ୟ ଶାସନ ରଖନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଆଜ୍ଞା ଦ୍ୱାରା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ମଣିଷମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ। ତାଙ୍କୁ ଆମେ ଡାକୁଛି, ରଥ, ବିଶାଳ ଚରାଗାହ, ଭଲ ଦାନ ପାଇଁ, ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଆଦର କରୁଛି। ପୁରୁଣା ଆଶ୍ଚର୍ୟ କୌଶଳ ଦ୍ୱାରା, ଦୁଇ ଦେବତା ଜନମାନେ ଚିହ୍ନିଛନ୍ତି, ଶୁଦ୍ଧ ବୁଦ୍ଧି ସହିତ। ପୃଥିବୀ, ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଖ୍ୟାତିସମ୍ପନ୍ନ ନ୍ୟାୟ ଅବିନାଶୀ, ପ୍ରବାହମୟ, ଅବିରତ। ମିତ୍ର, ଆମେ ଓ ଜ୍ଞାନୀ, ତୁମେ ଦୟାମୟ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ ବିଶାଳ ସୁରକ୍ଷା, ସ୍ୱାଧୀନତା ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କରୁଛୁ। ଦେବତା, ଅବିଚଳ, ପୂଜ୍ୟ, ମହା ନ୍ୟାୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କରିଛ; ଆଦିତ୍ୟମାନେ—ଭରୁଣା, ମିତ୍ର, ଆର୍ୟମାନ—ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ୱାମୀତ୍ୱ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଭରୁଣା ଓ ମିତ୍ର, ତୁମେ ସୁନା ଆସନରେ ବସି, ଜନମାନେ ନିର୍ବାହ କରନ୍ତି, ଉଦାରତା ଦେନ୍ତି। ସବୁ ଜାଣିଥିବା ଭରୁଣା, ମିତ୍ର, ଆର୍ୟମାନ, ସବୁ ଦେଖନ୍ତି; ନିୟମ ଭଳି, ମଣିଷମାନେ ଦୁଃଖରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ତାଙ୍କମାନେ ସତ୍ୟ, ନ୍ୟାୟର ସଂସ୍ପର୍ଶ, ପ୍ରତି ପିଢିରେ ଧାର୍ମିକ, ଭଲ ନେତା, ଭଲ ଦାନୀ, ଦୁଃଖରୁ ବିଶାଳ ଅଞ୍ଚଳ ଦିଅନ୍ତି। ମଣିଷମାନେ ମିତ୍ର କିମ୍ବା ଭରୁଣାଙ୍କୁ କେଉଁଠି ପ୍ରଶଂସା କରିଛନ୍ତି? ସେ ଚିନ୍ତା ତାଙ୍କୁ ଯାଏ; ଅତ୍ରିମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଚିନ୍ତାକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।