ନଦୀଗୁଡ଼ିକ ତୀବ୍ର ଗତିରେ ଝାଗ ଉଠାଇ ଦୌଡ଼ୁଛି, ଧୂଳି ଉଡ଼ିଯାଉଛି, ଗାୟମାନେ ଯେପରି ଚଳିତ, ଏମିତି ମାରୁତମାନଙ୍କ ଘୋଡ଼ାମାନେ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ରାସ୍ତାରେ ଦୌଡ଼ୁଛନ୍ତି, ତୀବ୍ର ଗତିରେ ସେମାନେ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛନ୍ତି। ହେ ମାରୁତମାନେ, ଆପଣମାନେ ଆକାଶ ଓ ମଧ୍ୟ ଆକାଶରୁ ଆନନ୍ଦରେ ଆସନ୍ତୁ, ଦୟାକରି ଦୂରେ ରୁହନ୍ତୁ ନାହିଁ। ରସା, ଅନିତଭା, କୁଭା, କ୍ରୁମୁ କିମ୍ବା ସିନ୍ଧୁ ଆପଣଙ୍କୁ ବାନ୍ଧି ରଖୁନ୍ତୁ ନାହିଁ; ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସରୟୁ ଆପଣଙ୍କୁ ବାଧା ଦେଉନ୍ତୁ ନାହିଁ; ଆପଣଙ୍କର କୃପା ସଦା ଆମ ସହିତ ରହୁ। ମାରୁତମାନଙ୍କର ସେ ଅନେକ ରଥ ଓ ତୀବ୍ର ସେନା, ଯାହା ସଦା ନବୀନ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେମାନଙ୍କ ପଛରେ ବର୍ଷା ଆସେ। ସେମାନଙ୍କ ସେନା ପଛ ପଛ, ଦଳ ପଛ ଦଳ, ସ୍ତୁତିର ସ୍ବରେ ଆମେ ଭାବନା ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ। ଆଜି, ଏହି ଦିନେ, କାହା ପାଇଁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜନ୍ମ ଓ ଅର୍ହତା ଥିବା ଯାଜ୍ଞ ପାଇଁ, ମାରୁତମାନେ, ଆପଣମାନେ ଏହି ପଥରେ ଚାଲିଛନ୍ତି? ଯେ ପଥରେ ଆପଣମାନେ ଅନ୍ନ, ବୀଜ, ସନ୍ତାନ ଓ ପ୍ରଜା ପାଇଁ ଅକ୍ଷୟ ଧନ ବହନ କରନ୍ତି, ଆମେ ଯାହା ଚାହୁଁ, ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶ୍ରେୟସ୍ ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ। ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ସହିତ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଦୂର୍ଗମ ସମୁଦ୍ର ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ, କ୍ଷତି ଓ ଶତ୍ରୁମାନେ ପଛେ ରୁହନ୍ତୁ; ବର୍ଷା ଓ ଆନନ୍ଦ ସହିତ, ମାରୁତମାନେ, ଆପଣମାନେ ଆମକୁ ଶୁସ୍ଥତା ଦିଅନ୍ତୁ। ଯେ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ମାରୁତମାନେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେଠାରେ ଏକ ନିଖୁତ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଓ ସୂର୍ବୀର ଜନ୍ମିଥାଏ; ଆମେ ମଧ୍ୟ ତେଉଁ ପରି ହେବାକୁ ଚାହୁଁ, ଆପଣଙ୍କ ଚିନ୍ତାରେ ରହିବାକୁ ଚାହୁଁ। ଦାନଶୀଳ ମାରୁତମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ନିବାସକୁ ନମସ୍କାର କର; ଯେପରି ଯୁଦ୍ଧର ଘୋଡ଼ା ତରୁଣ ଘାସକୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରେ, ସେହିପରି ପୁରୁଣା ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କୁ ଡାକ, ଆଶାକୁ ଗାଉ। ମାରୁତମାନଙ୍କ ତୀବ୍ର ଦଳ, ନିଜେ ଆଲୋକମୟ, ପାହାଡ଼ରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଏହି ନୂତନ ସ୍ତୁତି ଶୁଣନ୍ତୁ; ତାଙ୍କର ମହାପୁରୁଷତ୍ୱ ଓ ତେଜସ୍ବୀ କୃତ୍ୟକୁ ଗୀତରେ ଗାଉ, ସେମାନେ ଆକାଶର ପୃଷ୍ଠାରେ ଯାଜ୍ଞ କରନ୍ତି। ମାରୁତମାନେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଚିରଯୁବା, ଘୋଡ଼ା ଯୁକ୍ତ, ତୀବ୍ର ଓ ବାୟୁମୟ, ସେମାନେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସମେତ ଗର୍ଜନ କରନ୍ତି, ଜଳ ଉତ୍ସାରଣ କରନ୍ତି, ଧରାକୁ ଭିଜାନ୍ତି। ତେଜୋମୟ ମାରୁତମାନେ, ପାହାଡ଼ରୁ ଜନ୍ମିତ, ସେମାନଙ୍କର ରଥ ଅଗ୍ନି ସ୍ପର୍ଶ କରୁଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଏ; ବର୍ଷା ଉପରେ ବି ଗର୍ଜନ କରନ୍ତି, ଶବ୍ଦରେ ମୁଡ଼ି ଶକ୍ତିରେ ଧାରା ଝରାନ୍ତି। ରୁଦ୍ର ସ୍ୱରୂପ ମାରୁତମାନେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମଧ୍ୟ ଆକାଶ ଓ ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକୁ ସଫା କରନ୍ତି, ଯେପରି ଜାହାଜ ତରଙ୍ଗକୁ ଭାଗ କରେ, ସେମାନେ ବିପଦରେ କଦାପି ଅସଫଳ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ମାରୁତମାନଙ୍କ ଶକ୍ତି ଓ ମହତ୍ତ୍ୱ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଗତି ପରି ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସାରିତ; ସେମାନେ ପାହାଡ଼ ଅତିକ୍ରମ କଲେ ବି ସେମାନଙ୍କ ଅଗ୍ନି ଅବିଗ୍ରହ୍ୟ ରହିଥାଏ। ଅଳଙ୍କୃତ ମାରୁତମାନେ ରଥ ଚଳାଇବାବେଳେ ବୃକ୍ଷକୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଦକ୍ଷ କୃଷକ ପରି; ସେମାନେ ଏକତ୍ର ଇଚ୍ଛାରେ ଆମକୁ ଉତ୍ତମ ପଥରେ ନେଇଯାନ୍ତି, ନେତା ପରି। ମାରୁତମାନେ ଯାହାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେ କଦାଚିତ୍ ହରାଏ ନାହିଁ, ମରେ ନାହିଁ, କ୍ଷୟ ହୁଏ ନାହିଁ, ଭୟ ନାହିଁ, ଶତ୍ରୁମାନେ ତାଙ୍କ ଧନ ଚୁଆଁ ନାହିଁ, ସେ ଋଷି ହେଉ କି ରାଜା। ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ ପୁରୁଷମାନେ ପରି, ମାରୁତମାନେ ତାଙ୍କ ଦଳ ସହିତ ଅପରାଜୟ; ସେମାନେ ଗାୟକମାନେ ସ୍ତୁତି କଲେ ପାତ୍ର ପୂରଣ କରନ୍ତି, ସୋମର ମାଧୁର୍ୟରେ ଭୂମିକୁ ଭିଜାନ୍ତି। ପୃଥିବୀ, ଆକାଶ, ମଧ୍ୟ ଆକାଶ ଓ ପୁରାତନ ପାହାଡ଼ମାନେ ମାରୁତମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅନୁକୂଳ ହେଉ। ଅପାର ଶକ୍ତି ଓ ତେଜସ୍ବୀ ମାରୁତମାନେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉଦୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଯେବେ ଆନନ୍ଦ ହୁଅନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଘୋଡ଼ାମାନେ କ୍ଳାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ତୀବ୍ର ଗତିରେ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପହଁଚନ୍ତି। ତାଙ୍କ ମାଥାରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମୁକୁଟ, କନ୍ଧରେ ବାଣ, ଉରସ୍ଥଳରେ ଅଳଙ୍କାର, ହାତରେ ବିଦ୍ୟୁତ୍, ଅଗ୍ନିପ୍ରଭା ଶସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି ରଥରେ ଅତି ଶୋଭାମାନ। ଅପରିଗ୍ରାହ୍ୟ ଶିଖର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପତ୍ରପରି, ମାରୁତମାନେ ତାହା କମ୍ପାଇଦିଅନ୍ତି; ସୂର୍ବୀର ଶବ୍ଦ ଆସିଲେ ସେମାନେ ଦୂର ଦେଶରୁ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି। ମାରୁତମାନେ, ଆମେ ବିବେକଶୀଳ, ରଥଯୋଗ୍ୟ, ପ୍ରଚୁର ଧନ ଆଶା କରୁଛୁ; ନିଶ୍ଚିତ ଧନୁର୍ଧର ପରି ଅସଫଳ ନ ହେଉ, ଆମକୁ ହଜାର ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବୀର୍ୟଶାଳୀ ଧନ ଆପଣମାନେ ଦେଉଛନ୍ତି; ଗାୟକ, ସାମଗାୟକ, ଦୌଡ଼ରେ ବିଜୟୀ, ଯୋଗ୍ୟ ରାଜାଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ ଦେଉଛନ୍ତି। ଏହି ଧନ ଆମେ ଆପଣଙ୍କଠାରୁ ଚାହୁଁ, ଯାହା ଆପଣଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟରେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିତରଣ କରିପାରିବା; ମୋର ଏହି ପ୍ରୀତିକର ଶବ୍ଦ ଆପଣମାନେ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତୁ, ଯାହା ଶକ୍ତିରେ ଆମେ ଶତ ବର୍ଷ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବା। ଯାଜ୍ଞ ଉତ୍ସାହରେ, ଅଳଙ୍କୃତ ଶରୀର, ମହାଶକ୍ତି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଳଙ୍କାର ଧାରଣ କରି, ଶିକ୍ଷିତ ଘୋଡ଼ା ଯୋଗ କରି, ମାରୁତମାନେ ଉତ୍ତମ ପଥରେ ରଥ ଚଳାନ୍ତି। ନିଜ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ମଧ୍ୟାକାଶ ମାପିଛନ୍ତି, ରଥଗୁଡ଼ିକ ଶ୍ରେଣୀବଦ୍ଧ ଭାବେ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛି। ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ଜନ୍ମି, ଏକାଠି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ପରି ତେଜସ୍ବୀ ରଥ ଶ୍ରେଣୀବଦ୍ଧ ଚଳିଛି। ମାରୁତମାନଙ୍କ ମହତ୍ତ୍ୱ ଶୋଭାମୟ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଚକ୍ଷୁ ଭଳି ଦେଖିବା ଯୋଗ୍ୟ; ଆମ ପାଇଁ ଅମୃତତ୍ୱ ଦିଅନ୍ତୁ। ସମୁଦ୍ରରୁ ବର୍ଷା ଉଠାନ୍ତି, ଜଳରେ ପ୍ରଚୁର, କୌଣସି ଚମତ୍କାର ଗାୟ ତାଙ୍କୁ ରୋକେ ନାହିଁ। ଚିତ୍ରା ଘୋଡ଼ା ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଘୋଡ଼ା ଯୋଗ କଲେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ବିକ୍ଷିପ୍ତ କରନ୍ତି। ପାହାଡ଼, ନଦୀ କିଛି ରୋକିପାରେ ନାହିଁ; ମାରୁତମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଯାଆନ୍ତି, ସେଠାକୁ ଚଳାନ୍ତି; ଦିଗନ୍ତ ଏବଂ ଭୂମିକୁ ଆବୃତ କରନ୍ତି। ପ୍ରାଚୀନ କିମ୍ବା ନୂତନ, ପ୍ରସ୍ତୁତ କିମ୍ବା ପ୍ରଶଂସିତ, ସମସ୍ତ ବିଷୟରେ ଆପଣମାନେ ଜ୍ଞାନୀ; ସ୍ନେହପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତୁ, ଆମକୁ କ୍ଷତି ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ, ବ୍ୟାପକ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ।