ଏହି ଦିବ୍ୟ ଗାଥାରେ, ଦେବତାମାନେଙ୍କର ଅପାର ଶକ୍ତି ଓ କୃପା ଅନୁଭୂତି ହୁଏ। ଏଠାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୁଏ ଯେ, ଦେବତାଙ୍କର ପଥ ଏକ କଟାର ଧାର ପରି ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ମୁହାଁ ଦେଇ ଯାଏ, ତାଙ୍କର ରୂପ ଓ ପ୍ରଭାବ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୁଏ। ଯଦି ଦେବତା ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀ ସହିତ ଧନର ଭଣ୍ଡାର ଯଜ୍ଞ କର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଘରେ ରଖନ୍ତି, ତେବେ ସେ ଅନେକ କୃପା ଦିଅନ୍ତି। ଏହି ଦେବତାଙ୍କର ଚାରିଟିଏ ମୁହଁ ଭିତରୁ ଜିହ୍ବା ଦ୍ୱାରା ସେ ଶୀଘ୍ର ଗତି କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଦ୍ୱିପ୍ତିମାନ୍। ଭାଗ ଓ ସବିତୃ ଯେଉଁଠାରୁ ଫଳ ଦିଅନ୍ତି, ସେହି ଦେବତାଙ୍କ ପୁରୁଷତ୍ୱକୁ ଆମେ ଜାଣିପାରୁନାହିଁ। ଏହି ଦିନ, ଆମେ ସବିତୃ ଓ ଧନ ଦାତା ଭାଗଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ, ଯେଉଁମାନେ ଦୟାଳୁ ଭାବେ ଦେଉଛନ୍ତି। ଏ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ଆମେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛୁ, ଆଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ମିଶ୍ର ମିତ୍ର ଭାବେ ଆସନ୍ତୁ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସବିତୃଙ୍କ ପଥ ଜାଣି, ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ବୁଦ୍ଧି ସହିତ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ କୁହାଯାଏ। ସେ ଧନ ଓ ସମ୍ପତ୍ତି ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତି, ତେଣୁ ସେ ମୁଖ୍ୟ ଦେବତା। ପୂଷଣ, ଭାଗ, ଅଦିତି, ଵସ୍ତା ଓ ଉଷା ତାଙ୍କର ଦୟା ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ଇଚ୍ଛିତ ଦାନ ଦିଅନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଷ୍ଣୁ, ବରୁଣ, ମିତ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ମଧୁର ଦିନ ଆଣନ୍ତି। ସବିତୃ ଆମକୁ ଅପମୃତ୍ୟୁ ଦେଇ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ନଦୀମାନେ ସ୍ଵପଥେ ବହିଯାଉନ୍ତୁ। ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଏହି ଯଜ୍ଞର ପୁରୋହିତ ଭାବେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଏ, ଆମେ ଧନ ଓ ପୁରସ୍କାରର ଅଧିପତି ହେବାକୁ ପାରିବା। ଯେଉଁମାନେ ବସୁମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଦୂରସ୍ଥ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମକୁ ଉତ୍ତମ ପଥ ଦିଅନ୍ତୁ। ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିବ୍ୟ ଓ ପୃଥିବୀ ଆମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅନ୍ତୁ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ମାନବ ଦେବତା ନେତୃତ୍ୱକୁ ମିତ୍ରତା ଓ ଧନ ଲାଗି ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଯେଉଁମାନେ ଏଠାରେ ନେତୃତ୍ୱ ଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ଏକତାରେ ରହି, ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ପତିର ଅଂଶୀ ହେବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛୁ। ସେ ଆମେଠାରେ, ଅତିଥି, ଜନମାନେ ଓ ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅନ୍ତୁ, ଶତ୍ରୁ ଓ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦୂରେ ରୁହନ୍ତୁ। ଯେଉଁଠାରେ ଅଗ୍ନି ଜଳିଉଛି, ଗୋମାନେ ଉତ୍ସାହରେ ଚଳିଯାଉଛନ୍ତି, ଏଠିରେ ବିର ଗୃହ ଫଳିଉଛି, ଯେପରି ଜ୍ଞାନୀ ଲାଭ ଆଣେ। ଏହି ଦେବତା ନେତୃତ୍ୱ, ରଥର ମାଲିକ, ଭାଗ୍ୟ ଓ ସମ୍ପତ୍ତି ଦାତା; ତାଙ୍କୁ ଆମେ ମଙ୍ଗଳ, ଶୁଭ ଓ ଉତ୍ତମ ଦାନ ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସା କରି ମାନ୍ୟ କରୁଛୁ। ଏବେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ସୋମର ଆସ୍ୱାଦନ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ। ତୁମେ ଯେଉଁଠି ନ୍ୟାୟ ରକ୍ଷା କର, ସତ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟି ଧାରଣ କର, ଅଗ୍ନି ସହିତ ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରବେଶ କର। ପ୍ରେରିତମାନେ, ପ୍ରଭାତରେ ଚଳିଥିବା ଦେବମାନେ, ସମସ୍ତେ ସୋମର ଆସ୍ୱାଦନ ପାଇଁ ଆସନ୍ତୁ। ଏହି ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁଙ୍କୁ ବହୁତ ପ୍ରିୟ, ଏହା ଅପାର ଭାବେ ପ୍ରବାହିତ। ବାୟୁ, ଆନନ୍ଦ ସହିତ ଏହି ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କର, ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଆସ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ, ଏହି ସୋମ ଆପଣମାନେ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ, ନିର୍ମଳ ଭାବେ ପୁରସ୍କାର ନେବାକୁ ଆସନ୍ତୁ। ଦହି ସହିତ ସୋମ ନଦୀ ପରି ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ବହୁଛି। ଏହି ସମୟରେ, ଅଗ୍ନି, ଆଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ଓ ଉଷା ସହିତ ଆତ୍ରି ପୁତ୍ରମାନେ ତିଆରି କରିଥିବା ନିବେଦନ ପାଇଁ ଆସ; ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ସୋମ, ବିଷ୍ଣୁ, ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ ସହିତ ଆସ। ଭାଗ, ଆଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଅଦିତି, ପୂଷଣ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିବ୍ୟ ପୃଥିବୀ ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ। ଶୁଭ ପାଇଁ ଆମେ ବାୟୁ, ସୋମ, ବୃହସ୍ପତି ଓ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ପୂର୍ବଜମାନେ ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ, ଅଗ୍ନି ବୈଶ୍ୱାନର ମଙ୍ଗଳ ଦିଅନ୍ତୁ, ରୁଦ୍ର ଆମକୁ ଅପମୃତ୍ୟୁରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ମାର୍ଗ ଦେବୀ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ଅଦିତି ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ପଥରେ ଯେପରି ଆମେ ଶୁଭ ଗତି କରିବାକୁ ପାରିବା, ଅକ୍ଷତ ଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ପୁନର୍ବାର ଏକତ୍ରିତ ହେବାକୁ ପାରିବା। ଏହି ସମୟରେ, ଶ୍ୟାବାଶ୍ୱ ସାହସିକ ଭାବେ ମାରୁତମାନେଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର, ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ୟ ଦାନର ଆନନ୍ଦ ନେଇଥିବା ଓ ଯଜ୍ଞର ଯୋଗ୍ୟ। ସେମାନେ ଦୃଢ ଶକ୍ତିର ମିତ୍ର, ସେମାନେ ସ୍ଵଶକ୍ତିରେ ଆମକୁ ସର୍ବଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ମାରୁତମାନେ ନଦୀ ପରି ଶୀଘ୍ର ଗତିଶୀଳ, ଦିନ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱ ଦିବ୍ୟ ଓ ପୃଥିବୀରେ ବିସ୍ତୃତ। ମାରୁତମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା ଓ ଯଜ୍ଞ ଦିଅ, ସେମାନେ ସଦା ମାନବମାନେଙ୍କୁ ଅପମୃତ୍ୟୁରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଉତ୍ତମ, ଦାନଶୀଳ, ଅଜୟ ଶକ୍ତିର ଧାରୀ; ସ୍ଵର୍ଗସ୍ଥ ମାରୁତମାନେ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ ଦିଅ। ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଭୂଷଣ ଧାରଣ କରି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ନ୍ତି, ତାଙ୍କ ପଛରେ ବିଜୁଳି ଚମକେ, ମାରୁତମାନେ ଗର୍ଜନ କରନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଆକାଶରେ ଦ୍ୱିପ୍ତିମାନ୍। ସେମାନେ ପୃଥିବୀରେ, ବ୍ୟାପକ ମଧ୍ୟାକାଶରେ, ନଦୀ ସଂଗମରେ, ବଡ଼ ଆକାଶର ନିବାସରେ ଉପସ୍ଥିତ। ମାରୁତମାନେଙ୍କ ଦଳ, ସତ୍ୟ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବର ଧାରୀ; ସେମାନଙ୍କ ରଥ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଯୁକ୍ତ। ପରୁଷ୍ଣୀ ନଦୀର କୂଳରେ, ଉନ୍ମୁକ୍ତ ଚର୍ମ ଧାରଣ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ଅବସ୍ଥାରେ ରହନ୍ତି, ତାଙ୍କ ରଥର ଚକ୍ର ପାହାଡ଼ ଭେଦିଯାଏ। ମୁଖ୍ୟ ପଥ, ଉପପଥ, ଅନ୍ତଃପଥ, ପାର୍ଶ୍ୱ ପଥ—ଏହି ସମସ୍ତ ନାମରେ ଯଜ୍ଞ ବିସ୍ତାରିତ। ତାପରେ ମାନବମାନେ ପ୍ରଶଂସିତ, ସେନାମାନେ ପ୍ରଶଂସିତ; ପକ୍ଷୀର ପଖ ଭଳି ତାଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପ ଦୃଶ୍ୟମାନ। କୁଭନ୍ୟାମାନେ ଉତ୍ସରେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ନୃତ୍ୟଙ୍ଗନା ପରି ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି; କିଛି ମାତୃଭାବାପନ୍ନ, କିଛି ଦ୍ୱିପ୍ତିମାନ୍। ଯେଉଁମାନେ ଉତ୍ତମ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ସୃଜନଶୀଳ, ଏହି ମାରୁତ ସେନାକୁ ଆନନ୍ଦ ଭରା ପ୍ରଶଂସା ଦ୍ୱାରା ମାନ୍ୟ କରିବାକୁ ଉଚିତ୍। ଏହିଭଳି ଦେବତାଙ୍କର ଶକ୍ତି, ଦୟା, ଓ ଅନୁଗ୍ରହର ଗାଥା ଏଠାରେ ନିର୍ବିକଳ୍ପ ଭାବେ ପ୍ରବାହିତ।