ଏହି ଦିବ୍ୟ ଗାଥାରେ, ଦେବତାମାନେ ସ୍ୱରଗର ଅଲୋକରେ ଶୋଭିତ ହେଉଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର କାନ୍ତି ଗଛ-ଗଛ ମଧ୍ୟରେ ଧ୍ୱନିତ ହୁଏ, ଶୋଭାବାନ୍ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ଜୀବନ୍ତ ରହନ୍ତି। ଏଠି ଜଳଧାରା ମଧ୍ୟରେ ସିଧା ଗୀତରେ ତାଙ୍କ ପ୍ରଭା ଚମକେ। ଯେଉଁପରି ଦେଖାଯାଏ, ସେପରି ଉଚ୍ଚାରଣ ହୁଏ; ଛାୟା ସହିତ ସେମାନେ ତୀବ୍ର ଜଳରେ ବିରାଜିତ। ଦେବତାମାନେ ଆମକୁ ବିଶାଳ ଶକ୍ତି, ଅପାର ପୌରୁଷ ଓ ଅବିନାଶୀ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ। ସୂର୍ଯ୍ୟ, ପ୍ରଥମଜାତ, ଅଗ୍ରଗାମୀ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଉଦାର ମନ, ଏହି ଗୃହର ରକ୍ଷା କରି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଚକ୍ରବାତ କରନ୍ତି। ସେ ଆମକୁ ଶରଣ ଓ ଧନ୍ୟତା ଦିଅନ୍ତୁ। ଏହି ମହାନ ଦେବ, ଯଜ୍ଞର ଚିହ୍ନ ସହିତ, ତାଙ୍କ ନାମ ଧାରଣ କରି ମଧ୍ୟମେ ଚଳନ୍ତି; ଅନ୍ଧକାରରେ ଯେପରି ରଖାଯାଏ, ସେପରି ଦେଖାଯାଏ; ସେ ନିଜେ ଭଲ କାମ କରନ୍ତୁ। ସେ ଅଗ୍ରଗାମୀ ହୋଇ ସାଗର କୂଳରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ; ଯେଉଁଠାରେ ମାର୍ଗ ମିଶିଯାଏ, ସେଠି ସେ କଦାପି ବିଫଳ ହୁଏ ନାହିଁ। ଏଠି ହୃଦୟରେ ଅଗ୍ନିର ଶିଖା କମ୍ପିତ, ଯେଉଁଠାରେ ଶୁଦ୍ଧ ଚିନ୍ତା ଅଟୁଟ ଅଛି। ସେ ଶକ୍ତି ଓ ମନର ଶାସନରେ, ଉପାସକଙ୍କ ପକ୍ଷରେ କଥା କହନ୍ତି, ସେ ସାଥୀ। ବଛର ଗୀତରେ ଆମେ ପ୍ରବଳ ଧନ ଏବଂ ବିଦ୍ୱାନ୍ ପାଇଁ ପ୍ରାପ୍ତି କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ। ଗୃଧ୍ର, ମାତୃକା, ଆନନ୍ଦ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପୂଜ୍ୟ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେବୀ; ସେମାନେ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ପ୍ରତିପ୍ରୟାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶୂଙ୍ଗ ଜାଣନ୍ତି, ଝରିଥିବା ପାନୀୟ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି। ଉପାସକ ସଦା ଦାନଶୀଳ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଧ୍ୱଂସ କରନ୍ତି, ବହୁମାନ୍ୟ, ଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରଶଂସିତ; ଭଲ ନେତୃତ୍ୱରେ ଦୁଇଟି ଶୁଭ ଫଳ ଆସି ଚମକେ। ସେ, ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ସମର୍ଥନ କରନ୍ତି, ସତ୍ୟ ସ୍ୱାମୀ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଚଳ, ଚିନ୍ତାକୁ ଉଦ୍ବୋଧନ କରନ୍ତି; ସେ ଦୁଧରେ ପ୍ରଚୁର ଗାଈ ପରି ପୋଷଣ ଦିଅନ୍ତି, ଷ୍ଟୋତ୍ର ପଢି ଅଗ୍ରସର ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ଶୟନ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଯିଏ ଜାଗ୍ରତ, ତାଙ୍କୁ ଷ୍ଟୋତ୍ର ଆକାଂକ୍ଷା କରେ; ଯିଏ ଜାଗ୍ରତ, ତାଙ୍କୁ ଗୀତ ଯାଏ; ଯିଏ ଜାଗ୍ରତ, ସୋମ ତାଙ୍କୁ କହେ: "ମୁଁ ତୁମର ମିତ୍ରତାରେ ଅଛି, ତୁମ ସହିତ ବାସ କରେ।" ଅଗ୍ନି ଜାଗ୍ରତ—ତାଙ୍କୁ ଷ୍ଟୋତ୍ର ଆକାଂକ୍ଷା କରେ; ଅଗ୍ନି ଜାଗ୍ରତ—ତାଙ୍କୁ ଗୀତ ଯାଏ; ଅଗ୍ନି ଜାଗ୍ରତ—ତାଙ୍କୁ ସୋମ କହେ: "ମୁଁ ତୁମର ମିତ୍ରତାରେ ଅଛି, ତୁମ ସହିତ ବାସ କରେ।" ଦେବତାମାନେ ଆକାଶକୁ ଜାଣିଛନ୍ତି, ଉଷାର କିରଣରେ ଚମକୁଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର କିରଣରେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରିଛନ୍ତି। ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରଗରୁ ବାଧା ହଟାଇଛନ୍ତି, ମାନବୀୟ ବାଧାକୁ ଦୂର କରିଛନ୍ତି। ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଗାଈର ଜ୍ଞାନୀ ମାତା ପରି, ପଥ ଜାଣି, ଆଲୋକ ପ୍ରସାର କରେ, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରେ। ନଦୀମାନେ ଚମକୁଛନ୍ତି, ଗଞ୍ଜନ ଧ୍ୱନିରେ ବହୁଛନ୍ତି; ଦୃଢ଼ ଆକାଶ ଦୃଢ଼ ଖୁଟି ପରି ଅଟୁଟ ରହିଛି। ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର ପାଇଁ, ପର୍ବତର ଗର୍ଭ, ପ୍ରାଚୀନ ମହାନ୍ତମାନଙ୍କ ଜନ୍ମ ପାଇଁ, ପର୍ବତ ଚଉଡ଼ା ହୁଏ, ଆକାଶ ସଫଳ କରେ, ଡାକି, ପୃଥିବୀ କୁମ୍ଭାର ଧ୍ୱନି କରେ। ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ଅଗ୍ନିକୁ ଷ୍ଟୋତ୍ର ଏବଂ ମନ୍ତ୍ରରେ ଡାକିବା ଦ୍ୱାରା ସହଯୋଗ ଚାହିଁ, ମାରୁତମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି। ଆସନ୍ତୁ, ଆମେ ଆଜି ଜ୍ଞାନୀ ହେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା; ସମସ୍ତ ଅପବିତ୍ରତା ଦୂର କରିବା, ମହାନତା ଅର୍ଜନ କରିବା; ଦ୍ୱେଷକୁ ଦୂର କରିବା, ତାହାକୁ ଦହିବା, ଏବଂ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ପଥରେ ଅଗ୍ରସର ହେବା। ଆମେ ଏହି ଚିନ୍ତାକୁ ନିର୍ମାଣ କରିବା, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମର ମାତା ଗାଈର ଗୋଆଳ ଖୋଜିଥିଲେ; ମନୁ ଏହି ଚିନ୍ତାରେ ବିବିଧ ରଙ୍ଗର ଜୟ କରିଥିଲେ, ବାଣିକ ଗୁପ୍ତ ଧନ ଖୋଜିଥିଲେ। ଏଠି, ଦଶମାସ ପରିଶ୍ରମରେ ନବଗ୍ୱମାନେ ହାତରେ ଦବାଇ ପର୍ବତକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ; ସରମା ସତ୍ୟ ଖୋଜି ଗାଈମାନେ ପାଇଥିଲେ; ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ସମସ୍ତ ସତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିଥିଲେ। ସମସ୍ତ ଦେବତା, ତାଙ୍କର ଚମକରେ, ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ଗାଈ ସହିତ ଚଳିଲେ; ତାଙ୍କର ଝରଣା ଉଚ୍ଚ ସିଂହାସନରେ; ସରମା ସତ୍ୟର ପଥରେ ଗାଈ ଖୋଜିଥିଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସାତ ଘୋଡ଼ାରେ ଯୁକ୍ତ, ଦୀର୍ଘ ପଥରେ କ୍ଷେତ୍ର ମାପି ଅଗ୍ରସର; ତୀବ୍ର ଶ୍ୟେନ ସିଧା ଉଡ଼ିଯାଏ, ଯୁବ ଋଷି ଗାଈମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଚମକେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉପରେ ଉଠିଛନ୍ତି, ହରିତ ପୃଷ୍ଠ ଘୋଡ଼ା ଲଗାଯାଏ; ବିଦ୍ୱାନ୍ମାନେ ତା’କୁ ଜଳରେ ତରଣୀ ପରି ଉପରେ ଉଠାନ୍ତି; ଶ୍ରୋତା ଜଳ ନିକଟକୁ ଆସିଛନ୍ତି। ତୁମ ପାଇଁ ମୁଁ ଚିନ୍ତାକୁ ଜଳରେ ରଖିଛି, ଅଲୋକରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ନବଗ୍ୱମାନେ ଦଶମାସ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥିଲେ; ଏହି ଚିନ୍ତା ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଏହି ଚିନ୍ତା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଦୁଃଖ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରିବା। ଏଠି, ଏକ ଜ୍ଞାନୀ ଘୋଡ଼ା ପରି, ମୁଁ ନିଜେ ଶକ୍ତି ଦେଇ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଦେଉଛି; ମୁଁ ଏହାକୁ ଖୁଲିବି ନାହିଁ, ବା ବାନ୍ଧିବି ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ପଥ ଜାଣି, ନେତା ସିଧା ଆଗକୁ ନେଇଯାନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଦେବମଣ୍ଡଳ, ମାରୁତ, ବିଷ୍ଣୁ, ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀ, ରୁଦ୍ର, ଦେବୀମାନେ, ପୂଷଣ, ଭଗ, ସରସ୍ୱତୀ—ସେମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଅଦିତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ପୃଥିବୀ, ଆକାଶ, ମାରୁତ, ପର୍ବତ, ଜଳ—ମୁଁ ବିଷ୍ଣୁ, ପୂଷଣ, ବୃହସ୍ପତି, ଭଗ, ସବିତାର ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକୁଛି। ବିଷ୍ଣୁ, ବାତା, ଅବିରୋଧୀ, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ; ସୋମ ଆନନ୍ଦ ଦିଅନ୍ତୁ; ଋଭୁ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ତ୍ୱଷ୍ଟା, ବିଭ୍ବନ ଆମକୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ। ମାରୁତମାନଙ୍କ ସମୂହ ଆସନ୍ତୁ, ପୂଜ୍ୟ, ସ୍ୱର୍ଗବାସୀ, କୁଶା ଉପରେ ବସନ୍ତୁ। ବୃହସ୍ପତି, ପୂଷଣ, ଯମ, ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମାନ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସେହି ପର୍ବତମାନେ, ଉଦାର ଓ ଦାନଶୀଳ, ନଦୀମାନେ, ଜୀବମାନଙ୍କ ରକ୍ଷକ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଭଗ ଶକ୍ତି ଓ ସହାୟତା ସହିତ ଆସନ୍ତୁ; ବିଶାଳ ଅଦିତି ମୋ ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣନ୍ତୁ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଆମକୁ କୃପା କରନ୍ତୁ, ସେମାନେ ଆମକୁ ସାର୍ଥକତା ଓ ବଳରେ ବିଜୟ ଦିଅନ୍ତୁ। ପୃଥିବୀରେ ବସୁଥିବା, ଜଳରେ ନିୟମିତ ଦେବୀମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।