ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁଠାରେ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ, ଯାହାଙ୍କ ଭିତରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୋମାତାଙ୍କର ବନ୍ଧୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମ ରସ ପାନ କରୁଥିଲେ। ସେ ରାଜା ଏପରି ଦୃଢ଼ ଥିଲେ, ଯେ କେହି ତାଙ୍କୁ କମ୍ପିତ କରିପାରିନଥିଲେ। ତାଙ୍କ ସାଥୀମାନେ ସହିତ ସେ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଥିଲେ, ତିନି ସର୍ପକୁ ବିଧ୍ଵଂସ କରିଥିଲେ, ଜନସାଧାରଣଙ୍କୁ ଶାସନ କରୁଥିଲେ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ନାମ ଧାରଣ କରୁଥିଲେ। ଏହି ରାଜା ସୁରକ୍ଷିତ ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ସଫଳ ହେଉଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ଓ ଯୁଦ୍ଧ ଦୁହିଁଠି ବିଜୟୀ ହେଉଥିଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରୁଥିଲେ, କାରଣ ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦବା ହୋଇଥିବା ସୋମ ଅର୍ପଣ କରିଥିଲେ। ଏହିପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶତଶକ୍ତିମାନ, ବିଶାଳ ମୁଖ ଧାରଣ କରି, ଧନ ଓ ଉପହାର ଦେଇଥିଲେ। ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ମହିମା, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶାସନ ଓ ବୃହତ୍ତ୍ୱ ଦେବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥିତ ହେଲେ। ତାଙ୍କର ବିରାଟ୍ ଶକ୍ତି ଏବଂ ପୌରୁଷ ଯେତେବେଳେ ସ୍ଥାପିତ ହେଲା, ସେ ସୁନା ବର୍ଣ୍ଣର ଅଜୟ ମହିମାକୁ ବିସ୍ତାର କରିଦେଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରଜ୍ଞା ଓ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇଯାଏ। ସେ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦେବତା ଦୁଇଜଣ ଦୁନିଆରେ ଓ ଦିବ୍ୟ ଲୋକରେ ମଙ୍ଗଳକର ଶାସନ କରନ୍ତି। ବୃତ୍ର ନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଯେଉଁ ଦକ୍ଷତା ଧାରଣ କରିଛ, ଆମକୁ ବୀରତ୍ୱ ଓ ବଳ ଦିଅ। ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ସହିତ, ଶତଶକ୍ତିମାନ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ଆମେ ସୁରକ୍ଷିତ ରୁହିବାକୁ ଚାହାଁଉଛୁ। ଏହିପରି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଖରେ ଯେଉଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶକ୍ତି ଅଛି, ସେହି ଧନ ଓ ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଆମକୁ ଦିଅ। ତୁମେ ଯାହାକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଭାବିଛ, ଏହି ଦିବ୍ୟ ଉପହାର ଆମ ପାଖକୁ ଆଣ। ଦୟାଳୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ଆବଶ୍ୟକତା ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ ତୁମେ ଦୟା ଦେଖା। ତୁମର ଦୃଢ଼ ମନ, ଉପହାର ଦେବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେଥିରେ ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଜୟ କର; ଆମକୁ ସଫଳତା ଦିଅ। ଦାତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଜନସମୂହର ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୁରାତନ ଗୀତ ଅନେକ କଣ୍ଠରେ ସ୍ତୁତି କରେ। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି କବିତା ଓ ସ୍ତୁତି ଗାଇଯାଏ, ପ୍ରାର୍ଥନାର ଧାରକ ପାଇଁ ତିନିଟି ସ୍ତୋତ୍ର ବୃଦ୍ଧି ପାଏ ଓ ଆଲୋକିତ ହୁଏ। ଏହିପରି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଏ, ପାଥର ଦ୍ୱାରା ଛାନାଯାଇଥିବା ସୋମ ପାନ କରିବାକୁ; ବଳବାନ ଇନ୍ଦ୍ର, ବଳବାନମାନେ ସହିତ, ବୃତ୍ର ଘାତକ ଭାବେ ଆସନ୍ତୁ। ପାଥର, ଉତ୍ସାହ ଓ ଛାନା ସୋମ ତିନିଏ ବଳବାନ; ଇନ୍ଦ୍ର ବଳବାନମାନେ ସହିତ, ବୃତ୍ର ଘାତକ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତୁ। ବଳବାନ ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମକୁ ଡାଉଛି, ବଜ୍ରଧାରୀ; ଇନ୍ଦ୍ର, ବଳବାନମାନେ ସହିତ, ବୃତ୍ର ଘାତକ ଆସନ୍ତୁ। ତ୍ୱରିତ, ବଜ୍ରଧାରୀ, ବଳବାନ, ବିଜୟୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ରାଜା, ବୃତ୍ର ଘାତକ, ସୋମ ପାନକର୍ତ୍ତା; ଦୁଇଟି ଶ୍ୱେତ ଘୋଡ଼ା ଯୋଡ଼ି ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସୋମ ଛାନିବା ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଆସନ୍ତୁ, ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତୁ। ଏହି ସମୟରେ, ସ୍ୱର୍ଭାନୁ ନାମକ ଦାନବ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅନ୍ଧକାରରେ ଢାକିଦେଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଜଣେ ଅଜ୍ଞାତ ବ୍ୟକ୍ତି ପରି ଭ୍ରମିତ ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ଆବାର ଜଗତକୁ ପ୍ରକାଶିତ କଲେ। ସ୍ୱର୍ଭାନୁଙ୍କର ମାୟା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଉପରେ ଆସିଲା, ତେବେ ଅତ୍ରି ଋଷି ଚତୁର୍ଥ ବ୍ରହ୍ମଣ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ଧକାର ମଧ୍ୟରୁ ଗୁପ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଖୋଜି ପାଇଲେ। ଏହି କ୍ଷଣରେ ପ୍ରାର୍ଥନା ହେଉଛି: ଏହି ତୁମ ରୋଷ ଆମ ଉପରେ ନପଡ଼ୁ; କ୍ରୋଧ କିମ୍ବା ଭୟରେ ଆମକୁ ଦୂରେ ନ ହଟାଅ। ତୁମେ ମିତ୍ର, ଦାନରେ ସତ୍ୟ, ଏବଂ ବରୁଣ ରାଜା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଅତ୍ରି ଋଷି ପାଥର ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆଦର ଦେଲେ; ସେ ସ୍ୱର୍ଭାନୁଙ୍କ ମାୟା ଦୂରକରି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଚକ୍ଷୁକୁ ଆକାଶରେ ପୁନଃ ସ୍ଥାପିତ କଲେ। ଅନ୍ୟମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଅନ୍ଧକାର ପାଇଲେ ନାହିଁ, ଅତ୍ରି ଏହାକୁ ଖୋଜିପାଇଲେ। ଏହି ଦେବତାମାନେ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମକୁ ସ୍ୱର୍ଗର ବଡ଼ତ୍ୱ କିମ୍ବା ପୃଥିବୀର ଶକ୍ତିରୁ, କିମ୍ବା ସତ୍ୟ ଆସନରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଯେପରି ବ୍ୟକ୍ତି ଗାଈ କିମ୍ବା ଅଶ୍ୱକୁ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ରକ୍ଷା କରେ, ସେପରି ଆମକୁ ଆବରଣ କରନ୍ତୁ। ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅର୍ୟମାନ, ଇନ୍ଦ୍ର, ରିଭୁସ୍ ଓ ମାରୁତ ଆମ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହେଉନ୍ତୁ; ଏବଂ ଯେମାନେ ଆଦର ସହିତ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଉପହାର ଓ ସ୍ତୁତି ଦେନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଉନ୍ତୁ। ଅଶ୍ୱିନୀକୁ ଡାଉଛୁ, ଯେଉଁମାନେ ଚକ୍ର ଓ ପବନର ପୋଷଣ କରନ୍ତି; ଦିବ୍ୟ ନାୟକଙ୍କୁ ଓଫରିଂ ଦେଉଛୁ, ଯେପରି ଯଜ୍ଞରେ ଉପହାର ଦିଆଯାଏ। ଦେବ କଣ୍ବ, ପ୍ରୟାଜକ ତୃତ, ଓ ପବନ ଅଗ୍ନି ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଇଛନ୍ତି। ପୁଷଣ ଓ ଭାଗ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, ଯୁଦ୍ଧକୁ ଘୋଡ଼ା ପରି ତ୍ୱରିତ ଆସିଛନ୍ତି। ଅଶ୍ୱ-ଯୁକ୍ତ ଧନ ଆଣିଦିଅ; ମନ ଧନ ପାଇଁ ସାହାଯ୍ୟ ଚାହିଁଉ। ଉଶିଜଙ୍କ ଶୁଭ ହୋତା ଓ ମାରୁତମାନେ ଏହିଠାରେ ସଦା ବିଦ୍ୟମାନ। ବାୟୁଙ୍କୁ ଡାକ, ଯେଉଁମାନେ ରଥରେ ଯୋଡ଼ାଯାଇଛନ୍ତି; ଦିବ୍ୟ, ପ୍ରଜ୍ଞାମୟ ପୋଷକଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର। ଏଠାରେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ଦାନଶୀଳ ଗୃହଣୀମାନେ ଆମକୁ ଭଲ ଭାବେ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି। ଯୋଗ୍ୟ ସ୍ତୁତି ଓ ଗୀତ ସହିତ ମୁଁ ତୁମକୁ ଉପସ୍ଥାନ କରୁଛି, ଯାହା ଯୁବ ଆକାଶକୁ ମଧ୍ୟ ଜାଗ୍ରତ କରେ। ଉଷା ଓ ରାତି, ସବୁ ଜାଣିଛନ୍ତି, ମାନବମାନେ ପାଇଁ ବଳି ଉପସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି। ମୁଁ ପୋଷଣ କରୁଥିବା ଦେବତା, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ନାୟକ, ତ୍ୱଷ୍ଟାର ସ୍ତୁତି କରୁଛି। ଆଦର ସହିତ, ଧିଷଣା, ବୃକ୍ଷ ଓ ଔଷଧମାନେ ଧନ ଚାହିଁ ଆସନ୍ତି। ପାହାଡ଼ମାନେ ଆମ ପ୍ରତିବାଦୀ ଭାବରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ବଳବାନ ବୀର ବସୁମାନେ ପରି। ପ୍ରଦାତା ଏବଂ ଆପ୍ତ୍ୟମାନେ ସଦା ଆମ ସ୍ତୁତି ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତୁ ଓ ଉତ୍ତମ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅନ୍ତୁ। ତୁମେ ପୃଥିବୀର ବୀଜକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କର, ତୃତ ଜଳର ସନ୍ତାନ ଅଧିକ ଉପହାର ଆଣନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ଗୀତରେ ସ୍ତୁତିତ, ତାଙ୍କର ଜ୍ୱଳନ୍ତ କେଶ ସହିତ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଚିରିଦିଅନ୍ତି। କିପରି ଆମେ ମହାନ ରୁଦ୍ର, କଦ୍ର, ଓ ଭାଗଙ୍କୁ କଥା ହେବୁ? ଜଳ ଓ ଔଷଧମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ଆକାଶ, ଅରଣ୍ୟ ଓ ପାହାଡ଼ ତାଙ୍କର ପତ୍ରିଳା କେଶ ସହିତ ଆମକୁ ଆବରଣ କରନ୍ତୁ।