ଏକ ଦିନ, ଅନେକ ଋଷିମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ତୁତି ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ, “ଓ ବୀର ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଅପାର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଆମେ ତୁମକୁ ଗୀତ ଓ ସ୍ତୁତି ଦେଉଛୁ। ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ଧନ ଲାଗି ଯଜ୍ଞରେ ଚର୍ମ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧୁର ସୋମର ଆନନ୍ଦରେ ତୁମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରନ୍ତୁ।” ଏହି ସ୍ତୁତିରେ ଋଷିମାନେ ଚାହିଲେ, “ତ୍ରସଦସ୍ୟୁ ପୁରୁକୁତ୍ସର ପୁତ୍ରଙ୍କର ସୁନ୍ଦର, ସୁନାର ଅଳଙ୍କାରରେ ଭୂଷିତ, ଦଶଟି ଧୂସର ଶୀଘ୍ର ଉଣ୍ଟା ମୋତେ ଉଠାନ୍ତୁ। ସେମାନେ ଲାଲ ଚିହ୍ନରେ ଚିହ୍ନିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଉଣ୍ଟା ମୋତେ ଆଗକୁ ନେଇଯାନ୍ତୁ।” ତାପରେ ଏହି ଋଷିମାନେ ମାରୁତାଶ୍ୱଙ୍କର ଲାଲ ଉଣ୍ଟା ଦ୍ୱାରା ଧନ ଦେଇଥିବା, ସମ୍ମିଳନରେ ଦାନ କରୁଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଉଣ୍ଟା ଦ୍ୱାରା ଆଗକୁ ଯିବାକୁ ଚାହିଲେ। ଏହି ଉଣ୍ଟା ହଜାର ହଜାର ଥିଲେ, ସେମାନେ ଅନୁଚଳିତ ଏବଂ ଦାନ ଦେଇଥିବା ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ତୁତି ଦେଲେ। ଏହିପରେ ଧ୍ୱନ୍ୟଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ ଉଣ୍ଟା ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ଉଠାନ୍ତୁ, ଦୃଷ୍ଟା ସମ୍ବରଣଙ୍କର ଧନର ମହାନତା ଦ୍ୱାରା ଗାଁର କୃଷ୍ଣମୂଳାର ଦେଖାର ଗାଁକୁ ଗଂଗାର ମେଖଳାରେ ଯାଇଥିବା ପରି ଉଣ୍ଟା ଆଗକୁ ଆସନ୍ତୁ। ଏହି ସ୍ତୁତିର ମଧ୍ୟରେ ଋଷିମାନେ ଏକ ବିଶ୍ୱାସ କଲେ—ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର ଶତ୍ରୁହୀନ, ଅଜର, ଆଲୋକରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ନିଜ ନୀତିରେ ଅଟୁଟ। ତାଙ୍କୁ ଅଦ୍ଭୁତ ଭାବରେ ଗୀତ ଦେଇ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ଏହି ଅନେକ ପ୍ରଶଂସିତ ଭାଗ୍ୟବାନଙ୍କୁ ନିମନ୍ତେ ସୋମ ଚାପି ତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି। ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମର ସ୍ୱାଦରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, ପାନ କରିବା ପରେ ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କରିବାକୁ ବାହାରିଯାନ୍ତି, ହଜାର ଘାତକ ଏହି ବୀର ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କୁ ସୋମ ଚାପି ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଚମକି ଉଠନ୍ତି; ଶକ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେମାନଙ୍କୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି, ଜ୍ଞାନୀ ମିତ୍ର ଅଟୁଟ ସଫା ଦେହ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ପିତା, ମାତା କିମ୍ବା ଭାଇକୁ ହତ୍ୟା କରିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଶକ୍ର ଚାହୁଁନାହିଁ। ତିନି ଧର୍ମର ପଥକୁ ଜାଣିଥାନ୍ତି, ଭକ୍ତିରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥାନ୍ତି; ପାପୀଙ୍କୁ ଧନର ଭଣ୍ଡାର ମିଳେ ନାହିଁ। ଏହି ବୀର ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସହଯୋଗ କରିବାକୁ ଚାହୁଁନାହିଁ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ମିଶିବାକୁ ଚାହୁଁନାହିଁ; ଜ୍ଞାନରେ ବିଜୟୀ, ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କରିଥାନ୍ତି, ଦିବ୍ୟ ଭାଗକୁ ଗୋଧନର ମଧ୍ୟରେ ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତି। ଏହି ଶୀଘ୍ର ଇନ୍ଦ୍ର ଯଜ୍ଞରେ ଚକ୍ର ଘୁଞ୍ଚାନ୍ତି; ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦାନ କରୁଥିବା ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ସହ ମିଶିଥାନ୍ତି, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଇ ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଶକ୍ତିକୁ ଉପେକ୍ଷା କରିଥିବା ମନୁଷ୍ୟ ସବୁକିଛି ହରାଇ ଦିଅନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର ଦ୍ୱିତୀୟ ଜନମାନେ, ଧନୀ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଲୋକଙ୍କୁ ଜାଣିଥାନ୍ତି, ଗୋଧନ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଯୁକ୍ତିକୁ କମ୍ପିତ କରି ନଦୀକୁ ଦେଇ ଦୁଧ ମୁକ୍ତ କରିଥାନ୍ତି। ଏହି ମହାବୀର ଆଗ୍ନିର ଚମକରେ ଶତ୍ରୁ, ଉତ୍ତମ ଚିହ୍ନ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପତାକା ଦ୍ୱାରା ଉଚ୍ଚ ସ୍ତୁତି ଦେଇଥାନ୍ତି; ତାଙ୍କ ପାଇଁ ନଦୀ ନିୟମିତ ଭାବରେ ବହିଥାଏ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶାସନ ତାଙ୍କୁ ମିଳୁ। ଏହି ଋଷିମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ, “ଓ ବୀର, ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ଆମକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ରକ୍ଷା କରିଥାଏ, ଅଜେୟ ଏବଂ ବିଜୟୀ ଶକ୍ତି ଆମକୁ ଦେଇଥାଏ, ତାହା ଆମକୁ ଦିଅ।” “ଓ ବୀର, ତୁମେ ଚାରି, ତିନି, କିମ୍ବା ପାଞ୍ଚ ଶକ୍ତି ଯେଉଁ ଜନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରଖିଛ, ସେମାନେ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣ। ଆମେ ତୁମର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଶକ୍ତିକୁ ଡାକୁଛୁ। ତୁମେ ବଳିଷ୍ଠ ବୃଷ୍ଣ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଦାନ କରିବାରେ ବୃଷ୍ଣ। ତୁମର ଶକ୍ତି, ଦୃଢ଼ ମନ, ନିଜ ମାନ୍ୟତା ଅଟୁଟ। ଓ ବିଘ୍ନଭଙ୍ଗ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅପରାଧ କରୁଥିବା ମନୁଷ୍ୟକୁ ଦଳନ କର। ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କରିବାକୁ ତୁମର ସମସ୍ତ ରଥ ନେଇ ଆଗକୁ ଯାଅ। ବୃତ୍ର ହଂତା, ତୁମେ ପୁରାତନ ମଧ୍ୟରେ ପୁରାତନ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଉପକୃତି ଦେଇଥାନ୍ତି। ଆମର ରଥ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଜେୟ, ଧନ ଓ ବିଜୟରେ ସର୍ବଦା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଉ। ଓ ପୁରନ୍ଧି, ଆମର ରଥକୁ ରକ୍ଷା କର। ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ଶ୍ରୀ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ଗୌରବ ଅର୍ଜନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।” ଏହିପରେ ଋଷିମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକିଲେ, “ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର ଆସନ୍ତୁ, ଯେଉଁଠାରେ ଧନ ଓ ଧନର ମୂଲ୍ୟ ଜାଣିଥାନ୍ତି, ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ମରୁଭୂମିରେ ତରଳ ସୋମ ପାନ କରିବାକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରୁଥାନ୍ତି। ଓ ବଳିଷ୍ଠ, ଓ ବୀର, ଓ ହରିବ, ସୋମ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉ, ପାହାଡ଼ ଶିଖର ପରି ଉଚ୍ଚ ହେଉ। ରାଜାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରି, ଶୀଘ୍ର ଚଳିଥିବା ଉଣ୍ଟା ଅନୁସରଣ କରି, ଗୀତରେ ଆନନ୍ଦ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ତୁମର ଶକ୍ତି ଭାବିଲେ ମୋର ମନ ଚକ୍ର ପରି ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଦ୍ୱନୀ କରେ; ଗାୟକ ରଥରେ ତୁମକୁ ବସାଏ; ଦାନଶୀଳ ଏବଂ ଧନୀ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି ଦେଉ। ଏହି ଗାୟକ ପାଥର ପରି ଉଚ୍ଚ ଶବ୍ଦ କରି, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଚାପିଥିବା ସୋମର ଆଶାରେ ଉତ୍ସୁକ। ଦାନ କରୁଥିବା ବାମ ହାତ ଦ୍ୱାରା ଉପହାର ଦିଅ; ଡାହାଣ ହାତ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଉପହାର ରଖି ନ ରଖ। ଆକାଶ ତୁମକୁ ବୃଦ୍ଧି କରୁ, ବୃଷ୍ଣମାନେ ମଧ୍ୟ ବୃଷ୍ଣ ମଧ୍ୟରେ, ଦୁଇ ଧୂସର ଉଣ୍ଟା ଦ୍ୱାରା ଚାଳିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଥାଣ୍ଡର ଧାରୀ, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ। ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ତିନି ଶତ ମିତ୍ରଙ୍କ ସହ ଦୁଇ ଲାଲ ଶୀଘ୍ର ଉଣ୍ଟା ଯୋଗାଇଥାନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଯୁବାମାନେ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି; ଚାରିଏ ଦିଗରେ ଚାଲିଥିବା ମାରୁତମାନେ ତାଙ୍କୁ ମିଳନ କରନ୍ତି। ଏଠାରେ ଋଷିମାନେ ସୋମ ଚାପିବାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ। ତିନି ସୂର୍ଯ୍ୟର ଚମକରେ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ, ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ମନ୍ଦିର ଅଙ୍ଗ ଚମକିଥିଲା। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅନେକ ଉଷା ଚମକିଥିଲା, ଏବଂ ସୋମ ଚାପିବାକୁ ଉତ୍ସାହ କରିଥିଲେ। ଅଗ୍ନି ଦୀପ୍ତି ଦେଇଥିଲା, କୁଶ ଶୋଭା ଦେଇଥିଲା, ପାଥର ତିଆରି ହୋଇଥିଲା, ସୋମ ଚାପି ଯଜ୍ଞ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିଲା। ପାଥର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଉପହାର ଦେଇଥିଲା, ପ୍ରସ୍ତୁତି ଦେଇ ପୁରୋହିତ ନଦୀକୁ ଆସିଥିଲେ।