ଏହି ଉପାଖ୍ୟାନରେ, ଏକ ପବିତ୍ର ଦିନରେ ଲୋକମାନେ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଆସୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ। ସୋମ ରସ ଚାପିଥିବା ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଖୋଜିବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି। ପୁରୁଣା ଯଜ୍ଞପାତ୍ର ସହ ପୁରୋହିତମାନେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଚଳାଉଛନ୍ତି, ଓ ଅଞ୍ଜଳି ଭରିବାକୁ ପାଥର ଆହ୍ୱାନ କରେ। ଅମର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିଥିବା ଓ କରୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ କେବେ ଅପମାନ ନ ହେଉ, ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଆମ ମଧ୍ୟରେ ବସିବାକୁ ଦିଅ। ଏପରି ଅନୁଗ୍ରହ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହ ଯଜ୍ଞ ଚାଲିଥିଲା। ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଅପାର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଅନେକ ଅବରୋଧ ଭାଙ୍ଗିଦେଇଥିଲେ, ନଦୀମାନେ ଚାଲିପଡିଥିଲେ। ସେ ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଭାଙ୍ଗି ଜଳ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ, ଦାନବଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ। ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଆଉ ଏକ ଅବରୋଧ ଭାଙ୍ଗି, ପାହାଡ଼ର ଦୁଧ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ। ଅସଂଖ୍ୟ ଚକ୍ର ବିଛାଇ ଥିବା ବିପୁଳ ସର୍ପକୁ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ସେ ମାରିଦେଇଥିଲେ। ଏହି ମହା ପ୍ରାଣୀ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଏକ ହତ୍ୟାକୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ। ସେଉଁଠାରେ ଏକ ନୂତନ ଶକ୍ତି ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲା। ଧୂମ୍ର ପୁତ୍ର, ଅନ୍ଧକାରରେ ବଳବାନ୍, ତାଙ୍କୁ ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଶୁଷ୍ଣ ଦାନବକୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ। ଏହି ଚତୁର ଚତୁର୍ନ୍ନତାୟୀ ଦୁଷ୍ଟକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଦୃଢ଼ତାରେ ତାଙ୍କ ଦୁର୍ବଳ ସ୍ଥାନ ଚିହ୍ନଟ କରି, ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଅନ୍ଧକାର ଘରେ ତାଙ୍କୁ ବନ୍ଦ କରିଦେଇଥିଲେ। ସେ ଅନ୍ଧକାର ମଧ୍ୟରେ ଶୟନ କରୁଥିବା, ଅପରିମିତ ଅହଂକାରରେ ଭରିଥିବା ଦୁଷ୍ଟକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମ ରସ ପାନ କରି ଉପରୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଇଥିଲେ। ବଡ଼ ଦାନବ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଉଠାଇ, ଅବିଫଳ ଘାତ ଦେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ। ସେ ବଜ୍ର ଧରି ତଳସ୍ଥ ଜନ୍ତୁକୁ ମୃଦୁଳ ଅନ୍ଧକାରକୁ ପକାଇଦେଇଥିଲେ। ଆତ୍ମସ୍ଥ ଏହି ଦୁଷ୍ଟ, ମଧୁପାନ କରୁଥିବା, ଗହ୍ବରରେ ଶୟନ କରୁଥିବା, ଚରମ ଘାତରେ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ପୃଥିବୀରୁ ହଟାଇଦେଲେ, ତାଙ୍କର କଥା ଶାନ୍ତ ହେଲା। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ କିଏ ରୋକିପାରିବ? ସେ ଏକା, ଅଜୟ, ସମସ୍ତ ଧନ ଜିତିଥିଲେ। ଦୂତଗଣ ମଧ୍ୟ ଭୟରେ ତାଙ୍କୁ ଦୂରେ ଯାଉଥିଲେ। ଦେବତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଏହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବାଛିଥିଲା, ଯେପରି ଶୀଘ୍ରା ନାରୀ ସ୍ୱାମୀକୁ ବାଛେ। ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ସମସ୍ତଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ, ସମସ୍ତ ଜଗତ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ନମିଯାଏ। ମୁଁ ଶୁଣିଛି, ହେ ସତ୍ୟର ନାଥ, ପଞ୍ଚଜନର ଉତ୍ପନ୍ନ ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର, ଲୋକମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଉତ୍ସୁକ୍ତ ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ରାତି ଦିନ ଡାକୁଛନ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ ପୂଜାର୍ଥୀ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ର ସେଠାରେ ଧନ ଦେଇଥିଲେ। ଯେଉଁ ପୁରୋହିତ ତୁମେ ପ୍ରତି ଆସକ୍ତି ରଖନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ କ’ଣ ଉପକାରୀ? ବିର ନାୟକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ମାନବ ସମାଜରେ ପ୍ରଶଂସା ଉତ୍ସର୍ଗ କରେ। ଧନ ଉପରେ ଯୁଦ୍ଧ ହେବାବେଳେ, ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ମିତ୍ର ଭାବରେ ଚିହ୍ନିଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଚିନ୍ତାରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ଯଜ୍ଞ ଗୀତରେ ଅକ୍ଷିଣ୍ଣ ରହିଛ। ମାନ୍ୟ ଓ ପ୍ରଶଂସାର ଯୋଗ୍ୟ, ତୁମେ ଲୋକଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର। ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ କେବେ ଆମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିନାହାନ୍ତି। ଅନିଶ୍ଚିତ ଲୋକମାନେ ଅପରିଗଣ୍ୟ ହୋଇଯାନ୍ତି। ଅପ୍ରମେୟ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ରଥରେ ଦଣ୍ଡ ଧରି ତୁମ ଅଶ୍ୱମାନେ ଚଳାଅ। ଅନେକ ପ୍ରଶଂସା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଅଛି। ଗୋମାନ୍ୟ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କରି ତୁମେ ବିସ୍ତୃତ କ୍ଷେତ୍ରରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଗୃହରେ ସ୍ଥାନ ଦେଇଥିଲେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଦାସଙ୍କ ନାମ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ। ଆମେ ତୁମର, ଇନ୍ଦ୍ର, ଏବଂ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ଯେଉଁ ରଥ ଯାତ୍ରା କରିଛି। ନଗନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଶକ୍ତି ସହ ଆସ, ଯେପରି ଶ୍ରୀ ଅନୁଗତ ହୁଏ, ଅର୍ପଣରେ ଆନନ୍ଦ ଔ ଯୁଦ୍ଧରେ ସୁନ୍ଦର। ତୁମ ଶକ୍ତିରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛ। ଅମର, ପୁରୁଷାର୍ଥରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ। ଧନ ଦିଅ, ମୁଁ ଦାତାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କରେ। ଏପରି ଭାବେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ମହାଶକ୍ତିରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ଯେପରି ଆମେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ। ଧନ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯେଉଁମାନେ ଚର୍ମ ଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମର ଆନନ୍ଦ ହେଉନ୍ତୁ, ମଧୁର ସୋମରେ ପ୍ରମୋଦିତ ହୁଅ। ତ୍ରସଦସ୍ୟୁଙ୍କ ଦଶଟି ଧଳା, ସୁନ୍ଦର ସୋନା ଶୋଭିତ, ଶୀଘ୍ର ଘୋଡ଼ାମାନେ ମୋତେ ଏଗି ନେଉନ୍ତୁ। ସେମାନେ ଲାଲ ଚିହ୍ନିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମୋତେ ସଠିକ୍ ଭାବେ ଆଗକୁ ନେଉନ୍ତୁ। ମାରୁତଶ୍ୱଙ୍କ ଲାଲ ଘୋଡ଼ା, ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସଭାରେ ଧନ ଦେଇଥିବା, ମୋତେ ଆଗକୁ ନେଉନ୍ତୁ। ଶତାଧିକ ଗତିଶୀଳ, ମୋତେ ଦାନ ଦିଅନ୍ତୁ; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉ। ଧ୍ୱନ୍ୟଙ୍କ ଶୁଭ୍ର ଚିହ୍ନିତ, ମଙ୍ଗଳମୟ ଘୋଡ଼ା, ସଠିକ୍ ମାର୍ଗରେ ଚଳାଉଥିବା, ମୋତେ ନେଉନ୍ତୁ। ସମ୍ବରଣ ଋଷିଙ୍କ ଧନର ମହିମାରେ, ଗାଁର ଗାଁକୁ ଯିବା ଗାଈ ପରି, ସେମାନେ ଉତ୍ସାହରେ ଆସନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର ଅଜନ୍ମା, ଅବୟ, ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ, ସ୍ୱଧର୍ମାନୁସାରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଭାବେ ପ୍ରଶଂସିତ। ପ୍ରାର୍ଥନା ଧାରୀ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର, ଅନେକ ସ୍ତୁତି ଯୋଗ୍ୟକୁ ସମର୍ପିତ କର। ସୋମ ପାନ କରି ଉଦାର ଇନ୍ଦ୍ର ମଧୁରତାରେ ଆନନ୍ଦିତ। ବଡ଼ ହତ୍ୟାକୁ ଯିବାବେଳେ, ସେ ଶତଘାତୀ ଶତ୍ରୁକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଥିଲେ। ଯେଉଁଠାରେ କେହି ସୋମ ଚାପି ଦେଉଛି, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ତେଜସ୍ୱୀ କରନ୍ତି। ଶକ୍ର ତାଙ୍କୁ ପାପ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି, ଜ୍ଞାନୀ ମିତ୍ର ସହ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି। ଯିଏ ପିତା, ମାତା, କିମ୍ବା ଭାଇକୁ ହତ୍ୟା କରିଛି, ଶକ୍ର ତାଙ୍କୁ ଚାହାନ୍ତି ନାହିଁ। ସେ ଧର୍ମର ପଥ ଜାଣନ୍ତି, ଭକ୍ତିରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି; ଅପବିତ୍ରଙ୍କୁ ଧନ ମିଳେନାହିଁ। ସେ କେବେ ପଞ୍ଚ କିମ୍ବା ଦଶ ଜଣଙ୍କୁ ସହଯୋଗ ପାଇଁ ଡାକନ୍ତିନାହିଁ। ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅର୍ପଣ ନ କରୁଥିବା କିମ୍ବା ସମୃଦ୍ଧ ଲୋକଙ୍କ ସହ ଯୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତିନାହିଁ। ସେ ଜ୍ଞାନକୁ ଜିତିଥିଲେ, ଶତ୍ରୁକୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ, ଦେବତାଙ୍କ ଅଂଶ ଉପଭୋଗ କରିଥିଲେ। ଏହି ଶୀଘ୍ର ଇନ୍ଦ୍ର ଯୁଦ୍ଧରେ ଚକ୍ର ଚଳାଇଥିଲେ, ଅନର୍ପଣକୁ ବିରୋଧ କରି, ଅର୍ପଣକୁ ମିତ୍ର କରିଥିଲେ।