ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି ଏହି ଦିନ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ, ତାଙ୍କର କାନ୍ସା ରଙ୍ଗର ଘୋଡ଼ାମାନେ ଦ୍ୱାରା ତିନି, ବିଳମ୍ବ ନ କରି ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ୍ ବିନା ଆମେ କିଛି ଧନ ପାଇପାରିବୁ ନାହିଁ; ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କେବଳ ତୁମେ ହିଁ କରିଛ। ଶକ୍ତିରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ଏହି ମହାବଳଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଦେଖାଇଛନ୍ତି। ସେ ଗୋମାତାକୁ ରୋଧ ମଧ୍ୟରୁ ଚଳାଇଦେଲେ, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଆଲୋକରେ ଦୂର କରିଦେଲେ। କଳାକାରମାନେ ଘୋଡ଼ା ପାଇଁ ରଥ ତିଆରି କରନ୍ତି, ତ୍ୱଷ୍ଟା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦୀପ୍ତିମାନ ବଜ୍ର ତିଆରି କରନ୍ତି, ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତି ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିପାରିବେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ରଥରେ ସ୍ଥିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ଅଦିତି ସମ୍ମିଳିତ ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଘୋଡ଼ା ବା ରଥ ନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଦାସ୍ୟୁମାନେଙ୍କୁ ଦୂର କରିଦେଲେ। ମୁଁ ତୁମ ପୁରୁଣା କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଏବେର କାର୍ଯ୍ୟ ଉପରେ କଥା କହିଛି, ଦାତା ଭଗବାନ୍, ଦୁଇ ଦିଗକୁ ଧାରଣ କରି ତୁମେ ଜଳକୁ ଜୟ କରିଛ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଅଦ୍ଭୁତ ଦାନ ଦେଉଛ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ତୁମର, ବିଚିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ, ଯେଉଁଥିରେ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି: ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି ତୁମେ ତୁମ ଶକ୍ତି ଦେଖାଇଥିଲ, ଶୁଷ୍ଣଙ୍କ ମାୟାକୁ ଧରି ଦାସ୍ୟୁମାନେଙ୍କୁ ଜଳ ଦୂର କରି ପୁରୁଣା ଧାରାକୁ ପୁନଃ ସ୍ଥାପିତ କଲ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଯଦୁ ଓ ତୁର୍ବଶଙ୍କ ପାଇଁ ଜଳ ପ୍ରବାହ କରିଛ, ସେମାନେ ଧନଧାନ୍ୟରେ ପ୍ରଚୁର ହେଲେ; ଆୟୁ ଓ କୁତ୍ସାଙ୍କୁ ତୁମେ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ଅପାର କଲ, ଦେବତାମାନେ ତୁମ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରିଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ କୁତ୍ସା ରଥରେ ବସି, ଦୁଇ ମଧୁର ଗୀତ ତୁମ କାନକୁ ପହଞ୍ଚାଇଲେ; ଅନ୍ତର୍ମୁଖୀମାନେ, ଅଲଗା ଥିବାମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସେମାନେଙ୍କୁ ଦୂର କରିଦେଉ, ଏବଂ ଆମ ହୃଦୟର ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରିଦିଅ। ବାୟୁଙ୍କ ଭଲ ଯୁକ୍ତ ଘୋଡ଼ା, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ଚାହାଁନ୍ତି; ସମସ୍ତ ମାରୁତମାନେ, ତୁମ ବନ୍ଧୁ, ତୁମ ସ୍ତୁତିରେ ତୁମ ଶକ୍ତି ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି। ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ରଥକୁ ତାଙ୍କ ପଥରେ ଘୂରାଏ, ଆଗରେ ତାଲି ଦେଇ, ତାହାକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ାଏ; ଚକ୍ର ତ୍ୱରିତମାନେ ସହ ଯୋଗ ହୁଏ, ଏବଂ ଆମ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପକୁ ସ୍ଥିର କରେ। ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି ଯେତେବେଳେ ସେ ଆସନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀଙ୍କୁ ଖୋଜନ୍ତି, ଯିଏ ସୋମ ପିଡ଼ିଛି; ପାଷାଣ କହେ—‘ବେଦିକା ପୂରଣ ହେଉ’, ଯିଁଠି ପୁରାହିତମାନେ ବୃଦ୍ଧଙ୍କ ସହ ଚାଲିଥାନ୍ତି। ପୂର୍ବରୁ ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରିଛନ୍ତି ଓ ଏବେ କରୁଛନ୍ତି, ଅମୃତ ଭଗବାନ୍, ସେମାନେ ଅପମାନ ଭୋଗ ନ କରନ୍ତୁ; ଆମ ଉପାସନା ଗ୍ରହଣ କର, ଏବଂ ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ତୁମ ସହ ଆମେ ବାସ କରୁ, ସେଠାରେ ତୁମ ଶକ୍ତି ରଖ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ବାରମ୍ବାର ରୋକା ଭଙ୍ଗ କରିଛ, ମାର୍ଗ ଖୋଲିଛ; ତୁମେ ଅବରୋଧ ଭଙ୍ଗ କରି ମହା ପାହାଡ଼କୁ ଚିରି ଝରଣା ଚାଲିଦେଲ, ଦାନବକୁ ହତ୍ୟା କଲ। ବଜ୍ରଧାରୀ ଭାବେ ତୁମେ ଯଥାକାଳେ ଅବରୋଧ ଭଙ୍ଗ କରି, ପାହାଡ଼ର ଉତ୍ସ ଖୋଲିଦେଲ; ଅସଙ୍ଖ୍ୟ ଗୁଞ୍ଜି ଥିବା ମହା ସର୍ପକୁ ତୁମେ ଶକ୍ତିରେ ହତ୍ୟା କଲ। ଏହି ମହା ଅସୁରକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ହତ୍ୟା କଲେ; ଯିଏ ନିଜକୁ ଅପରିଜିତ ଭାବିଥିଲେ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଆଉ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜନ୍ମ ନେଲା। ଧୂମର ଅନ୍ଧକାରରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯିଏ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିଲେ, ସେ ଦାନବ ଶୁଷ୍ଣାକୁ ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରରେ ହତ୍ୟା କଲେ। ଚତୁର୍ ଦିଗରେ ନିଜ ଚତୁର୍ୟ ଦ୍ୱାରା ବସିଥିବାକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଦୁର୍ବଳ ସ୍ଥାନ ଚିହ୍ନଟ କଲେ; ସୋମର ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରବଳ ହୋଇ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଅନ୍ଧକାର ଗୃହରେ ରଖିଦେଲ। ସେଉଁଠି ଅନ୍ଧକାରରେ ଶୁଇଥିବା, ଶକ୍ତିରେ ଫୁଲିଥିବା ଦାନବକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମପାନର ଆନନ୍ଦରେ ଉପରୁ ହତ୍ୟା କଲେ। ମହା ଦାନବ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଉପରେ ଉଠାଇଲେ, ଅଫେଳ ଆଘାତ ଦେବାକୁ ଚାହିଲେ; ବଜ୍ର ଉଠାଇ ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜୀବକୁ ଅତି ନିମ୍ନ କଲେ। ଗୁହାରେ ଶୁଇଥିବା, ଦାନବ ମଧୁପାନ କରୁଥିଲା, ତାକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶକ୍ତିରେ ହତ୍ୟା କଲେ; ପାଦ ଓ ହାତ ବିହୀନ ଭାବେ ତାକୁ ଅନ୍ଧକାରରେ ଫେଙ୍ଗିଦେଲେ, ତାଙ୍କ କଥା ବନ୍ଦ ହେଲା। ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି କିଏ ରୋକିପାରିବ? ସେ ଏକା, ଅପରାଜିତ, ସମସ୍ତ ଧନ ଜୟ କରନ୍ତି; ଏହି ତ୍ୱରିତମାନେ ମଧ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ଭୟ କରି ପଳାଇଯାନ୍ତି। ଦେବତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ତାଙ୍କୁ ବାଛେ, ଯେପରି ତ୍ୱରିତା ନାରୀ ପତି ବାଛେ; ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୁଏ, ସମସ୍ତ ଜଗତ ତାଙ୍କ ପ୍ରଭାବକୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ଶୁଣିଛି, ହେ ସତ୍ୟର ନାଥ, ପଞ୍ଚଜନର ଉତ୍ପନ୍ନ, ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ଉତ୍ସାହୀମାନେ ତୁମକୁ ରାତି ଓ ପ୍ରଭାତରେ ଡାକନ୍ତି। ମୁଁ ଏହିପରି ଶୁଣିଛି, ଯିଏ ଉଦ୍ୟମ କରନ୍ତି, ଯିଏ ପୁରୋହିତମାନେ ପାଇଁ ଧନ ଦେଉଛନ୍ତି। ଯେଉଁ ପୁରୋହିତମାନେ ତୁମପ୍ରତି ଇଚ୍ଛା ରଖିନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମ ପାଇଁ କଣ କରିପାରିବେ? ମହାନ୍ତ, ପ୍ରବଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ତୁତି ଉତ୍ପାଦନ କରେ—ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର, ନିର୍ଜନ ଅଞ୍ଚଳରେ ମଧ୍ୟ ତିନି। ଯେଉଁଠାରେ ଧନ ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଏ, ସେଠି ଲୋକମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ସ୍ନେହିତ ଭାବେ ତାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିଥାନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର, ଚିନ୍ତାରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ଘୋଡ଼ାମାନେ ଯୁକ୍ତ ରଥରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ କରିଥିଲେ। ସେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା ସମୟରେ, ସେ ଲୋକମାନେକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ କେବେ ଆମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିନାହାନ୍ତି; ଅନ୍ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ ଶୂନ୍ୟ ହୋଇଯାନ୍ତି। ରଥରେ ଉଠ, ବଜ୍ରଧାରୀ, ଘୋଡ଼ାମାନେ ତୁମେ ନିଜେ ଚାଳାଅ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ଅନେକ ସ୍ତୁତି ଅଛି; ଗୋପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କରି ତୁମେ ବିସ୍ତୃତ କ୍ଷେତ୍ରରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲ। ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ନିଜ ଆସନରେ ସ୍ଥାନ ଦେଲ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଦାସଙ୍କ ନାମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କଲ।