ଏକ ସମୟର କଥା, ଦୟାଳୁ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଜନ୍ମ ସହିତ ଶତ୍ରୁମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଇ ଚାଲିଗଲେ । ଗୋଧନ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର, ସମ୍ପଦ ସଂଗ୍ରହ କଲେ ଓ ମନୁଙ୍କ ପାଇଁ ମାର୍ଗ ଖୋଲିଦେଲେ । ଏଠି, ଦାସ ନାମୁଚିଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଘୁଞ୍ଚାଇଦେଇ, ମନୁଙ୍କ ଯାତ୍ରାରେ ସହଯୋଗ କଲେ । ଏହି ସମୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ମୋତେ ନିଜ ଯୋଧ୍ଧା ଭାବେ ଚୟନ କରି, ଦାସ ନାମୁଚିଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କଲେ । ମାରୁତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ଶିଳାକୁ ଉଦ୍ଭାସିତ କଲେ, ଯେପରି ସେ ଦୁଇ ଜଗତ୍କୁ ଗଢିଥିଲେ । ଦାସମାନେ ଅସ୍ତ୍ର ତିଆରି କଲେ, କିନ୍ତୁ ସେଗୁଡିକ ନାରୀମାନେ ପରି ଦୁର୍ବଳ ଥିଲା । ତେଁ ତାଙ୍କ ସେନା ମୋତେ କି କରିପାରିବେ ? ଦୁଇଟି ଗୋ ଲୁଚିଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଯୁଦ୍ଧକୁ ଏଗୋଇ ଦାସ୍ୟୁଙ୍କୁ ସଂହାର କଲେ । ଏଠି, ଗୋମାନେ ତାଙ୍କ ଛୁଆଁଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେବାରେ ଚାରିପଟେ ରୋଇଲେ । ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କଲେ, ଯେତେବେଳେ ସୁନିପେଷିତ ସୋମ ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କଲା । ଏହି ସୋମ ପାନ କରି, ଇନ୍ଦ୍ର, ନଗରବିଧ୍ଵଂସକ, ଗୋମାନେ ପୂଜକମାନଙ୍କୁ ଫେରାଇଦେଲେ । ଏହି ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ରୁଷମମାନେ କଲେ, ଚାରି ହଜାର ଗୋ ଦାନ କଲେ । ଦାନଶୀଳ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଆମେ ତାଙ୍କ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କଲୁ । ରୁଷମମାନେ ଆଗ୍ନିଙ୍କୁ ଅନେକ ଗୋ ଉପହାର ଦେଲେ, ଏବଂ ପରିତକ୍ମ୍ୟ ଦିନର ଉଷାକାଳେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କଲା । ସେ ରାତିରେ ରୁଷମମାନଙ୍କ ରାଜା ଋଣମ୍ଚୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ, ଏବଂ ଏକ ଶୀଘ୍ର ଘୋଡ଼ା ପରି, ଚାରି ହଜାର ଗୋ ଲାଭ କଲେ । ଆମେ ଏହି ଚାରି ହଜାର ଗୋ ଓ ଗୋବଂଶ ଗ୍ରହଣ କଲୁ, ଏବଂ ତାପିତ ପାତ୍ର ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ବୋଲି ଘୋଷଣା କଲୁ । ଇନ୍ଦ୍ର ଚକ୍ରର ପଥ ଖୋଲିଦେଇଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ବିଜୟ ଲାଗି ଉଦ୍ୟମ କରୁଥିବା ଯୋଧ୍ଧା ଥିଲେ । ଏକ ଗୋପାଳକ ଯେପରି ଗୋମାନେକୁ ଅଲଗା କରେ, ଅକ୍ଷତ ଇନ୍ଦ୍ର ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଥମେ ଏଗୋଇଥିଲେ । ତୁମ ଶ୍ୟାମ ଘୋଡ଼ାମାନେ ସହିତ ଆଗକୁ ବଢ଼, ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଳମ୍ବ କରିନାହ । ତୁମ ବିନା କିଛି ଧନ ନାହିଁ; ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଯାହା କରିଛ, ସେହି କେବଳ ତୁମେ । ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଜନ୍ମ ସହିତ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କଲେ, ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ପ୍ରଦର୍ଶନ କଲେ । ଘୋଷ୍ଠର ଭିତରେ ଅବିରତ ଦେଉଥିବା ଗାଈକୁ ଚଳାଇଲେ; ଅନ୍ଧକାରକୁ ଆଲୋକରେ ଦୂର କଲେ । କର୍ମକୁଶଳ ତ୍ୱଷ୍ଟାର ଘୋଡ଼ା ପାଇଁ ରଥ ତିଆରି କଲେ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଦୀପ୍ତିମାନ ଭୃକୁଟି ତିଆରି କଲେ । ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସ୍ତୁତି କରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିନାଶ କରିପାରିବେ । ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲୋକେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତୁ; ଅଦିତି ଏକତାରେ ଥାଉନ୍ତୁ । ଯେଉଁମାନେ ଘୋଡ଼ା ବା ରଥ ବିହୀନ, ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଚଳାଇଦେଇଥିଲେ, ଦାସ୍ୟୁମାନେ ପଛକୁ ହଟିଯାଇଥିଲେ । ମୁଁ ତୁମ ପୁରୁଣା ଓ ନୂତନ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଗାଥା କରିଛି; ତୁମେ ଦୁଇ ଆକାଶ ଧାରଣ କରିଛ, ଜଳ ଜୟ କରି ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଅଦ୍ଭୁତ ଦାନ କରିଛ । ଏହା ତୁମ ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟ, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଯାହାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି; ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି, ତୁମେ ଏଠାରେ ତୁମ ଶକ୍ତି ଦେଖାଇଲେ । ଶୁଷ୍ଣଙ୍କ ମାୟାକୁ ଧରି ନେଲେ, ଦାସ୍ୟୁମାନେ ଜଳରୁ ଦୂର କଲେ, ପୁରୁଣା ଜଳପଥକୁ ପୁନଃସ୍ଥାପିତ କଲେ । ତୁମେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଯଦୁ ଓ ତୁର୍ବଶଙ୍କ ପାଇଁ ଜଳକୁ ଚଳାଇଲେ, ସେମାନେ ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କଲେ; ଦୁର୍ଦମ୍ୟ ଆୟୁ ଓ କୁତ୍ସକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ଅପାର କଲେ, ଦେବତାମାନେ ତୁମ ସହିତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ । ଇନ୍ଦ୍ର ଓ କୁତ୍ସ ରଥେ ଆସି, ଦୁଇ ଶୁଭ୍ର ମହିଳା ତାଙ୍କ ସ୍ତୁତି ଶୁଣିଲେ; ଚୁପ ଥିବାମାନେ, ଅଲଗା ବସିଥିବାମାନେ, ଦୟାଳୁ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ଦୂର କଲେ, ଆମ ହୃଦୟର ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କଲେ । ବାୟୁଙ୍କ ଭଲ ଯୁକ୍ତ ଘୋଡ଼ା ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ତୁମ ଉପସ୍ଥିତି ଚାହିଁ ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି; ସମସ୍ତ ମାରୁତମାନେ ତୁମ ସ୍ତୁତି କରି ତୁମ ଶକ୍ତି ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି । ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ରଥକୁ ତାହାର ପଥରେ ଘୁଞ୍ଚାଏ, ପ୍ରଥମେ ତାହାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ, ପରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ାଏ; ଚକ୍ର ଶୀଘ୍ର ଗତିକୁ ଏକତା କରେ, ଆଗକୁ ବଢ଼ି ଆମ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପକୁ ସ୍ଥିର କରେ । ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଖୋଜନ୍ତି, ଯିଏ ସୋମ ପିଇଛି; ପାଷାଣ ଘୋଷଣା କରେ, "ବେଦିକା ଭରିଦିଅ," ପାଇଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବୃଦ୍ଧଙ୍କ ସହିତ ଚଳାଚଳ କରନ୍ତି । ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବେ ଓ ବର୍ତ୍ତମାନ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରିଛନ୍ତି, ଅମୃତ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେମାନଙ୍କୁ କେହି କ୍ଷତି ନ ଦିଅ; ଆମର ଉପାସନା ଗ୍ରହଣ କର, ଏବଂ ତୁମ ଶକ୍ତି ସେଉଁଠି ରଖ, ଯେଉଁଠି ଆମେ ତୁମ ସହିତ ବସିପାରିବା । ତୁମେ ଭାଙ୍ଗିଦେଲ, ମୁକ୍ତ କଲ, ମାର୍ଗ ଖୋଲିଦେଲ; ଅବରୋଧ ଭାଙ୍ଗିଦେଲ, ଅବିରତ ଇନ୍ଦ୍ର; ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଭାଗିଦେଲେ, ଝରଣା ଚଳିଗଲା, ଏବଂ ଦାନବକୁ ହତ୍ୟା କଲେ । ତୁମେ, ବଜ୍ରଧାରୀ, ଅବରୋଧ କୁ ଠିକ ସମୟରେ ଭାଙ୍ଗିଦେଲ, ପାହାଡ଼ର ଦୁଧକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ; ଅନେକ ଗୁଞ୍ଜି ଥିବା ବଳଶାଳୀ ସର୍ପକୁ ତୁମେ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ହତ୍ୟା କଲେ । ସେ ବଡ଼ ଅସୁରଙ୍କୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ହତ୍ୟା କଲେ; ଯିଏ ନିଜକୁ ଅପରାଜିତ ଭାବିଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜନ୍ମ ନେଲେ । ଅନ୍ଧକାରରେ ବଢ଼ିଥିବା ମିଷ୍ଟ ଶିଶୁଙ୍କୁ, ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଦାନବ ଶୁଷ୍ଣକୁ ହତ୍ୟା କଲେ । ଚତୁର ଚାଳାକିରେ ବସିଥିବା ତାଙ୍କ ଦୁର୍ବଳତାକୁ ଚିହ୍ନି, ସୋମ ପାନ କରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ଅନ୍ଧକାର ଗୃହରେ ରଖିଦେଲେ । ଅନ୍ଧକାର ମଧ୍ୟରେ ପଡ଼ିଥିବା, ଉନ୍ମାଦରେ ବଢ଼ିଥିବା ଦାନବକୁ, ଆନନ୍ଦରେ ସୋମ ପାନ କରି, ଇନ୍ଦ୍ର ଉପରୁ ଆଘାତ କଲେ । ବଡ଼ ଦାନବ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଉପରେ ଉଠାଇଲେ, ଅସଫଳ ନ ହେବା ଆଘାତ ଦେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ; ବଜ୍ର ଧରି, ସମସ୍ତ ସତ୍ତ୍ୱମାନେ ମଧ୍ୟ ତଳକୁ ପଡ଼ିଗଲେ । କୁହୁଡ଼ି ଭିତରେ ଶୋଇଥିବା ମହାଦାନବ, ରୋଷରେ ଗର୍ଜନ କରୁଥିଲେ, ତାକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଭୟଙ୍କର ଆଘାତରେ ଅନ୍ଧକାରରେ ଫେଲିଦେଲେ, ତାଙ୍କ ଭାଷା ଶାନ୍ତ ହୋଇଗଲା । କିଏ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ରୋକିପାରିବ ? ସେ ଏକା, ଅପରାଜିତ, ସମ୍ପଦ ଲାଭ କରନ୍ତି; ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ଦୂରେ ଯାନ୍ତି ।