ଏହି କଥା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଅଗ୍ନିଙ୍କର ମହାନ୍ ମହିମାରେ। ଅଗ୍ନି, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୂଜାରୀ ଭାବେ ବିଶିଷ୍ଟ, ନିପୁଣ ହସ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞ ଆହୁତି ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତି। ସେ, ଭାଗାଙ୍କ ପରି, ଭକ୍ତମାନେ ଯେଉଁଠି ଅନୁଗ୍ରହ ଆଶା କରନ୍ତି, ସେଠି ତାଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଅଗ୍ନିଙ୍କ ମିତ୍ରତା ମହାନ, ତାଙ୍କର ଜ୍ୱାଳା ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିମାନ୍ୟେ ସଭାରେ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଶକ୍ତି ଦେଇଛନ୍ତି। ଏଭଳି, ଅଗ୍ନି ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୀରତାରେ ପ୍ରଶଂସିତ; ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀରେ ଧ୍ୱନି ସଦୃଶ ପ୍ରସାରିତ ହୁଏ। ଏହିବେଳେ, ଅମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ, ଆମର ପ୍ରଶଂସା ସ୍ୱୀକାର କର, ଆମକୁ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ନିମନ୍ତେ ଚାହିଁଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନ ଦିଅ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମର ଶକ୍ତି ବଢ଼ାଇଦିଅ। ମାନବ ଦେବତାଙ୍କ ଆଶାରେ ଯଜ୍ଞ କରି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଡାକେ, ଯଜ୍ଞ ସ୍ଥଳରେ ଅଗ୍ନି ସଦା ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସିତ। ତାଙ୍କର ମହିମା ପାଇଁ ଅଗ୍ନି ନିଜକୁ ଯଜ୍ଞକାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଭାବେ ଭାବନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଦେବମୟ ଜ୍ୱାଳା ସୁଜ୍ଞାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ। ଅଗ୍ନିଙ୍କର ପୋଷାକ ତାଙ୍କର ଜ୍ୱାଳା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଉଚ୍ଚାରଣ ସହ ତାଙ୍କୁ ଯୋଡିଛନ୍ତି; ସ୍ୱର୍ଗର ବୀଜ ସଦୃଶ ତାଙ୍କର ଉଜ୍ୱଳ କିରଣ ଚମକିଉଠେ। ତାଙ୍କର ନିଶ୍ଚୟ ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା, ସୁଜ୍ଞାନ ଓ ଶୁଭ ଅଗ୍ନି ନିଜ ରଥରେ ବିହରନ୍ତି; ସମସ୍ତ ଜନଜାତିରେ ତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଏ। ଏବେ ଉତ୍ତମମାନେ ଇଚ୍ଛିତ ଦାନ ସଂଗ୍ରହ କରନ୍ତି; ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ସୁଖ ଦିଅ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମର ଶକ୍ତି ବଢ଼ାଇଦିଅ। ପ୍ରଭାତରେ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ଅତିଥି ସ୍ୱରୂପେ ପ୍ରଶଂସିତ; ଅମର ଅଗ୍ନି ମାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଆହୁତି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ପୁନର୍ବାର, ଅନ୍ନ ଓ ସୋମ ଦାୟକ ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କର ନିଜ କୌଶଳର ମହିମା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ। ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ଉଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଗୀତରେ ଡାକି, ଦାନଶୀଳଙ୍କ ପାଇଁ ଅନୁଗ୍ରହ ଚାହିଁ ଯାଏ। ଯେଉଁଠି ଆଲୋକ ପହଞ୍ଚିଛି, ସେଉଁଠି ଲୋକେ ଉଜ୍ୱଳ ଓ ରକ୍ଷକ; ସେମାନେ କୁଶ ଉପରେ ବସି, ପ୍ରତିଦିନ ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ପ୍ରଶଂସା ସହିତ ପଞ୍ଚାଶି ଘୋଡ଼ା ଦେଇଥିଲେ, ଅଗ୍ନି, ସେହି ଦାତା, ବୀର, ଅମରଙ୍କ କୀର୍ତ୍ତି ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚମକୁ। ଏଠି ଉତ୍ସବ ଅବସରରେ, ଓଉଳାଦି ଉତ୍ପନ୍ନ ଓ ବିକାଶ ହୁଏ, ଅବରୋଧ ଖୋଲାଯାଏ ଓ ବୁଝାଯାଏ; ଜଣେ ଜନନୀଙ୍କ ଗୋଦିକୁ ଦେଖନ୍ତି। ସେମାନେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ଦୃଢ଼ ଶକ୍ତିକୁ ରକ୍ଷା କରି, ସୁଦୃଢ଼ କିଲ୍ଲାକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି। ଶ୍ୱୈତ୍ରେୟ ଲୋକେ ଉଜ୍ୱଳ ଓ ବିକାଶଶୀଳ; ବୃହଦୁକ୍ଥ ଗଲାପ ଗହନା ପିନ୍ଧି, ମଧୁ ସହିତ ପୁରସ୍କାର ଆଶାରେ ଅଗ୍ରସର। ଚାହିଁଥିବା ଦୁଧ ପରି ରୁଚିକର ଏହି ଏକତା, ଆତ୍ମୀୟତାରେ ଯୋଗ ହୁଏ; ପୁରସ୍କାରର ଗର୍ଭର ଉଷ୍ମା ପରି ସତ୍ୟ ଓ ଧୃଢ଼ତା ରହିଥାଏ। ଖେଳୁଥିବା ରଶ୍ମି, ରାଖ ଓ ପବନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ; ତାଙ୍କର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବନ୍ଧନ ଗାଡ଼ିରେ ପ୍ରସ୍ଥାପିତ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଯେଉଁ ଧନ ଦେବାକୁ ଚିନ୍ତା କର, ତାହା ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ଯୋଗ୍ୟ ହୋଇ ଆମର ପ୍ରସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ମିଳୁ। ଯେଉଁମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତୀବ୍ର ଶକ୍ତିରେ ସମ୍ପୃକ୍ତ; ଦ୍ୱେଷ ଓ ଅପମାନ ଦୂର କରନ୍ତି, ଅଧର୍ମ ରାସ୍ତାକୁ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି। ଅମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପୂଜାରୀ ଭାବେ ଚୟନ କରୁଛୁ, ନିପୁଣ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ; ଯଜ୍ଞରେ ଉତ୍ସାହ ସହ ଡାକୁଛୁ। ଯେପରି ଦିନୋଦିନ ଧନ, ସତ୍ୟ, ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଡାକାଯାଏ, ସେପରି ଚାହାଁଁ ଆମେ ବୃଦ୍ଧି, ଗୋଧନ ଓ ବୀର ସହିତ ସାଥୀ ହେବାକୁ। ଅମେ ତୁମକୁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପନ କରୁଛୁ, ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଙ୍ଗିରାସ୍ ସ୍ୱରୂପେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କର। ମାନବ ସଭାରେ ତୁମକୁ ସ୍ନେହରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରାଯାଏ; ଦୂଧ ଦେଇ ଲଡ଼ଲ୍ ଶ୍ରେଣୀବଦ୍ଧ ଭାବେ ତୁମକୁ ଦିଆଯାଏ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ତୁମକୁ ନିଜ ଦୂତ ଭାବେ ନିର୍ବାଚନ କରିଛନ୍ତି; ଯଜ୍ଞରେ ତୁମକୁ ଦେବତା ଭାବେ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି। ମାନବ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଦେବତା ଭାବେ ଦେବମୟ ପୂଜା କରୁ; ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ଓ ଉଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନି ସତ୍ୟ ଓ ସମୃଦ୍ଧିର ଗର୍ଭରେ ବସନ୍ତି। ଅମେ ଶୁଭ୍ର, ଚମକୁଥିବା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ ଚାହୁଁ; ଯେଉଁଠି ଯଜ୍ଞ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୁଏ, ସେଉଁଠି ସବୁଠୁ ପ୍ରିୟ ପୂଜାରୀ ଅଗ୍ନି। ଜନ୍ମ ଜାଣିଥିବା ଦିବ୍ୟ ପୂଜାରୀ ଭାବେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କର; ଯଜ୍ଞ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରୁ, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ବିବେକୀ ମନେ ଦେବତା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଚାହୁଁ; ଉତ୍ତମ ଅନୁଗ୍ରହ ନିମନ୍ତେ ଆସିଛୁ। ଅଗ୍ନି, ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ କଥା ଜାଣ; ତୁମେ, ଉଜ୍ୱଳ ମୁଁହ ଧାରୀ, ତିନିଜଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତିତ, ତିନିଜଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ। ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ବିଜୟୀ ଧନ ଦିଅ, କୀର୍ତ୍ତିର ପୁରସ୍କାର; ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଜୟ ପାଉ, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ବିଜୟୀ ହେଉ। ଯୁଦ୍ଧର ବିଜୟୀ ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ; ତୁମେ ଯଥାର୍ଥ ଶକ୍ତି ଓ ଗୋଧନ ଦାତା। ସମସ୍ତ ଲୋକ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, କୁଶ ବିଛାଇ ଘରେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ହୋତାର୍ ଭାବେ ଡାକନ୍ତି, ଅନେକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଆଶା କରନ୍ତି। ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରି, ଶତ୍ରୁତା ବିରୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତି ସ୍ଥାପିତ କରିଛନ୍ତି; ଅଗ୍ନି, ଏହି ଘରେ ଆମକୁ ପ୍ରଚୁରତା ଦିଅ, ଚମକିଉଠ, ଆଲୋକ ଦିଅ। ଅଗ୍ନି, ଆମ ସାନ୍ନିକଟ ଓ ରକ୍ଷକ ହେଉ, ଦୟାଳୁ ଓ ଆଶ୍ରୟଦାତା ହେଉ। ଦାନଶୀଳ ଅଗ୍ନି, ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା, ଆମକୁ ଉଜ୍ୱଳ ଧନ ଦିଅ। ଆମକୁ ସ୍ମରଣ କର, ଆମର ଡାକ ଶୁଣ, ସମସ୍ତ କ୍ଷତିରୁ ରକ୍ଷା କର। ଉଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନି, ଏହିବେଳେ ଆମେ ଓ ଆମ ମିତ୍ରମାନେ ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ଚାହୁଁ। ଅଗ୍ନି, ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଗୀତ ଗାଉଛି; ଦେବତା ଆମର ଧନ ହେଉ, ଋଷିପୁତ୍ର ନ୍ୟାୟନିଷ୍ଠ ଅଗ୍ନି, ଆମର ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦୂର କର।